Νέο τεύχος Τύπος ΚΥΝΗΓΙ.

Μαχόμενο περιοδικό για μαχόμενους αναγνώστες. Κυκλοφορεί αυτήν την Τετάρτη 10/7/2013 και κάθε Τετάρτη με τον Ελεύθερο Τύπο. Αν σέβεστε την κυνηγετική σας υπόσταση, μην το χάσετε!

Νέα από την ΣΤ' ΚΟΜΑΘ.

ΚΥΝΗΓΕΤΙΚΗ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ - ΘΡΑΚΗΣΕΔΡΑ: ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΕΩΣ 173 – 175551 34 - ΚΑΛΑΜΑΡΙΑ, ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΤΗΛ. 2310 477128 – 477129, 6973 808934, FAX 2310 473863 – 475301

http://www.hunters.gr, e-mail: info@hunters.gr

facebook: http://www.facebook.com/KynegetikeOmospondiaMakedoniasThrakes

Διαβάστε μια συνέντευξη με τον Richard Carden,
Πρόεδρο του Διοικητικού Συμβουλίου της Παγκόσμιας Ένωσης για τους Φασιανούς
(World Pheasant Association, WPA)

Αφορμή ήταν το τελευταίο απόθεμα γνήσιου Κολχικού φασιανού (χωρίς λευκό περιλαίμιο) στην Ευρώπη όπου έχει διασωθεί στο Δέλτα του Νέστου και αποτελει φυσικη κληρονομια των Ελλήνων, αλλά όλων των Ευρωπαίων. Η ΚΟΜΑΘ αποτελεί το μοναδικό φορέα που τα τελευταία δέκα έτη προσπαθεί να αναδείξει το ζήτημα της διατήρησης και επανεγκατάστασης πληθυσμών του γνήσιου φασιανού. Οι πληθυσμοί του ελληνικού κολχικου φασιανού είχαν ευρεία κατανομή σε παραποτάμιες και παραλίμνιες περιοχές και έφταναν μέχρι τη Στερεά Ελλάδα τον 19ο αιώνα.

Από ότι μας πληροφόρησε ο Δρ Carden η World Pheasant Association έστειλε σχετική επιστολή προσφατα στο ΥΠΕΚΑ επισημαίνοντας τη σημασία του πληθυσμού στο Δέλτα Νέστου για όλη την Ευρώπη και τα μέτρα που πρέπει να ληφθούν. Δυστυχώς σήμερα καμία απάντηση δεν έχει υπάρξει ακόμα εκ μέρους του Υπουργείου.

Τη συνέντευξη επιμελήθηκαν οι Κυριάκος Σκορδάς, Χρήστος Σώκος και Απόστολος Γιαπουτζής και δημοσιεύτηκε στην έκδοση του ΠΑΝ-ΘΗΡΑΣ, 2013

Συνέντευξη με τον Richard Carden, Πρόεδρο του Διοικητικού Συμβουλίου της Παγκόσμιας Ένωσης για τους Φασιανούς (World Pheasant Association, WPA)

Ο αντιπρόεδρος  της Κυνηγετικής Ομοσπονδίας Μακεδονίας & Θράκης (ΚΟΜΑΘ), κ. Απόστολος Γιαπουτζής και ο θηραματολόγος κ. Χρήστος Σώκος είχαν τη χαρά να συναντήσουν στη Θεσσαλονίκη στις 24 Απριλίου τον Δρ Richard Carden Πρόεδρο του Δ.Σ. της Παγκόσμιας Οργάνωσης για τους Φασιανούς μιας οργανωσης που ασχολειται  τοσο με την προστασια των Φασιανοειδων αλλα και όλων των Ορνιθόμορφων (World Pheasant Association). Αφορμή και κύριο θέμα της συνάντησης αυτής ήταν το τελευταίο απόθεμα γνήσιου Κολχικού φασιανού (χωρίς λευκό περιλαίμιο) στην Ευρώπη όπου έχει διασωθεί στο Δέλτα του Νέστου και αποτελει φυσικη κληρονομια των Ελλήνων, αλλά όλων των Ευρωπαίων. Η ΚΟΜΑΘ αποτελεί το μοναδικό φορέα που τα τελευταία δέκα έτη προσπαθεί να αναδείξει το ζήτημα της διατήρησης και επανεγκατάστασης πληθυσμών του γνήσιου φασιανού. Οι πληθυσμοί του ελληνικού κολχικου φασιανού είχαν ευρεία κατανομή σε παραποτάμιες και παραλίμνιες περιοχές και έφταναν μέχρι τη Στερεά Ελλάδα τον 19ο αιώνα.

Από ότι μας πληροφόρησε ο Δρ Carden η World Pheasant Association έστειλε σχετική επιστολή προσφατα  στο ΥΠΕΚΑ επισημαίνοντας τη σημασία του πληθυσμού στο Δέλτα Νέστου για όλη την Ευρώπη και τα μέτρα που πρέπει να ληφθούν. Δυστυχώς μέχρι την έκδοση του φετινού «ΠΑΝ-ΘΗΡΑΣ» καμία απάντηση δεν έχει υπάρξει ακόμα εκ μέρους του Υπουργείου.

Ερ. Είστε ο πρόεδρος της World Pheasant Association (WPA). Παρακαλούμε να μας ενημερώσετε για τον κύριο σκοπό της οργάνωσής σας.

Aπ. Είμαι πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου της WPA κατά τα τελευταία δύο έτη. Πρόεδρος της WPA είναι ο καθηγητής Zheng Guangmei, ο οποίος είναι από την Κίνα. Αυτό δείχνει τους ισχυρούς δεσμούς που έχουμε με την Κίνα, η οποία είναι μια σημαντική χώρα για τη διατήρηση των ειδών φασιανού. Έχουμε επίσης μέλη και έχουμε αναπτύξει δράσεις και με άλλες ασιατικές χώρες όπου φιλοξενούν είδη φασιανού. Το Συμβούλιο μας περιλαμβάνει επίσης μέλη από τη Γερμανία και τις ΗΠΑ. Θέλουμε να είμαστε μια πραγματικά διεθνή οργάνωση.

Οι κύριοι σκοποί της WPA είναι:

i) η προώθηση της διατήρησης των ειδών φασιανού και των συγγενών ειδών της Οικογένειας των Ορνιθομόρφων (περίπου 300 είδη συνολικά), τα οποία είναι σπάνια ή απειλούνται με εξαφάνιση,

ii) η εκπαίδευση και ενημέρωση του κοινού σχετικά με τα είδη Ορνιθομόρφων,

iii) η διεξαγωγή μελετών και ερευνών για τα είδη αυτά, καθώς και η δημοσίευση των αποτελεσμάτων τους.

Ερ. Πώς μπορεί ένας οργανισμός να γίνει μέλος του WPA;

Aπ. Έχουμε παραρτήματα, που ονομάζονται "chapters" σε 5-6 ευρωπαϊκές χώρες και στην Κίνα, την Ινδία και το Πακιστάν. Τα παραρτήματα αυτά έχουν ως αντικείμενο αποκλειστικά τα Ορνιθόμορφα, όπως και η WPA. Οργανώσεις με ευρύτερους σκοπούς για τη διατήρηση της φύσης, μπορεί να είναι επίσης "συμβεβλημένες" με την WPA. Έχουμε προς το παρόν συμβεβλημένες οργανώσεις στην Αυστραλία και στο Νεπάλ. Επιπλέον έχουμε ενεργές σχέσεις με διάφορες οργανώσεις στο Ηνωμένο Βασίλειο και αλλού, συμπεριλαμβανομένων του UK's Game and Wildlife Conservation Trust (παλαιότερα ονομαζόταν Game Conservancy). Είμαστε πάντα θετικοί σε προτάσεις για νέες συνεργασίες με φορείς όπου έχουν τα ίδια ενδιαφέροντα και επιθυμούν να διερευνήσουν τρόπους που ενώνουν τις δυνάμεις τους μαζί μας.

Ερ. Πώς μπορεί κάποιος να βοηθήσει την WPA;

Aπ. Όταν με ρωτούν πώς μπορεί κάποιος να βοηθήσει, το πρώτο πράγμα που σκέφτομαι είναι η οικονομική βοήθεια! Όπως και πολλοί άλλοι οργανισμοί σε αυτούς τους δύσκολους καιρούς και η WPA διανύει μια περίοδο οικονομικής δυσκολίας. Έχουμε πρόσφατα αναγκαστεί να μειώσουμε το επιστημονικό μας προσωπικό. Κάνουμε μεγάλες προσπάθειες για την εξεύρεση νέων πηγών εσόδων έτσι ώστε να ανακτήσουμε τα αποθεματικά μας, και στη συνέχεια να επαναφέρουμε το ανθρώπινο δυναμικό μας.

Βέβαια έχουμε υποστήριξη από τα παραρτήματα μας, σε όλο τον κόσμο, με τις οργανώσεις και τα άτομα που μοιράζονται τους στόχους μας. Είμαστε πάντα στην ευχάριστη θέση να κάνουμε νέες επαφές. Με τον τρόπο αυτό, μπορούμε να αναπτύξουμε νέες ιδέες για τη διατήρηση και να υποβάλλουμε νέα προγράμματα δράσης στην πράξη.

Ερ. Όπως ήδη γνωρίζετε, η Ελλάδα έχει το προνόμιο να φιλοξενεί γηγενή πληθυσμό κολχικού φασιανού (Phasianus colchicus colchicus) στην περιοχή του ποταμού Νέστου. Αυτό είναι το τελευταίο φυσικό απόθεμα του υποείδους σε όλη την Ευρώπη. Τι μπορείτε να προτείνετε στις ελληνικές αρχές, προκειμένου να διατηρηθεί αυτός ο μικρός πληθυσμός και να επιτευχθεί η αειφόρος διαχείριση;

Aπ. Πληροφορήθηκα την ύπαρξη του μικρού πληθυσμού Phasianus colchicus colchicus στο Δέλτα του Νέστου από μέλος του WPA στη Γαλλία, τον Edouard Jelen, και αυτός με έφερε σε επαφή με τον Χρήστο Σώκο από το Τμήμα Έρευνας της Κυνηγετικής Ομοσπονδίας Μακεδονίας - Θράκης. Στο Δέλτα του Νέστου ο πληθυσμός είναι μικρός και περαιτέρω μείωση του αριθμού θα μπορούσε να οδηγήσει στην εξαφάνιση.

Ο πληθυσμός αυτός έχει μεγάλη σημασία για εμάς στην Ευρώπη. Φαίνεται να είναι το τελευταίο εναπομείναν απόθεμα της Ευρώπης του πραγματικού κοινού (Μαυρολαίμη) Φασιανού το οποίο μπορεί να αναχθεί στην αρχαιότητα, συνεπώς είναι σημαντικό να κάνουμε ό, τι μπορούμε για να το διατηρήσουμε.

Μετά από διαβούλευση με ειδικούς στο Ηνωμένο Βασίλειο και στη Γαλλία, καθώς και της Ομοσπονδίας σας, έστειλα σχετική επιστολή τον Ιανουάριο του τρέχοντος έτους στο Υπουργείο Περιβάλλοντος (Ειδική Γραμματεία Δασών) στην Αθήνα. Πρότεινα στο ΥΠΕΚΑ την ενίσχυση των δράσεων της Ομοσπονδία σας στην Προστατευόμενη Περιοχή του Δέλτα Νέστου για τη βελτίωση των ενδιαιτημάτων του είδους, καθώς και τη λήψη απλών μέτρων, όπως για παράδειγμα, να περιοριστεί η όχληση κατά την περίοδο αναπαραγωγής από τις υλοτομίες και άλλες δασικές εργασίες, καθώς και από τσοπανόσκυλα. Είμαι απογοητευμένος λέγοντας ότι μέχρι τώρα δεν έχω λάβει απάντηση από το Υπουργείο. Είναι σαφές ότι θα ήταν ενθαρρυντικό, αν η επίσημη ελληνική πολιτεία έδειχνε κάποιο ενδιαφέρον και υποστήριξη για αυτό το απειλούμενο είδος όπως προτείνουμε.

Ερ. Στην Ελλάδα οι κυνηγετικές οργανώσεις εργάζονται για τη βελτίωση των ενδιαιτημάτων ειδών θηραμάτων. Αρκετά συχνά υπάρχει διαφωνία μεταξύ εκείνων που επιλέγουν τη βελτίωση των ενδιαιτημάτων και εκείνων που προτιμούν τις απελευθερώσεις θηραμάτων. Ποια είναι η συμβουλή σας προς τους κυνηγούς για τον καλύτερο τρόπο αξιοποίησης των χρημάτων τους;

Aπ. Το ενδιαίτημα είναι ζωτικής σημασίας για τα πτηνά όλων των ειδών. Κάθε περιβαλλοντική οργάνωση με την οποία έχω συνεργαστεί, υποστηρίζει την άποψη αυτή. Το πιο σημαντικό πράγμα είναι η καταλληλότητα του ενδιαιτήματος, εάν είναι κατάλληλο, τότε τα πτηνά συνήθως θα αφθονούν. Έχουμε πολλά τέτοια παραδείγματα στη Βρετανία.

Η πεδινή πέρδικα (Perdix perdix) αποτελεί ένα καλό παράδειγμα. Οι αριθμοί αυτού του πτηνού στη Βρετανία έχουν μειωθεί σοβαρά, ως αποτέλεσμα της σύγχρονης εντατικής γεωργίας. Έρευνες από το Game and Wildlife Conservation Trust έχουν αποδείξει πως, αν οι αγρότες εφαρμόζουν απλά μέτρα για να διατηρείται η τροφή (έντομα και σπόροι) και η κάλυψη των περδίκων στα αγροοικοσυστήματα, ιδίως κατά την περίοδο της αναπαραγωγής, ο πληθυσμός μπορεί γρήγορα να επανακάμψει. Με την απλή απελευθέρωση εκτρεφόμενων περδίκων δεν πρόκειται να επιτευχθεί το ίδιο αποτέλεσμα. Η βελτίωση του ενδιαιτήματος είναι θεμελιώδες μέτρο.

Για ορισμένα από τα είδη Ορνιθομόρφων με τα οποία ασχολούμαστε, ο πληθυσμός μπορεί να μειωθεί σε τόσο χαμηλό επίπεδο, ώστε το είδος να βρίσκεται σε πραγματικό κίνδυνο της εξαφάνισης. Σε αυτήν την περίπτωση, η αναπαραγωγή σε αιχμαλωσία μπορεί επίσης να διαδραματίσει ουσιαστικό ρόλο. Η δημιουργία ενός αποθέματος σε αιχμαλωσία και η χρήση κατάλληλων τεχνικών εκτροφής, μπορεί να είναι ο μόνος τρόπος για να εξασφαλιστεί η επιβίωση του είδους. Σε εύθετο χρόνο, αλλά μόνο όταν τα προβλήματα του ενδιαιτήματος και άλλες απειλές έχουν επιλυθεί, τότε τα πτηνά μπορούν να απελευθερωθούν από την αιχμαλωσία πίσω στο φυσικό περιβάλλον. Δεν μπορώ να μιλήσω για όλες τις περιπτώσεις με τις οποίες ασχολείται η Ομοσπονδία σας, αλλά είναι γενικά ορθό να δοθεί προτεραιότητα στη βελτίωση των ενδιαιτημάτων.

Για τρυγόνια...στον γάμο του Καραγκιόζη.

Του Νίκου Βασάλου http://kaliakouda.blogspot.com

Δεν μου αρέσουν μόνο οι ιστορίες που έχουν χάπι εντ. Μπορώ να πω ότι ταξιδεύω περισσότερο με μια ιστορία που το τέλος της αφήνει μια πικρή γεύση, ένα ερωτηματικό, η, πολλά μονοπάτια για όποιον αποφασίσει να την τελειώσει μόνος του. Παρακολουθώντας τα DVD κυνηγετικού περιεχομένου, πίσω από κάθε επιτυχημένη ντουφεκιά, ακούω πόσες ακόμα στον γάμο του Καραγκιόζη. Ακούω ακόμα και τους απαραίτητους χαιρετισμούς που τις συνοδεύουν, με το γνωστό «μπιπ» να προσπαθεί να πάρει την θέση τους. Ίσως αυτά που ακούω αλλά δεν βλέπω να είναι η απτή απόδειξη ότι το κυνήγι τελικά, όταν δεν ασκείται με μοναδικό σκοπό την κάρπωση, δεν είναι το απαύγασμα πασών των δολοφονιών, όπως θέλουν να προβάλουν κάποιοι.

Η παρακάτω ιστορία που θέλω να μοιραστώ, αν είχα την δυνατότητα να την μεταφέρω στο γυαλί, ίσως να μην είχε τίποτα άλλο να επιδείξει από αυτά τα «μπιπ», αφού ήταν η μέρα που η Άρτεμις επέλεξε να παίξει με τα νεύρα και την υπομονή μου. Φυσικά δεν ήταν μόνο η θεά που αποφάσισε να με «κάψει» εκείνο το πρωί, αλλά κι ο μπάρμπας στο απέναντι καρτέρι που αποδείχθηκε τελικά, ότι το ντουφέκι δεν το κρατούσε για πλάκα και ότι κατείχε καλά το θέμα της σκόπευσης!

 

Το τρυγόνι είναι ένα από τα θηράματα με τα οποία παθιάζομαι, αν και δεν θα μπορούσε κάποιος να με χαρακτηρίσει τρυγονοφάγο, αφού αφενός είμαι ολιγαρκής και αφετέρου, δύσκολα αποφασίζω να τα πάρω στο κατόπι μετά τα πρωινά περάσματα τους. Εντάξει περπατώ, ας μην τα παραλέμε, αλλά όχι τόσο ώστε να φτάσω αρκετούς άλλους που το όνομα τους είναι στην ίδια λίστα με αυτό του Βέγγου. Ας μην ξεχνάμε ότι η λέξη περπάτημα, εδώ στα ηλιοκαμένα και κακοτράχαλα νησάκια μας, έχει άλλη βαρύτητα.

Ήταν μια εποχή που σχεδόν κοιμόμουν με το ντουφέκι αγκαλιά. Όλο το βράδυ πάλευα στον ύπνο μου με τα κοπάδια των τρυγονιών που με περιτριγύριζαν και με έκαναν να ξυπνάω εγώ το ξυπνητήρι! Ήμουν ο πρώτος που έφτανε στο σκινάρι μπροστά στην διασταύρωση στο Αργευτό και περίμενα τους υπόλοιπους να πούμε καμιά κουβέντα και να λουφάξουμε στο καρτέρι του ο καθένας, περιμένοντας κι ελπίζοντας ότι η σημερινή θα είναι η καλή μέρα από τις τόσες που είχαμε ανταλλάξει. 

Εκείνο το ξημέρωμα η Γυάρος φεγγοβολούσε από τις αστραπές, ενώ κάποια σποραδικά σύννεφα προσέφεραν κρησφύγετο στα αστέρια και τροφή για ευοίωνα σχόλια και εικασίες. Ήταν μπουράσκα! Η βούλα για το τι επρόκειτο να διαδραματιστεί μόλις το γλυκοχάραμα έσβηνε το μαύρο στον ορίζοντα, μπήκε με τα κραξίματα των τρυγονοσουρτών, τα βιαστικά χαμηλά φτεροκοπήματα και τον ήχο του αέρα που έσκιζαν στην προσπάθεια τους να βρουν το κατάλληλο κλαράκι για να ξαποστάσουν. Ναι ήταν αλήθεια, είχαν έρθει, ήταν εκεί. Δεν μίλησε κανείς, όλοι ήξεραν τι έπρεπε να κάνουν. Γυρίσαμε τις πλάτες ο ένας στον άλλον, κι ανοίξαμε βήμα για το καρτέρι μας. Συντροφιά μέχρι εκεί είχα την καλύτερη μουσική υπόκρουση του κόσμου, τα φτερά των τρυγονιών που με έκαναν να κοιτάζω συνεχώς ψηλά, λες και το μονοπάτι οδηγούσε στον Θεό. Που ξέρεις, μπορεί. Με τίποτα δεν πίστευα ότι είχα αρχίσει να κατεβαίνω τα σκαλιά της κόλασης!

Στρογγυλοκάθισα στην πέτρα που σήμερα μου φάνηκε ιδιαίτερα σκληρή. Ήθελα να σηκωθώ και να φωνάξω  «Ήρθαν μωρέ, τ’ ακούτε; δεν μας ξέχασαν». Το ρίγος στο κορμί μου έκανε βόλτες πάνω κάτω και η αδρεναλίνη έρρεε στο αίμα μου σε απίστευτα μεγάλες ποσότητες. Η θήκη του όπλου είχε ήδη απομακρυνθεί και το φυσέκι ήταν το μισό μέσα στην θαλάμη. Το δεξί μου πόδι χτυπούσε σαν κομπρεσέρ και το λαμπάκι απ’ το ρολόι μου αναβόσβηνε κάθε λεπτό. «Τι διάολο σήμερα, γιατί δεν ξημερώνει; 5 έχει πάει!». Ο Πλάστης όμως εδώ και χιλιάδες χρόνια έχει ορίσει άλλη ώρα στον ήλιο να καβαλάει τα βουνά. Αυτό το πήγαινε έλα από όλες τις κατευθύνσεις με είχε κάνει τρελό. Από την μια να χαίρομαι κι από την άλλη να σκάω απ’ το κακό μου γιατί δεν θα καθόμουν σε όλο το πάρτι. Μόλις άναβε το γλέντι έπρεπε να πάω για το μεροκάματο, την φτώχια μου!

  Το καρτέρι απέναντι δεν είχε ένοικο ακόμα κι οι αμφιβολίες που μου έκαναν παρέα εδώ και ώρα για την εξασφάλιση των ιδανικότερων συνθηκών, με έκαναν να σκέφτομαι μήπως έπρεπε να μετακομίσω. Το χέρι μου άφησε τον σάκο ξανά δίπλα μου όταν ακούστηκε ένας ξερόβηχας, ο οποίος τρόμαξε ένα τρυγόνι που είχε κάτσει στην κορφή της αρεφτιάς που ήταν δίπλα. «Μην βήχεις χριστιανέ μου και τα διώχνεις. Αμάν και πως κάναμε για να έρθουν!» σκέφτηκα και άρχισα, αφού δεν είχα άλλη επιλογή πλέον, να βρίσκω τα προτερήματα που είχε το καρτέρι μου.

   

Το φως αν και αδύναμο ακόμα, μου επέτρεπε να δω απέναντι και να ξεχωρίσω ότι ο γείτονας τα είχε τέσσερα (!) αφού οι φακοί από τα γυαλιά του αστραποβολούσαν κάθε φορά που γύριζε το κεφάλι του. Τα φτεροκοπήματα είχαν καταλαγιάσει, δεν άκουγες κιχ. Το όλο σκηνικό θύμιζε την ηρεμία που επικρατεί πριν ξεσπάσει η θύελλα. Δεν είχαν φανεί ακόμα οι πρώτες ακτίνες του ήλιου, που μοιάζουν σαν χέρια να σφιχταγκαλιάζουν το βουνό σ’ αυτήν την αέναη προσπάθεια που κάνει κάθε πρωί να σκαρφαλώσει τις πλαγιές, όταν ακουστήκανε οι πρώτες ντουφεκιές και πλημμύρησε ο τόπος τρυγόνια! «Εδώ είμαστε» είπα και πήρα ανάλογη στάση στο καρτέρι για να είμαι έτοιμος. 

Ο μπάρμπας απέναντι κάθονταν ήρεμος και απολάμβανε το πρωινό. Τα τρυγόνια περνούσαν από όλες τις κατευθύνσεις μπροστά του κι αυτός ατάραχος χάιδευε το διπλό που είχε στα πόδια του, λες και το είχε φέρει βόλτα. «Πάνω σου μάστορα» του φώναξα, αλλά αυτός δεν μπορούσε να τα δει. Ήταν πρωί ακόμα και τα μάτια του, αν και τέσσερα, δεν τον βοηθούσαν. Εγώ, τι εγώ; Έκανα τον τροχονόμο στον μπάρμπα, αριστερά, δεξιά, πάνω, κάτω, μπροστά, πίσω κ.ο.κ. είχα γδάρει τον λαιμό μου απ’ τις φωνές. «Μα τι στα κομμάτια, εγώ δεν θα ρίξω σήμερα;» μονολόγησα, συνεχίζοντας «Που να περάσουν από εδώ, ξέρουν ότι όταν το σηκώσω είναι τέλος, γι’ αυτό περνάνε από απέναντι που δεν τα βλέπει ο παππούς».

Μεγάλο λόγο είπα και το Βατερλώ μου δεν άργησε να έρθει! Σαν τον λυσσασμένο στεκόμουνα όρθιος στο καρτέρι και οι άδειοι κάλυκες κατρακυλούσαν στα βράχια ο ένας μετά τον άλλον, λες και δεν είχα καραμπίνα, αλλά μυδράλιο. Θηράματα μηδέν! Η ώρα περνούσε και ήδη είχα παραβεί τον χρόνο αναμονής μου εκεί κατά δέκα βασανιστικά λεπτά. Το χέρι μου μηχανικά άρπαζε τα φυσίγγια από την ζώνη κι ο δείκτης πίεζε την σκανδάλη με πιότερο πείσμα. Του κάκου! Ξαφνικά κατάλαβα ότι όλες οι θήκες ήταν άδειες. Ξέμεινα από φυσίγγια και δεν είχα καταφέρει να δω από κοντά τι χρώμα έχουν τα φτερά του. Το ρολόι έτρεχε, κι αυτό κόντρα μου πήγαινε εκείνο το πρωί. Δεν μπορούσα να κάνω κάτι άλλο. Έσκυψα το κεφάλι μου, παραδέχτηκα την κατά κράτος ήττα μου, υποκλίθηκα στην σκοπευτική δεινότητα του μάστορα απέναντι, ο οποίος παρεμπιπτόντως μόλις ξημέρωσε για τα καλά ήταν φωτιά σκέτη, θύμιζε Τζον Γουέιν σου λέω, και σύρθηκα μέχρι το αυτοκίνητο μου. 

Ο δρόμος της επιστροφής έμοιαζε ατελείωτος, αφού φαίνονταν παράξενο σε όλους ότι κάποιος φεύγει στην μέση του γλεντιού και όλοι ρωτούσαν. «Νικόλα που πας τόσο νωρίς;» «Έχω να πάω στην δουλειά, δεν μπορώ να κάτσω άλλο, ήδη άργησα» αποκρινόμουν και άνοιγα το βήμα μου για να αποφύγω τα χειρότερα, αμ δε! «Πόσα έκανες;» η ερώτηση ακούγονταν σαν έκρηξη στο κέντρο του μυαλού μου. Έγνεφα με το χέρι «θα τα πούμε άλλη ώρα». Πάντα πιστεύω ότι είναι προτιμότερο ένα έντιμο όχι, από ένα ένοχο ίσως, αλλά εκείνη την στιγμή δεν είχα κουράγιο να μιλήσω, δεν έβγαινε η φωνή μου βρε αδερφέ! Έβγαλα την ζώνη και την έκρυψα στον σάκο μου, για να μην φαίνεται το πειστήριο της...γιαουρτοσύνης μου.

  Σωριάστηκα στην θέση του οδηγού και με τρεμάμενα χέρια έβαλα μπροστά να φύγω. Το τζάμι άνοιξα να πάρω μια ανάσα κι οι φτερούγες από τον σατανά που πέρασε στα δυο μέτρα δίπλα μου, με έκοψαν στη μέση. Τι μέρα μου φύλαγες Μεγαλοδύναμε; Ήταν τόσο δυνατό το αίσθημα αδικίας που με διακατείχε, που ήμουν σίγουρος ότι ξόφλησα την μέρα εκείνη της αμαρτίες που θα κάνω για όλη την υπόλοιπη ζωή μου. Έτσι είναι όμως αυτά. Αυτοί είναι οι κανόνες του παιχνιδιού. Και είναι υπόχρεος να τους ακολουθεί όποιος αξιώνει να λέγεται σωστός παίκτης. Πρέπει να ξέρεις να κερδίζεις, αλλά η μαγκιά είναι να ξέρεις να χάνεις. Να σκύβεις το κεφάλι, να κάνεις τον σταυρό σου και να ελπίζεις για το αύριο. Να χαίρεσαι που εσύ έχασες, αλλά κέρδισε το κυνήγι. Γιατί κάθε μικρή δική σου ήττα μιας άγονης μέρας, είναι μια μεγάλη νίκη για εκείνο και όλα αυτά τα ζωντανά που εξασφαλίζουν τον σκοπό της συνέχισης του παιχνιδιού εδώ και χρόνια. 

Δημοσιεύθηκε στο ένθετο περιοδικό του Ελεύθερου Τύπου ΚΥΝΗΓΙ στις 3/7/2013.

Νέο τεύχος Τύπος ΚΥΝΗΓΙ.

 

ΣΗΜΕΡΑ ΣΤΑ ΠΕΡΙΠΤΕΡΑ!!!

Οι παρασύλλογοι και η απόφαση του ΣτΕ.

Απόφαση «κλειδί» του ΣτΕ έκρινε απαραίτητη την αυτοπρόσωπη παρουσία των μεμονωμένων κυνηγών και των κυνηγών που δεν είναι μέλη αναγνωρισμένων και συνεργαζόμενων Κυνηγετικών Συλλόγων για την έκδοση ή ανανέωση αδειών θήρας χωρίς να τους δίνει το δικαίωμα εξουσιοδότησης σε τρίτους.  

Μετά από μία επταετία δικαστικού αγώνα, η Κυνηγετική Συνομοσπονδία Ελλάδος προσέθεσε ακόμα ένα βέλος στην φαρέτρα της για την προάσπιση της κυνηγετικής δραστηριότητας.
Με την 2754/2012 απόφαση του το ΣτΕ ακυρώνει την υπ. αρίθμ 95445/3976/12-7-2006 απόφαση της Γεν. Δ/νσης Ανάπτυξης και Προστασίας Δασών και Φυσικού Περιβάλλοντος με την οποία ορίζονταν ότι κατά την διαδικασία εκδόσεως των αδειών θήρας, παρέχεται η δυνατότητα και στους μεμονωμένους κυνηγούς καθώς και σε κυνηγούς μέλη κυνηγετικών συλλόγων μη αναγνωρισμένων ως συνεργαζόμενων με το αρμόδιο Υπουργείο, να καταθέτουν αιτήσεις και δικαιολογητικά για έκδοση ή ανανέωση αδειών θήρας μέσω τρίτων προσώπων, εξουσιοδοτημένων από τους ενδιαφερόμενους.

Κατά την παράθεση του σκεπτικού της Απόφασης του το ΣτΕ αναγνωρίζει ότι λόγοι δημοσίου συμφέροντος υπαγορεύουν της διατάξεις που προβλέπουν την «λειτουργία ιδιαίτερων οργανώσεων σωματειακού χαρακτήρα, όπως οι ανωτέρω συνεργαζόμενοι με το αρμόδιο Υπουργείο κυνηγετικοί σύλλογοι, οι οποίες υπόκεινται σε αυξημένο έλεγχο και εποπτεία του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, καθ’ όσον είναι υποχρεωμένες να οργανώνονται και να λειτουργούν σύμφωνα με τα κατά τα ανωτέρω, πρότυπα καταστατικά που προβλέπονται στην προαναφερόμενη κανονιστική υπουργική απόφαση και να τελούν σε άμεση συνεργασία με τις αρμόδιες για την προστασία της θήρας αρχές».

Επίσης σκοπός της ύπαρξης των αναγνωρισμένων Κυνηγετικών Συλλόγων είναι και η ανάγκη «αποκλεισμού των μεσαζόντων από την διαδικασία έκδοσης αδειών» και «διασφάλισης του δημοσίου συμφέροντος ώστε να επιτυγχάνεται η «ελεγχόμενη από την Διοίκηση παραγωγή έργου για την προστασία και ανάπτυξη του θηραματικού πλούτου της χώρας» και εξασφάλισης του δημοσίου χρήματος.  Στα πλαίσια της εξασφάλισης του δημοσίου χρήματος αναγνωρίζει επίσης ότι «οι αναγνωρισμένοι και συνεργαζόμενοι με το Υπουργείο Γεωργίας Κυνηγετικοί Σύλλογοι υφίστανται υποχρεωτικά ετήσιο, τακτικό, διοικητικό και οικονομικό έλεγχο από Δημόσια Αρχή (Δασική Υπηρεσία) ως προς την διαχειριστική διαφάνεια, νομιμότητα και σκοπιμότητα των δαπανών και εσόδων τους σε αντίθεση με τα πάσης άλλης μορφής Σωματεία, τα οποία δεν υφίστανται κανέναν τέτοιο έλεγχο».

Υπογραμμίζει επίσης ότι, δεν αντίκειται στις διατάξεις των άρθρων 12 και 4 παρ. 1 του Συντάγματος η αναγνώριση μόνο στους αναγνωρισμένους κυνηγετικούς συλλόγους της δυνατότητας να υποβάλλουν αιτήσεις μελών τους για έκδοση άδειας θήρας γιατί δικαιολογείται από τις εγγυήσεις που διασφαλίζονται λόγω του αυξημένου ελέγχου του Υπουργού επί των συνεργαζόμενων κυνηγετικών συλλόγων (ΣτΕ 3942/2001) και προσθέτει ότι ο αποκλεισμός των μεμονωμένων κυνηγών ή των κυνηγών μελών μη αναγνωρισμένου κυνηγετικού συλλόγου από την χορήγηση εξουσιοδότησης προς τρίτα πρόσωπα για την διενέργεια πράξεων για την έκδοση άδειας θήρας υπαγορεύεται από λόγους δημοσίου συμφέροντος, «ώστε να εξασφαλίζεται η άμεση επικοινωνία τους με την αρμόδια υπηρεσία και να καθίσταται δυνατή η διερεύνηση από τα αρμόδια όργανα αν με τη χορήγηση σε συγκεκριμένο πρόσωπο της άδειας θήρας, με την οποία παρέχεται δικαίωμα χρήσης κυνηγετικού όπλου, δημιουργούνται πρόδηλοι κίνδυνοι για το δικαιούχο της άδειας και γενικότερα για την ανθρώπινη ζωή και τον θηραματικό πλούτο της χώρας».

Μετά από μία επταετία δικαστικού αγώνα, η Κυνηγετική Συνομοσπονδία Ελλάδος προσέθεσε ακόμα ένα βέλος στην φαρέτρα της για την προάσπιση της κυνηγετικής δραστηριότητας. Το χρονικό διάστημα των επτά (7) ετών προσπάθειας, φανερώνει την δυσκολία του έργου, όπως και την σοβαρότητα των θεμάτων που καλείται να αντιμετωπίσει η ΚΣΕ. Μόνο έτσι, με σωστή πρόβλεψη και μακροχρόνιο σχεδιασμό, μπορεί να εξασφαλιστεί το μέλλον του κυνηγιού στην Ελλάδα. Ακόμα και το Ανώτατο Ακυρωτικό Δικαστήριο της χώρας (ΣτΕ) παραδέχεται ότι μόνο μέσω των αναγνωρισμένων – συνεργαζόμενων με το Υπουργείο Κυνηγετικών Οργανώσεων μπορεί να υπάρξει σωστή διαχείριση, με στόχο την προστασία και την ανάπτυξη του θηραματικού πλούτου της χώρας. Επίσης μέσω των υποχρεωτικών ετήσιων διοικητικών και διαχειριστικών ελέγχων που γίνονται στις αναγνωρισμένες κυνηγετικές οργανώσεις  εξασφαλίζεται η σωστή διαχείριση των χρημάτων των κυνηγών, πράγμα που δεν υπάρχει στα «πάσης άλλης μορφής Σωματεία, τα οποία δεν υφίστανται κανέναν τέτοιο έλεγχο».

Η υποστήριξη των ελλήνων κυνηγών προς τις αναγνωρισμένες κυνηγετικές οργανώσεις αποτελεί μονόδρομο για την συνέχιση της κυνηγετικής δραστηριότητας στην χώρα μας.

ΠΗΓΗ: ΚΟΜΑΘ

Η βλακεία δεν έχει ηλικία!

Tην Κυριακή 23/06/2013 και ώρα 23:00μ.μ. συνελήφθη από θηροφύλακες του Κυνηγετικού Συλλόγου Ρόδου σε συνεργασία με τη Δ/νση Δασών Δωδεκανήσου, σε αγροτική περιοχή μεταξύ Καλάθου και Μάσσαρι , μετά από αξιοποίηση πληροφοριών 75χρονος συνταξιούχος διότι κατελήφθη επ' αυτοφώρω υπό το φως της πανσελήνου με δίκαννο κυνηγετικό όπλο ειδικά διαμορφωμένο για κυνήγι τη νύχτα, να έχει στήσει ενέδρα μέσα σε ειδική φυλάχτρα κοντά σε πηγή νερού για ελάφια και λαγούς.

 

Στην περιοχή ακούστηκαν δύο πυροβολισμοί και όπως ισχυρίστηκε ο συλληφθείς δεν πέτυχε το λαγό.

Εκτιμάται ότι μαζί του υπήρχε και άλλο άτομο το οποίο διέφυγε πεζό με το θήραμα.

Ο συλληφθείς μετά το σχηματισμό της σχετικής δικογραφίας αφέθηκε ελεύθερος κατ' εντολή του κ. Εισαγγελέα Πλημμελειοδικών Ρόδου και το κυνηγετικό όπλο κατασχέθηκε.

Οι έλεγχοι πρόκειται εντατικοποιηθούν προς αποφυγή παρόμοιων περιστατικών.

ΠΗΓΗ : www.rodosreport.gr

Νέο τεύχος Τύπος ΚΥΝΗΓΙ.

Νέο τεύχος Τύπος ΚΥΝΗΓΙ.

Τρέξτε να προλάβετε το νέο τεύχος που κυκλοφορεί σήμερα Τετάρτη 26/6/2013 γιατί εξαντλήθηκε ήδη μέχρι και το εξώφυλλο!
Μαχόμενο περιοδικό για μαχόμενους αναγνώστες. Αν σέβεστε την κυνηγετική σας υπόσταση, μην το χάσετε!

Όλοι τα κεφάλια ΜΕΣΑ!

Μέσα στον ορυμαγδό των εξελίξεων που βιώνουμε όλοι μας, άλλος πολύ και άλλος λίγο, είναι κάποια πράγματα τα οποία, αν και φαινομενικά, δεν σε αγγίζουν άμεσα σου τραβούν την προσοχή για το τι μπορεί να ακολουθήσει.

Αυτά τα ρητορικά ερωτήματα «Τι θέλει να πει ο ποιητής» και «Που θα πάει η βαλίτσα» είναι η επίγευση που αφήνει στο στόμα του κάθε πικραμένου το κάθε νέο μέτρο, το οποίο είναι η κορυφή του παγόβουνου, από όλα όσα μπορεί να σημαίνει ένα νέο σχέδιο νόμου, υπουργική απόφαση, κ.ο.κ.

Διαβάστε προσεκτικά την ανακοίνωση της Δασικής Αρχής Δωδεκανήσου και αφήστε το μυαλό σας να τρέξει όσο θέλει, για το τι μας περιμένει στο άμεσο μέλλον. Είναι βέβαιο ότι όπου και να πάει, θα εκπλαγείτε με όλα αυτά τα επιπλέον που μας ετοιμάζουν και σας διέφυγαν! 

Και μην ξεχνάτε ότι ανήκουμε στην ίδια περιφέρεια...ΝΟΤΙΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ!!!

 Αστυνομική διάταξη για την αλισφακιά, την ρίγανη, την κάππαρη, το θυμάρι και άλλα αρωματικά φυτά, εκδόθηκε από το δασαρχείο Δωδεκανήσου! Σύμφωνα με την διάταξη, οι κάτοικοι των νησιών μας μπορούν να μαζεύουν αυτά τα φυτά, μόνο για δική τους χρήση.
Για εμπορικούς λόγους, επιτρέπεται μόνο μετά από έγγραφη άδεια της διεύθυνσης Δασών Δωδεκανήσου.

Η ίδια διάταξη προβλέπει ότι οι κάτοικοι των νησιών μας επιτρέπεται να μαζεύουν μέχρι δύο κιλά μανιτάρια ενώ για την μεταφορά φυλλοχώματος από τα δάση, απαιτείται πρώτα άδεια.
Ειδικότερα, στην απόφαση του δασαρχείου αναφέρονται τα εξής:

«Ι. Απαγορεύουμε
α) Την εκρίζωση, κοπή, συλλογή και μεταφορά παντός είδους αρωματικού, φαρμακευτικού, βαφικού, αρτυματικού, μελισσοκομικού, ανθοκομικού και διακοσμητικού φυτού, δενδρυλλίου, θάμνου, φρυγάνου ή πόας, από δημόσια ή ιδιωτικά δάση και δασικές εκτάσεις καθώς και από δημόσιες χορτολιβαδικές-βραχώδεις εκτάσεις, χωρίς την

προηγούμενη άδεια της Διεύθυνσης Δασών Δωδεκανήσου. Εξαιρούνται της απαγόρευσης τα είδη που αναφέρονται στην παρακάτω παρ. ΙΙ της παρούσας, με τους όρους αυτής.

β) Την εκρίζωση, την συλλογή ανθέων, βολβών ή την αποκοπή βλαστών, συνολικά και χωρίς εξαίρεση φυτών της οικογένειας των Oρχεοειδών (Orchidaceae), της οικογένειας των Κρινοειδών (Liliaceae) και της οικογενείας των Παιωνιιδών (Paeoniaceae).

ΙΙ. Επιτρέπουμε
α) αποκλειστικά και μόνο για κάλυψη των ατομικών αναγκών, τη συλλογή μετά την εποχή της ανθοφορίας, με κοπή του στελέχους (απαγορευμένης αυστηρά της εκρίζωσης) ειδών των φυτών τα οποία δεν προστατεύονται από διεθνείς Συμβάσεις ή την Εθνική Νομοθεσία, όπως, Ρίγανη (Origanum sp.), Φασκόμηλο ή Αλιφασκιά (Salvia.sp.), Θρούμπι (Satureja

sp.), Θυμάρι (Thymus sp.), Μέντα (Mentha sp.), Ασφάκα ή Παπουλιά (Phlomis sp.). Καθώς και των ειδών Κάππαρη (Capparis sp.) και Κρίταμο (Crithmum sp.) κατά το κατάλληλο ανά είδος στάδιο συλλογής. Η επιτρεπόμενη ποσότητα συλλογής των παραπάνω ειδών ανέρχεται μέχρι του ποσού του μισού (½) κιλού κατ’ άτομο την ημέρα.

Αχ κουνελάκι κουνελάκι...!

Σε σύσκεψη που πραγματοποιήθηκε στον ΕΛΓΑ σχετικά με την αντιμετώπιση των ζημιών από τα αγριοκούνελα στις αγροτικές καλλιέργειες της Λήμνου, λαμβάνοντας υπόψη την υπάρχουσα νομοθεσία και τους άμεσα διαθέσιμους οικονομικούς πόρους αποφασίστηκαν σε πρώτη φάση οι εξής ενέργειες:

α) Δίωξη των αγριοκούνελων μέσω κυνηγιού. Στο πλαίσιο της δράσης αυτής θα πρέπει να συνεχιστεί το πρόγραμμα επιδοτούμενης δίωξης όπως ήδη έχει εφαρμοστεί από τη Γενική Διεύθυνση Δασών και Αγροτικών Υποθέσεων της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Αιγαίου.

Επίσης, να επιδιωχθεί επέκταση της κυνηγετικής περιόδου, επανεξέταση των μόνιμων καταφυγίων θηραμάτων, καθώς και καλύτερη οργάνωση του νυκτερινού κυνηγιού. Θα μπορούσε να επιδιωχθεί εμπλοκή του τοπικού κυνηγετικού συλλόγου ώστε να συγκροτηθούν εθελοντικά συνεργεία στα οποία θα παρέχονται δωρεάν τα φυσίγγια.

β) Η διεξαγωγή μελέτης διαχείρισης του πληθυσμού των αγριοκούνελων με τη χρήση παγίδων πολλαπλής σύλληψης όπως προτείνεται από το Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Σκοπός της διαχείρισης αυτής είναι η μείωση του μεγέθους και της έντασης της προκαλούμενης ζημιάς, με έναν περιβαλλοντικά αποδεκτό και οικονομικά βιώσιμο τρόπο.

Η προτεινόμενη μελέτη που προβλέπει ανάπτυξη δικτύου παγίδων για την αιχμαλώτιση των αγριοκούνελων, θα διερευνήσει την αποτελεσματικότητα διάφορων τύπων παγίδων καθώς και την πρακτική χρήσης τους στο νησί. Με βάση αυτά τα στοιχεία θα είναι δυνατό να καταστρωθεί επιχειρησιακό σχέδιο μεγάλης κλίμακας σε επόμενη φάση. Το κόστος θα καλυφθεί από τον ΕΛΓΑ.

γ) Ενεργοποίηση του τοπικού αγροτικού πληθυσμού. Στο πλαίσιο αυτής της δράσης θα πρέπει οι αγρότες να πάρουν καλλιεργητικά και άλλα μέτρα προστασίας των καλλιεργειών τους, να καταστρέφουν τις φωλιές των αγριοκούνελων στα όρια των κτημάτων τους με βαθιά άροση ή όπως αλλιώς είναι δυνατό και γενικότερα να προβαίνουν σε οποιαδήποτε ενέργεια που τείνει στη μείωση των αγριοκούνελων.

Σε δεύτερη φάση θα γίνει αξιολόγηση των αποτελεσμάτων και των επιμέρους δράσεων προκειιμένου να καθοριστεί το πλαίσιο ενεργειών για το επόμενο διάστημα. Τέλος αποφασίστηκε η συγκρότηση Επιτροπής Παρακολούθησης.

Έργο της Επιτροπής θα είναι να συγκεντρώνει όλα τα στοιχεία που αφορούν στην εξέλιξη του πληθυσμού των αγριοκούνελων στη Λήμνο, στις ζημιές στην παραγωγή και το περιβάλλον να μελετά τις μεθόδους καταπολέμησης και αξιοποίησης του αγριοκούνελου, καθώς επίσης να προτείνει τροποποιήσεις στη νομοθεσία και νέους τρόπους δίωξης του αγριοκούνελου. Επίσης, θα διερευνά δυνατότητες αξιοποίησης Ευρωπαϊκών Προγραμμάτων, εξεύρεσης οικονομικών πόρων κλπ.

Στη σύσκεψη συμμετείχαν ο Αντιπρόεδρος του ΕΛΓΑ, κ. Αργύρης Μποτός, ο Περιφερειάρχης Βορείου Αιγαίου κ. Αθανάσιος Γιακαλής, ο Εντεταλμένος Περιφερειακός Σύμβουλος Λήμνου, κ. Σάββας Βαρελτζής, ο Αντιδήμαρχος Λήμνου, κ. Δημήτριος Μπουλώτης, ο Τμηματάρχης Διεύθυνσης Αισθητικών Δασών, Δρυμών και Θήρας του ΥΠΕΚΑ, κ. Νίκος Μπόκαρης, ο Γενικός Διευθυντής Δασών και Αγροτικών Υποθέσεων Αποκεντρωμένης Διοίκησης Αιγαίου, κ. Νίκος Θεοδωρίδης, από το Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών ο καθηγητής Ζωολογίας και Εντομολογίας, κ. Νικόλαος Εμμανουήλ και ο επίκουρος καθηγητής Φυσιολογίας και Διατροφής, κ. Γιάννης Χατζηγεωργίου, καθώς και αρμόδιοι υπηρεσιακοί παράγοντες του Οργανισμού.

Τα φίδια που τρέφουμε στον κόρφο μας!

Νέα από την ΣΤ΄ΚΟΜΑΘ.

 ΚΥΝΗΓΕΤΙΚΗ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ - ΘΡΑΚΗΣΕΔΡΑ: ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΕΩΣ 173 – 175551 34 - ΚΑΛΑΜΑΡΙΑ, ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΤΗΛ. 2310 477128 – 477129, 6973 808934, FAX 2310 473863 – 475301

http://www.hunters.gr, e-mail: info@hunters.gr

facebook: http://www.facebook.com/KynegetikeOmospondiaMakedoniasThrakes

Εντοπίσθηκαν 2 άτομα στο Κιλκίς που απελευθέρωναν φίδια!

Πολλά ερωτηματικά έχει δημιουργήσει ένα περιστατικό στο νομό Κιλκίς, όπου εντοπίσθηκαν δύο άτομα που στο όχημά τους είχαν κλουβιά με διάφορα ερπετά!

Συγκεκριμένα ο θηροφύλακας του Κυνηγετικού Συλλόγου Κιλκίς δέχθηκε καταγγελία από πολίτη για κίνηση οχήματος σε αγροτική περιοχή του νομού, με τρόπο που γέννησε υποψίες. Ο θηροφύλακας όντως εντόπισε και σταμάτησε το αυτοκίνητο για έλεγχο, στο οποίο επέβαιναν δύο άτομα, ενώ στο πορτ παγκάζ υπήρχαν φίδια μέσα σε ειδικές κλούβες.

Νέο τεύχος Τύπος ΚΥΝΗΓΙ.

Γρήγορα στο περίπτερο...ΣΗΜΕΡΑ!

Νέα από τον Ωρίωνα.

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Στο Δέλτα του Έβρου, η νομιμότητα εξαντλείται στις καλύβες κυνηγών και ψαράδων...

Πρόσφατα, ο κρατικός μηχανισμός κινητοποιήθηκε για να διαπιστώσει, για ακόμα μία φορά, ότι τα παραπήγματα-καλύβες των κατοίκων στην περιοχή του Δέλτα του Έβρου στερούνται οικοδομικής αδείας. Μάλιστα, εκδόθηκε απόφαση για την άμεση κατεδάφισή τους... Την ίδια ώρα, η Πολιτεία παραβλέπει το γεγονός ότι το νομικό πλαίσιο λειτουργίας του Εθνικού Πάρκου και, συνακόλουθα, του Φορέα Διαχείρισής του, έχει κηρυχθεί παράνομο με απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας (3290/2009). Κι όμως, το πάρκο και ο φορέας του συνεχίζουν να λειτουργούν εκδίδοντας μάλιστα και αποφάσεις-απαγορεύσεις ερήμην των κατοίκων και των χρηστών του Δέλτα.

Εκτός από την απαξίωση όλων των δραστηριοτήτων των κατοίκων που αντιμετωπίζονται ως ενοχλητικοί παρείσακτοι στον ίδιο τους τον τόπο, φαίνεται ότι οι Νόμοι του Ελληνικού Κράτους αντιμετωπίζονται με την ίδια συμπεριφορά και νοοτροπία, όταν πρέπει να εφαρμοστούν από τις υπηρεσίες του.

Ζητάμε τη διατήρηση και προάσπιση όλων των νόμιμων παραδοσιακών δραστηριοτήτων, όπως η ερασιτεχνική αλιεία και η θήρα, στην περιοχή του Δέλτα του Έβρου. Ζητάμε την ουσιαστική συμμετοχή των φορέων των κατοίκων και των χρηστών της περιοχής στη διαχείριση του τόπου τους.

Διαβάστε αναλυτικά τις θέσεις μας:

Μια σειρά από παραδοσιακές δραστηριότητες ολόκληρων γενεών, όπως το κυνήγι, το ψάρεμα και η κτηνοτροφία στο Δέλτα του Έβρου, τίθενται ουσιαστικά υπό διωγμό με αφορμή τις αυθαίρετες, σύμφωνα με την πολεοδομική νομοθεσία, καλύβες της περιοχής. Καμιά από τις καλύβες και τα πρόχειρα παραπήγματα των κατοίκων στο Δέλτα του Έβρου, που υπάρχουν εδώ και δεκαετίες, δεν είχε, και δεν θα μπορούσε ποτέ να έχει με το υφιστάμενο νομικό καθεστώς, νόμιμη οικοδομική άδεια και τίτλους ιδιοκτησίας, ούτε άδεια λειτουργίας ως κτηνοτροφική ή αλιευτική εγκατάσταση. Εκτός από τις πρόχειρες εγκαταστάσεις των κατοίκων, στην διασυνοριακή αυτή περιοχή υπάρχουν και στρατιωτικές εγκαταστάσεις, για τις οποίες ουδείς διανοήθηκε ποτέ να απαιτήσει οικοδομική άδεια, όπως γινόταν εξ άλλου για όλες τις εγκαταστάσεις του Δημοσίου μέχρι πρόσφατα.

Διαμορφώθηκε διαχρονικά, από την απελευθέρωση της Θράκης και εντεύθεν, μια ισχυρή κοινωνική και οικονομική σχέση των ανθρώπων της περιοχής με το Δέλτα του ποταμού, προς αμοιβαίο όφελος κράτους, πολιτών αλλά και του οικοσυστήματος της περιοχής. Τη σχέση αυτή αγνόησαν οι συντάκτες των μελετών και αποφάσεων που αφορούσαν την περιοχή και το μέλλον της. Αρμόδιοι και αναρμόδιοι φορείς, αποφάσισαν να απομακρύνουν ουσιαστικά τους κατοίκους και τις δραστηριότητές τους από το Δέλτα του Έβρου, αντί να μεριμνήσουν ώστε να συνεχίσουν να ασκούνται αλλά και να αναπτύσσονται με ελεγχόμενο και νόμιμο τρόπο όλες οι παραδοσιακές δραστηριότητες της περιοχής.

Στην παράγραφο 3 του άρθρου 2 της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ για την διατήρηση των φυσικών οικοτόπων και της άγριας πανίδας και χλωρίδας, αναφέρεται ρητά ότι «Κατά την λήψη μέτρων σύμφωνα με την παρούσα οδηγία, λαμβάνονται υπόψη οι οικονομικές, κοινωνικές και πολιτιστικές απαιτήσεις καθώς και οι περιφερειακές και τοπικές ιδιομορφίες». Οι τοπικές ιδιαιτερότητες και δραστηριότητες, όπως η αλιεία, η κτηνοτροφία και το κυνήγι, προϋπήρχαν μαζί με τις καλύβες τους στην περιοχή του Δέλτα, πολύ πριν εκδοθούν οι σχετικές οδηγίες (79/409 και 92/43). Υπήρχαν ακόμη και επί Οθωμανικής αυτοκρατορίας οι «καλύβες των γκιαούρηδων» και έτσι ονομάστηκε «νησί των γκιαούρηδων» (Γκιαούρ Αντάς), με βάση την δραστηριότητα και την εθνικότητα των κατοίκων. Οι οδηγίες 79/409 και 92/43 επιβάλλουν να λαμβάνονται υπόψη οι διαμορφωμένες οικονομικές και πολιτιστικές απαιτήσεις των κατοίκων της περιοχής. Παράλληλα θα έπρεπε να λαμβάνονται υπόψη και οι ιδιαιτερότητες της συνοριακής έκτασης με την γειτονική μας χώρα, με την οποία πολλές φορές έχουμε φτάσει στα πρόθυρα πολέμου για αμφισβητήσεις εδαφών και κυριαρχικών δικαιωμάτων. Τίποτε από όλα αυτά προφανώς δεν ελήφθη υπόψη, όπως φαίνεται από την αντίδραση της τοπικής κοινωνίας, κατά τον καθορισμό του Εθνικού Πάρκου, παρά μόνο τα στείρα ιδεολογήματα διαφόρων ΜΚΟ που θέλουν να επιβάλουν ένα περιβάλλον αποκομμένο και αποστειρωμένο από την τοπική κοινωνία και από κάθε ανθρώπινη δραστηριότητα.

Εκτός από την τοπική δραστηριότητα, ούτε η νομοθεσία που θεσπίσθηκε διαχρονικά ελήφθη υπόψη από την Πολιτεία κατά τη θεσμοθέτηση του Εθνικού Πάρκου. Η 3290/2009 απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας είναι αποκαλυπτική... «Συνεπώς, μη νομίμως η περιοχή του Δέλτα Έβρου χαρακτηρίστηκε ως εθνικό πάρκο και μη νομίμως καθορίστηκαν εντός αυτής ζώνες προστασίας, όπου απαγορεύονται ή επιτρέπονται έργα και δραστηριότητες, με ΚΥΑ των Υπουργών ΠΕ.ΧΩ.ΔΕ., Ανάπτυξης, Αγροτικής Ανάπτυξης, Εμπορικής Ναυτιλίας και Μακεδονίας Θράκης». Στη συνέχεια, με αφορμή προσφυγή κατά απόφασης, αναφέρει ότι «Εφόσον η εν λόγω αρνητική πράξη εκδόθηκε κατ΄ επίκληση και εφαρμογή της Κ.Υ.Α., είναι παράνομη και ακυρωτέα». Το ίδιο ισχύει φυσικά και για κάθε μεταγενέστερη απόφαση που θα βασίζεται στη συγκεκριμένη ΚΥΑ 4110/2007 (ΦΕΚ:Δ/102/2007). Παρόλα αυτά όμως, ακόμη και μετά την απόφαση του ΣτΕ, εξακολουθεί ο Φορέας Διαχείρισης να λειτουργεί, (με βάση τη μη νόμιμη αυτή ΚΥΑ) και να αποφασίζει απαγορεύσεις και περιορισμούς, ενώ παράλληλα χρηματοδοτείται από το Ελληνικό Δημόσιο για να υλοποιεί τις επιταγές μιας μη νόμιμης απόφασης.

Ο Φορέας Διαχείρισης, δεν ιδρύθηκε με την διαδικασία του Προεδρικού Διατάγματος όπως ορίζεται στο άρθρο 15, παράγραφος 1 του Ν.2742/1999, «Με το προεδρικό Διάταγμα που προβλέπεται στις παραγράφου 1 και 2 του άρθρου 21 του Ν.1650/1986 μπορεί να συνιστώνται νομικά ιδιωτικού δικαίου ως φορείς διαχείρισης κλπ...». Ανατρέχοντας στο άρθρο 21 του Ν.1650/1986 διαβάζουμε ότι «Ο χαρακτηρισμός περιοχών στοιχείων ή συνόλων της φύσης και του τοπίου σύμφωνα με τα άρθρα 18 και 19 και ο καθορισμός των ορίων και των τυχόν ζωνών προστασίας τους γίνεται με προεδρικό διάταγμα κλπ... Με το παραπάνω προεδρικό διάταγμα καθορίζονται οι αναγκαίοι για την προστασία του συγκεκριμένου αντικειμένου γενικοί όροι, απαγορεύσεις, και περιορισμοί... καθορίζονται οι κατά περίπτωση αρμόδιες για την εφαρμογή τους υπηρεσίες κλπ»

Στην ιστοσελίδα του Φορέα Διαχείρισης Εθνικού Πάρκου Δέλτα Έβρου διαβάζουμε «Ο Φορέας Διαχείρισης ξεκίνησε να λειτουργεί ουσιαστικά τον Απρίλιο του 2005... Η χρηματοδότηση των δράσεων του Φορέα από το ΕΠΠΕΡ διήρκεσε από το 2005 έως το 2009 ενώ από το 2010 μέχρι και σήμερα συνεχίζεται μέσω του ΕΠΠΕΡΑΑ (Επιχειρησιακό Πρόγραμμα Περιβάλλον και Αειφόρος Ανάπτυξη)». Στην απόφαση ίδρυσης του Φορέα (125188/361/2003 ΦΕΚ:Β/126/2003), βλέπουμε με δικαιολογημένη απορία το Ελληνικό Δημόσιο να διαβεβαιώνει τους πολίτες του ότι, «από τις κανονιστικές διατάξεις της παρούσας απόφασης δεν προκαλείται δαπάνη σε βάρος του κρατικού προϋπολογισμού».

Η ίδια αυτή Πολιτεία που με νομότυπο και άτεγκτο τρόπο απαιτεί από τους κατοίκους της περιοχής να εγκαταλείψουν και να κατεδαφίσουν τις πατροπαράδοτες καλύβες τους, εξέδωσε παράνομες αποφάσεις για τον χαρακτηρισμό της περιοχής ως προστατευόμενης. Υπό την ασφυκτική πίεση του "οικολογικού" λόμπυ που επιθυμεί την πλήρη αποστείρωση της περιοχής και την εκδίωξη των ανθρώπινων δραστηριοτήτων από αυτήν, η Πολιτεία απέφυγε τη νόμιμη οδό που προβλέπει Προεδρικά Διατάγματα κατόπιν απαραίτητης διαβούλευσης με την τοπική κοινωνία. Και μάλιστα, για να παρακάμπτει τη νομοθεσία που η ίδια θέσπισε, επικαλείται αστείες δικαιολογίες ότι «Κατά την εφαρμογή του άρθρου 15 του Ν.2742/1999 διαπιστώθηκε ότι η πάγια διαδικασία ίδρυσης φορέων διαχείρισης που προβλέπεται, είναι ιδιαίτερα χρονοβόρα»...

Σαφέστατα, παράνομα κτίσματα και δραστηριόητες δεν έχουν θέση μέσα σε ένα Εθνικό Πάρκο και ουδείς νομιμοποιείται να καταπατά δημόσιες εκτάσεις και να οικοδομεί κτίσματα χωρίς άδεια της αρμόδιας δημόσιας αρχής. Όμως, δεν πρέπει οι κάτοικοι-χρήστες της περιοχής να εκδιωχτούν από το χώρο όπου παραδοσιακά δραστηριοποιούνται εδώ και αιώνες, εφόσον πρόκειται για νόμιμες και συμβατές με το οικοσύστημα του ποταμού δραστηριότητες, όπως το ψάρεμα, η κτηνοτροφία και το κυνήγι.

Ρητά και με σαφήνεια θα έπρεπε να προβλέπεται στο Προεδρικό Διάταγμα ίδρυσης του Εθνικού Πάρκου, ο τύπος των πρόχειρων κτισμάτων που θα επιτρέπονται, ενταγμένα στο φυσικό περιβάλλον με καλαίσθητο τρόπο, η θέση και ο αριθμός τους, ώστε να καλύπτουν όλες τις μέχρι σήμερα παγιωμένες δραστηριότητες και ανάγκες των κατοίκων αλλά και των επισκεπτών. Όλες οι παραδοσιακές δραστηριότητες της περιοχής, κυνήγι, ψάρεμα και κτηνοτροφία, όχι μόνο πρέπει να διατηρηθούν αλλά να προβλέπεται η ενίσχυση και η ανάπτυξή τους καθώς και η ανάπτυξη νέων δραστηριοτήτων οικοτουρισμού που θα βελτιώσουν την οικονομική και κοινωνική ζωή των κατοίκων.

Στο Προεδρικό Διάταγμα, πρέπει επίσης να προβλέπεται η ουσιαστική συμμετοχή των φορέων της τοπικής κοινωνίας (ΟΤΑ, Δημοτικές Επιχειρήσεις, Τοπικοί Σύλλογοι, κλπ) στη διαχείριση του Δέλτα. Οι κυνηγοί, ως η πολυπληθέστερη ίσως ομάδα χρηστών της περιοχής, θα έπρεπε να συμμετέχουν με θεσμοθετημένη θέση στο Συμβούλιο του Φορέα Διαχείρισης του Εθνικού Πάρκου. Ομοίως και ένας εκπρόσωπος του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας, ώστε όλες οι ενέργειες και δράσεις του φορέα στη συνοριακή ζώνη, να μην έρχονται σε αντίθεση με την απαραίτητη κατοχύρωση της εθνικής μας κυριαρχίας.

Τέτοιες ενέργειες θα ήταν σύμφωνες με το πνεύμα των οδηγιών 79/409 και 92/43 και δεν θα έβλαπταν το περιβάλλον του Δέλτα. Αντίθετα θα ενσωμάτωναν αρμονικά τις δραστηριότητες των κατοίκων σε ένα ολοκληρωμένο διαχειριστικό πλαίσιο, κάνοντάς τους να αισθανθούν και να γίνουν τμήμα του οικοσυστήματος και όχι εκδιωκόμενοι παρείσακτοι. Οι άνθρωποι του Δέλτα στον Έβρο, δεν μπορούν να ζήσουν εκεί χωρίς τις καλύβες τους, ούτε όμως το οικοσύστημα μπορεί να επιβιώσει χωρίς τους ανθρώπους του.

Έστω και τώρα, επιβάλλεται να γίνουν οι αναγκαίες διορθωτικές κινήσεις έτσι ώστε και οι δραστηριότητες των κατοίκων, παραδοσιακές και νέες, να εξασκούνται και να αναπτυχθούν περαιτέρω με νόμιμο τρόπο και το Εθνικό Πάρκο με τους αρμοδίους φορείς προστασίας του να λειτουργούν σύμφωνα με την κείμενη νομοθεσία. Αυτό όμως δεν μπορεί να επιτευχθεί με βεβιασμένες επιλεκτικές και προνομιακές «νομιμοποιήσεις» όπως η λύση που προωθεί ο Φορέας Διαχείρισης (ΑΔΑ: ΒΕΥ246Ψ84Ν-377) για να «τακτοποιηθούν» 25 μόνο από τους υφιστάμενους σήμερα 168 χρήστες. Η λύση που θα δοθεί πρέπει να αφορά όλους τους σημερινούς χρήστες του Δέλτα, τους παράκτιους ψαράδες, τους ψαράδες εσωτερικών υδάτων, τους ερασιτέχνες ψαράδες, τους κτηνοτρόφους και βεβαίως τους κυνηγούς.

Πηγή: http://www.orion.net.gr/index.php?m=2&c=act/2013/evros.htm

	Για τον Ωρίωνα, Με εκτίμηση,
O Πρόεδρος Θωμάς Μπατσέλας		Ο Γ.Γραμματέας Νίκος Παπαϊωάννου

---

Σχετικοί σύνδεσμοι: Επιστολή του Συλλόγου "Αινήσιο Δέλτα"
http://www.evros24.gr/news/general/item/3285
Επιστολή της "Ένωσης Συνοριακών Φυλάκων Νομού Έβρου"
http://www.bloko.gr/ellada/synoriakoi-ebroy-pros-dendia-mh-symballete-sthn-erhmwsh-toy-delta-toy-potamoy.html
Δημοσίευμα της Εφημερίδας "Γνώμη Αλεξανδρούπολης"
http://www.gnomionline.gr/evros/113/50013
Ιστοσελίδα με πολλά δημοσιεύματα και άρθρα για τον Έβρο και τις καλύβες του
http://kentayros.wordpress.com/οι-καλύβες-του-δέλτα-έβρου
Αρθρο: "Γιατί δεν πρέπει να γκρεμιστούν οι καλύβες του Έβρου"
http://www.bloko.gr/ellada/giati-den-prepei-na-gkremistoyn-oi-kalybes-toy-ebroy-toy-giwrgoy-marh.html
Κοινή επιστολή των Κυνηγετικών Συλλόγων της Θράκης
http://www.e-artemis.gr/4780/news/last-news/Σε-εγρήγορση-οι-Κυνηγετικοι-Σύλλογοι
Η σελίδα του Φορέα Διαχείρισης του Δέλτα Έβρου
http://www.evros-delta.gr/gr/2012-04-30-14-33-28
Απόφαση ΣτΕ 3290/2009
Παράνομη η ΚΥΑ για την ίδρυση του Εθνικού Υγροτοπικού Πάρκου Δέλτα Έβρου
http://www.nomosphysis.org.gr/articles.php?artid=3956&lang=1&catpid=98
Πρακτικό Συνεδρίασης του Φορέα Διαχείρισης
Επιχειρείται η επιλεκτική νομιμοποίηση μόνο της επαγγελματικής αλιείας
http://et.diavgeia.gov.gr/f/evros_delta/ada/ΒΕΥ246Ψ84Ν-377
Όλες οι παραπάνω επιστολές και λοιπό υλικό σε ένα αρχείο:
http://www.orion.net.gr/act/2013/evros_links.pdf

Νέα από την ΣΤ' ΚΟΜΑΘ.

ΚΥΝΗΓΕΤΙΚΗ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ - ΘΡΑΚΗΣΕΔΡΑ: ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΕΩΣ 173 – 175551 34 - ΚΑΛΑΜΑΡΙΑ, ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΤΗΛ. 2310 477128 – 477129, 6973 808934, FAX 2310 473863 – 475301

http://www.hunters.gr, e-mail: info@hunters.gr

facebook: http://www.facebook.com/KynegetikeOmospondiaMakedoniasThrakes

Πραγματοποιήθηκε με επιτυχία η τακτική ετήσια Γενική Συνέλευση της ΣΤ’ ΚΟΜΑΘ στις εγκαταστάσεις της Εθνικής Σχολής Δικαστών στη Θεσσαλονίκη.

Παρόντες ήταν 56 εκπρόσωποι από τους 63 Κυνηγετικούς Συλλόγους αρμοδιότητας της ΚΟΜΑΘ. Παρευρέθησαν και πολλά νεοεκλεγμένα μέλη στα Διοικητικά Συμβούλια των Συλλόγων, αρκετοί νέοι σε ηλικία, τους οποίους καλωσόρισε το Σώμα της Γενικής Συνέλευσης.

Επίσης σας ενημερώνουμε ότι στην υπ’ αριθμ. 635/16-05-2013 συνεδρίαση του Διοικητικού Συμβουλίου, πραγματοποιήθηκε ανακατανομή αξιωμάτων. Η νέα σύνθεση έχει ως εξής:
Πρόεδρος : Καλογεράκος Νικόλαος
Αντιπρόεδρος : Γιαπουτζής Απόστολος
Γενικός Γραμματέας : Πολυχρόνης Ιωάννης
Ταμίας : Σοφιανίδης Γεώργιος
Μέλη : Ευμοιρίδης Δημήτριος, Σερραίος Λοΐζος, Τσιώμπρας Νικόλαος

Η γειτονιά μας μια βόλτα.

Πάρος Διώχνουν τους κυνηγούς από τα ακρωτήρια με αποφάσεις Δημοτικού Συμβουλίου.

Δημοτικές καφετέριες εναντίον κυνηγίου!

Νέα τάξη πραγμάτων στις απαγορεύσεις θήρας βάλθηκε να δημιουργήσει ο Δήμος Πάρου έχοντας ως στόχο να «προστατεύσει» την καφετέρια που δημιούργησε η δημοτική επιχείρηση σ’ ένα από τα πανέμορφα ακρωτήρια του νησιού.
Το παράδοξο είναι ότι η Διεύθυνση Δασών ως αρμόδια υπηρεσία δεν έχει εκδώσει απαγόρευση θήρας, ενώ πρόσφατα χωρίς πάλι τη συναίνεση της Δασικής Υπηρεσίας αναρτήθηκαν απαγορευτικές πινακίδες που αναγράφουν και το σχετικό Φύλλο της Εφημερίδας της Κυβερνήσεως, στο οποίο είναι δημοσιευμένη η απαγόρευση. Ο κ. Βαγγέλης Χατζηνίκος, επιστημονικός συνεργάτης της Δ’ ΚΟΣΕ, έψαξε στο Εθνικό Τυπογραφείο και ανακάλυψε μία απόφαση της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Αιγαίου, με τίτλο «Εγκριση πολεοδομικού σχεδίου του Δήμου Πάρου, νήσου Πάρου, Νομού Κυκλάδων», στην οποία πέρα από την απαγόρευση θήρας, στο ακρωτήριο του Αϊ-Γιάννη, απαγορεύεται η θήρα και στο ακρωτήριο Σάντα Μαρία.
Η πρωτοβουλία αυτή πηγάζει από τη Δημοτική Ανώνυμη Επιχείρηση του Δήμου Πάρου με την επωνυμία «Περιβαλλοντικό και Πολιτιστικό πάρκο Πάρου Αϊ-Γιάννης Δέτης». Η εν λόγω επιχείρηση πίεζε προς κάθε κατεύθυνση για να πετύχει, και τελικά πέτυχε, την απαγόρευση του κυνηγιού στην περιοχή. Μάλιστα το Δημοτικό Συμβούλιο του Δήμου Πάρου αποφάσισε ότι η θήρα σε όλη την περιοχή της χερσονήσου του Αϊ-Γιάννη απαγορεύεται, αγνοώντας σκοπίμως ότι η καθ’ ύλην αρμόδια υπηρεσία που ρυθμίζει τη θήρα είναι η Διεύθυνση Δασών και όχι η Τοπική Αυτοδιοίκηση.
Φυσικά η πρόταση για απαγόρευση της θήρας στην περιοχή του Αϊ-Γιάννη Δέτη είναι ατεκμηρίωτη, καθώς καμία επιστημονική μελέτη δεν έχει αποφανθεί για τυχόν αρνητικές συνέπειες της θήρας στο φυσικό περιβάλλον της περιοχής.
Μάλλον, ο Αϊ-Γιάννης δεν παρουσιάζει επισκεψιμότητα από τους κυνηγούς τους τουριστικούς μήνες. Το όποιο κυνηγετικό ενδιαφέρον εμφανίζεται μετά τα μέσα Σεπτεμβρίου έως και τα μέσα Ιανουαρίου, περίοδο δηλαδή που οι τουρίστες… απουσιάζουν από την περιοχή.
Οπως τονίζει ο κ. Χατζηνίκος, η περιοχή δεν πληροί τις προϋποθέσεις για να χαρακτηριστεί ΚΑΖ.
Η περιοχή δεν πληροί τις προϋποθέσεις που απαιτούνται βάσει των διατάξεων του άρθρου 57 του Ν. 2637/1998 όπως αυτό τροποποιημένο ισχύει για τον χαρακτηρισμό της ως καταφύγιου άγριας ζωής, καθώς η έκταση του Αϊ-Γιάννη Δέτη δεν είναι απαραίτητη για τη διατροφή, διαχείμαση, αναπαραγωγή ή τη διάσωση ειδών της άγριας πανίδας ή αυτοφυούς χλωρίδας και δεν είναι απαραίτητη για την επιβίωση ενός ή περισσότερων ειδών της άγριας πανίδας ή αυτοφυούς χλωρίδας που είναι μοναδικά, σπάνια ή απειλούνται με εξαφάνιση ή αποτελούν αντιπροσωπευτικό δείγμα τύπου βιοτόπου. Για αυτόν τον λόγο και ουδέποτε προτάθηκε από τις αρμόδιες υπηρεσίες η ίδρυση και λειτουργία καταφυγίου στην εν λόγω περιοχή.
Η χερσόνησος του Αϊ-Γιάννη Δέτη δεν ανήκει στο δίκτυο προστατευόμενων περιοχών NATURA 2000, διότι δεν υπάρχουν φυσικοί τύποι οικοτόπων και οικότοποι ειδών καθώς και είδη που είναι σημαντικά σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Δεν χρειάζεται επομένως να ληφθούν επιπλέον μέτρα (απαγόρευση θήρας κ.ά.) που να αποσκοπούν στη διασφάλιση της διατήρησης ή της αποκατάστασης των φυσικών οικοτόπων και των άγριων ειδών χλωρίδας και πανίδας κοινοτικού ενδιαφέροντος. Ο ισχυρισμός ότι η θήρα θα καταστρέψει τις όποιες προσπάθειες της Δημοτικής Ανώνυμης Επιχείρησης για αποκατάσταση του φυσικού περιβάλλοντος με ετήσιες φυτεύσεις δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι είναι τουλάχιστον αστείος.
Η κυνηγετική δραστηριότητα είναι συμβατή με τις υπόλοιπες μορφές αναψυχής. Στην έκταση του νησιού που σήμερα διεξάγεται το κυνήγι, ουδέποτε υπήρξε πρόβλημα με καμία άλλη ψυχαγωγική ή τουριστική δραστηριότητα, ποτέ στην Πάρο δεν υπήρξαν συγκρουσιακές σχέσεις μεταξύ των διαφορετικών χρηστών της γης και των διαφορετικών «ομάδων» που δραστηριοποιούνται στην ύπαιθρο.
Σε κανένα Εθνικό Πάρκο στη χώρα μας αλλά και στο εξωτερικό δεν απαγορεύεται a priori η θήρα πόσω μάλλον σε μία έκταση που χαρακτήρισε η Δημοτική Επιχείρηση «θεματικό πάρκο» προφανώς για να εξασφαλίσει κάποιες χρηματοδοτήσεις, που φυσικά καμία σχέση δεν έχει με τα Εθνικά Πάρκα που απορρέουν από τον Νόμο 1650/86. Η θήρα στα Εθνικά Πάρκα απαγορεύεται μόνο κατόπιν εμπεριστατωμένης μελέτης και σε μικρές ζώνες αυτών, στις οποίες φυσικά αποδεικνύεται ότι το προστατευτέο αντικείμενο επηρεάζεται από τη θήρα.
Επίσης θέλουμε να προσθέσουμε πως η θήρα ήδη απαγορεύεται από την κείμενη νομοθεσία σε απόσταση 250 μέτρων από τις παρυφές των συνοικισμών και σε απόσταση 150 μέτρων από οποιαδήποτε μεμονωμένη κατοικία. Από τα παραπάνω γίνεται κατανοητό πως στις εγκαταστάσεις της Δημοτικής Επιχείρησης και περιμετρικά αυτής σε απόσταση 150 μέτρων δεν επιτρέπεται η θήρα, η οποία λαμβάνει χώρα κυρίως τις πρωινές ώρες, που η καφετέρια της Δημοτικής Επιχείρησης αμφιβάλλουμε αν δουλεύει.
Με την ευκαιρία θέλουμε να θυμίσουμε ότι κάθε χρόνο το Πράσινο Ταμείο ενισχύεται από τους κυνηγούς με το ποσό των εννιά εκατομμυρίων ευρώ, που προέρχεται από την είσπραξη των τελών έκδοσης των αδειών θήρας. Την τρέχουσα χρονιά το Πράσινο Ταμείο ενίσχυσε με 55.000 ευρώ τη Δημοτική Ανώνυμη Εταιρεία με την επωνυμία Περιβαλλοντικό & Πολιτιστικό Πάρκο Πάρου, Αϊ-Γιάννης Δέτης, Δημοτική ΑΕ. Αρα ευλόγως γενάτε το ερώτημα στους κυνηγούς της Πάρου και όλων των Κυκλάδων:
Πώς είναι δυνατόν και μάλιστα αναίτια η Δημοτική Ανώνυμη Εταιρεία να στρέφεται ενάντια στους χρηματοδότες της; Αυτό το «παίρνουν τα λεφτά μας και μας διώχνουν» κάπως αλλιώς το ονομάζει ο λαός…

ΠΗΓΗ:  http://kentayros.wordpress.com