ΚΥΚΛΑΔΙΤΙΚΟΙ ΝΤΟΥΜΠΛΕΔΕΣ

«ὑγίειάν τε γὰρ τοῖς σώμασι παρασκευάζει καὶ ὁρᾶν καὶ ἀκούειν μᾶλλον, γηράσκειν δὲ ἧττον»

"Η ασχολία με το κυνήγι φέρνει υγεία στο σώμα, οξύνει την όραση και την ακοή και επιβραδύνει τα γηρατειά"

Από το μεγαλειώδες έργο του ιστορικού Ξενοφώντα 430π.χ. - 354π.χ. "Κυνηγετικός" τον 5ο π.χ. αιώνα

Τετάρτη 22 Ιανουαρίου 2014

Σύγκρουση ενστίκτων.



Του Νίκου Βασάλου http://kaliakouda.blogspot.com

Συνηθίζουμε να λέμε οτι "μάνα είναι μόνο μία", αλλά υπάρχουν περιπτώσεις που η ίδια η φύση μάς υπενθυμίζει πως αυτό δεν είναι απόλυτο. Είναι κάποιες φορές, μάλιστα, που τα ζώα επιδεικνύουν τέτοια γενναιοδωρία, που σε κάνουν να αναθεωρείς βασικούς νόμους της φύσης. Ακόμα κι εκείνον τον αμείλικτο που λέει "ο θάνατος σου η ζωή μου"... 

 Το να είσαι κυνηγός δεν είναι μια απλή, επιδερμική υπόθεση. Αυτή η διαπίστωση εκτός του ότι είναι χιλιοειπωμένη, τα τελευταία χρόνια παραφράστηκε από κάποιους επιμελώς και χρησιμοποιήθηκε κατά το δοκούν, με μόνο σκοπό την στηλίτευση σύσσωμης της κυνηγετικής οικογένειας από τους πολέμιους της.

Πέρα το δικαίωμα που παρέχει ο τρύπιος νόμος, σε όποιον πληρεί τις προϋποθέσεις, να πατήσει την σκανδάλη, στην άλλη πλευρά -του ίδιου νομίσματος- βρίσκονται οι υποχρεώσεις που έχει ένας κυνηγός, ένας λάτρης της φύσης που επιμένει να βιώνει τα δώρα που απλόχερα του χαρίζει ο Πλάστης και όχι να τα παρακολουθεί από την τηλεόραση. Να γίνεται μέρος του κάδρου που του αρέσει να φωτογραφίζει. Να γίνεται γρανάζι της μηχανής που ο ίδιος συντηρεί έτσι ώστε, να συνεχίζει να δουλεύει σωστά.

Αυτές οι δυο ιδιότητες, του θηρευτή και του προστάτη, βρίσκονται χαραγμένες μέσα στην ψυχή όλων εκείνων που σέβονται τον εαυτό τους και τους ακολουθούν σε όλες τις εκφάνσεις της ζωής τους. Μαθαίνουν να παίρνουν, δίνοντας. Ίσως, πολλές φορές, δίνουν πρώτα για να πάρουν στην συνέχεια!

Απόδειξη όλου αυτού του γλαφυρού προλόγου είναι κάποιος που εδώ και 15 χρόνια παλεύουμε στο ίδιο μετερίζι για να εξοικονομήσουμε τα προς το ζην, είναι ο Αντώνης. Είναι ένας που «χαράμισε» αρκετές κυνηγετικές περιόδους για να δει το κουτάβι του να κυνηγάει σωστά, χωρίς να σκέφτεται την αξιοθρήνητη κάρπωση που είχε μέχρι να δει το σκυλί του να μπορεί να του αποδείξει ότι γνωρίζει για πιο λόγω είναι μαζί του στο βουνό. Είναι αυτός που καθημερινά φροντίζει με περισσή αγάπη τα οικόσιτα ζωντανά του και πιάνει κουβέντα με τον κόκορα του κοτετσιού του, λες και τα λέει με φίλο απ’ τα παλιά.

Όλους αυτούς κάποια στιγμή τους περιμένει μια έκπληξη, ένα δώρο. Ποιος είναι ο αποστολέας δεν μπορώ να γνωρίζω. Ίσως να είναι μια μικρή ανταμοιβή της μοίρας. Ένα χαμόγελο, ένα πονηρό κλείσιμο του ματιού που σε κάνει να απορήσεις για το μεγαλείο της φύσης και τον τρόπο με τον οποίο σκέφτονται και συμπεριφέρνονται τα ζώα, που όλοι μας έχουμε την φρούδα εντύπωση ότι τα ξεπερνάμε στο μυαλό.

Ο Αντώνης, λοιπόν, στο μικρό, οικιακό εκτροφείο του εκτρέφει και μερικά κουνέλια. Μια μάνα, κάποια στιγμή, έφερε στον κόσμο τέσσερα μικρά κουνελάκια. Έτσι όπως κάνουν όλες οι μανάδες στον πλανήτη, με πόνους κι αγωνία. Κανείς δεν ξέρει φυσικά τις προσδοκίες που μπορεί να είχε εκείνη γι’ αυτά και τι κοινό μπορεί να είχαν με αυτές μιας γάτας, που είχε πράξει ακριβώς το ίδιο με διαφορά δυο μέρες γρηγορότερα, σε κάποια γωνιά του κτήματος.

Το αναπάντεχο ήταν ότι το λαδάκι στο καντήλι της ζωής της μαμάς κουνέλας τελείωσε πρόωρα, χωρίς καμιά προειδοποίηση. Άφησε, λοιπόν, ορφανά μέσα στην χνουδωτή φωλιά της τα τέσσερα μικρά κουνελάκια.
 Εκνευρίστηκε και στεναχωρήθηκε ο Αντώνης τόσο για το ζώο που πήγε χαμένο τόσο άδοξα, όσο και για τα άλλα τέσσερα που θα ακολουθούσαν την μητέρα τους, αφού το νεαρό της ηλικίας τους δεν επέτρεπε παρεμβάσεις από τον ανθρώπινο παράγοντα.

«Αφού θα πάτε κι εσείς να βρείτε την μάνα σας, ας προσφέρετε κάτι σε κάποιους άλλους που έχουν ανάγκη τώρα στο δικό τους ξεκίνημα» σκέφτηκε και τα άφησε μαλακά μπροστά στην φωλιά της γάτας για να τα μετατρέψει αυτή με την σειρά της, σε πρωτεΐνη για τα μικρά της.

Έτσι είναι ο κύκλος της ζωής έξω στην φύση. Η ρήση «ο θάνατος σου, η ζωή μου» παίζει πρωταρχικό ρόλο, ίσως, τον ένα και μοναδικό!

Όταν την επόμενη μέρα ο Αντώνης έκανε μια βόλτα για να δει αν η γάτα είχε ευχαριστηθεί το «δώρο» που της έκανε, τον περίμενε μια μεγάλη ευχάριστη έκπληξη. Όλα μαζί, μια μπάλα, γατιά και κουνέλια ήταν κρεμασμένα από τις θηλές της γάτας και απολάμβαναν ένα πλούσιο γαλακτερό γεύμα!

«Δεν είμαστε καλά, δεν είμαστε καθόλου καλά» μονολόγησε και έκανε ένα βήμα μπροστά για να δει καλύτερα, μιας και δεν πίστευε στα μάτια του. Η γάτα όμως είχε άλλες, άγριες διαθέσεις τις οποίες δεν είχε τις προηγούμενες μέρες και δεν δίστασε να τις εκδηλώσει ανεβάζοντας το τρίχωμα της, δείχνοντας τα δόντια και τα νύχια της. Κανείς δεν θα τολμούσε να πειράξει τα μικρά της. Όποιου είδους κι αν ήταν αυτά, ήταν δικά της και η όποια διαφορά την άφηνε παγερά αδιάφορη!

Τα κουνελάκια – γάτες, έχουν κλείσει αισίως πια ένα μήνα ζωής και απεχθάνονται την κουνελίνη! Λίγο γάλα από την μαμά (!) και μπόλικα χόρτα είναι το καθημερινό τους σιτηρέσιο και χαίρουν άκρας υγείας. Δεν έχουν βέβαια σχέση στην συμπεριφορά με τις άλλες, οικόσιτες, μαλθακές χνουδωτές μπαλίτσες, που κουρνιάζουν στις παλάμες μας. Αυτά δεν σηκώνουν χάδια, είναι αγρίμια σκέτα!  

Απευθύνουμε διθυράμβους για ανθρώπους οι οποίοι δείχνουν μεγαλείο και αποθέματα ψυχής, μεγαλώνοντας ξένα παιδιά κατ’ επιλογήν τους, υιοθετώντας ένα μικρό του είδους τους. Ίσως, λοιπόν, θα πρέπει να στήσουμε προτομή στην μάνα γάτα που μεγάλωσε με την ίδια φροντίδα τέσσερα μικρά, που θα μπορούσε να έχει μετατρέψει σε ένα λουκούλλειο γεύμα. Τελικά, σίγουρα μάνα είναι μόνο μια;

Και για σένα που δεν κατάλαβες την σχέση που έχει το περιστατικό με το κυνήγι, να σου πω ότι κανείς άλλος δεν μπορεί να εκτιμήσει την αξία της ζωής, αν δεν είναι στην θέση να την αφορέσει. Έτσι όπως το κάνει χιλιάδες χρόνια τώρα ένας κυνηγός.

Δημοσιεύθηκε στο ένθετο περιοδικό του Ελεύθερου Τύπου ΚΥΝΗΓΙ στις 22/1/2014.

Τρίτη 21 Ιανουαρίου 2014

Νέα από την ΣΤ' ΚΟΜΑΘ.


ΚΥΝΗΓΕΤΙΚΗ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ - ΘΡΑΚΗΣΕΔΡΑ: ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΕΩΣ 173 – 175551 34 - ΚΑΛΑΜΑΡΙΑ, ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΤΗΛ. 2310 477128 – 477129, 6973 808934, FAX 2310 473863 – 475301


Μήνυση της Κυνηγετικής Ομοσπονδίας Μακεδονίας – Θράκης για θανάτωση λύκου.
Νεκρός βρέθηκε ένας λύκος στο Νομό Κοζάνης, κοντά στην περιοχή Άρδασσας της επαρχίας Εορδαίας. Ο λύκος εντοπίσθηκε από τον Ομοσπονδιακό Θηροφύλακα της Κυνηγετικής Ομοσπονδίας Μακεδονίας – Θράκης, που εδρεύει στην Πτολεμαΐδα και όπως διαπιστώθηκε ήταν κτυπημένος από πυροβόλο όπλο. Αμέσως ενημερώθηκε η οικεία δασική αρχή (Δασαρχείο Κοζάνης).
Το νεκρό ζώο παραδόθηκε στο Δασαρχείο και αμέσως υποβλήθηκε μήνυση κατά παντός υπευθύνου.
Σύμφωνα με πληροφορίες αλλά και με δημοσιεύματα στα τοπικά ΜΜΕ τον τελευταίο καιρό σημειώθηκαν αρκετές επιθέσεις λύκων στην ευρύτερη περιοχή της Άρδασσας. Μάλιστα σε μία περίπτωση κατασπαράχθηκε ένα νεαρό πουλάρι. Μαρτυρίες και σχετικά δημοσιεύματα αναφέρουν εμφάνιση λύκων ακόμα και σε περιβόλια στις γειτονικές περιοχές Προδρόμου, Πιαλείας και μέχρι τους πρόποδες του Κόζιακα.

Νέο τεύχος Τύπος ΚΥΝΗΓΙ.

Μαχόμενο περιοδικό για μαχόμενους αναγνώστες. Κυκλοφορεί αύριο Τετάρτη 22/1/2014 και κάθε Τετάρτη με τον Ελεύθερο Τύπο. Αν σέβεστε την κυνηγετική σας υπόσταση, μην το χάσετε!

Τετάρτη 15 Ιανουαρίου 2014

Ένα ταξίδι, κοντά στο τζάκι.



Του Νίκου Βασάλου http://kaliakouda.blogspot.com

Τα ξύλα έτριζαν στο τζάκι καθώς οι αδηφάγες φλόγες τα αγκάλιαζαν λαίμαργα. Δεν μπορούσες να ξεχωρίσεις αν αυτός ο ήχος ήταν παράπονο, ή, η ανακούφιση της γέρικης ελιάς που επιτέλους βρήκε λύτρωση από τους χειμώνες και τον ήλιο που χάραζαν τον κορμό της. Η ατμόσφαιρα του σπιτιού μύριζε γιορτές, αφού ο φούρνος από νωρίς πλημμύριζε τον χώρο με τα αρώματα όλων αυτών που ροδοκοκκίνιζε στην καυτή του ανάσα.

Κόκκινο, ζεστό κρασί ξέπλενε ένα κομμάτι ξύλου κανέλας, μερικά γαρίφαλα και μια φλούδα πορτοκάλι. Μια κουνιστή πολυθρόνα κρατούσε το μέτρο στον ρυθμό της φωτιάς, καθώς τα γέρικα πόδια της προσέφεραν άλλη μια βόλτα στον κουρασμένο υπερήλικα αναβάτη της.

Εκείνος καθόταν αποκαμωμένος από τις ετοιμασίες, ακούγοντας τον ψίθυρο του παγωμένου βοριά στις γρίλιες του παραθύρου. Κάθε χρόνο τέτοια μέρα ετοίμαζε ένα πλουσιοπάροχο γεύμα και περίμενε τα παιδιά. Η μοναξιά του έκανε παρέα εδώ και πολλά χρόνια, αφού εκείνη την πήρε ο Θεός κοντά Του. «Τόσο μεγάλη ανάγκη την είχε κι Αυτός, τόσο σπουδαία ήταν!» έλεγε και ξαναέλεγε κάθε φορά που την έφερνε στο μυαλό του...κάθε μέρα.

Η κούραση, τα χρόνια και το κρασί βρήκαν εύκολα τον τρόπο να δαμάσουν τα βλέφαρα του, που δεν άργησαν να μισοκλείσουν. Μάταια προσπάθησε να τα κρατήσει ανοιχτά «Βασίλη κρατήσου, δεν κάνει μέρα που είναι, σε λίγο θα έρθουν και τα παιδιά. Ξημερώνει κι η γιορτή σου» μουρμούριζε στον εαυτό του χαμογελώντας, κάθε φορά που ο Μορφέας του χάιδευε τα μάτια.

«Λίγο κρασί ακόμα;» ρώτησε τον εαυτό του. «Θα το έπινα ευχαρίστως φίλε μου» αποκρίθηκε και σηκώθηκε να σερβίρει άλλο ένα ποτήρι. Όταν ξαναέκατσε βιάστηκα στην πολυθρόνα, λες και κάποιος θα του έπαιρνε την θέση, η προσοχή του έπεσε στο δίκαννο που κάθονταν, όρθιο, δίπλα στο τζάκι. Ένα παλιό, καλοσυντηρημένο όπλο -δώρο του πατέρα του- του οποίου τα κοκόρια ήταν πάντα σε ετοιμότητα να «λαλήσουν» και λαλούσαν τακτικά σε όλη την κυνηγετική περίοδο!

Τρυγόνια, τσίχλες και κοτσύφια είχαν υποκλιθεί στην σκοπευτική δεινότητα του μπάρμπα Βασίλη. Κάποτε, όταν η Αραπίτσα –το μικρόσωμο ημίαιμο που είχε μαζέψει από τον δρόμο- μπορούσε να τρέχει ακούραστα στις πλαγιές, πολλά ορτύκια ξερόψηναν την σάρκα τους στην θράκα και αρκετές μπεκάτσες έκαναν μπάνιο σε πλούσια, κοκκινιστή σάλτσα. Μια φορά, η αθεόφοβη, είχε πάρει στο κατόπι έναν Μονιά. Δεν πίστευε στα μάτια του όταν τον είδε να ξεπροβάλει βιαστικά μπροστά του, έχοντας βάλει πλώρη για τα πόδια του.

«Θυμάσαι βρε σατανά;» -απευθύνεται στην γριά πλέον σκυλίτσα του, που αρκείτε κι αυτή τώρα πια να κουνάει την ουρά της, κάθε φορά που της απευθύνει τον λόγο- το λυπήθηκα το καημένο το δικαννάκι μου» θυμάται γελώντας, κάθε φορά που εξιστορεί το γεγονός. «Ήταν τόση η τρομάρα μου, που πάτησα και τις δυο σκανδάλες μαζί κλείνοντας τα μάτια. Η τουφεκιά τον πήρε δίπλα στο αφτί και τον φρενάρισε απότομα. Ολόκληρος όγκος έκανε μια τούμπα και βρέθηκε φαρδύς πλατύς μπροστά μου να ξεψυχά. Η κραυγές της αγωνίας του με τρόμαξαν ακόμα πιο πολύ και ένα απρόσεκτο πισωπάτημα με ξάπλωσε κι εμένα δίπλα του. Από τότε έχω ενθύμιο ετούτο το σημάδι στο χέρι που μου έκανε με μια του οπλή, καθώς κλωτσούσε την κακή του τύχη. Αυτό το τσακάλι με συνέφερε απ’ το σοκ που ήρθε και, αφού ανέβηκε πάνω στην ράχη του κάπρου, του τραβούσε το αφτί μουγκρίζοντας σαν λυσσασμένη. Τέτοιο θράσος από σκυλί δεν έχω ξαναδεί. Είχε γεμίσει το σπίτι κρέας για μήνες!» τελειώνει την αφήγηση με ένα χάδι στην πλάτη της σκυλίτσας του.

Τα μάτια του βάρυναν κι άλλο. Το απρόσμενο κυνήγι του κάπρου γύριζε στο μυαλό του, όταν άκουσε μια φωνή να του λέει απαλά: «Σου αρέσει το κυνήγι Βασίλη, ναι;» ίσως, να το ψέλλισε και μοναχός του. Χωρίς να κουνήσει από την θέση του έσκασε ένα χαμόγελο, έκλεισε τα μάτια και ξεκίνησε ένα ταξίδι προς τα πίσω. Είδε τον εαυτό του με πυκνά, μαύρα μαλλιά να περνάει το κατώφλι αρματωμένος με σκαγιομπάρουτα κρατώντας το όπλο του στο χέρι. Σεπτέμβρης θα ‘ταν και είχε ζέστη. Όλο το βράδυ δεν τον είχαν αφήσει να κλείσει μάτι οι τρυγονοσούρτες με τα κρωξίματα τους. Τι μέρα κι εκείνη! Γεμάτος ο τόπος τρυγόνια κι αυτός να σκαρφαλώνει τα κακοτράχαλα σαν αγέρας. Μόλις ικανοποίησε τον γρηγορομπούχτηστο σάκο του, έκατσε σε ένα βράχο στην κορφή κι αγνάντευε τα κοπάδια που ψήλωναν και χιμούσαν για τον νότο.  

Ένα ρίγος έτρεξε απ’ άκρη σ’ άκρη όλο του το κορμί. Είχε δίκιο η γυναίκα του, δεν είχε ντυθεί καλά κι έκανε κρύο. Ήταν στην μέση της πλαγιάς, στο πυκνό, στα περάσματα της τσίχλας και τις άκουγε που «βουτούσαν», τσιν τσιν, γύρω του ενώ ένας κότσυφας, άλλαζε κλαδί μονολογώντας αδιάφορα μέσα σε ένα σκίνο. Ήταν τότε που, τρέχοντας ο κουμπάρος και καλός του φίλος, έψαχνε να τον βρει. «Άντε μωρέ τρελέ μου έβγαλες την ψυχή πάλι, δεν βάζεις μυαλό εσύ, η γυναίκα σου γεννάει!» Ήταν η μέρα που ήρθε στον κόσμο η μικρή του κόρη. Το ίδιο είχε γίνει και με την προηγούμενη, μα και με τον πρωτότοκο γιό του. Σαν να ‘ταν τέτοια μέρα.

«Βασίλη μην πας, δεν αισθάνομαι καλά, μάλλον ήρθε η ώρα» του έλεγε εκείνη. «Όταν έρθει, θα είμαι παρών» της είπε, την φίλησε στο μέτωπο και άνοιξε την πόρτα. Τίποτα δεν τον κρατούσε μακριά από το βουνό. Τίποτα δεν θα τον έκανε να χάσει ένα ακόμα κυνήγι.

Ένας κρότος τον ξέσπασε από την γαλήνη του. Τι ήταν αυτό, τουφεκιά; Ποιος να’ ναι εκεί; Τι κυνηγάει; Τι εποχή είναι; Τι ώρα; Τι μέρα; Ένα απαλό άγγιγμα στον ώμο τον επανάφερε στην πραγματικότητα. «Πατέρα χρόνια πολλά. Που ήσουν πάλι, για κυνήγι;» του είπε ο γιος του γελώντας. Η αγκαλιά του γέμισε από τα εγγόνια και τα παιδιά του. Ακόμα δεν είχε έρθει όμως καλά καλά «πίσω». «Μισό λεπτό βρε παιδιά, να αφήσω το ντουφέκι, θα χτυπήσουμε!» είπε και σήκωσε το χέρι του ψηλά κρατώντας το ποτήρι με το κρασί, τάχα μου να μην γίνει κάποιο ατύχημα. «Άντε στην υγειά του κυνηγού μας» φώναξε ο μικρός Βασίλης γελώντας, δράττοντας την ευκαιρία για μια πρόποση, κρατώντας σφιχτά το δίκαννο του παππού του. Περίμενε κι αυτός πως και πως την σειρά του να γευτεί την χαρά του βουνού. Να γεμίσει τα πνευμόνια του με οξυγόνο. Να πατήσει τα χνάρια που είχε αφήσει εκείνος εκεί πάνω.  

Δημοσιεύθηκε στο ένθετο περιοδικό του Ελεύθερου Τύπου ΚΥΝΗΓΙ στις 15/1/2014.            

Τρίτη 14 Ιανουαρίου 2014

Νέο τεύχος Τύπος ΚΥΝΗΓΙ.

Μαχόμενο περιοδικό για μαχόμενους αναγνώστες. Κυκλοφορεί αύριο Τετάρτη 15/1/2014 και κάθε Τετάρτη με τον Ελεύθερο Τύπο. Αν σέβεστε την κυνηγετική σας υπόσταση, μην το χάσετε!

Τετάρτη 8 Ιανουαρίου 2014

Πίσω μου σ’ έχω…πέρδικα!




Του Νίκου Βασάλου http://kaliakouda.blogspot.com

Τα κυνηγετικά ταξίδια των Συριανών είναι μια αστέρευτη πηγή άντλησης ιστοριών. Ιστορίες από αυτές που σε κρατούν δεμένο στην καρέκλα και βάζουν φωτιά στην σκέψη και την ψυχή σου. Η κάρπωση δεν παίζει κανέναν απολύτως ρόλο αφού τις περισσότερες φορές, η ιστορία «πατάει» ακριβώς πάνω στα λόγια του ποιητή, που θέλει τον προορισμό να είναι ελάσσονος σημασίας έναντι αυτής του ίδιου του ταξιδίου. 

Ο καπετάνιος φώναζε τα ονόματα πιασμένος από τα ρέλια του καϊκιού και ένας ένας οι ταξιδιώτες πηδούσαν μέσα με το αντίτιμο στο ένα χέρι και την μικρή περιουσία τους στο άλλο. Τουφέκι και ντορβάς! Μια περιουσία η οποία κόστιζε, και συνεχίζει ακόμα να κοστίζει, ένα κάρο όνειρα, ένα τσουβάλι ελπίδες, άπειρες ιστορίες, τόνους ευχάριστων και δυσάρεστων συναισθημάτων. Πολλά ντεσιμπέλ ξεκαρδιστικών γελώτων και χιλιάδες χτύποι του ρολογιού με βουβό κλάμα και περισυλλογή.

Διαχρονική και σταθερή αξία το κυνήγι όπως καταλαβαίνεις φίλε μου κι ας προσπαθούν κάποιοι να το ξευτελίσουν και να το υποβιβάσουν, με σκοπό να το φτάσουν σε σημείο τέτοιο που θα μπορούν να το χαίρονται μόνο λίγοι όπως παλιά και να μας το πουλήσουν πίσω ακριβά και με δόσεις.

Συνέχισε ο καπετάνιος και έκλεισε την λίστα: Παπαδάκης Μιχάλης, Δαλέζιος Γιάννης, Συριανός Βαγγέλης, Κοντιζάς Μανώλης. «Άντε παιδιά, καλό μας ταξίδι και καλά να περάσουμε». Η ρότα του πλεούμενου, μετά την μπούκα του λιμανιού, ήταν η Άνδρος, ένα από τα εκλεκτά περδικονήσια των Κυκλάδων. Ο Μιχάλης κυνηγός του μεροκάματου. Πατωματζής τότε, είχε στρώσει πολλά μέτρα μωσαϊκό στα σπίτια της Σύρας. Μετέπειτα εντάχθηκε στην δύναμη των φορτοεκφορτωτών και καθημερινά η πλάτη του σήκωνε πολλούς τόνους, σιτηρών, τσιμέντων και άλλων αγαθών που έφταναν στο νησί.

Ο Γιάννης, ο γαμπρός του Όλγα. Ξυλουργός στο επάγγελμα, με μόνιμα ζωγραφισμένο το χαμόγελο στα χείλη του. «καλό παιδί και καλός μάστορας» θυμάται ο αφηγητής μου. Ο Βαγγέλης πλακατζής και στο χούι και στο επάγγελμα, πετυχημένος και στα δυο! Γόνος ενός γητευτή των όπλων. Ενός οπλομάστορα που άφησε ιστορία τόσο για την ικανότητα να φωτογραφίζει με το μυαλό του αυτό που του ζητούσε ο πελάτης, όσο και για το πόσο κρασί μπορούσε να χωρέσει μέσα του. Για τον μαστρομανώλη δεν χρειάζεται να πω πολλά. Το όνομα του είναι συνυφασμένο με σκαρπέλα, ματσόλες και ξύλινα κεντίδια που ακόμα κοσμούν τέμπλα, τραπέζια, καρέκλες, καθρέπτες και ένα σωρό αντικείμενα, που τα χέρια του μετέτρεψαν σε έργα τέχνης.

Ο ήλιος έβαζε όλη του την δύναμη για να ψήσει τα Ανδριώτικα βράχια, μαζί σκυλιά και κυνηγούς.

 «Περπατούσα μαζί με τον Γιάννη, αφηγείται ο Μιχάλης, και δεν θυμάμαι να είχαμε κάνει τίποτα, όταν σε κάποιο γύρισμα βρήκαμε τον Βαγγέλη να κάθεται με την πλάτη σε ένα βράχο, κάτω από την σκιά μιας ελιάς από τις τόσες που είχε μέσα το χωράφι. Είχα μαζί μου και ένα σκυλάκι που το είχα τσεκάρει και εμπιστευόμουν την μύτη του πάρα πολύ. Ο Βαγγέλης ατάραχος απολάμβανε το κολατσιό του, παρέα με ένα μπουκαλάκι κρασί και μας έκανε νόημα να κάτσουμε κοντά του. Όσο κουβεντιάζαμε για τις πέρδικες, που δεν είχαμε βρει ακόμα, το σκυλάκι έκανε μερικά βήματα και αφού πέρασε πίσω από τον καθισμένο Βαγγέλη, έμεινε στην φέρμα. "Μάζεψε το ψοφίμι σου που θέλει να μας κάνει τον καλό μωρέ. Το ψωμοτύρι του μύρισε, μελανό στην πείνα θα το έχεις". Είπε ο Βαγγέλης και γελούσε καθώς έβλεπε το σκυλάκι να επιμένει και να ποντάρει πίσω του.

"Βαγγέλη έχε μια έννοια, γιατί αυτό που βλέπεις έχει καλή μύτη και δεν ξέρεις τι γίνεται καμιά φορά", του απάντησα εγώ και έσφιξα του τουφέκι προσπαθώντας να βρω κατάλληλη θέση. Ο θόρυβος από τις δυο πέρδικες που ξεκόλλησαν πίσω από την πέτρα, που τόση ώρα προσέφερε χουζούρι στον Βαγγέλη και κάλυψη σ’ αυτές, ήταν μεγάλος. Ακόμα πιο μεγάλο σαματά έκανε το τουφέκι μου κι αυτό του Γιάννη κι οι πέρδικες ξάπλωσαν φαρδιές πλατιές πιο κάτω.

Ο Βαγγέλης ξεροκατάπιε και δεν πίστευε στα μάτια του. «Κοίτα να δεις κάτι πράγματα μονολογούσε συνέχεια. Βρε ολόκληρο βουνό, ολόκληρο νησί, πίσω από την πλάτη μου βρήκανε να κρυφτούνε;»

Το κυνήγι είναι μια γιορτή που κανείς δεν ξέρει τι δώρο θα πάρει και σε πια χρονική στιγμή. Ευτυχής είναι αυτός που αυτό το δώρο δεν το έχει συνδέσει απαραίτητα με μια γεμάτη τσάντα, αλλά με ένα μουσκεμένο μπλουζάκι, το μαστίγωμα μιας χαρούμενης ουράς στο πόδι, πολλές κουβέντες κι άλλες τόσες εικόνες που κρύβει στην ψυχή του από κάθε έξοδο. 

Δημοσιεύθηκε στο ένθετο περιοδικό του Ελεύθερου Τύπου ΚΥΝΗΓΙ στις 8/1/2014.

Νέα από την ΣΤ΄ ΚΟΜΑΘ.

ΚΥΝΗΓΕΤΙΚΗ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ - ΘΡΑΚΗΣΕΔΡΑ: ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΕΩΣ 173 – 175551 34 - ΚΑΛΑΜΑΡΙΑ, ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΤΗΛ. 2310 477128 – 477129, 6973 808934, FAX 2310 473863 – 475301
Το Δ.Σ. και το προσωπικό της Κυνηγετικής Ομοσπονδίας Μακεδονίας – Θράκης σας εύχονται
Καλή Χρονιά, με υγεία και χαρά!
 

Σας ενημερώνουμε για προσπάθεια της ΣΤ΄ΚΟΜΑΘ για αρμονική συνύπαρξη γεωργών και κυνηγών.
Τοποθετήθηκαν  ήδη ενημερωτικές πινακίδες σε ελαιώνες στη Χαλκιδική.
 
Η συνέχιση της θήρας βασίζεται στο σεβασμό που θα πρέπει να κερδίζουν οι κυνηγοί από τους άλλους χρήστες της υπαίθρου. Πολλές είναι οι περιπτώσεις όπου χωρικές απαγορεύσεις θήρας έχουν εφαρμοστεί μετά από αιτήματα γεωργών, περιπατητών και ιδιοκτητών κατοικιών. Μια τέτοια περίπτωση καταγράφεται σε περιοχή με ελαιώνες στη Γαλάτιστα της Χαλκιδικής. Οι καλλιεργητές βρίσκονται στους ελαιώνες κατά τους χειμερινούς μήνες για τις σχετικές εργασίες και παρενοχλούνται όπως δηλώνουν από τους πυροβολισμούς.
Η Κυνηγετική Ομοσπονδία Μακεδονίας & Θράκης (ΚΟΜΑΘ) έγινε δέκτης παραπόνων από γεωργούς της περιοχής. Η ΚΟΜΑΘ ενέσκηψε αμέσως στο ζήτημα για να την προάσπιση της κυνηγετικής δραστηριότητας. Για το λόγο αυτό την περιοχή επιβλέπουν και ενημερώνουν τους κυνηγούς Ομοσπονδιακοί θηροφύλακες, διανέμεται ενημερωτικό φυλλάδιο της ΚΟΜΑΘ για την ασφάλεια στο κυνήγι και τοποθετήθηκαν ενημερωτικές πινακίδες, με την ενεργό συμμετοχή του Κυνηγετικού Συλλόγου Πολυγύρου.
Η ΚΟΜΑΘ υποστηρίζει την αρμονική συνύπαρξη όλων και προτρέπει τους κυνηγούς :
1)     Να σέβονται το μόχθο και τους ανθρώπους της υπαίθρου.
2)     Να μην πλησιάζουν κυνηγώντας κοντά στους ελαιοκαλλιεργητές.
3)     Να μην πυροβολούν κοντά στους ελαιοκαλλιεργητές.
4)     Να είναι σίγουροι για την πορεία και το σημείο πτώσης των σκαγιών τους πριν πυροβολήσουν.

ΦΙΛΕ ΚΥΝΗΓΕ ΜΗ ΔΙΝΕΙΣ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ
για αρνητικά σχόλια απέναντι στο κυνήγι
 

Τρίτη 7 Ιανουαρίου 2014

Νέο τεύχος Τύπος ΚΥΝΗΓΙ.

Μαχόμενο περιοδικό για μαχόμενους αναγνώστες. Κυκλοφορεί αύριο Τετάρτη 8/1/2014 και κάθε Τετάρτη με τον Ελεύθερο Τύπο. Αν σέβεστε την κυνηγετική σας υπόσταση, μην το χάσετε!

Τετάρτη 1 Ιανουαρίου 2014

Νέο τεύχος Τύπος ΚΥΝΗΓΙ.

Μαχόμενο περιοδικό για μαχόμενους αναγνώστες. Κυκλοφορεί ΕΚΤΑΚΤΩΣ αυτήν την Πέμπτη 2/1/2014 και κάθε Τετάρτη με τον Ελεύθερο Τύπο. Αν σέβεστε την κυνηγετική σας υπόσταση, μην το χάσετε!

Τρίτη 31 Δεκεμβρίου 2013

Καλή χρονιά!

Τούτος ο χρόνος έγειρε, στην δύση του είναι τώρα.
Ένας καινούριος έρχεται γιομάτος πλούσια δώρα.

Υγεία εγώ παρακαλώ να φέρει στον καθένα.
Κυνήγια με ασφάλεια ας κρύβει και για μένα.

ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ  

Τρίτη 24 Δεκεμβρίου 2013

Καλά Χριστούγεννα.

Κάλαντα εγώ δεν θα σας πω, είναι χιλιοειπωμένα. 
Πολλές ευχές όμως εσείς θα έχετε από μένα. 
Χάρα, υγεία, προκοπή, πάντα μαζί σας να 'ναι 
κι ο νέος χρόνος που θα 'ρθεί,
θήρες γιομάτος να 'ναι.

Τρίτη 17 Δεκεμβρίου 2013

Νέο τεύχος Τύπος ΚΥΝΗΓΙ.

Μαχόμενο περιοδικό για μαχόμενους αναγνώστες. Κυκλοφορεί αυτήν την Τετάρτη 18/12/2013 και κάθε Τετάρτη με τον Ελεύθερο Τύπο. Αν σέβεστε την κυνηγετική σας υπόσταση, μην το χάσετε!

Δευτέρα 16 Δεκεμβρίου 2013

Νέα από την ΣΤ' ΚΟΜΑΘ.

ΚΥΝΗΓΕΤΙΚΗ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ - ΘΡΑΚΗΣΕΔΡΑ: ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΕΩΣ 173 – 175551 34 - ΚΑΛΑΜΑΡΙΑ, ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΤΗΛ. 2310 477128 – 477129, 6973 808934, FAX 2310 473863 – 475301

Σας ενημερώνουμε για πρόσφατες ειδήσεις

1) ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ της ΚΟΜΑΘ για την Παγκόσμια Ημέρα των Βουνών – δείτε εδώ τη σχετική είδηση

2) ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ της ΚΟΜΑΘ για εγκληματική ενέργεια κατά των κυνηγετικών οργανώσεων και των δασικών υπηρεσιών στον Έβρο – δείτε εδώ τη σχετική είδηση

3) Αυτοψία της ΚΟΜΑΘ σε κτηνοτροφική μονάδα στις Σέρρες όπου αγέλη λύκων κατασπάραξε δεκάδες πρόβατα – δείτε εδώ τη σχετική είδηση

Τρίτη 10 Δεκεμβρίου 2013

Νέο τεύχος Τύπος ΚΥΝΗΓΙ.

Μαχόμενο περιοδικό για μαχόμενους αναγνώστες. Κυκλοφορεί αυτήν την Τετάρτη 11/12/2013 και κάθε Τετάρτη με τον Ελεύθερο Τύπο. Αν σέβεστε την κυνηγετική σας υπόσταση, μην το χάσετε!

Παρασκευή 6 Δεκεμβρίου 2013

Νέα ρυθμιστική σε χρόνο ντε τε!

Με την επιστροφή του κ. Καλαφάτη από την Θεσσαλονίκη, τελειώνει η αγωνία των Ελλήνων κυνηγών. Αυτή τη στιγμή στο υπουργείο Περιβάλλοντος υπογράφεται η νέα ρυθμιστική και σύμφωνα με πληροφορίες του ihunt.gr οι διαφορές που θα υπάρχουν σε σχέση με την προηγούμενη, θα είναι στο κυνήγι κάποιων κορακοειδών και θα είναι υπογεγραμμένη από τον κ. Καλαφάτη. 

Προς το παρόν έλαβε τέλος το σήριαλ με την προσωρινή διαταγή που εξέδωσε το Συμβούλειο Επικρατείας για την παύση εκτέλεσης της ισχύουσας υπουργικής απόφασης έως ότου εκδικαστεί η αίτηση αναστολής που υπέβαλε η Ζωοφιλική Οικολογική Ενωση Ελλάδας. 

Το ζητούμενο είναι η νομική θωράκιση της κυνηγετικής δραστηριότητας ώστε να μην έχουμε παρόμοιες καταστάσεις στο μέλλον.
Κώστας Λουρής για το ihunt.gr

Πέμπτη 5 Δεκεμβρίου 2013

Στον αέρα η προσωρινή απαγόρευση κυνηγίου!

 Μπορεί η πρόεδρος του Ε' τμήματος του Συμβουλίου της Επικρατείας να εξέδωσε προσωρινή απόφαση με την οποία απαγορεύεται νη συνέχιση της κυνηγετικής περιόδου σε ολόκληρη την Επικράτεια, η οποία κανονικά λήγει στις 28 Φεβρουαρίου 2014, όμως τίθενται πολλά ερωτήματα για το κατά πόσον μια τέτοια απόφαση ισχύει ή όχι. (Δείτε το video που αναδημοσιέυεται απο το ihunt)

Αξίζει να σημειωθεί ότι σύμφωνα με πληροφορίες του notioanatolika.gr μέχρι το μεσημέρι της Τρίτης δεν είχε ακόμη κοινοποιηθεί η σχετική απόφαση στο υπουργείο Περιβάλλοντος – αφού εναντίον αυτού στράφηκαν οι ζωοφιλικές οργανώσεις – με αποτέλεσμα να μην ισχύει.
Αυτό βέβαια μπορεί να συμβεί ανά πάσα στιγμή. Όμως ο δικηγόρος Αθηνών Φαίδων Δημόπουλος καταθέτει τη δική του εμπεριστατωμένη και νομικά τεκμηριωμένη άποψη σχετικά με το κατά πόσον οι κυνηγοί πρέπει να βάλουν τα όπλα τους παρά πόδα.
Ακούστε με προσοχή τον κ. Δημόπουλο στο βίντεο του notioanatolika.gr που ακολουθεί και αναδημοσιεύω από την σελίδα του Κ.Σ. Άνδρου.


Τετάρτη 4 Δεκεμβρίου 2013

Σκύλο στο σπίτι ολοταχώς!

Δείτε τι δείχνει νέα έρευνα για τα σπίτια που έχουν σκύλο!

 Τα σπίτια με σκύλους έχουν διαφορετικές μικροσκοπικές μορφές ζωής από τα σπίτια που δεν υπάρχουν ζώα, σύμφωνα με έρευνα του Πανεπιστημίου της Βόρειας Καρολίνας, που δημοσιεύθηκε στην επιστημονική επιθεώρηση PLoS ONE. Στο πλαίσιο της μελέτης τους οι επιστήμονες συνέλλεξαν μικροοργανισμούς από 1.300 σπίτια με και χωρίς σκύλους στις ΗΠΑ. 

Τα δείγματα ελήφθησαν από τις εξής εννιά επιφάνειες: οθόνη τηλεόρασης, πάγκος κουζίνας, ψυγείο, κάθισμα τουαλέτας, ξύλο κοπής, μαξιλαροθήκη, χερούλι εξώπορτας, περίγραμμα εσωτερικής πόρτας και περίγραμμα εξώπορτας. Οι επιστήμονες εντόπισαν 7.726 διαφορετικούς τύπους βακτηρίων, τα περισσότερα στα σπίτια με σκύλους και κυρίως στις περιοχές που ακουμπάμε εμείς και το φαγητό μας, καθώς και στις περιοχές που συγκεντρώνονται μεγάλες ποσότητες σκόνης. 

Ενδεικτικά αναφέρεται ότι οι γυναίκες που ζουν με σκύλο στο σπίτι την περίοδο της εγκυμοσύνης είναι λιγότερο πιθανό να γεννήσουν παιδιά με αλλεργίες, επειδή τόσο η μητέρα όσο και το έμβρυο «εξοικειώνονται» με μια ευρεία γκάμα μικροβίων. Εκτός αυτού, παλαιότερη έρευνα Φινλανδών επιστημόνων είχε δείξει ότι τα μωρά που μεγαλώνουν με κατοικίδια, ειδικά σκύλους, έχουν λιγότερες πιθανότητες για κρυολογήματα και λοιμώξεις του αναπνευστικού κατά την παιδική ηλικία. 

 ΠΗΓΗ: http://gr.omg.yahoo.com

Τρίτη 3 Δεκεμβρίου 2013

Νέο τεύχος Τύπος ΚΥΝΗΓΙ.

Μαχόμενο περιοδικό για μαχόμενους αναγνώστες. Κυκλοφορεί αυτήν την Τετάρτη 4/12/2013 και κάθε Τετάρτη με τον Ελεύθερο Τύπο. Αν σέβεστε την κυνηγετική σας υπόσταση, μην το χάσετε!

Στο ίδιο έργο θεατές!

ΣτΕ: Προσωρινή διαταγή απαγόρευσης του κυνηγίου!

Απαγορεύεται πανελλαδικά το κυνήγι για όλα τα είδη των θηραμάτων με προσωρινή διαταγή που εξέδωσε το Ε’ Τμήμα του Συμβουλίου της Επικρατείας, αναστέλλοντας προσωρινά την από 19.7.2013 απόφαση του αναπληρωτή υπουργού Περιβάλλοντος με την οποία ρυθμίζονται τα ζητήματα της θήρας κατά την κυνηγετική περίοδο 2013-2014.
Στην προσφυγή που κατέθεσε στο Συμβούλιο της Επικρατείας η Ζωοφιλική-Οικολογική Ενωσης Ελλάδος ζητώντας να ανασταλεί και να ακυρωθεί η επίμαχη υπουργική απόφαση, επισημαίνεται ότι λόγω της παρατεταμένης διάρκειας της κυνηγετικής περιόδου (20 Αυγούστου  - 28 Φεβρουαρίου)  βλάπτεται η  αναπαραγωγική ικανότητα όλων των ειδών της άγριας πανίδας, ενώ παράλληλα τίθεται σε κίνδυνο η αποδημία τους.
Η Ένωση αναφέρει  ότι  η  επίμαχη υπουργική απόφαση εκδόθηκε χωρίς να έχει προηγηθεί, όπως απαιτεί η νομοθεσία, ειδική έρευνα  για την  επίδραση των χρονικών ορίων (έναρξη και λήξη) της κυνηγετικής περιόδου  επί της αναπαραγωγικής ικανότητας της άγριας πανίδας, τόσο των απολύτως προστατευμένων όσο και των θηρεύσιμων ειδών, αλλά και επί  της προστασίας της μεταναστεύσεως των αποδήμων πτηνών.
Στην προσφυγή, η Ένωση τονίζει πως η υπουργική απόφαση είναι παράνομη, καθώς η κυνηγητική δραστηριότητα κατά τα τέλη του καλοκαιριού  και μέχρι 15 Οκτωβρίου  συμπίπτει με τον αναπαραγωγικό κύκλο  των πτηνών, τόσο των θηρεύσιμων, όσο και των προστατευομένων, ενώ στα τέλη Ιανουαρίου αρχίζει η μετανάστευση των αποδημητικών πτηνών.
Παράλληλα, δεν λαμβάνεται υπόψη η επίμαχη υπουργική απόφαση ότι κατά τα τελευταία χρόνια υπήρξαν καταστροφικές πυρκαγιές σε όλη τη χώρα, ούτε όμως υπάρχει πρόβλεψη απαγόρευσης της θήρας για τις 264 περιοχές που έχουν προταθεί να ενταχθούν στο προστατευτικό δίκτυο ΝΑΤΟURA 2000.
Η Ένωση αναφέρει ακόμη, ότι η προσβαλλόμενη υπουργική απόφαση παραβιάζει το άρθρο 24 του Συντάγματος, τη Διεθνή Σύμβαση της Βέρνης, τη Διεθνή Σύμβαση RAMSAR, τη Σύμβαση της Βόννης, κοινοτικές οδηγίες, την ελληνική και Ευρωπαϊκή νομοθεσία, όπως και την νομολογία (παλαιότερες αποφάσεις) του Συμβουλίου της Επικρατείας.
Η προσωρινή διαταγή ισχύει μέχρι την έκδοση απόφασης επί της αιτήσεως αναστολής που έχει καταθέσει η  Ένωση στο Ανώτατο Ακυρωτικό Δικαστήριο.
ΠΗΓΗ:  www.ihunt.gr

Κυριακή 1 Δεκεμβρίου 2013

Τραυματίστηκε κυνηγός στη Λάβδανη Πωγωνίου.

Ένας ηλικιωμένος τραυματίστηκε την ώρα που βρίσκονταν για κυνήγι. Ο ηλικιωμένος άνδρας ήταν με το σκύλο του σε ορεινή περιοχή της Λάβδανης.
Είτε από απροσεξία, είτε από λάθος, ο ηλικιωμένος πυροβόλησε με το κυνηγετικό όπλο που είχε μαζί του, με αποτέλεσμα να αυτοτραυματιστεί.
Με ασθενοφόρο του ΕΚΑΒ διακομίσθηκε στο Νοσοκομείο των Ιωαννίνων. Σύμφωνα με πληροφορίες τα τραύματα δεν είναι ιδιαίτερα σοβαρά και δεν κινδυνεύει η ζωή του.
ΠΗΓΗ: EpirusPost.gr

Τρίτη 26 Νοεμβρίου 2013

Νέο τεύχος Τύπος ΚΥΝΗΓΙ.

Μαχόμενο περιοδικό για μαχόμενους αναγνώστες. Κυκλοφορεί αυτήν την Τετάρτη 227/11/2013 και κάθε Τετάρτη με τον Ελεύθερο Τύπο. Αν σέβεστε την κυνηγετική σας υπόσταση, μην το χάσετε!

Το είδαμε κι αυτό!

Σύλληψη αντιπροέδρου Κυνηγετικού Συλλόγου!!!

 Όπως ανακοίνωσε ο Κυνηγετικός Σύλλογος Δράμα, το Σάββατο 23/11/2012 η Ομοσπονδιακοί Θηροφύλακες του ν.Δράμας Γεώργιος Τόσκας και Γεώργιος Συμεωνίδης κατά την εκτέλεση της υπηρεσίες τους και μετά από συντονισμένες προσπάθειες προέβησαν σε μηνύσεις κατά 10 ατόμων για παράνομη θήρα στο καταφύγιο Αετοράχης του νομού Δράμας. 

 Πραγματοποιήθηκε κατάσχεση των όπλων καθώς και του παράνομα θηρευθέντος θηράματος, ενός αγριόχοιρου. Το Δ.Σ. του Κ.Σ. Δράμας συγχαίρει τους Ομοσπονδιακούς Θηροφύλακες για την επιμελή άσκηση των καθηκόντων τους.

Σύμφωνα με πληροφορίες του ihunt.gr, όλοι οι συλληφθέντες έχουν εκδώσει άδεια θήρας στον ίδιο Κυνηγετικό Σύλλογο (πρόκειται για κεντρικό σύλλογο της Μακεδονίας) και μάλιστα ο ένας από αυτούς είναι και αντιπρόεδρος του συλλόγου. Οι θηροφύλακες απέδειξαν για ακόμη φορά ότι κανένα περιστατικό λαθροθηρίας δεν θα καλύπτεται.

Τρίτη 19 Νοεμβρίου 2013

Νέο τεύχος Τύπος ΚΥΝΗΓΙ.

Μαχόμενο περιοδικό για μαχόμενους αναγνώστες. Κυκλοφορεί αυτήν την Τετάρτη 20/11/2013 και κάθε Τετάρτη με τον Ελεύθερο Τύπο. Αν σέβεστε την κυνηγετική σας υπόσταση, μην το χάσετε!

Κυριακή 17 Νοεμβρίου 2013

Νέα από τον Ωρίωνα.

ΩΡΙΩΝ - Το ΔΙΚΤΥΟ των ΚΥΝΗΓΩΝ
Κρήτης 2, 15127, Μελίσσια-Αθήνα

www.orion.net.gr
orion@orion.net.gr

Αθήνα, 15/11/2013
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Κυνηγώντας σκυλόκουτα και ψήφους...
Τις τελευταίες ημέρες γίναμε μάρτυρες περιστατικού δίωξης κυνηγών που προκλήθηκε από μέλος ζωοφιλικής οργάνωσης. Η πολιτεία με τα αρμόδια όργανα της αλλά και τη συνδρομή ενός «ευαίσθητου» πολίτη - πολιτευτή του κόμματος των οικολόγων-πρασίνων, με τις γνωστές αντικυνηγετικές απόψεις, έστησε «μπλόκο» και συνέλαβε σαν «τρομοκράτες» κυνηγούς, για να διαπιστωθεί η «ευζωία» των κυνηγόσκυλων τους κατά τη μετακίνησή τους στην εθνική οδό.

Αυτή η σκόπιμη και επιλεκτική αντικυνηγετική συμπεριφορά ενορχηστρώθηκε με βάση την εκδοθείσα «ερμηνευτική» εγκύκλιο του νόμου 4039/2012 «για τα δεσποζόμενα και αδέσποτα ζώα». Ειδικότερα στην εγκύκλιο του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης (1969/100521/14-8-2013/ΥΠΑΑΤ/ΓΕΝ.Δ/ΣΗ ΚΤΗΝΙΑΤΡΙΚΗΣ, Δ/ΣΗ Κ.Α.Φ.Ε.)2 εφευρίσκονται στοιχεία που δεν υπάρχουν πουθενά στο νόμο και αναφέρεται λανθασμένα ότι ειδικά τα κυνηγετικά σκυλιά και μόνο, θα πρέπει κατά τη μεταφορά τους με αυτοκίνητο να μπορούν να είναι όρθια και να πίνουν νερό όποτε το επιθυμούν, χωρίς να διευκρινίζει όμως ο συντάκτης της εγκυκλίου πώς αυτό θα επιτευχθεί σε ένα κινούμενο όχημα από ανοιχτό δοχείο νερού. Υποτίθεται ότι όλα γίνονται για την «ευζωία» των ζώων με ασαφή και εντελώς υποκειμενική άποψη και ερμηνεία όμως, τόσο από τους συντάκτες όσο και από αυτούς που θα κληθούν να διαπιστώσουν τον «επαρκή χώρο» της ευζωίας και να επιβάλουν τα αντίστοιχα πρόστιμα.

Ο νόμος 4039/20123, τον οποίο προσπαθεί λανθασμένα και καταχρηστικά να ερμηνεύσει ο συντάκτης της εγκυκλίου της Δ/σης Κ.Α.Φ.Ε., ρυθμίζει τις μετακινήσεις των κυνηγετικών σκύλων όπως και για τα υπόλοιπα σκυλιά στο άρθρο 10 «Μετακίνηση και μεταφορά ζώων συντροφιάς». Στο άρθρο αυτό αναφέρονται μια σειρά ευρωπαϊκών κανονισμών που πρέπει να εφαρμόζονται στις μετακινήσεις και των κυνηγετικών σκύλων με τα αυτοκίνητα των ιδιοκτητών τους, από και προς το κυνήγι.

Παρόλα αυτά στο άρθρο 5 του ίδιου νόμου τέθηκε μια επιπλέον παράγραφος ειδικά και μόνο για τις μετακινήσεις κυνηγόσκυλων στο κυνήγι: «Τα μέσα μεταφοράς που χρησιμοποιούνται στην περίπτωση αυτή (αναφέρεται στο κυνήγι) πρέπει είναι κατάλληλα με επαρκή χώρο, φωτισμό και αερισμό και να ικανοποιούν τις φυσιολογικές ανάγκες του ζώου».

Εύλογα προκύπτουν τα ερωτήματα: Για πιό λόγο ο νομοθέτης δεν ενδιαφέρεται και για τα σκυλιά που δεν είναι κυνηγόσκυλα; Αν τα κυνηγετικά σκυλιά μετακινούνται για βόλτα ή για εκπαιδευτικό σε περίοδο που δεν επιτρέπεται το κυνήγι, δεν απαιτείται πια επαρκής φωτισμός και αερισμός; Ποιές είναι οι φυσιολογικές ανάγκες ενός σκύλου κατά τη μετακίνηση του;

Η ανάγνωση και μόνο του νόμου με τις ασαφείς αναφορές, «επαρκής χώρος», «κατάλληλα μέσα», «φυσιολογικές ανάγκες» και της εγκυκλίου να προσθέτει καταχρηστικά πως το κυνηγόσκυλο κατά την μετακίνηση του στο κυνήγι θα πρέπει «να στέκεται όρθιο στη φυσική στάση του σώματος του, να ξαπλώνει, να στρέφει το σώμα του και να έχει πρόσβαση σε νερό όποτε αυτό επιθυμεί» αποδεικνύει επιεικώς προχειρότητα. Ακόμη και ο πιο καλόπιστος πολίτης αναρωτιέται όμως, αν όλες οι ασάφειες των όρων και οδηγιών έγιναν όχι από πραγματικό ενδιαφέρον για τους κυνηγούς και τα σκυλιά τους, αλλά με ένα σαφές αντικυνηγετικό ιδεολόγημα το οποίο προκάλεσε το μη ρεαλιστικό και τραγελαφικό περιεχόμενο της εγκυκλίου.

Επιπλέον υπάρχει διαφωνία μεταξύ εγκυκλίων διαφορετικών υπουργείων. Αν ένας κυνηγός τοποθετήσει το σκυλί του βάρους 10 κιλών, αφού φυσικά καταφέρει να το βολέψει (μια και ο νόμος 4039/2012 ορίζει ότι μικρά σκυλιά θεωρούνται όσα έχουν βάρος μέχρι 10 κιλά) σε ένα κουτί 50x40x35 εκατοστά και ταξιδέψει με το Υπεραστικό Λεωφορείο των ΚΤΕΛ για κυνήγι, είναι νόμιμος, σύμφωνα με την εγκύκλιο Β/41804/443/13-9-11 του Υπουργείου Μεταφορών4. Αν ο ίδιος κυνηγός δοκιμάσει να κάνει το ίδιο, πηγαίνοντας για κυνήγι με το αυτοκίνητό του, μεταφέροντας το ίδιο κουτί με τον ίδιο σκύλο, ίσως να υποστεί πέραν του ελέγχου των αγανακτισμένων περί ευζωίας πολιτών, την προσαγωγή στο Αστυνομικό Τμήμα, ακόμα και ένα βαρύ πρόστιμο και θα είναι τυχερός αν αποφύγει και τη σύλληψη για τη συμπεριφορά του.

Και όλα αυτά διότι σύμφωνα με την προαναφερόμενη ερμηνευτική εγκύκλιο της Διεύθυνσης Κ.Α.Φ.Ε. του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης, της ίδιας όμως χώρας, είναι παράνομος επειδή δεν υπάρχει νερό μέσα στο κουτί μεταφοράς ή επειδή οι διαστάσεις του κουτιού δεν ικανοποιούν επαρκώς τα κριτήρια του κάθε ελεγκτή, τα οποία όμως δεν είναι πουθενά καταγεγραμμένα.

Μήπως οι ευαίσθητοι πολίτες μαζί με τα δραστήρια όργανα της πολιτείας αντί να «εκμαιεύουν»5 εγκυκλίους και να οργανώνουν μπλόκα στις εθνικές οδούς «κυνηγώντας» την ευζωία στη μετακίνηση των κυνηγόσκυλων, είναι καλύτερο να βοηθήσουν τους κυνηγούς στο δύσκολο και επικίνδυνο έργο συγκέντρωσης των λυσσασμένων αλεπούδων, ώστε να μην έχουμε επέκταση της λύσσας; Δυστυχώς μέχρι σήμερα, έχουν αφεθεί οι κυνηγοί μόνοι τους, να αγωνίζονται στην ύπαιθρο κατά της λύσσας, επειδή προφανώς καμιά φιλοζωική οργάνωση ή δημόσια υπηρεσία δεν έχει διάθεση να το κάνει.

Και θα αναρωτούνται εύλογα οι κυνηγοί ότι οι αρμόδιες υπηρεσίες τους θυμούνται μόνο στα δύσκολα, όπως η επιτήρηση της λύσσας, και αμέσως μετά συνδράμουν τις αντικυνηγετικές οργανώσεις στον αγώνα τους κατά των κυνηγών, με εγκυκλίους και προσαγωγές στα αστυνομικά τμήματα.

Οι ερμηνευτικοί εγκύκλιοι που εκδίδονται από τις αρμόδιες αρχές έχουν σκοπό να ενημερώνουν τους πολίτες για τα θέματα που ρυθμίζονται με κάποιο νόμο ή διάταξη με απλά λόγια και όχι να προκαλούν σύγχυση και αναταραχή σ' αυτούς ή να προσθέτουν και όρους που δεν υπάρχουν στο κείμενο του νόμου όπως έχει γίνει στη συγκεκριμένη περίπτωση.

Εμείς, τα μέλη του Ωρίωνα, καλούμε λοιπόν τον αρμόδιο Υπουργό να ανακαλέσει την απαράδεκτη εγκύκλιο 1969/100521/14-8-2013/ΥΠΑΑΤ/ΓΕΝ.Δ/ΣΗ ΚΤΗΝΙΑΤΡΙΚΗΣ /Δ/ΣΗ Κ.Α.Φ.Ε, που προκαλεί μόνο προβλήματα στους κυνηγούς, με το άστοχο, ασαφές και παράλογο περιεχόμενο της και σε συνεργασία επιτέλους με τις κυνηγετικές οργανώσεις και κυνοφιλικούς φορείς να διαμορφωθεί ένα σαφές νομοθετικό πλαίσιο για την πραγματική προστασία των ζώων, χωρίς αντικυνηγετικά ιδεολογήματα και αναφορές.

Προς επιβεβαίωση των παραπάνω, με πρόσφατη απόφασή της η αρμόδια κτηνιατρική υπηρεσία του Δήμου Δέλτα, ακύρωσε το πρόστιμο που είχε επιβληθεί στους κυνηγούς για παραβίαση των διατάξεων περί «ευζωίας κατά την μετακίνηση» των κυνηγόσκυλων και ουσιαστικά ακύρωσε στην πράξη το παράλογο και καταχρηστικό περιεχόμενο της εγκυκλίου6. Ευτυχώς, η λογική δεν χάθηκε εντελώς από την χώρα μας...

Πηγή: http://www.orion.net.gr/index.php?m=2&c=act/2013/dogbox.htm



Για τον Ωρίωνα,
Με εκτίμηση,

O Πρόεδρος


Θωμάς Μπατσέλας
ΩΡΙΩΝ  - Το ΔΙΚΤΥΟ των ΚΥΝΗΓΩΝ Ο Γ.Γραμματέας


Νίκος Παπαϊωάννου

Τετάρτη 6 Νοεμβρίου 2013

Η ιστορία είναι εδώ!



Είναι γνωστόν τοις πάσι ότι η παιδεία παίζει πρωταρχικό ρόλο σε όλες τις φάσεις του βίου ενός ανθρώπου. Κοινώς, είναι βασικό να ξέρεις να φέρεσαι όταν αξιώνεις να ξεχωρίζεις από τα υπόλοιπα ζώα του πλανήτη.

Η παιδεία δεν προσφέρεται μόνο στα θρανία των σχολείων και φυσικά, δεν χρησιμοποιείται μόνο για να βρεθεί η λύση σε ένα μαθηματικό πρόβλημα. Η παιδεία είναι η ουσία που εμπλουτίζει το μυαλό μας όσο βρισκόμαστε εν ζωή και μόνο όταν εμείς το θέλουμε. Η ρήση «Γηράσκω αεί διδασκόμενος» δεν έχει εφαρμογή όταν δεν λαμβάνουμε τα μηνύματα που απορρέουν μέσα από την καθημερινή συναναστροφή μας με άλλα άτομα του είδους μας, ακόμα και με το περιβάλλον που ζούμε και, δυστυχώς, γηράσκουμε!

Η παιδεία που κρύβει ο καθένας μας μέσα του, βρίσκει διέξοδο να εκφραστεί από τον τρόπο που καλημερίζουμε τον γείτονα το πρωί, το ύφος που θα κοιτάξουμε έναν άνθρωπο στο δρόμο, μέχρι την στάση του σώματος που θα έχουμε σε μια απλή και σύντομη συνομιλία με έναν φίλο, φυσικά και στο κυνήγι.

Η παιδεία του κυνηγού, είναι το ζητούμενο εδώ και χρόνια από τις κυνηγετικές οργανώσεις μας. Ένα ζητούμενο όμως που δεν έχει βρει κανένας ακόμα τρόπο να το προσφέρει ως αγαθό, ως θεμέλιο γνώσης και επίγνωσης έτσι ώστε κάποια στιγμή να θερίσει τους καρπούς των κόπων του και να καμαρώσει ένα συνειδητοποιημένο άτομο που ξέρει που πάει, γιατί, τι και πότε μπορεί να πάρει μαζί του γυρνώντας στο σπίτι.

Παιδεία γεννά και η γνώση της ιστορίας. «Όποιος δεν γνωρίζει την ιστορία του, δυστυχώς, είναι υποχρεωμένος να την ξαναζήσει» είπε ο Τζορτζ Σανταγιάνα (1863 – 1952) Ισπανοαμερικανός φιλόσοφος, ποιητής και κριτικός λογοτεχνίας. Στην προκειμένη περίπτωση, το κυνήγι, οι περισσότεροι από εμάς προσπερνάμε αγόγγυστα την ιστορία του η οποία, μετά την εποχή των σπηλαίων, έφερε το κυνήγι ως ενασχόληση μιας μικρής μερίδας ατόμων με μεγάλη οικονομική επιφάνεια.

Για να πάει κάποιος κυνήγι έπρεπε να είναι γόνος ευγενούς οικογενείας, να ρέει στις φλέβες του γαλάζιο αίμα. Αυτό του επέτρεπε να γευθεί την χαρά της κάρπωσης ξεκούραστα, κάτι που σε αντίθετη περίπτωση θα ήταν εντελώς διαφορετικά. Θα ήταν χωρίς υποδήματα, με μπαλωμένα ρούχα, κάτω από το άλογο –ανάλογα το είδος του κυνηγίου- να περιορίζει την τέρψη του στην ανεύρεση του θηράματος που χτύπησε το αφεντικό, το καθάρισμα του και την προετοιμασία του γεύματος που παρείχε ένας φασιανός, ένας λαγός, ένα αγριογούρουνο, ή ένα μάτσο τρυγόνια.

Ελπίζω και εύχομαι να είμαστε ακόμα μακριά για να βιώσουμε εμείς κάτι τέτοιο, αλλά ίσως να απέχουμε μια ανάσα από το να μας μοιάζει η αναθεώρηση της κυνηγετικής άδειας, ίση με την αγορά παραθαλάσσιας βίλας στην Μύκονο!

Σε μια τέτοια προσπάθεια, λοιπόν,  βρίσκεται ο Κυνηγετικός Σύλλογος της Σύρας. Στην έκθεση της κυνηγετικής ιστορίας του τόπου μας και του πρώτου κυνηγετικού συλλόγου της χώρας και, μετέπειτα, στην μόνιμη λειτουργία ενός κυνηγετικού μουσείου, το οποίο αποτελεί εθνική απώλεια μιας και δεν υπάρχει πουθενά στην πατρίδα μας ένας χώρος ο οποίος φιλοξενεί το πάθος του Έλληνα για την θήρα και να αποδεικνύει παράλληλα τις προσπάθειες του Έλληνα κυνηγού και των οργανώσεων του για την διατήρηση της βιοποικιλότητας στο περιβάλλον που ζει και μεγαλώνει τα παιδιά του, έχοντας πάντα μέσα στην καρδιά του την ζωωφόρο δραστηριότητα του κυνηγίου.

Ίσως το δέος που θα προκαλέσει η έκθεση της ιστορίας του συλλόγου να μπορέσει να λειτουργήσει σαν τροχοπέδη για κάποιους, οι οποίοι δεν γνωρίζουν ότι με τις πράξεις τους αμαυρώνουν το προφίλ ενός ιστορικού συλλόγου...του πρώτου!  

Την απόφαση για αυτή την δράση, μνημονεύει η Θεανώ Καρούτα στο τελευταίο τεύχος του ένθετου περιοδικού ΚΥΝΗΓΙ του Ελεύθερου Τύπου.
Τα μέλη του Δ.Σ. του συλλόγου, αλλά και απλοί μερακλήδες κυνηγοί, έχουν επιδοθεί σε ένα κυνήγι αντικειμένων που φέρουν μαζί τους μνήμες που μπορούν να καθηλώσουν τον επισκέπτη και να του προσφέρουν ένα μικρό ταξίδι στον απίστευτο κόσμο του κυνηγίου.

Ένας σουγιάς, ένα παλιό τουφέκι, ένα πηλίκο, ένα πανωφόρι, μια ντουμπασκέρα, ένα παλιό φυσίγγιο, ένα άδειο κουτί πυρίτιδας, φωτογραφίες, ένας παλιός ντορβάς, ένα ταριχευμένο θήραμα, μια σφεντόνα, η κυνηγετική άδεια του παππού, μια απόδειξη πληρωμής ανανέωσης, ένα δελτίο κυνηγετικού σκύλου, σημειώσεις για καιρικές συνθήκες εποχής, συνταγές ιδιογομώσεων, καρπώσεις κυνηγετικών εξόδων (ο προπομπός του σοβαρού έργου του προγράμματος Άρτεμις) και πόσα άλλα αντικείμενα μπορούν να συνθέσουν ένα μαγευτικό παραμύθι που θα μυρίζει θυμάρι, ρίγανη και φασκόμηλο.

Μην διστάσεις κι εσύ φίλε μου επισκέπτη να προσφέρεις ένα αντικείμενο που θα πάρει την θέση που του αξίζει στις προθήκες του μουσείου και θα αναγράφει το όνομα του δωρητή…το δικό σου!

Καλό κουράγιο σε όλους όσους ασχοληθούν με τούτη την πρωτοπόρα ιδέα του συλλόγου.   

Όλα όσα «λέει» η ουρά ενός σκύλου.

Όταν ο σκύλος κουνάει την ουρά του αριστερά ή δεξιά, κάτι θέλει να πει, πρωτίστως στους άλλους σκύλους – και ίσως στους ανθρώπους.

Μια νέα ιταλική επιστημονική έρευνα επιβεβαίωσε ότι το κούνημα της ουράς προς τα δεξιά (από την άποψη του ίδιου του σκύλου) μεταδίδει ένα ευτυχισμένο και ειρηνικό μήνυμα, ενώ αντίθετα το κούνημα προς τα αριστερά αποτελεί σημάδι εκνευρισμού και επιθετικότητας...
Πιο απλά, από την αντίστροφη οπτική γωνία του παρατηρητή, όταν κανείς βλέπει ένα σκύλο να έχει στραμμένη την ουρά του προς τα αριστερά, αυτό είναι καλό σημάδι (θετικά συναισθήματα του σκύλου), ενώ αν η ουρά «δείχνει» προς τα δεξιά, αυτό είναι μάλλον κακό σημάδι (αρνητικά – εχθρικά συναισθήματα του σκύλου).

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον Τζιόρτζιο Βαλορτιγκάρα του Κέντρου Επιστημών Νου – Εγκεφάλου του πανεπιστημίου του Τρέντο, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο διεθνούς κύρους περιοδικό βιολογίας «Current Biology», σύμφωνα με το BBC, το «Science» και τους «Τάιμς της Νέας Υόρκης», κατέγραψαν στο εργαστήριο τους τις εγκεφαλικές αντιδράσεις σκύλων που έβλεπαν σε βίντεο άλλους σκύλους.

Ανάλογα με το πώς κουνούσαν την ουρά τους οι σκύλοι στο βίντεο, προς τα δεξιά ή προς τα αριστερά, οι παρατηρητές σκύλοι έδειχναν αντίστοιχα είτε απόλυτη ηρεμία, είτε νευρικότητα και άγχος (αισθητή αύξηση των παλμών της καρδιάς τους).

Οι επιστήμονες επισήμαναν πως, όπως και οι άνθρωποι, οι σκύλοι έχουν ασύμμετρα οργανωμένους εγκεφάλους, με αποτέλεσμα το αριστερό και το δεξί ημισφαίριό τους να παίζουν διαφορετικούς ρόλους και να εκφράζουν διαφορετικές συναισθηματικές αντιδράσεις. 

Έτσι, όταν ενεργοποιείται το αριστερό ημισφαίριο του εγκεφάλου του σκύλου, τότε η ουρά του στρίβει προς τα δεξιά, ενώ όταν ενεργοποιείται το δεξί ημισφαίριο, τότε η ουρά κινείται προς τα αριστερά.

Πέρυσι, μια άλλη επιστημονική έρευνα από επιστήμονες του πανεπιστημίου του Λίνκολν είχε διαπιστώσει ότι οι σκύλοι γυρίζουν το κεφάλι τους προς τα αριστερά, όταν αντικρίζουν έναν επιθετικό σκύλο, και προς τα δεξιά, όταν ο απέναντι σκύλος είναι φιλικός.

Οι ιταλοί ερευνητές δεν είναι βέβαιοι αν όντως ο κάθε σκύλος θέλει να επικοινωνήσει στους γύρω του τα συναισθήματά του με το κούνημα της ουράς του ή αν το τελευταίο απλώς συμβαίνει ως αντανακλαστικό υποπροϊόν της ενεργοποίησης του ενός ή του άλλου ημισφαιρίου του εγκεφάλου του. 

Μια παρόμοια αυτόματη αντίδραση συμβαίνει στις κόρες των ματιών των ανθρώπων, οι οποίες διαστέλλονται ενστικτωδώς ανάλογα με το τι βλέπουν (π.χ. ένα ωραίο δυνητικό σύντροφο).
Παραμένει ασαφές, επίσης, τι ακριβώς νιώθει ο σκύλος, όταν έχει απολύτως ίσια την ουρά του!

ΠΗΓΗ:  http://gr.omg.yahoo.com