Παγκόσμια Ημέρα κατά της Ερημοποίησης και της Ξηρασίας.

Η μετατροπή των εύφορων εδαφών σε έρημο, με κύριο ένοχο τον άνθρωπο, πλήττει σοβαρά πάνω 100 χώρες στον κόσμο. Προκαλεί εξάντληση των διαθέσιμων αποθεμάτων νερού, διάβρωση και κατολίσθηση των εδαφών, καθώς και πλημμύρες.

Η ερημοποίηση της γης έχει ως συνέπειες, την ανυπολόγιστη απώλεια στο γεωργικό και κτηνοτροφικό εισόδημα, τη ραγδαία χειροτέρευση του περιβάλλοντος και της ποιότητας ζωής.

200 χώρες του κόσμου συντονίζουν της ενέργειές τους για την καταπολέμηση του φαινομένου, μέσω του ΟΗΕ. Προς την κατεύθυνση αυτή καθιερώθηκε και η 17η Ιουνίου ως Παγκόσμια Ημέρα κατά της Ερημοποίησης και της Ξηρασίας.

Στη χώρα μας, το ένα τρίτο των εδαφών υπόκειται σε υψηλό δυνητικό κίνδυνο ερημοποίησης.

ΠΗΓΗ: http://www.sansimera.gr

Νέα από την ΣΤ' ΚΟΜΑΘ.

ΚΥΝΗΓΕΤΙΚΗ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ - ΘΡΑΚΗΣΕΔΡΑ: ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΕΩΣ 173 – 175551 34 - ΚΑΛΑΜΑΡΙΑ, ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΤΗΛ. 2310 477128 – 477129, 6973 808934, FAX 2310 473863 – 475301

http://www.hunters.gr,
e-mail: info@hunters.gr

facebook: http://www.facebook.com/KynegetikeOmospondiaMakedoniasThrakes

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Καταγγελία της Κυνηγετικής Ομοσπονδίας Μακεδονίας – Θράκης για τοποθέτηση δηλητηριασμένης ζωοτροφής με σκοπό την θανάτωση άγριων θηλαστικών (αγριόχοιρων)

      

Σε καταγγελία προχώρησε άμεσα η Κυνηγετική Ομοσπονδία Μακεδονίας – Θράκης, όταν Ομοσπονδιακός της Θηροφύλακας κατά την εκτέλεση της υπηρεσίας του σε αγροτική περιοχή της Άρδασσας του Δήμου Εορδαίας της Π.Ε. Κοζάνης βρήκε δηλητηριασμένη ζωοτροφή μέσα σε καλλιέργειες σιτηρών αραβόσιτου και ηλίανθου. Άγνωστο άτομο είχε τοποθετήσει σε δυο σημεία, δηλητηριασμένη ζωοτροφή αποτελούμενη από σιτάρι και σπασμένο σπυρί καλαμποκιού αναμεμιγμένο με μια άσπρη σκόνη.

Οι δύο σωροί των ζωοτροφών, ποσότητας συνολικά περίπου πέντε κιλών ήταν τοποθετημένοι ο ένας εντός της καλλιέργειας ηλίανθου και ο δεύτερος στα όρια της καλλιέργειας με σιτηρά. Πάνω στους σωρούς με την δηλητηριασμένη ζωοτροφή ήταν τοποθετημένες σακούλες απορριμμάτων τις οποίες συγκρατούσαν χωμάτινοι σβόλοι,  ώστε να μην διασκορπιστούν οι σωροί από τα πτηνά και να παραμείνουν σε ποσότητα που να ελκύει τους αγριόχοιρους.     

Για το περιστατικό αυτό η ΣΤ’ ΚΟΜΑΘ ενημέρωσε άμεσα το Δασαρχείο Κοζάνης το οποίο και απέστειλε επί τόπου τρεις δασοφύλακες, οι οποίοι μαζί με τον Ομοσπονδιακό Θηροφύλακα συνέλεξαν την αναφερόμενη ποσότητα ζωοτροφής.

Αμέσως η ΣΤ’ ΚΟΜΑΘ ενημέρωσε τη Διεύθυνση Αγροτικής Οικονομίας και Κτηνιατρικής της Π.Ε. Κοζάνης και έστειλε δείγμα της ζωοτροφής για ανάλυση στο Μπενάκειο Φυτοπαθολογικό Ινστιτούτο στην Αθήνα, ενώ το υπόλοιπο αποθηκεύτηκε σε ειδικό χώρο στις εγκαταστάσεις του Κυνηγετικού Συλλόγου Εορδαίας.

Από τα αποτελέσματα του εργαστηρίου διαπιστώθηκε ότι οι ζωοτροφές ήταν εμποτισμένες με απαγορευμένη δηλητηριώδη ουσία. Κατόπιν η Κυνηγετική Ομοσπονδία Μακεδονίας – Θράκης κατέθεσε μήνυση κατά παντός υπευθύνου.

Η ενέργεια του ατόμου να τοποθετήσει δηλητηριασμένη ζωοτροφή πιθανόν έχει να κάνει με την αγανάκτηση αγροτών της περιοχής, στους οποίους τα τελευταία χρόνια αγριόχοιροι προκαλούν ζημίες στις καλλιέργειες τους, ενώ από τον ΕΛΓΑ δεν προβλέπεται αποζημίωση. 

 

Νέο τεύχος Τύπος ΚΥΝΗΓΙ.

Μαχόμενο περιοδικό για μαχόμενους αναγνώστες. Κυκλοφορεί αύριο Τετάρτη 11/6/2014 και κάθε Τετάρτη με τον Ελεύθερο Τύπο. Αν σέβεστε την κυνηγετική σας υπόσταση, μην το χάσετε!

Στα όπλα...!!!

Λόγω τιμής!!!

Το αγαπημένο μας περιοδικό Ε.Τ. ΚΥΝΗΓΙ  προσανατολισμένο τόσο στην ενημέρωση των κυνηγών, όσο στα σημεία των καιρών που βιώνουμε όλοι μας, κάνει ένα ακόμα βήμα για να έρθει πιο κοντά σε όλους μας.

Από το επόμενο φύλλο, που θα κυκλοφορήσει την Τετάρτη 11/6/2014, το περιοδικό θα μπορούμε να το προμηθευόμαστε στην τιμή της απλής έκδοσης των 1.30€. Στα περίπτερα, λοιπόν, η εφημερίδα θα πωλείται ΠΑΝΤΑ με το περιοδικό. Με αυτόν τον τρόπο δεν θα επιβαρύνεται κανείς κυνηγός να το αγοράσει αφενός και αφετέρου, το κυνήγι και τα νέα του θα μπουν σε κάθε σπίτι, σε κάθε δημόσια υπηρεσία και θα επικοινωνήσει τις δράσεις του σε όλους όσους δεν τις γνωρίζουν και βομβαρδίζονται μονομερώς απ' τους πολέμιους του.

Για τον λόγο δε ότι τα ώτα κάποιων δεν ιδρώνουν, ή είναι τόσο απασχολημένα, το Ε.Τ. ΚΥΝΗΓΙ θα δώσει βήμα στον απλό κυνηγό με απώτερο σκοπό, να ακουστούν οι απόψεις και τα προβλήματα όλων μας. Ένα απλό e-mail στο kinigi@e-typos.com φτάνει για να ακουστεί η φωνή μας παραέξω, χωρίς φτιασιδώματα, παρωπίδες και λογοκρισία.

Αυτό σημαίνει "Μαχόμενο περιοδικό, για μαχόμενους αναγνώστες"...! 

και στα δύσκολα...σκέφτεσαι τίποτα καλύτερο;    

Έξοδοι για σεμινάρια νέων κυνηγών.

Του Νίκου Βασάλου http://kaliakouda.blogspot.gr

Το να ξέρεις να φέρεσαι σαν άνθρωπος είναι ευγένεια. Το να έχεις αξίες είναι παιδεία. Το να μπορείς να αντιληφθείς ότι τις περισσότερες φορές, αν όχι όλες, το πόδι σου πατάει σε ξένη περιουσία, η αρβύλα σου πλακώνει ένα φυτό μείζονος σημασίας για κάποιο κρίκο της αλυσίδας της πανίδας του τόπου που κυνηγάς, ότι η δραστηριότητα που κάνεις έγκειται σε νομικό πλαίσιο –τι κι αν αυτό είναι κουτσό- και, τέλος, ότι η λίστα των θηρεύσιμων έχει αρχή και τέλος, «από» και «έως» και ότι έχεις υποχρεώσεις έναντι των άλλων συναδέλφων, είναι κυνηγετική παιδεία. Το ένοχο μυστικό που όλοι γνωρίζουμε, όλοι ψάχνουμε στους άλλους και όλοι νομίζουμε ότι κατέχουμε πολύ καλά.

Με συνεπαίρνει να ακούω ανθρώπους μεγαλύτερους από εμένα να εξιστορούν γεγονότα του παρελθόντος. Μέσα σε όλο αυτό το ολιγόλεπτο, μαγευτικό ταξίδι που μου προσφέρουν, αναζητώ με αγωνία την λεπτομέρεια που θα με κάνει να αισθάνομαι από την μια τυχερός που αξιώθηκα να είμαι ο μοναδικός που άκουσα την εμπειρία, την χόρτασα, την χάρηκα κι από την άλλη άτυχος για λογαριασμό όλων των νέων κυνηγών που δεν ήταν παρόντες για να μεταλάβουν την γαλήνη που προσφέρει το θάρρος του να περπατάς μέσα στα όρια του νόμου.

«Είμαστε για πέρδικες στην Άνδρο με το νέο 7μετρο κούτουλο που είχε σκαρώσει ο πατέρας μου» θυμάται ο Χριστόφορος. «Εκείνος είχε μείνει να κυνηγήσει κοντά στο σκάφος να το προσέχει κι εμείς πήραμε την ανηφοριά, σαν πιο παιδιά, ακολουθώντας τα κακαρίσματα τους. Αφού πέρασε η ώρα και το κυνήγι έφτανε στο τέλος του, πήραμε τον δρόμο της επιστροφής ο οποίος περνούσε μέσα από μερικές ρίζες ελιές. Ο καρπός δάμαζε και έπεφτε στο χώμα, μάλλον ήταν μακριά για να κάνει κάποιος κόπο να τις μαζέψει. Χωρίς να το σκεφτούμε πολύ, μαζέψαμε μερικές για το σπίτι και φτάσαμε στο σκάφος με περίσσια χαρά για το έξτρα θήραμα που είχαμε στις τσάντες μας. Μόλις μας είδε ο πατέρας μου έσμιξε τα φρύδια του και ρώτησε τι ήταν αυτά που κρατούσαμε. Χωρίς πολλά λόγια, μας πρότεινε, ή να τις πάμε πίσω και να τις αφήσουμε στο χωράφι, ή, να τις πετάξουμε επιτόπου γιατί μέσα στο σκάφος με δαύτες δεν μπαίναμε! Ελιές που δεν θα τις ζητούσε κανείς και δεν θα έλειπαν από κανέναν μιας και έπεφταν και σάπιζαν στην γη. Δεν ήταν όμως δικές μας και, το κυριότερο, δεν είχαμε πάρει άδεια να τις κόψουμε!».

«Από τα πρώτα μου ταξίδια, μετά την κουμπαριά που είχα κάνει στην Άνδρο, πήγα για πέρδικες στο χωριό του κουμπάρου μου. Ήμουν ξένος στο νησί και λογικό είναι να με έχουν υπό διακριτικής επιτήρησης, αφού δεν ήξερε κανένας τις συνήθειες μου. Η μέρα Τετάρτη για μένα σήμαινε κυνήγι, αλλά για εκείνον ήταν άλλη μια καθημερινή που έπρεπε να παλέψει για το μεροκάματο. Ο μόνος εύκαιρος για να μου δείξει τον δρόμο, ήταν ένας πιτσιρικάς που, αν θυμάμαι καλά, κυνηγούσε για πρώτη φορά με άδεια. Φτάσαμε σε κάποιο σημείο που δεν πήγαινε άλλο το αυτοκίνητο και ξεκινήσαμε με τα πόδια να καλύψουμε μια πορεία μιάμισης ώρας για να φτάσουμε ένα ξεχασμένο κοπάδι πέρδικες που είχε ανακαλύψει ένας βοσκός. Θειε κάπου εδώ μας είπαν ότι βόσκουν, πρέπει να έχουμε το νου μας. Δεν προλάβαμε να κάνουμε ένα βήμα και ένα κοπάδι με 15 πουλιά ξεχύθηκε μπροστά μας. Σήκωσα το τουφέκι και με την πρώτη τουφεκιά είδα πολλά πουλιά να πέφτουν και δεν τράβηξα άλλη. Όταν πήγαμε κοντά είδαμε με μεγάλη έκπληξη ότι είχαν πέσει τέσσερεις πέρδικες. Χωρίς να το σκεφτώ δεύτερη φορά, κρέμασα το τουφέκι και αφού τις έβαλα στον σάκο, άρχισα να περπατάω για το αμάξι. Που πας από εκεί θειε; Τα κάτω πήραν τα πουλιά! Μου είπε ο μικρός έκπληκτος. Εγώ παλικάρι μου έκανα αυτό που μου επιτρέπονταν να κάνω, αν θες εσύ πήγαινε να τις ξαναβγάλεις κι εγώ σε περιμένω εδώ. Ο μικρός με βαριά καρδιά ακολούθησε στο αυτοκίνητο, μην μπορώντας να χωνέψει ότι περπατούσαμε τρεις ώρες για να τραβήξουμε μια τουφεκιά μέσα σε δευτερόλεπτα και να φύγουμε. Το βράδυ ήξερε όλο το χωριό ότι ο Δαμιανός περπάτησε μιάμιση ώρα, τράβηξε μια τουφεκιά, κρέμασε το τουφέκι στον ώμο του και γύρισε πίσω. Αυτό όμως ήταν το τεστ που πέρασα με άριστα κι από τότε κανένας δεν ασχολήθηκε μαζί μου, διώχνοντας όλα τα σύννεφα της αμφιβολίας από το μυαλό τους για τον Συριανό που τους είχε κουβαληθεί».

«Από παιδί με τραβούσε μαζί του ο πατέρας μου. Παπούτσια από βακέτα με πέλμα ελαστικού αυτοκινήτου φορούσα και περπατούσα ώρες ολόκληρες μαζί του στην Απάνω Μεριά. Μια από όλες τις φορές, στο τέλος του κυνηγίου κατά την επιστροφή, περνούσαμε από ένα αμπελοχώραφο. Πατέρα να κόψω ένα σταφύλι; Ρώτησα τον πατέρα μου. Όχι γιατί δεν είναι ο νοικοκύρης εδώ, μου απάντησε εκείνος. Έλα όμως που ήταν! Και άκουσε όλη την κουβέντα. Εκτίμησε το γεγονός ότι έστω για ένα τσαμπί σταφύλι δεν «λερώσαμε» τα χέρια μας και βγήκε από το μαντρί που ήταν δίπλα και είπε στον πατέρα μου: Κωνσταντή άσε τον Χριστόφορο να μπει να πάρει ότι θέλει.»

Αυτές ήταν τρεις, από χιλιάδες ιστορίες που όλοι μας λίγο πολύ γνωρίζουμε και που, αν μη τι άλλο, αποδεικνύουν ότι η καλή συμπεριφορά είναι δείγμα σωστής παιδείας και πάντα μας απαλλάσσει από δυσάρεστες καταστάσεις. Είναι περιστατικά που δεν θα έπρεπε να γεμίζουν τις σελίδες ενός κυνηγετικού περιοδικού σαν απλές ιστορίες, αλλά να αποτελούν κεφάλαια στην Βίβλο του κυνηγίου που θα μαθήτευαν οι νέοι κυνηγοί πριν πάρουν το τουφέκι τους στα χέρια.

Καλό είναι να είσαι άσσος στο σημάδι, αετός στο μάτι και φτεροπόδαρος, αν δεν έχεις παιδεία και αυτοσεβασμό είσαι ένα άδειο σεντούκι θησαυρού Σκέψου ότι ακόμα και στο κουτάβι του ο καθένας μας, αρχικά μαθαίνει τις βασικές αρχές υπακοής κι ύστερα το κάνει καλό κυνηγό!

Δημοσιεύθηκε στο ένθετο περιοδικό του Ελεύθερου Τύπου ΚΥΝΗΓΙ στις 4/6/2014.

Υποχρεωτικός ο εμβολιασμός κατά της λύσσας.

Νέα από την ΣΤ΄ ΚΟΜΑΘ.

 ΚΥΝΗΓΕΤΙΚΗ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ - ΘΡΑΚΗΣ

ΕΔΡΑ: ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΕΩΣ 173 – 175551 34 - ΚΑΛΑΜΑΡΙΑ, ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΤΗΛ. 2310 477128 – 477129, 6973 808934, FAX 2310 473863 – 475301

http://www.hunters.gr,
e-mail: info@hunters.gr

facebook: http://www.facebook.com/KynegetikeOmospondiaMakedoniasThrakes

Επιχείρηση απομάκρυνσης μεγάλου φιδιού από Σχολείο της Θεσσαλονίκης.

Ένα φίδι (λαφιάτης) βρέθηκε μέσα σε μικρό πλαστικό φρεάτιο συστήματος άρδευσης στο χώρο στάθμευσης του 7ου Γυμνασίου Θεσσαλονίκης που βρίσκεται πίσω από τους Κήπους του Πασά κοντά στο νοσοκομείο Άγιος Δημήτριος.

Πρόκειται για θηλυκό λαφιάτη μήκους περίπου δύο (2) μέτρων. Το φίδι το είχαν δει την Κυριακή κάτοικοι της περιοχής και ενημέρωσαν τη Δευτέρα το πρωί τη διευθύντρια του σχολείου (τη Δευτέρα δεν υπήρχαν μαθητές).

Η επιχείρηση οργανώθηκε από το Δασαρχείο Θεσσαλονίκης με τη συνδρομή του Ομοσπονδιακού Θηροφύλακα της Κυνηγετικής Ομοσπονδίας Μακεδονίας - Θράκης Ρετζέπη Ιωάννη και πιάστηκε από έναν υπάλληλο του Δήμου Θεσσαλονίκης που εργάζεται στο ζωολογικό κήπο και είναι ειδικευμένος στα ερπετά (κ. Βόσβολης Αθανάσιος).

Από πλευράς Δασαρχείου ήταν η δασοφύλακας κ. Χατζηδημητριάδου Εύα.

Η ΣΤ’ ΚΟΜΑΘ ΕΞΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΝΑ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ ΑΚΟΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ (ΥΠΕΚΑ) ΤΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΟ ΕΝΕΡΓΕΙΩΝ ΓΙΑ ΤΗ ΜΕΤΑΦΟΡΑ ΕΙΔΩΝ ΑΓΡΙΑΣ ΠΑΝΙΔΑΣ!!! (έχει αποστείλει έγγραφο εδώ και 2,5 χρόνια)

Νέο τεύχος Τύπος ΚΥΝΗΓΙ.

Μαχόμενο περιοδικό για μαχόμενους αναγνώστες. Κυκλοφορεί αύριο Τετάρτη 04/6/2014 και κάθε Τετάρτη με τον Ελεύθερο Τύπο. Αν σέβεστε την κυνηγετική σας υπόσταση, μην το χάσετε!

Νέο τεύχος Τύπος ΚΥΝΗΓΙ.

Μαχόμενο περιοδικό για μαχόμενους αναγνώστες. Κυκλοφορεί αύριο Τετάρτη 28/5/2014 και κάθε Τετάρτη με τον Ελεύθερο Τύπο. Αν σέβεστε την κυνηγετική σας υπόσταση, μην το χάσετε!

Ευρωεκλογές 2014...ούτε ψήφος χαμένη!

Συνάδελφε κυνηγέ,

Μπορεί να έχεις παράπονα από την ηγεσία του συλλόγου σου.

Μπορεί να έχεις παράπονα από την ηγεσία της Ομοσπονδίας που υπάγεται ο σύλλογος σου.

Μπορεί να έχεις παράπονα από την ηγεσία της Κυνηγετικής Συνομοσπονδίας Ελλάδος.

Μπορεί να έχεις παράπονα με την ηγεσία του Κόμματος Ελλήνων Κυνηγών που χρόνια τώρα δεν μπορεί να ενώσει τις φωνές μας σε μια και που, ίσως να νομίζει ότι ο Έλληνας κυνηγός κοιμάται και δεν καταλαβαίνει!

Μπορεί να έχεις παράπονα με όλους τους πολιτικάντηδες που θυμούνται το κυνήγι, που τόσο αγαπάς, όταν θέλουν την ψήφο σου.

Μπορεί να έχεις παράπονα από τον ίδιο σου τον εαυτό που έδωσες ΕΣΥ το δικαίωμα όλων των παραπάνω να σε αψηφούν.

Ήρθε η ώρα να αναλάβεις δράση!

Μην χαρίσεις την ψήφο σου. Μην αφήσεις άλλο αυτούς που δεν πρέπει να παίρνουν αποφάσεις για σένα και το κυνήγι…το κυνήγι μας.

Στις 25 του Μάη ίσως να έχεις την τελευταία ευκαιρία να αποδείξεις πόσο πολύ αγαπάς το κυνήγι και να στείλεις ένα βροντερό μήνυμα σε εχθρούς και «φίλους».

Ψήφισε Κόμμα Ελλήνων Κυνηγών, ψήφισε ελεύθερο παραδοσιακό κυνήγι.

Ψηφίζοντας Κ.Ε.Κ. στις ευρωεκλογές δεν θα αλλάξει ο πολιτικός χάρτης της χώρας μας. Αν δεν το κάνεις όμως, είναι σίγουρο ότι θα αλλάξει ο χάρτης με τις ελεύθερες περιοχές θήρας. Είναι σίγουρο, για άλλη μια φορά, πως θα καταλάβουν ότι μπορούν να σε κάνουν ότι θέλουν. Να παίρνουν τα χρήματα από το υστέρημα σου και να τα διαχειρίζονται όπως θέλουν αυτοί. Να συντηρούν με αυτά Μ. κ. Ο. οι οποίες δεν έχουν λόγω ύπαρξης παρά μόνο για να ξεκοκαλίζουν τον κρατικό και τον ευρωπαϊκό κορβανά. Είναι σίγουρο ότι τα κόμματα εξουσίας θα καταλάβουν ότι σε έχουν πάντα στο χέρι με τα ψίχουλα που σου τάζουν. Τιμώρησε τους ΟΛΟΥΣ! Και αυτούς που έχουν το κυνήγι για διάλυση και αυτούς, τους δικούς μας, που τάχα μου θέλουν να πάνε στις Βρυξέλες και δεν μπορούν…στείλε τους! Φτιάξε μόνος σου το υπόβαθρο που θα στηρίζεται από δω και πέρα το κυνήγι.

Σήμερα γιορτάζουμε την παγκόσμια ημέρα βιοποικιλότητας, φρόντισε του χρόνου τέτοια μέρα να μην λείπεις εσύ από την λίστα της Ελληνικής υπαίθρου!

Αγαπώ το κυνήγι, ψηφίζω

ΚΟΜΜΑ ΕΛΛΗΝΩΝ ΚΥΝΗΓΩΝ

Για πέρδικες, ή ρακιτζιό, ή και τα δυο μαζί;

Tου Νίκου Βασάλου http://kaliakouda.blogspot.gr

Το κυνήγι είναι γιορτή έτσι κι αλλιώς, πόσο μάλλον ένα κυνηγετικό ταξίδι για ένα δύσκολο - αντρικό θήραμα. Η αίσθηση της γιορτινής ατμόσφαιρας μεγαλώνει κι απογειώνεται όταν το ήδη τονωμένο ηθικό, μπολιάζεται με την χαρά της καλής παρέας και αρτύζεται με το πνεύμα ενός αποστάγματος.

Η λύσσα του Βαλσαμή για το κυνήγι της πέρδικας δεν έχει γιατρειά! Μέχρι και γεωργός αποφάσισε κάποια στιγμή να γίνει με απώτερο σκοπό, να πουλήσει τις πατάτες που θα έβγαζε για να καλύψει τα έξοδα ενός ταξιδιού στην Σάμο για το κυνήγι της βασίλισσας του βουνού. Το αποτέλεσμα εκείνης της απόπειρας όμως ίσως απασχολήσει το πληκτρολόγιο μου κάποια άλλη στιγμή. Το μόνο που μπορώ να αποκαλύψω είναι να σου θυμίσω μια παλιά, σοφή ρήση: Όταν κάνει ο άνθρωπος σχέδια, ο Θεός γελάει!

Η λύσσα πέρα από βαριά, επικίνδυνη ασθένεια, είναι και κακός σύμβουλος. Ο Βαλσαμής όμως δεν είναι από δαύτους που την έχουν για μπούσουλα και δεν παίρνει χαμπάρι όσο κι αν τον προκαλεί. Μπορεί να φτάσει σε σημείο να γυρίσει στο αυτοκίνητο ξυπόλυτος από τον ποδαρόδρομο, αλλά όχι με ένοχο βλέμμα και τρεμάμενα χέρια. Χαρακτηριστικά που έχουν όλοι αυτοί που δεν σέβονται τον εαυτό τους.

Η παρέα απαρτίζονταν από την Βαλσάμη, τον Μήτσο και τους αδελφούς Κυριακόπουλους. Ο Μιχάλης κι ο Αντώνης κατά κόσμων: Μπακαλάκια. Υπάρχει ένα κενό μνήμης του φίλου μου, του Βαλσαμή, για το ενδεχόμενο μήπως η παρέα ήταν πιο μεγάλη, αλλά ου γάρ έρχεται μόνον το γήρας!

Τα γέλια και τα πειράγματα ήταν δεδομένα σε τούτη την παρέα αφού ο Μήτσος κι ο Βαλσαμής είναι το δίδυμο της πλάκας. Όπως ο Μπόλεκ κι ο Λόλεκ από τα Πωλονικά κινούμενα σχέδια των παιδικών μας χρόνων.

Η παρέα έφτασε στον κυνηγότοπο και τα πράγματα σοβάρεψαν. Όπλα αναλάβετε και άρξασθε βάδην, ήταν οι επόμενες εντολές προς άπαντες. Ζητούμενο: Οι πέρδικες. Τόπος: Η πανέμορφη Τήνος, ένα μέρος που έχει τον τρόπο του να σε μαγεύει από τα πρώτα βήματα.

Οι μυρωδιές της υπαίθρου στο κυνήγι είναι άλλη μια αιτία αιχμαλωσίας ενός κυνηγού από τούτη την δραστηριότητα. Το βρεγμένο χώμα μετά από μια φθινοπωρινή βροχή, η πρωινή υγρασία, το θυμάρι, ο φασκός, τα σκίνα, η αρεφτιά, η ρίγανη, αφήνουν την δική τους ανεξίτηλη σφραγίδα στο μυαλό όλων αυτών που το κυνήγι έχει ευρεία έννοια στο νου τους και δεν συνδέεσαι στενά μόνο με όπλα, θηράματα και τουφεκιές. Το πνεύμα του οινοπνεύματος στον κυνηγότοπο όμως δεν βρίσκεται στην λίστα των μυρουδιών, τουλάχιστον, των Συριανών κυνηγών.

Στην μέση του πουθενά, μέσα από χαμηλά, πετρόχτιστα μαντράκια αναδύονταν καπνός. Μυρωδάτος καπνός! Ξύλο και οινόπνευμα σκορπούσαν το ένοχο μυστικό στον αγέρα της περιοχής. Οι οικοδεσπότες καταδεκτικοί και φιλόξενοι, κυκλαδίτες γάρ, προσκάλεσαν την κυνηγοπαρέα να κάτσει μαζί τους. Το ρακιτζιό ήταν σε πλήρη εξέλιξη στο κτήμα της κυρά Δήμητρας. Το κυνήγι της πέρδικας κι ο τρύγος είναι δυο δραστηριότητες των ανθρώπων της υπαίθρου, που ανέκαθεν πηγαίνουν αντάμα. Πολλά μεσημεριανά διαλύματα για κολατσιό στο κυνήγι της πέρδικας, έχουν γεύση από γιδοτύρι και σταφύλι Σερφιώτικο με το κουκούτσι να σπάει στο δόντι και την ευχαρίστηση της στιγμής να σε φέρνει ένα βήμα πριν φωνάξεις «Αφήστε με να πεθάνω εδώ!».

Τα όπλα «άραξαν» στην γωνιά του δωματίου και τα αυτοσχέδια καθίσματα από κορμούς δέντρων αφράτεψαν για να φιλοξενήσουν την παρέα. Τα ποτήρια γέμισαν και άρχισαν οι συστάσεις. Έτσι γίνεται εδώ στις Κυκλάδες, πρώτα θα σε φιλέψουν και μετά θα πεις ποιος είσαι και που πας. Στην προκειμένη περίπτωση όμως και ποιοι ήταν ήξεραν και που πάνε, αφού ένας εκ των ρακιτζιοτών, ήταν φαντάρος με τον Μήτσο και τον Βαλσαμή και τα όπλα πρόδιδαν τον προορισμό της συριανής παρέας. Ο Σπύρος Κολάρος θύμισε στους επισκέπτες του ότι κάποια στιγμή προσέφεραν τις υπηρεσίες τους μαζί την πατρίδα, λέγοντας μάλιστα χαρακτηριστικά στον Μήτσο «Εσύ είσαι συριανός τόσο στην καταγωγή, όσο και στο επίθετο!».

Η παρέα μοιράστηκε. Τα μπακαλάκια μαγεύτηκαν από το «νερό της φωτιάς» και έριξαν άγκυρα για τα καλά. Τα σύγλινα στα πήλινα κιούπια και το ζεστό ρακί που έτρεχε από τον αυλό τους αιχμαλώτισαν και άλλαξαν τον σκοπό της επίσκεψης τους στο νησί της Μεγαλόχαρης. Ο Μπόλεκ κι ο Λόλεκ, ο Βαλσαμής κι ο Μήτσος ντε, αφού πήραν την δόση τους συνέχισαν την πορεία τους για το ραντεβού με τις βασίλισσες, δίνοντας ένα άλλο με την υπόλοιπη παρέα στο ίδιο μέρος λίγες ώρες μετά.

Η κάρπωση σε τέτοιες ιστορίες δεν έχει καμιά θέση, γι’ αυτό και δεν ξέρω αν στο ραντεβού ήταν άπαντες παρόντες, αφού δεν ρώτησα. Για την μετέπειτα πορεία της παρέας ρώτησα, της οποίας κανένα μέλος δεν γνώριζε με σιγουριά πόσο κάνουν δυο και δυο! Το μόνο που γνωρίζουν όλοι τους είναι ότι πέρασαν αφάνταστα καλά. Αντίδοτο στην λύσσα, λοιπόν, μπορεί να είναι και μια απρογραμμάτιστη μάζωξη με πολλά χαμόγελα, χαλαρή διάθεση και νερό της φωτιάς!   

Δημοσιεύθηκε στο ένθετο περιοδικό του Ελεύθερου Τύπου ΚΥΝΗΓΙ στις 21/5/2014.

Νέο τεύχος Τύπος ΚΥΝΗΓΙ.

Μαχόμενο περιοδικό για μαχόμενους αναγνώστες. Κυκλοφορεί αύριο Τετάρτη 21/5/2014 και κάθε Τετάρτη με τον Ελεύθερο Τύπο. Αν σέβεστε την κυνηγετική σας υπόσταση, μην το χάσετε!

Νέο τεύχος Τύπος ΚΥΝΗΓΙ.

Μαχόμενο περιοδικό για μαχόμενους αναγνώστες. Κυκλοφορεί αύριο Τετάρτη 14/5/2014 και κάθε Τετάρτη με τον Ελεύθερο Τύπο. Αν σέβεστε την κυνηγετική σας υπόσταση, μην το χάσετε!

Πεθαίνεις όταν ξεχαστείς!

Του Νίκου Βασάλου http://kaliakouda.blogspot.gr

Η υστεροφημία ήταν ζητούμενο μείζονος σημασίας για τους αρχαίους Έλληνες. Η πλούσια μυθολογία μας, αναφέρει πολλές περιπτώσεις για αποφάσεις που πάρθηκαν, ή όχι, αιτία αυτής της σκέψης που βρίσκονταν πάντα στο μυαλό τους και καθόριζε τις κινήσεις τους.

Κρίνοντας εξ ιδίων να πω ότι, αρκετές χιλιάδες χρόνια μετά, η υστεροφημία για τους συγγενείς ενός νεκρού δρα ως βάλσαμο στην πληγή που αφήνει η απώλεια ενός αγαπημένου ατόμου. Ηρεμεί η ψυχή σου όταν ακούς καλά λόγια για το άτομο που ο χαμός του σε πίκρανε και σε πλήγωσε πολύ. Γεμίζει το κορμί σου απ’ άκρη σ’ άκρη με γαληνή και νιώθεις ξαφνικά ότι έκρυβες μέσα σου περισσότερη αγάπη για εκείνο.

Ο σοφός λαός μας λέει ότι ο πραγματικός θάνατος, έρχεται όταν κάποιος ξεχαστεί. Όταν δεν γίνεται πια καμιά αναφορά στο πρόσωπο του κι όταν η θύμηση του δεν πιάνει σε κανένα μυαλό χώρο. Όταν κανένας δεν έχει τίποτα να πει για εκείνον που έφυγε για το πιο μακρινό ταξίδι και η λήθη έχει ξεθωριάσει την εικόνα του.

Στον αντίποδα βρίσκεται η αθανασία που προσφέρει η μνήμη, η αναφορά σε αυτούς που μας έχουν λείψει. Στους αιώνιους ταξιδευτές. Αυτούς που αγαπήσαμε, εκτιμήσαμε και που με τον τρόπο τους κατάφεραν μια μικρή, ή, μεγάλη χαρακιά στην ψυχή μας. Ο πατέρας μου συνήθιζε να λέει ότι καλύτερα είναι αυτό που νιώθεις να το δείχνεις στον άλλον όσο είναι εν ζωή. «Που θα είμαι εγώ τότε για να δω το άγαλμα που θα μου στήσουν και τα στεφάνια που θα μου καταθέσουν; Όλα αυτά δεν έχουν καμιά αξία μπροστά σε ένα φιλικό χτύπημα στην πλάτη, ένα ζεστό χαμόγελο. Ένα ποτήρι ούζο που μοιράζεσαι με δυο ευχάριστες κουβέντες». 

Σωστό κι αυτό, έχει μια βάση. Όταν όμως βλέπεις εκδηλώσεις αγάπης και σεβασμού μετά θάνατο κάποιου, μπορείς να καταλάβεις πόσο σημαντικός ήταν ο εκλιπόν για εκείνον που χωρίς να σκεφτεί κόπο, χρόνο και χρήμα, αφιερώνει όλα τα παραπάνω για να φωνάξει σιωπηλά: Μου λείπεις!

Ο Σταύρος Κουλούρης υπήρξε μια κυνηγετική μορφή που άφησε εποχή στο νησί μου. Το βαλάντιο του, του επέτρεψε να κυνηγήσει με ακριβά τουφέκια μα και να πληρώσει μεροκάματα για να «κρατάνε» το καρτέρι του ολονυχτίς την περίοδο των τρυγονιών, πάνω εκεί στον Χαρασώνα, στο καρτέρι που ακόμα και σήμερα φέρει, τιμής ένεκεν, το όνομα του. Ευγενική φυσιογνωμία, ευθυτενής, με παράστημα και βηματισμό που πρόδιδαν την γαλάζια απόχρωση που είχε το αίμα που έρεε στις φλέβες του. Συνάμα όμως ήταν τόσο απλός και προσιτός. Όσοι τον γνώρισαν έχουν πολλές καλές κουβέντες να πουν για εκείνον.

Ένας καλός καρντάσης ήταν κι ο Σταύρος Ζαράνης, ο Σταυρής. Άνθρωπος του μεροκάματου, την καλής παρέας και του καλαμπουριού. Παθιασμένος κυνηγός κι αυτός.

Με διαφορά αρκετών ετών, έδωσαν ραντεβού οι δυο τους, οι συνονόματοι, στην γειτονιά των αγγέλων. Φαίνεται όμως ότι το κενό που άφησαν πίσω για τον καλό, κοινό τους φίλο τον Κώστα Ψαθόπουλο ήταν μεγάλο. Έτσι ο γνωστός και απείρως εκτιμώμενος στην κυνηγετική Συριανή κοινότητα, και όχι μόνο, ο κατά κόσμων Μουθούκης, επιστράτευσε την κατασκευαστική του ικανότητα και σκάρωσε ένα ερμάριο μνήμης.

Ένα μικρό ντουλαπάκι φορτωμένο με νερό, καφέ, ζάχαρη, κουταλάκι, μπρίκι, γκαζάκι και ότι άλλο μπορεί να χρειαστεί κάποιος για να ξαποστάσει και να μνημονεύσει τους δυο φίλους του που έφυγαν, ο ένας βιαστικά. Ένα ποίημα, γραμμένο από τον ίδιο, κοσμεί το ένα πορτάκι και μια παράσταση από κυνήγι μπεκάτσας το άλλο.

Όλος αυτός ο θησαυρός, είναι κρυμμένος στην σκιά μια αγριελιάς, στην πλάτη του καρτεριού του Κουλούρη. Ευχάριστη έκπληξη για όποιον θελήσει να αγναντέψει την Τζια, την Κύθνο και την Γυάρο απ’ την μια και από την άλλη την Τήνο, την Μύκονο, την Νάξο και την Πάρο. Μεσημέρι Κυριακής ήταν όταν με τον Λορέντζο και τον πεθερό του τον Αντώνη, πήραμε την ανηφόρα για να χαζέψω από κοντά το πρωτότυπο μνημείο που σκάρωσε το Μουθούκι. Μας έκλεψε τα λόγια και τις σκέψεις η θέα. Το πλέον καταλληλότερο μέρος για να στηθεί ένα «μνημείο» για δυο κυνηγούς. Για δυο άτομα της φαμίλιας που, χιλιάδες χρόνια τώρα, επιμένει να γιομίζει τα σωθικά της με φρέσκο αγέρα και την ψυχή της με εικόνες που, αν μη τι άλλο, σε αφήνουν άφωνο μπροστά στο μεγαλείο της πλάσης.

Ανοίξαμε το ερμάριο, θαυμάσαμε την εφευρετικότητα του κυρ Κώστα, μνημονεύσαμε τους δυο χαμένους συναδέλφους, πήραμε τις ψυχολογικές μας ντόπες που προσφέρει το απέραντο γαλάζιο από εκεί πάνω, γεμίσαμε τα αυτιά μας με τα κακαρίσματα των περδίκων που έψαχναν ταίρι και κατηφορίσαμε για τον μετασκευασμένο αχυρώνα του Αντώνη, που μας φιλοξενεί κάποια κυριακάτικα μεσημέρια και γευόμαστε το νέκταρ της κάβας του.

Να ‘σαι καλά κυρ Κώστα να θυμάσαι τους φίλους σου. Αθάνατοι! 

Δημοσιεύθηκε στο ένθετο περιοδικό του Ελεύθερου Τύπου ΚΥΝΗΓΙ στις 7/5/2014.

Νέο τεύχος Τύπος ΚΥΝΗΓΙ.

Μαχόμενο περιοδικό για μαχόμενους αναγνώστες. Κυκλοφορεί αύριο Τετάρτη 7/5/2014 και κάθε Τετάρτη με τον Ελεύθερο Τύπο. Αν σέβεστε την κυνηγετική σας υπόσταση, μην το χάσετε!

Γενική συνέλευση και δώρο τα χάπια!

Ένας πολύ δυνατός πόνος, μέσα από τόσους, είναι κι αυτός της απογοήτευσης!

Απογοήτευση μπορεί να νιώσει κάποιος από πολλές αιτίες. Μια εξ αυτών είναι η απογοήτευση που νιώθεις όταν η απομυθοποίηση ενός ατόμου που εκτιμούσες μέχρι σήμερα, γίνεται με τον χειρότερο τρόπο και αποδεικνύεται ότι είχες «ζυγίσει» λάθος την προσωπικότητα ενός ανθρώπου.

Πόνεσαν, λοιπόν, όλοι όσοι κατά το παρελθόν είχαν την ατυχία να γνωρίσουν τον ηθοποιό που χθες 4/5/2014 έδωσε την καλύτερη του παράσταση στην γενική συνέλευση του Κυνηγετικού Συλλόγου Σύρου, στο θέατρο Ευανθίας Καϊρη σε μια παράσταση του παραλόγου.

Οι παρουσίες δεν εξέπληξαν κανέναν αφού ήταν υποτονικές, όπως αναμενόταν. Μια γενική συνέλευση όμως πάντα έχει κάτι να πει και πάντα η λήξη της κρύβει ένα δια ταύτα. Το δια ταύτα αυτής της γενικής, ήταν η διαπίστωση ότι το κυνήγι ταλανίζεται, βασανίζεται και δολοφονείται από εμάς τους ίδιους! Σε όποια βαθμίδα της κυνηγετικής ιεραρχίας κι αν βρισκόμαστε, όλοι μας έχουμε πρόχειρο και εύκαιρο ένα καρφί για το κυνήγι που αγαπάμε. Οι πολέμιοι του, απλά βάζουν ένα χεράκι επί πλέον, για να πάει αύτανδρο στον πάτο, όσο το δυνατόν γρηγορότερα.

Μπερδεύτηκες ε;

Ποιος είναι ο ηθοποιός; Τι είπε; Σε ποιον τα είπε; Ποιος θίχτηκε; και το καλό…Γιατί τα είπε;  

Από την αρχή λοιπόν και με την σειρά:

Είπαμε τις καλημέρες μας, φτιάξαμε τα καφεδάκια μας, ανάψαμε τα τσιγαράκια μας και στρωθήκαμε να ακούσουμε τους απολογισμούς, τους προϋπολογισμούς και να συζητήσουμε όλα τα εντός και εκτός ημερησίας διάταξης θέματα.

Από την αρχή της συνέλευσης η ουρά του περί ου ο λόγος, του ηθοποιού ντε, ήταν στριμένη, σηκωμένη και έτοιμη για καυγά. Εντεταλμένη υπηρεσία εκτελούσε βλέπεις ο κακομοίρης, δεν μπορούσε να κάνει πίσω. Ήταν παρόν ο εντολέας βλέπεις.

Ότι συζητήθηκε, ότι προτάθηκε, ότι ειπώθηκε και ότι υπήρχε η πρόθεση να ειπωθεί, σε όλα, είχε αντίθετη άποψη. Καλώς και την είχε, αυτά έχουν οι δημοκρατίες. Ο τρόπος όμως, το ύφος, το ήθος, ο τόνος, η ένταση της φωνής και το λεξιλόγιο που χρησιμοποιήθηκαν εκ μέρους του δεν συνάδουν με δημοκράτη και δη, με άνθρωπο! Ακόμα κι αν είχε δίκιο σε κάποια, ακόμα κι αν είχε κάτι να μας πει, έχασε αυτό το άμοιρο το δίκιο του και κανένας από τους παρόντες δεν κατάλαβε τι ήθελε να μας πει ο ποιητής, αφού όλες του οι κουβέντες έμοιαζαν άναρθρες κραυγές κάποιου που βιάζονταν να κάνει την δουλειά του και να φύγει.

Ποια ήταν η «δουλειά» του; Να μετατρέψει σε χάος την συνέλευση και να φύγει ο κόσμος…όπερ και εγένετο δυστυχώς.

Τελικά ποιος είναι αυτός βρε παιδί μου; Θα μου πεις. Είναι κάποιος που ούτε το όνομα του δεν θέλω να θυμάμαι πια! Και μην πάει το μυαλό σου ότι φοβάμαι και δεν το αναφέρω, έχω αποδείξει κατά το παρελθόν ότι τέτοια μαγκάκια τα έχω για τον π…ρωινό καφέ μου, ναι;

Ήταν κάποιος που γνώριζα, που μου ενέπνεαν σεβασμό τα άσπρα του μαλλιά. Που άκουγα με προσοχή τις ιστορίες που έλεγε από κυνήγια στην γενέτειρα του. Που θεωρούσα ότι οι απόψεις του για το κυνήγι στο νησί μου είχαν στόχο το καλύτερο για όλους μας. Όλα αυτά όμως ήταν μέχρι προχθές. Χθες απέδειξε ότι η ρήση που θέλει αυτόν που θα κοιμηθεί με στραβό να αλληθωρίζει το πρωί, είναι πέρα για πέρα σωστή!

Τα έβαλε με τον τρόπο που επιλέχθηκαν οι υποψήφιοι του ΚΕΚ στις ευρωεκλογές και φταίχτες ήταν το ΔΣ του συλλόγου. Ο τρόπος που διανεμήθηκαν οι πέρδικες από την Ομοσπονδία και φταίχτες ήταν το ΔΣ του συλλόγου. Η τοποθεσία που έχει οριστεί το καταφύγιο θηραμάτων, προ 15ετιας, και φταίχτες ήταν το ΔΣ του συλλόγου. Το κοτετσίσιο DNA των περδίκων που απελευθερώνουμε και φταίχτες ήταν το ΔΣ του συλλόγου. Ότι στην στήλη «Καταπολέμηση επιβλαβών» τα ευρώ ήταν μηδέν…που να πάει το μυαλό του στα μπερδέματα με τις φιλοζωικές και τους οικολόγους!

Ατάκα της ημέρας: ΔΙΟΙΚΟΥΜΑΣΤΕ ΑΠΟ ΠΑΡΑΝΟΜΟΥΣ. Εννοώντας φυσικά το ΔΣ.

Άκαιρη φίλτατε η διαπίστωση σου αφού άργησες να την διατυπώσεις κάποια χρόνια και άτοπη εξίσου, αφού οι Ντάλτον που ήξερες, και ξέρεις, δεν είναι πια στην σύνθεση του ΔΣ του συλλόγου μας. μάλλον μέσα στον παραλογισμό σας κοιτούσες χθες σε λάθος κατεύθυνση!!!

Ερώτηση αγανακτισμένου συναδέλφου: Γιατί φωνάζεις έτσι μωρέ;

Απάντηση σώφρονος ανθρώπου: Γιατί εγώ έχω τα @ρχίδια!

Θα σου πρότεινα ένα ζεστό μέρος να τα αποθέσεις, αλλά απ' ότι φαίνεται είναι φαρδύ και θα πέσουν, θα τα πατήσει κανένας άνθρωπος και θα τρέχεις να βρείς τέτοια εποχή τσακιστές ελιές.

Αποστροφή, αηδία και πολλή μεγάλος εκνευρισμός διακατέχει ακόμα και σήμερα πολλά από τα παρευρεθέντα μέλη της χθεσινής παράστασης που έδωσε ο κυνηγός της πλάκας.

Εύλογη ερώτηση: Γιατί δεν τον πετάξαμε έξω; 

Εύλογη απάντηση: Γιατί κανένας αφενός δεν ήθελε να λερώσει τα χέρια του με ακαθαρσίες και αφετέρου κανένας δεν ήθελε να δώσει αξία σε αυτές! Όλοι ελπίζουν να έχει την ευθιξία να τιμήσει τα παντελόνια που φοράει και να τηρήσει τα τελευταία λόγια που είπε, ότι θα παραιτηθεί από μέλος του συλλόγου…αμήν και στα τσακίδια!

Κοινή διαπίστωση ΟΛΩΝ ήταν ότι ο εν λόγω παραλογιζόμενος υπερήλικας, έδρασε κατ’ εντολή.  

Κατά τα άλλα, γιατί πολύ αξία έδωσα, ειπώθηκε ότι η ΚΟΣΕ θα επιμείνει στον εμπλουτισμό των βιοτόπων του νησιού με κάποια άτομα λαγού. Αποφύγαμε μια λάθος απαγόρευση του κυνηγίου του αφτιά άνευ λόγου και αιτίας. Ψηφίσαμε να αποσταλούν περισσότερα άτομα περδίκων στην Τήνο αφού αυτή σηκώνει μεγάλο κυνηγετικό βάρος στη περίοδο του κυνηγίου της.

Όλα αυτά, τα πολλά και λίγα, έλαβαν χώρα χθες. Ευτυχώς για κάποιους που δεν ήρθαν και δυστυχώς για όλους αυτούς που δεν ήταν παρόντες και έχασαν τέτοια κωμωδία.

Την συνέλευση τίμησε με την παρουσία του ο πρόεδρος του συλλόγου της Τήνου, ένας από τους υποψηφίους του ΚΕΚ στις Κυκλάδες στις επικείμενες ευρωεκλογές του Μαΐου.

Και εις άλλα με υγεία.

Ασίγαστο πάθος.

Του Νίκου Βασάλου http://kaliakouda.blogspot.gr

Αν μπει κάποιος στον κόπο -μακάρι να μπορούσε- να μαζέψει απ’ όλη την Ελλάδα όλους αυτούς που άφησαν εποχή -στην εποχή τους- στο βουνό, φαντάζομαι ότι ο χάρτης θα άλλαζε κι από μια Ελλάδα θα έδειχνε δυο! Τόσοι πολλοί είναι όλοι αυτοί που έχουν γεμίσει με τα καμώματα τους τις σελίδες του κυνηγετικού βιβλίου της ιστορίας του τόπου μας. Για κάποιους βέβαια αυτά δεν είναι αρεστά. Κάποιοι δεν αντέχουν αυτή, την μια Ελλάδα, πόσο μάλλον να ήταν δυο! Κάποιοι άλλοι εύχονται, γονατιστοί, η κυνηγετική φάρα να αποδεκατιστεί όπως τα στάχυα που θερίζει τον Αύγουστο ο θεριστής στους κάμπους της Θεσσαλίας.

Και τι δεν θα ‘δινα να μπορούσα να χωρέσω όλη αυτή την γνώση στο μυαλό μου που είναι πρόσφορο και φιλόξενο και για τα δυο. Γιατί και την Ελλάδα αγαπώ, και θα ‘θελα ο χάρτης να ‘ναι γιομάτος από τέτοιες, μα και τους κυνηγούς πιότερο μαθές!

θα ήθελα να ξέρω τι είχε κάνει ο τάδε στα Γιάννενα όταν είχε πάει για μπεκάτσες μια φορά. Τίνος ο σκύλος ξαπόσταινε κάτω από ένα πουρνάρι, ενώ αυτός ο φουκαράς έριχνε μαύρο ιδρώτα να τον βρει εκεί ψηλά στην Δράμα. Ποιον έκανε ρεζίλη ένα ορτύκι που, θαρρείς και ήταν κουρδιστό, δεν έλεγε να αποθάνει το ρημάδι κάτω εκεί στην Μάνη. Ποιος ήταν αυτός που με την παρέα του έκατσαν να φάνε το κολατσιό τους πάνω στο θυμάρι που είχε γιατάκι ο λαγός στην Άνδρο. Ποιος ήταν αυτός που κορόιδεψαν οι πέρδικες και βγήκαν αφού τις είχε προσπεράσει, στην Κρήτη. Όλα αυτά θα ήθελα να ξέρω. Να μπορούσα να τα χωρέσω μέσα στο τσερβέλο μου και να γελάω με τις ώρες.

Να κάνω καινούρια συκώτια, να τα τρώνε οι οχτροί μου κι εγώ ψόφο να μην έχω σαν το κακό σκυλί. Δεν είναι μωρέ πως είμαι κουτσομπόλης κι ας έχω μια μικρή κλήση προς τα κει όπως κι εσύ. Είναι που όλα τούτα που βγάζω τώρα απ’ το μυαλό μου, κάποιος, κάπου, κάποτε, τα έχει ζήσει κι εγώ θα ήθελα να τα ξέρω με την κάθε λεπτομέρεια. Να προσπαθήσω να τα νιώσω στο πετσί μου. Να ορκιστώ ότι μου μύρισε ο φασκός που έσπασε κάτω από τα πόδια του. Να κάτσω να τα γράψω και να αντηχούν στα αυτιά μου οι διάλογοι. Να κλαίω με τις ώρες απ’ την συγκίνηση και να ανατριχιάζω από το δέος.

Να τρέχουν τα γράμματα στην οθόνη και το μυαλό μου στο βουνό κοντά του.  Να ρίχνω νερό στα μούτρα μου απ’ το ρυάκι να δροσιστώ κι ώσπου να γυρίσω να κοιτάξω, να έχει χαθεί ο ήρωας της ιστορίας μέσα στα δέντρα σαν τον Ρομπέν. Κι εγώ να τρέχω να προλάβω την σκιά του που μπερδεύεται στα ξέφωτα. Να ακούω το τσακανάκι να με φωνάζει και τα αλυχτίσματα του αρχηγού της αγέλης, που έχει πάρει στο κατόπι τον μονιά και τον σπρώχνει.

Να ακούω το βιαστικό πάφλασμα των φτερών της βασίλισσας του δάσους και να με χαστουκίζει ο αγέρας τους στην μούρη. Να είμαι σκαρφαλωμένος στα βράχια δίπλα στον κότσο που διαλαλεί την κυριαρχία του σ’ ένα Κυκλαδονήσι και να οσφραίνομαι τον ντορό αντάμα μ’ ένα Πόϊντερ. Να ‘μαι από κοντά σε ένα Βίζσλα όταν ξεφωλιάζει τα ορτύκια και τρέμουν οι μύες στα πόδια του απ’ την ένταση κι από το πάθος. Να σέρνω δίπλα στον αφτιά, που έχει γίνει ένα με το χώμα και ετοιμάζεται για το μεγάλο σάλτο μακριά απ’ τον διώκτη του. Να νιώσω την λαχτάρα ενός φασοκυνηγού, που τρέμει καθώς βλέπει τα σιδερένια πουλιά να πλησιάζουν το καρτέρι του.

Να φάω κι εγώ ηλιόσπορα με τα τρυγόνια κι αντί έναν αστέρα του Χόλιγουντ, να βλέπω κυνήγι σε έναν καλοκαιρινό κινηματογράφο την Ελληνικής υπαίθρου. Να κάτσω στην πλάτη ενός τσικνιά, σαν άλλος Νιλς Χόλγκερσον και να οδηγήσω ένα κοπάδι φτερωτών μεταναστών στην Αφρική.

Να είμαι στην άκρη της τάβλας όταν η παρέα κάθεται για να τσουγκρίσει τα ποτήρια της μετά από ένα κυνήγι. Ν’ ακούω τα πειράγματα, τα γέλια και τα χωρατά τους. Να κάνω κι εγώ τον σταυρό μου στο ξωκλήσι της Παναγιάς μέσα στο δάσος, να πάρω την ευλογία της για ένα καλό και ασφαλές κυνήγι. Θα ‘θελα να μην ξανασχοληθώ με κάτι άλλο πέραν του κυνηγίου, ασχέτως της καρπώσεως. Θα ‘θελα το ξυπνητήρι να μην βαράει για τίποτα άλλο, παρά μόνο για να πάω στο βουνό. Θα ‘θελα να μπορούσα να μεταλαμπαδεύσω όλη αυτή την γνώση και την εμπειρία, αν την είχα, σε όλους τους πιτσιρικάδες. Για να μπορέσουν να αποφύγουν τα λάθη που έκαναν οι παππούδες μας. Να βαδίσουν χωρίς τις τροχοπέδες των προπατορικών αμαρτιών και να μπορέσουν να σκορπίσουν στον πλανήτη ότι ζωή χωρίς κυνήγι, είναι όπως η κακαβιά χωρίς τα ψάρια!

 Και τώρα που το σκέφτομαι και έχω «φορτώσει» και σφυρίζω από τα νεύρα μου σαν το intercity, θα ‘θελα να αφιερώσω ένα γνωστό, παλιό τραγούδι σε όλους αυτούς που τρέφουν φρούδες ελπίδες ότι το κυνήγι είναι πια ξεπερασμένο και δεν θα έχει συνέχεια μέσα στον χρόνο.  

«Όσο υπάρχει τράπουλα, θα βγαίνουνε ρηγάδες κι όσο υπάρχουν δάσκαλοι, θα βγαίνουν μαθητάδες!»

Δημοσιεύθηκε στο ένθετο περιοδικό του Ελεύθερου Τύπου ΚΥΝΗΓΙ στις 30/4/2014.

Γενική συνέλευση Κ.Σ. Σύρου.

Την ερχόμενη Κυριακή 4/5/2014 και ώρα 09:30 π.μ. στο θέατρο Ευανθία Καϊρη θα πραγματοποιηθεί η ετήσια γενική συνέλευση του Κυνηγετικού Συλλόγου Σύρου.

  Η παραπάνω ημερομηνία είναι αμετάκλητη. 

Η παρουσία όλων είναι επιτακτική.

Το Δ.Σ. του συλλόγου.

Αυτόφωρο για όποιον βασανίζει τα ζώα με εγκύκλιο του Αρείου Πάγου.

Αυτόφωρο για τους βασανιστές ζώων και μήνυση χωρίς την καταβολή του παραβόλου των 100 ευρώ -που ισχύει για τις άλλες περιπτώσεις μηνύσεων- αφού πρόκειται για αυτεπαγγέλτως διωκόμενο αδίκημα, ζητεί με ερμηνευτική εγκύκλιο της νομοθεσίας προστασίας των ζώων ο αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Ρούσσος-Εμμανουήλ Παπαδάκης ανοίγοντας ομπρέλα προστασίας στους τετράποδους αδέσποτους και μη.

«Μείζονος σημασίας θέμα, καθίσταται και η αναφορά στην αστυνομική αρχή ότι πρόκειται για αυτεπαγγέλτως διωκόμενο έγκλημα για το οποίο δεν προσαπαιτείται η καταβολή του παραβόλου των 100 ευρώ, ως ισχύει για τα κατ’ έγκληση διωκόμενα εγκλήματα, αλλά και η τήρηση της αυτοφώρου διαδικασίας, κρίνεται αναγκαία για τον κολασμό του εγκλήματος αυτού που έχει βαρύνουσα εγκληματική απαξία» σημειώνεται στην εγκύκλιο του κ. Παπαδάκη.

Ερμηνεύοντας τον Ν. 4039/2012 ο αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου και πρόεδρος της Ένωσης Εισαγγελέων Ελλάδος τονίζει τις σοβαρές ποινικές κυρώσεις που προβλέπονται για βασανισμό, κακοποίηση, κακή και βάναυση μεταχείριση οποιουδήποτε είδους ζώου, καθώς και οποιαδήποτε πράξη βίας κατ’ αυτού, όπως ιδίως η δηλητηρίαση, το κρέμασμα, ο πνιγμός, το κάψιμο, η σύνθλιψη και ο ακρωτηριασμός.

Διαβάστε την εγκύκλιο:

Όταν πρόκειται για πράξη που αφορά σε θεραπευτικό σκοπό, όπως η στείρωση, δεν θεωρείται ακρωτηριασμός.

Σε περίπτωση τραυματισμού ζώου συντροφιάς σε τροχαίο ατύχημα, προβλέπεται ότι ο υπαίτιος υποχρεούται να ειδοποιήσει άμεσα τον οικείο Δήμο, προκειμένου να παρασχεθεί στο τραυματισμένο ζώο η απαραίτητη κτηνιατρική φροντίδα.

Ο ανώτατος εισαγγελικός λειτουργός, τονίζει ακόμη ότι εκτός από την ενεργητική κακοποίηση υπάρχει και η παθητική κακοποίηση, όπως για παράδειγμα η μόνιμη αλυσόδεση, η παροχή ακατάλληλης τροφής, η έλλειψη φροντίδας για κτηνιατρική περίθαλψη σε περίπτωση ασθενειών τους και άλλα.

«Περιλαμβάνονται ενδεικτικά, η έλλειψη καταλύματος, το ακατάλληλο κατάλυμα ή τα στενά κλουβιά, η μόνιμη αλυσόδεση, η ακατάλληλη τροφή, η μόνιμη παραμονή σε μπαλκόνια, ταράτσες, η έλλειψη νερού ή νερού μη κατάλληλου, χώροι μη στεγνοί και καθαροί, προστατευόμενοι από τις καιρικές συνθήκες, η έλλειψη φροντίδας για κτηνιατρική περίθαλψη σε περίπτωση ασθενειών τους, αλλά και τον τακτικό εμβολιασμό και την αποπαρασίτωσή τους, η έλλειψη καθημερινής άσκησης και περιπάτου» σημειώνεται στην εγκύκλιο.

Επίσης, σύμφωνα με τον κ. Παπαδάκη, η περισυλλογή και η διαχείριση αδέσποτων ζώων συντροφιάς αποτελεί υποχρέωση των δήμων, αλλά μπορεί να ασκείται και από συνδέσμους δήμων, καθώς και από φιλοζωικές ενώσεις και σωματεία σε συνεργασία με τους δήμους, εφόσον διαθέτουν τις κατάλληλες υποδομές. Για την περισυλλογή των αδέσποτων ζώων συντροφιάς, συγκροτούνται συνεργεία από άτομα κατάλληλα εκπαιδευμένα και έμπειρα στην αιχμαλωσία ζώων συντροφιάς που καθοδηγούνται από κτηνίατρο.

Εξάλλου, απαγορεύεται η χρησιμοποίηση κάθε είδους ζώου σε τσίρκο ή θίασο, όπως απαγορεύεται η εκτροφή, εκπαίδευση και χρησιμοποίηση ζώων για κάθε είδους μονομαχίες, όπως επίσης απαγορεύεται η εκτροφή και χρησιμοποίηση σκύλων και γατών για παραγωγή γούνας, δέρματος, κρέατος ή για παρασκευή φαρμακευτικών ή άλλων ουσιών.

Επισημαίνεται ακόμη στην εγκύκλιο ότι επιτρέπεται η μεταφορά ζώων στα ταξί και επιβατηγά πλοία, εφόσον τα ζώα είναι τοποθετημένα σε ασφαλές κλουβί μεταφοράς και συνοδεύονται από τον ιδιοκτήτη ή τον κάτοχό τους.

- Ως αρμόδια όργανα βεβαίωσης των παραβάσεων ορίζονται με το Ν. 4039/12 η Δημοτική Αστυνομία, η θηροφυλακή των κυνηγετικών συλλόγων, καθώς και οι υπάλληλοι των τελωνείων και των Σταθμών Υγειονομικού Ελέγχου.

Αν δεν λειτουργεί η υπηρεσία της Δημοτικής Αστυνομίας, αρμόδια είναι κάποια από τις υπόλοιπες υπηρεσίες του Δήμου. Συνεπώς, όπως επισημαίνεται στην εγκύκλιο, η βούληση του νομοθέτη ήταν να αφαιρέσει την αρμοδιότητα αυτή από την Ελληνική Αστυνομία και να την αναθέσει, αποκλειστικά, στη Δημοτική Αστυνομία.

Νέο τεύχος Τύπος ΚΥΝΗΓΙ.

Μαχόμενο περιοδικό για μαχόμενους αναγνώστες. Κυκλοφορεί αύριο Τετάρτη 30/4/2014 και κάθε Τετάρτη με τον Ελεύθερο Τύπο. Αν σέβεστε την κυνηγετική σας υπόσταση, μην το χάσετε!

Ο Κυρ Κώστας...το Μουθούκι.

Του Νίκου Βασάλου http://kaliakouda.blogspot.gr

Κάθε τόπος έχει τους δικούς του ανθρώπους, τις δικές του «μορφές» που είναι τα σήματα - κατατεθέν του. Είναι αυτοί που έχουν αφήσει την σφραγίδα τους στις τοπικές κοινωνίες, με τις πράξεις, το χιούμορ τους, με την χροιά της φωνής τους, ή, με τον συνδυασμό όλων των παραπάνω!

Συνήθως, αυτά τα άτομα, έχουν όλο το «πακέτο». Τόσο η φυσιογνωμία τους, όσο το στυλ μα κι ο τρόπος που σε κοιτούν, φτάνει για να καταλάβεις από μακριά ότι το εν λόγω άτομο είναι αυτό που λέμε “extra ordinary”, ελληνιστί: Το κάτι άλλο!

Την διάνθηση όλου αυτού του περιβολιού, πέρα του χαρακτήρα, βοηθά ο τρόπος που μεγάλωσε κανείς, ο τόπος και, φυσικά, οι καταστάσεις. Τι μπορεί να περιμένει κανείς από έναν γέννημα Συριανό, θρέμμα Πειραιώτη ο οποίος ωρίμασε πίσω από το βολάν ενός ταξί, όντας βιώνοντας μια κατοχή στα νιάτα του και μια 7ετια χούντας σαν μεσήλικας, ξεσκονίζοντας, σπιθαμή προς σπιθαμή, το μεγαλύτερο λιμάνι της χώρας; Και σημειωτέων, μένοντας «καθαρός» και πιστός στις αξίες του, έτσι όπως τα διαμάντια!

Όταν γίνεται έστω και υπαινιγμός για προσωπικό του όφελος από μια κατάσταση, η απάντηση είναι μια εδώ και χρόνια: «Τι λες μωρέ, να πουν ότι ο Κώστας χάλασε τώρα στα γεράματα;».

Πόσες λέξεις μπορεί να βρει κάποιος που ταιριάζουν γάντι σε κείνον. Μάγκας, ευθύς, ειλικρινής, φιλότιμος, μοναδικός και καλός φίλος. Ένας από αυτούς που ξέρουν τι θα πει φτώχια και σκληρή δουλειά. Είναι αυτός που ζει για να προσφέρει σε όλους. Στους φίλους και γνωστούς που βρίσκονται σε ανάγκη, ακόμα και σε αγνώστους κι αστράφτει το πρόσωπο του με την χαρά και την ευχαρίστηση του άλλου. Που έχει το θάρρος να κρατά ψηλά την σημαία της αγαπημένης του ομάδας, ακόμα κι αν αυτή έχει γνωρίσει μια ταπεινωτική ήττα. Που αφήνεται «μπόσικος» δίνοντας την   ευκαιρία να τον πειράξουν, αναλαμβάνοντας την ευθύνη μετά, να φτιάξει την μέρα του συνομιλητή του χαράζοντας στο πρόσωπο του ένα πλατύ χαμόγελο.

Τι σχέση μπορεί να έχουν όλα αυτά με το κυνήγι; Μα φυσικά μιλάω για έναν παθιασμένο κυνηγό. Κάποιον που πέρασε την μισή του ζωή χωμένος σε ημιυπόγεια δίπλα σε οπλομάστορες, τρέφοντας το πεινασμένο θηρίο που είχε μέσα του για τα ντουφέκια και το κυνήγι. Η αγάπη του γι’ αυτά έγινε πάθος, λύσσα. Η χούντα απαγόρευε την κυκλοφορία κι αυτός με την παρέα του, έφευγαν ξημερώματα με τα όπλα στα χέρια για κυνήγι πέριξ της Αττικής. Το ταξί παρκαρισμένο, εκείνος να καταπιάνεται με μανία με κοκόρια, κοντάκια και κάννες και το ενοίκιο στην ώρα του στο αφεντικό, το ίδιο και το μεροκάματο στο σπίτι για να περνά όπως πρέπει η οικογένεια του.

Η χροιά της φωνής του με ιδιαίτερο μέταλλο, βραχνή με τόνο κουτσαβάκικο. Δυο κουβέντες και καλές, νέτα σκέτα! Το πρόσωπο σκαμμένο από ρυτίδες κι ένα περιποιημένο μικρό μουστάκι πάνω από τα χείλη του.

Είναι αυτός που, όταν αποφάσισα ότι το κυνήγι είναι η δραστηριότητα που με εκφράζει και με γεμίζει, μεσολάβησε για να κάνω δικό μου ένα μεταχειρισμένο Ισπανικό πλαγιόκαννο που πολύ αγάπησα. Είναι ο ίδιος που όταν «γιαούρτωσα» την πρώτη μου μπεκάτσα έμαθε πρώτος το πάθημά μου και πόνεσε μαζί μου. Είναι…πολλά είναι και για πολλούς. Είναι ο Κώστας Ψαθόπουλος. Ο Κώστας το Μουθούκι.

Θυμάται ο Γιάννης που πουλάει τα εργαλεία: «Είμαστε στο Φλασκάκι, εγώ, το Μουθούκι κι ο Μήτσος που εισπράττει τα τέλη της ύδρευσης του δήμου. Οι δυο μας, με τον Μήτσο, έχουμε κατέβει στα αυτοκίνητα και χαζεύουμε τον Κώστα που έχει καθίσει λίγο πιο πάνω σε μια πέτρα και καπνίζει κοιτώντας το ρέμα. Είχε κάποια τρυγόνια, αλλά δεν μπορούσες να πεις ότι ήταν μεγάλο πέρασμα. Κάποια στιγμή εμφανίζεται ένα το οποίο, μόλις μας αντιλήφθηκε, ανέβηκε πιο ψηλά και περνούσε στην πλάτη του Κώστα. “Πάνω σου” του φωνάξαμε. Τότε σηκώθηκε και χωρίς να βλέπει, προφανώς, έριξε έναν ντουμπλέ μπροστά του…στο κενό! “Σερνικό ήταν το ρημάδι” είπε με την βραχνή φωνή του και ξανάκατσε στον βράχο. Έχουμε λυθεί από τα γέλια και προσπαθούμε να του εξηγήσουμε τι είχε συμβεί, αλλά η όλη σκηνή ήταν τόσο αστεία που δεν έβγαινε λέξη από το στόμα μας. Κερασάκι στην τούρτα η φωνή του που αντιλάλησε στο ρέμα και σκόρπισε τα γνωστά «γαλλικά» του».

Να θυμηθώ κι εγώ το μαυροζούμι που παρασκευάζει μόνος του με αλόη και απόσταγμα αψιθιάς. Βάλσαμο για αυτούς που υποφέρουν από αιμορροΐδες, το οποίο, αν και έχει κάνει κόπο μεγάλο να βρει το βοτάνι κι έχει πληρώσει αδρά την αλόη, το προσφέρει δωρεάν. «Αν μπορώ να βοηθήσω, το κάνω από καρδιάς» μου είπε όταν ρώτησα τι χρωστάω. Ο φίλος μου ο Γεράσιμος έφευγε ταξίδι για κυνήγι πέρδικας και το βοτάνι του Κώστα τον άφησε να κυνηγήσει.

Τέτοιος άνθρωπος είναι ο Κώστας. Λάτρης των όπλων, του κυνηγίου, της καλής παρέας, του καλαμπουριού και του ζεϊμπέκικου. Τιμωρός όλων αυτών που ξεχνούν την πρωινή καλημέρα σπίτι τους και δεν την λένε στο βουνό. Γνώστης μεγάλος των όπλων και των γομώσεων. Των καιρών και των κυνηγότοπων της Σύρας. Ενεργό μέλος, εύχομαι για πολύ ακόμα, του συλλόγου του νησιού και αρωγός του έργου του. Παρόν όποτε του έχει ζητηθεί, παρόλο που οι ώμοι του σηκώνουν πολλές κυνηγετικές ενάρξεις. Σωστό ζωντανό βιβλίο εμπειριών.

Είναι κάποια άτομα που το ελάχιστο που μπορείς να κάνεις γι’ αυτούς, είναι μια απλή αναφορά στο πρόσωπο τους. Ένας ελάχιστος φόρος τιμής για όλα αυτά που έχουν προσφέρει και για όλα αυτά που είναι διαθέσιμοι να προσφέρουν.

Αφιερωμένο σε σένα κυρ Κώστα, με όλο τον σεβασμό και την εκτίμηση μου. Τηρώντας την συμβουλή του γεροΚαλιακούδα, σου λέω αυτά που νιώθω τώρα που τα ακούς. Σ’ ευχαριστούμε. 

Δημοσιεύθηκε στο ένθετο περιοδικό του Ελεύθερου Τύπου ΚΥΝΗΓΙ στις 23/4/2014.

Νέο τεύχος Τύπος ΚΥΝΗΓΙ.

Μαχόμενο περιοδικό για μαχόμενους αναγνώστες. Κυκλοφορεί αύριο Τετάρτη 23/4/2014 και κάθε Τετάρτη με τον Ελεύθερο Τύπο. Αν σέβεστε την κυνηγετική σας υπόσταση, μην το χάσετε!

Χρόνια πολλά.

Θα ματώσει ξανά ο Χριστός. Θα ξανανέβει τον Γολγοθά του για μας. Θα ξαναπιεί το γεμάτο πίκρες ποτήρι. Θα σταυρωθεί και θα πεθάνει για να σβήσει, εκ νέου, τις αμαρτίες μας. Θα αναστηθεί για να μας ξαναδεί να βουτάμε με περίσσια χάρη στον βούρκο. Τουλάχιστον ας μας έχει όλους καλά, για να θυμόμαστε τα Θεία Πάθη του...μια φορά τον χρόνο.

ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ.

Νέο τεύχος Τύπος ΚΥΝΗΓΙ.

Μαχόμενο περιοδικό για μαχόμενους αναγνώστες. Κυκλοφορεί αύριο Τετάρτη 16/4/2014 και κάθε Τετάρτη με τον Ελεύθερο Τύπο. Αν σέβεστε την κυνηγετική σας υπόσταση, μην το χάσετε!