Η οικολογία είναι της μόδας από κάποιους και παρεξηγημένη από κάποιους άλλους. Είναι όμως ταυτόσημη έννοια με το κυνήγι για εκείνους, που θέλουν να βιώνουν την φύση, να γεύονται τους καρπούς της και να προσπαθούν να την διαχειριστούν αειφόρα και όχι να την κλείσουν σε μπουκαλάκι με οξυζενέ!
Του Νίκου Βασάλου http://kalaikouda.blogspot.com
Είσαι γέννημα θρέμμα Συριανός. Κατάγεσαι από παραδοσιακή κυνηγετική οικογένεια. Ο προπάππους, ο παππούς και ο πατέρας σου έχρησαν μέλη του Δ.Σ. του κυνηγετικού συλλόγου Σύρου. Κυνηγός και εσύ κατά το παρελθόν. Τι έγινε και τα τελευταία χρόνια στράφηκες στην οικολογία και μάλιστα τόσο ενεργά, και τώρα είσαι πρόεδρος μιας οικολογικής οργάνωσης τοπικής εμβέλειας;
Όλα ξεκίνησαν όταν κάποια στιγμή, όντας κυνηγός, έστειλα οικονομική ενίσχυση σε μια μεγάλη οικολογική οργάνωση. Μέσα από εκεί γνώρισα όλο το δίκτυο των γνωστών οργανώσεων που δραστηριοποιούνται στον τομέα του περιβάλλοντος και της προστασίας των ζώων. Έβλεπα και βλέπω δυστυχώς ακόμα και σήμερα, ότι η δόμηση στο νησί μας δεν είχε καμία οικιστική μελέτη και ότι τα λάθη και οι παραλήψεις ήταν και είναι κραυγαλέα και καθημερινά φαινόμενα από την μια, από την άλλη τα κυνηγοτόπια να χάνονται και τα τουφέκια να μένουν σταθερά πολλά, με αποτέλεσμα σε κάποια μέρη να σηκώνεις το όπλο για να ρίξεις και να βλέπεις μόνο κεφάλια συναδέλφων! Ενός κακού μύρια έπονται και η απρεπής συμπεριφορά στο βουνό από κάποιους προς συναδέλφους, ήταν ανατρεπτικός παράγοντας για κάποιον που θέλει απλά να απολαύσει την χαρά της κάρπωσης και την επαφή με την φύση. Αποτραβήχτηκα από το κυνήγι το 1996 όταν, κατά λάθος, τουφέκισα έναν συνάδελφο, ευτυχώς χωρίς δυσάρεστες συνέπειες. Κάποια στιγμή αργότερα με φίλους, ιδρύσαμε την οργάνωση ΓΑΙΑ, η οποία έχει αναστείλει αρκετές παρεμβάσεις στο νησί, οι οποίες θα αλλοίωναν τον νησιώτικο χαρακτήρα του.
Το κυνήγι όποιος το γνωρίσει και το ζήσει, δεν το ξεχνά με τίποτα! Δεν ξεχνάς όλα αυτά που έζησες χάρη σ’ αυτό, δεν μπορείς να τα σβήσεις από την μνήμη σου. Δεν σου κρύβω ότι μπορεί να έχω κάποια χρόνια να ανανεώσω την άδεια θήρας μου, αλλά κάθε χρόνο είμαι ένα βήμα πριν το κάνω. Οι λόγοι που δεν έχει συμβεί μέχρι τώρα είναι άλλοι. Δεν είμαι πολέμιος, ούτε το κατατάσσω στις αιτίες που η περίφημη βιοποικιλότητα του ΥΠΕΚΑ δεν βρίσκεται στα στάδια που θα ήθελαν κάποιοι. Απλά πιστεύω ότι ο σωστός κυνηγός μπορεί, πρέπει και επιβάλλεται να είναι οικολόγος. Αν θέλεις είμαι κάπου στην μέση, με κάποια μικρά παραστρατήματα αριστερά και δεξιά κατά περίπτωση. Κατακρίνω όλες τις μορφές λαθροθηρίας, όπως και όλους εκείνους που τους αρκεί να βλέπουν την φύση από μακριά, χωρίς να πατούν το χώμα μην τύχει και λερωθούν, ή να γευτούν αυτά που μας προσφέρει η φύση, ακόμα και αν για να το πετύχεις αυτό χρειάζεται να κρατάς ένα όπλο, ή μια πετονιά.
Όλο αυτό το διάστημα μέσα από την δράση της ΓΑΙΑ, έχεις βρεθεί σε δύσκολη θέση; Εννοώ, έχεις έρθει αντιμέτωπος με κάποιους;
Φυσικά! Κάποια στιγμή επαγγελματίας του χώρου της οικοδομής, μου έστηνε καρτέρι στον δρόμο και απειλούσε για την σωματική μου ακεραιότητα. Σε άλλο χρόνο και μετά από νόμιμες διαδικασίες και παρεμβάσεις σε αρμόδιους φορείς κα υπηρεσίες, σταμάτησε η ανέγερση ενός ολόκληρου νέου οικισμού (!) στο νησί, σε μέρος που δεν είχε πατήσει πόδι πέρα από αυτό των κυνηγών. Τότε επικοινώνησε μαζί μου διευθυντής ένθετου οικολογικού περιοδικού μεγάλης εφημερίδας, διότι κάποιοι συνάδελφοι του δημοσιογράφοι είχαν αγοράσει οικόπεδο στην περιοχή και αξίωσε να σταματήσω κάθε κινητοποίηση για ευνόητους λόγους. Φυσικά αυτό δεν έγινε και τα βράχια του νησιού μας στο σημείο εκείνο, είναι ακόμα σχεδόν ανέπαφα. Έντονο φραστικό επεισόδιο είχα με κάποιους λάτρεις της άρας, αλλά οι απόψεις μου, δυστυχώς γι’ αυτούς, δεν αλλάζουν με ύβρεις και απειλές. Με τους παλιούς μου συνάδελφους κυνηγούς δεν έχουμε έρθει σε ακραία σημεία, πέρα από κάποια δημοσιεύματα εκατέρωθεν σε τοπικό επίπεδο, τα οποία ξεχάστηκαν με κατ’ ιδίαν συζητήσεις.
Βασικά στελέχη κάποιας μεγάλης φιλοζωικής οργάνωσης έχουν ταχθεί κατά αυτής της τακτικής και η άποψή τους με βρίσκει σύμφωνο. Βέβαια στην αρχή της δράσης της ΓΑΙΑ, είχαμε πάρει κάποια χρήματα με σκοπό να εκδράμουν τα Λύκεια του νησιού στο καταφύγιο άγριας ζωής στην Απάνω Μεριά, πράγμα που έγινε. Τα χρήματα ξοδεύτηκαν σε αποζημιώσεις του ΚΤΕΛ, στην έκδοση ενός αναμνηστικού λευκώματος της εκδρομής, σε αγορά μιας φωτογραφικής μηχανής και μιας μηχανής προβολής σλάιντς. Από τότε δεν έχουμε πάρει κάποιο άλλο ποσό. Φυσικά έχω ακούσει για κάποιες οργανώσεις που συντηρούν όσους απασχολούν με τέτοια κονδύλια. Αυτό σημαίνει οικολόγος στο επάγγελμα και όχι στην συνείδηση. Βέβαια το χρήμα είναι η κινητήριος δύναμη για να παραχθεί έργο κάποιες φορές.
Νομίζεις ότι μπορούν να συνεργαστούν οικολόγοι και κυνηγοί; Υπάρχει κοινός δρόμος;
Οπωσδήποτε! Το ένα δεν αναιρεί το άλλο. Στο παρελθόν έχω συνεργαστεί με τον κυνηγετικό σύλλογο της Σύρου, επί προεδρίας του κ. Βαμβακούση. Εάν ο σκοπός είναι κοινός, αυτοί οι δυο χώροι μπορούν να προσφέρουν πολλά στο περιβάλλον και την άγρια ζωή. Δεν είμαι άνθρωπος των άκρων. Αυτός είναι και ο λόγος που αποφεύγω να έχω επαφές με άτομα τα οποία εκπροσωπούν τα άκρα και από τις δυο ομάδες.
Εν μέρη είναι σωστή σαν άποψη και ιδέα, αλλά η υλοποίηση της ευνοεί τους λίγους και όχι τους πολλούς, δηλαδή, κάποιοι κερδίζουν από την συνεισφορά όλων μας, βλέπε πράσινο φόρο. Πόσο πράσινη μπορεί να είναι όμως η ανάπτυξη, όταν αποψιλώνονται πλαγιές για να «φυτευτούν» φωτοβολταϊκά στην Σύρο, ή ανεμογεννήτριες στην Άνδρο; Πόσο πράσινο είναι όταν ένα ολόκληρο νησί, όπως η Γυάρος, οδεύει ως βάση αιολικού πάρκου; Η ΓΑΙΑ είχε καταθέσει πρόταση στο παρελθόν, το συγκεκριμένο νησί να γίνει πάρκο. Που είναι η προστασία της βιοποικιλότητας; Ποια μελέτη έχει δείξει ότι οι ανεμογεννήτριες, σε ένα βυθισμένο στο σκοτάδι νησί, δεν θα γίνουν παγίδα θανάτου για τους μεταναστευτικούς όγκους των πουλιών;
Που βρίσκεται τώρα η ΓΑΙΑ; Είναι ενεργή;
Η ΓΑΙΑ ιδρύθηκε το 1997. Δυστυχώς με τα χρόνια, τα μέλη έχουν ατονήσει εντελώς! Άλλος για εργασιακά συμφέροντα που έρχονται αντιμέτωπα με την δράση της οργάνωσης, άλλος γιατί δεν έχει όρεξη κτλ. Το αποτέλεσμα είναι να είμαι μόνος με αρκετές αγωγές, που είχε καταθέσει η ΓΑΙΑ, να εκκρεμούν, αλλά δεν πτοούμαι. Έχω στο πλάι μου το Δίκτυο Αιγαίου και πολλούς άλλους συνάδελφους του χώρου.
Τι έχεις κρατήσει από την εποχή που κυνηγούσες;
Όχι πολλά πράγματα, αλλά έχουν πολύ μεγάλη συναισθηματική αξία. Αναμνήσεις στο μυαλό μου και πολλές φωτογραφίες του κυνηγετικού παρελθόντος της οικογενείας μου. Κανένα άλλο αντικείμενο δεν έχω κρατήσει, ούτε το τουφέκι του παππού μου! Το κυνήγι για μένα εδώ και καιρό, λαμβάνει χώρα σε υδάτινο τερέν.
Θυμάσαι κάποια ιστορία από τότε που κυνηγούσες;
Στην παραλία του νησιού υπήρχε τότε ένα μπαρ, το Corto Maltese. Ήταν πολλές οι φορές που μετά από νυχτερινή έξοδο με την παρέα μου, έπαιρνα το τουφέκι και κοιμόμουν στο βουνό για να μην χάσω τα περάσματα!
Δημοσιεύθηκε στο ένθετο περιοδικό του Ελεύθερου Τύπου ΚΥΝΗΓΙ στις 18/5/2011.
