ΚΥΚΛΑΔΙΤΙΚΟΙ ΝΤΟΥΜΠΛΕΔΕΣ

«ὑγίειάν τε γὰρ τοῖς σώμασι παρασκευάζει καὶ ὁρᾶν καὶ ἀκούειν μᾶλλον, γηράσκειν δὲ ἧττον»

"Η ασχολία με το κυνήγι φέρνει υγεία στο σώμα, οξύνει την όραση και την ακοή και επιβραδύνει τα γηρατειά"

Από το μεγαλειώδες έργο του ιστορικού Ξενοφώντα 430π.χ. - 354π.χ. "Κυνηγετικός" τον 5ο π.χ. αιώνα

Σάββατο, 30 Ιανουαρίου 2010

ΣΣΣΣΣ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΚΟΙΜΑΤΑΙ




Τον περασμένο Δεκέμβριο εξέπνευσε η τελευταία προθεσμία δήλωσης κατοχής κυνηγετικών όπλων που στερούντο παντελώς δελτίου κατοχής.
Για άλλη μια φορά χιλιάδες πολιτών απήλαυσαν και απολαμβάνουν το μεγαλείο του Ελληνικού δημοσίου, αφού ο νομοθέτης έχει φροντίσει να μην στερηθούμε την συνηθισμένη ταλαιπωρία που χρόνια και χρόνια είναι η αιτία που αναθεματίζουμε την ώρα και την στιγμή που γεννηθήκαμε Έλληνες!
Σίγουρα δεν θα έπρεπε να σπάσουν μόνο κρατικά κεφάλια, αλλά και αρκετά έως πολλά δικά μας που εμμένουμε στην Ελληνική συνήθεια να τρέχουμε την τελευταία στιγμή. Ως ήταν αναμενόμενο, πολλά είναι τα όπλα που παρέμειναν αδήλωτα και αρκετά είναι αυτά που για τον απλούστατο λόγο ότι δεν κοιμάται κανείς αγκαλιά με τα δελτία κατοχής, έληξαν! Από άγνοια και φόβο οι ιδιοκτήτες προτίμησαν να αγοράσουν ένα καινούριο τουφέκι από το να μπουν στην διαδικασία να εξηγούν τα αυτονόητα στο αστυνομικό τμήμα της γειτονιάς τους, με κίνδυνο να έρθουν αντιμέτωποι με τον νόμο. Μην βιαστείτε να συμπεράνετε οτι υπάρχουν φάκελοι και αρχεία, αφού δεν τα κοιτά κανείς! Εκ του αποτελέσματος, έχουμε μπει όλοι (λίγο ως πολύ) σε έναν διαγωνισμό παρανομίας για τα (από νομιμότατους λόγους και τρόπους) κατέχοντα όπλα μας που δεν έχουν, ακόμα, δελτίο κατοχής, ή που έχουν αλλά έχει λήξει.
Το κερασάκι στο γλυκό είναι η δημοσιοϋπαλληλική αντίληψη και η ασχετοσύνη των αρχών που πολλές φορές ξεπερνούν κάθε αρρωστημένο μυαλό. Παράδειγμα είναι η υπόθεση ενός φίλου σε γειτονικό νησί που κατέχει ένα όπλο καινούργιο και προσπαθεί εδώ και έξι ολόκληρους μήνες να βρει στις «καλές» του τον υπάλληλο στο αστυνομικό τμήμα και να το δηλώσει! Την μια έχει άδεια και δεν μπορεί να τον αντικαταστήσει κανείς, την άλλη κοντράρονται με τον διοικητή του τμήματος, γιατί λέει τον έβγαλε από τα όπλα και δεν είναι αρμοδιότητα του και το κουβάρι δεν έχει τελειωμό. Ο συνάδελφος που δυστυχώς είναι χαμηλών τόνων, είναι ο μόνιμα χαμένος από αυτό το γαϊτανάκι και κανείς δεν ξέρει που θα τραβήξει η υπόθεση.
Άλλο ένα παράδειγμα της κρατικής υπνοβασίας, είναι η μη σωστή αποτύπωση (απο άγνοια) των στοιχείων του όπλου πάνω στο δελτίο, με αποτέλεσμα το δελτίο κατοχής να περιγράφει άλλο όπλο!
Το κράτος για άλλη μια φορά κοιμάται τον ύπνο του δικαίου και αρνείται πεισματικά να βρει έναν πιο ευέλικτο τρόπο να μπορεί να ελέγχει αν πάσα στιγμή θέλει τα όπλα του κοσμάκη. Εγώ ο αδαής απο την άλλη, δεν θυμάμαι να έχουμε προτείνει κάτι σαν κυνηγετικές οργανώσεις και φυσικά όλο το βάρος το σηκώνουν για άλλη μια φορά οι τελευταίοι τροχοί της αμάξης. Και ας αφήσουμε τους κυνηγούς που επί 6 μήνες (προς το παρόν) ασχολούνται με τα τουφέκια τους και έχουν συνεχή επαφή με το αντικείμενο. Αυτοί που βρέθηκαν από «σπόντα» να κατέχουν κάποιο όπλο και δεν κυνηγούν; Αυτοί που δεν ξέρουν ούτε καλά καλά να το πιάσουν αλλά το έχουν γιατί είναι οικογενειακό κειμήλιο; Προμηθευτείτε λοιπόν όλοι σας ημερολόγια που έχουν προβλέψεις 10ετίας και άνω και σημειώστε την ημερομηνία λήξης των δελτίων σας γιατί, το κράτος φωνάζει ενώ κοιμάται!

ΓΙΑΤΙ ΤΕΤΟΙΑ ΜΟΥΓΚΑΜΑΡΑ;



Μετά τον εκτροχιασμό της κατάστασης στις ευρωεκλογές, που ουσιαστικά κατέδειξε ότι είμαστε μόνο λόγια και όχι έργα, βρεθήκαμε εν τω μέσω της κυνηγετικής περιόδου να προσπαθούμε να αποδείξουμε τα αυτονόητα! Σε όλο αυτό το στενό μαρκάρισμα, τις προσβολές και την σωρεία ύβρεων που δέχτηκε όλη η κυνηγετική οικογένεια μας από τους σωτήρες της φύσης, το μόνο που μπόρεσαν να κάνουν οι κυνηγοπατέρες μας, ήταν μια σειρά από έκτακτες γενικές συνελεύσεις των οποίων το αποτέλεσμα μεταφέρθηκε χλιαρά προς την μεριά της πολιτείας. Καθημερινά λάμβανα μηνύματα της τάξης: «Άντε να βγούμε στους δρόμους να τους ταρακουνήσουμε» κτλ. Κανενός όμως οι σόλες δεν χάλασαν εξαιτίας των πορειών διαμαρτυρίας, ούτε ανέβηκαν οι πωλήσεις σε καραμέλες για τον πονόλαιμο από τις φωνές μας. Σε αντίθεση όλων αυτών των εξτρεμιστικών ιδεών, έχει απλωθεί ένα πέπλο ένοχης σιωπής το οποίο αν μη τι άλλο βάζει όλους αυτούς που έχουν κοινό μυαλό να το βάλουν να σκεφτεί πονηρά. «Ρε μήπως και μας πούλησαν για κάποιες χιλιάδες αργύρια;», «Ρε μήπως, και, στο κυνήγι μείνω με την γλύκα;», «Ρε μήπως είναι όλοι τους και μόνοι μας;»
Ο μόνος που πήρε ανοιχτά θέση χωρίς να έχει να φοβάται κανέναν, είναι ο Κώστας Μαρκόπουλος Πρόεδρος της Γ' Κ.Ο.Π. και επικεφαλής του ψηφοδελτίου του Κ.Ε.Κ. στις περασμένες ευρωεκλογές, μέσω της πρόσφατης συνέντευξης που παραχώρησε στο Τύπος Κυνήγι. Που είναι το κόμμα; Που είναι η ομοσπονδίες; Που είναι η συνομοσπονδία; Που είναι η Π.Ε.Β.Ε.Κ.Ε.; Οι ξενοδόχοι, οι βενζινάδες, οι έμποροι αυτοκινήτων και γενικά όσοι μνημονεύτηκαν ότι ζημιώνονται με την διακοπή του κυνηγίου, ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ;
Ο πρόεδρος του Συλλόγου Συνειδητοποιημένων Κυνηγών κτλ, κτλ «έβγαλε» σε κυνηγετικό φόρουμ μια συνάντηση της κ. Μπιρμπίλη με κάποιες οικ(ω)λογικές και φιλοζωικές οργανώσεις η οποία είχε θέμα την ρυθμιστική κυνηγίου 2010 – 2011 με τραγικές κατ’ εμέ εισηγήσεις από πλευράς οικ(ω)λόγων και ακόμη πιο τραγικές προτάσεις από πλευράς Υπουργού. Αυτά δεν τα ξέρει κανείς άλλος από τους πιο «πάνω» μας; Δεν ιδρώνει το αυτί κανενός να βγει και να μας πει αν είναι αλήθεια ή ψέματα; Μήπως και είμαι εγωκεντρικός και δεν το ξέρω, που αξιώνω για το «παραμικρό» να βγει κάποιος να με ενημερώσει; Μήπως βιάζομαι αφού κανονικά θα έπρεπε να περιμένω υπομονετικά όταν ανοίξει το κυνήγι για την νέα σεζόν, να μου πουν πόσο, που και τι θα κυνηγάω και φυσικά με ποιο αντίτιμο;
Θέλουν όλοι τους να μας εξευγενίσουν! Να υιοθετήσουμε ευρωπαϊκά πρότυπα κυνηγίου. Να κυνηγάμε όλο τον χρόνο, όλα τα θηράματα, χωρίς περιορισμούς, με ομοιώματα, με κράχτες, νύχτα, με φώτα, με παγίδες, με ραβδωτά. Αλλά όλα αυτά, σε ρεζέρβες για να πληρώνουμε! Θα αναβιώσει και ο πάλε ποτέ θεσμός του σαλπιστή και είμαστε οκ! Έτσι δεν κάνουν παντού έξω; Όπως λέει και η σοφή παροιμία «Με τα λεφτά μου γ@μώ και την κυρά μου»! Για όσους έχουν, οχι κυρά φράγκα, πάει καλώς. Οι άλλοι; οι πολλοί; Θα λαδώσουν τα τουφέκια και θα τα βάλουν...στο ντουλάπι!