ΚΥΚΛΑΔΙΤΙΚΟΙ ΝΤΟΥΜΠΛΕΔΕΣ

«ὑγίειάν τε γὰρ τοῖς σώμασι παρασκευάζει καὶ ὁρᾶν καὶ ἀκούειν μᾶλλον, γηράσκειν δὲ ἧττον»

"Η ασχολία με το κυνήγι φέρνει υγεία στο σώμα, οξύνει την όραση και την ακοή και επιβραδύνει τα γηρατειά"

Από το μεγαλειώδες έργο του ιστορικού Ξενοφώντα 430π.χ. - 354π.χ. "Κυνηγετικός" τον 5ο π.χ. αιώνα

Πέμπτη, 8 Απριλίου 2010

1286 - Πόλεμος Τήνου Νάξου Σύρου για ένα γάιδαρο


Χρειάστηκε η υπόδειξη του καλού φίλου, συνάδελφου και συνεργάτη του Άρτου του Δια για να μου γίνει γνωστό το παρακάτω κείμενο του Τιμολέοντος Αμπελά. Κάποιου που το όνομα του έχει δοθεί σε οδό του νησιού μας. Γιατί άραγε; ποιος να ξέρει! Ωχαδερφιστές νεοέλληνες αμαθείς και στην καλύτερη ημιμαθείς, είμαστε όλοι μας. Πόσο καλύτεροι, σοφότεροι και δυνατότεροι θα ήμασταν όλοι μας, οι Έλληνες, αν ξέραμε την ιστορία μας!
Παρακαλώ τους γείτονες να διαβάσουν όλο το κείμενο πριν να βγάλουν συμπεράσματα.
----------------------------------------------------------------------------------

Εν έτει 1286, ηγεμονεύοντος του Δουκάτου Ναξίας Μάρκου του Β΄ Σανούδου, ήτοι εν εποχή καθ’ ην ήρχισαν συγκεντρούμενοι περί τον λόφον της άνω Σύρου οι ευάριθμοι εγχώριοι μετά των προσελθόντων έξωθεν ξένων, πειραταί τινές είχον αρπάσει από των ονοστασίων του Δουκός της Τήνου Γκίζη εύμορφον οχευτήν όνον, εξ εκείνων οίτινες απετέλουν τον πολυτελή κόσμον των ιπποτών των νήσων.
Οι πειραταί θεωρήσαντες πολύτιμον την λείαν έσπευσαν να πλεύσωσιν εις Νάξον και να πωλήσωσιν τον αρπαγέντα όνον εις τον υιόν του Δουκός της Νάξου Σανούδου Γουλιέλμον, όστις νεαρός έτι ηγεμονόπαις και πρίγκηψ έμελλε να ποιή τας εκδρομάς του εις την νήσον δι’ αυτού. Ο Τήνιος Δουξ μαθών την αρπαγήν του όνου και την πώλησίν του εις τον Γουλιέλμον Σανούδον μαίνεται, υποπτεύεται μυστικήν τινά συνεννόησιν του Ναξίου πρίγκηπος μετά των πειρατών. Το γεγονός λαμβάνει πολιτικόν χαρακτήρα και άνευ τελεσιγράφων και αιτήσεων ικανοποιήσεως προετοιμάζεται να ικανοποιηθή μόνος αρπάζων μετά του όνου και μίαν νήσον από του Δουκάτου Ναξίας και τοιαύτην εύρε την πλησιεστέραν αυτώ, ήτοι την Σύρον, ην ήλπισεν άνευ δυσχερειών να κατακτήση και προσκολλήση εις το Δουκάτον της Τήνου (1)∙ εξοπλίζει λοιπόν τον δουκικόν στόλον του, ήτοι πλοιάριά τινα, ναυλοχούντα εν τω λιμένι της Τήνου και εκπλέει κατά της Σύρου, ην πολιορκεί, ή μάλλον ειπείν, αποκλείει τον λιμένα αυτής και προσκαλεί τους Συρίους εις παράδοσιν. Αλλ’ οι Σύριοι αντέστησαν και εμήνυσαν τον κίνδυνον τω Δουκί Μάρκω Σανούδω ευρισκομένω τότε εν Άνδρω. Αλλ’ επικουρία δεν έφθανεν∙ η πολιορκία δεν ελύετο και ίσως ήθελεν ευχερώς περιέλθει η Σύρος εις τον τήνιον Δούκα, εάν δεν ελύετο η πολιορκία τη επεμβάσει Γάλλου ναυάρχου. Ιδού πώς ιστορούνται τα της λύσεως της πολιορκίας και της συμφιλιώσεως των πολεμίων Δουκών Τήνου και Ναξίας. Καθ’ ην εποχήν επολιορκείτο έτι η Σύρος υπό του Γκίζη ο αρχιναύαρχος του βασιλέως της Σικελίας Ναρζώτος Δε Τουσύ (Narjaut De Toucy) διευθυνόμενος μετά του στόλου του, ήτοι των δύο κατέργων του και ενός πλοίου εις Αντιόχειαν, ης ηγεμονίς ήν η Λουκία, προσήγγισεν εις την νήσον Μήλον, είτ’ εκ τρικυμίας αναγκασθείς, είτ’ εκ πόθου ίνα επισκεφθή την συγγενή του Κασσάνδραν Σανούδου, σύζυγον του νεωτέρου υιού του Σανούδου και ηγεμονίδα της Μήλου. Η Κασσάνδρα, γυνή ικανότητος, συγγενής ισχυρών βαρόνων και πριγκήπων της εποχής εκείνης, θυγάτηρ του Ενετού βαρόνου Καλαβρύτων Γοτφρείδου Δε Τουρναί, γνωρίζουσα τον κίνδυνον ον διέτρεχεν η πολιορκουμένη Σύρος, ανήκουσα εις το Δουκάτον του πενθερού της Σανούδου, επισκέπτεται τον ναύαρχον Narjaut De Toucy, και τον πείθει να μεσολαβήση υπέρ των Συρίων, λύων την πολιορκίαν αυτής και κηρυττόμενος σύμμαχος του Δουκός Σανούδου.
Ο ναύαρχος εκπλέει αμέσως, παραλαμβάνει εξ Άνδρου τον εκεί διαμένοντα Δούκα Σανούδον και ελθών εις Σύρον λύει την πολιορκίαν αυτής και συντελεί εις την φιλίωσιν των πολεμίων Δουκών, Σανούδου και Γκίζη, ους επί πλέον διήλλαξεν συμπεριλαβών μετ’ αυτού αμφοτέρους εις Εύριπον, ένθα ως διαιτητήε ειρήνευσεν αυτούς ο Ενετός Βάιλος Ιάκωβος ο Δαμολίνος. Και η μεν Σύρος έμεινε πάλιν τω Δουκί Ναξίας, ουχ ήττον η πολιορκία αύτη και η αντίστασις επήνεγκον δι’ αμφοτέρους δαπάνην τριάκοντα χιλιάδων σολδίων, άτινα βεβαίως δι’ εκείνην την εποχήν και οτυς πτωχούς Συρίους ήσαν πολλά.
*Βεβαίως εν τη πολιορκία ταύτη της Σύρου το μήλον της έριδος δεν ήτο ο αρπαγείς όνος, αλλ’ αυτή αύτη η Σύρος. Η αρπαγή του όνου ήτο πρόχειρος αφορμή προς κατάκτησιν της νήσου, ην δεν ηδύνατο κατά τα φαινόμενα να φρουρήση ο Δουξ αυτής Σανούδος, καθόσον αφήκεν αυτήν πολιορκουμένην και υπερασπιζομένην υπό μόνων των κατοίκων αυτής, οίτινες απετέλουν άτακτον και πολύγλωσσον έτι πληθυσμόν, συγκροτηθέντα εκ των συρρευσάντων αυτ’οθι ξένων. Ο ευμαθής φίλος μου Σ.Π. Λάμπρος εκτιθέμενος μετά χαριτολογίας τα της αρπαγής του όνου προστίθησι: «Αλλά το πράγμα ήτο σπουδαίον. Δεν πρόκειται περί κοινής αρπαγής ή κλοπής∙ αν ο όνος ηγοράζετο παρά ναξίου τινός οπωροπώλου και ηναγκάζετο να μαστιγώται μεταφέρων πορτοκάλλια ή σταφυλάς, υπομονή! Θα ετιμωρείτο δικαίως διότι έστερξεν εις την αρπαγήν, επειδή αληθεύει και περί των όνων ότι είπεν ο Ηρόδοτος περί των γυναικών, ότι ει μη αυταί εβούλοντο ουκ αν αρπάζοιντο.
Αλλά δεν είχεν ούτως η υπόθεσις. Ο όνος επωλήθη εις τον υιόν του γείτονος δουκός∙ και λοιπόν ο κυρ Γουλιέλμος εποχούμενος επί του ηρπαγμένου δασύτριχος αγγέλου, πλουσίως κεκοσμημένου δια πορφυροβαφών και χρυσοϋφάντων φαλάρων, θα κατώρθου θαυμάσια πράγματα, θα επετύγχανε να θέλξη την νησιωτικήν καμμιάς ναξίας νύμφης καρδίαν, αι δε παράλιοι καρδίαι, αν και ψυχρότεραι των μεσογείων δια την πνέουσαν ποντιάδα, μετέχουσιν όμως και της οιονεί ευωδίας της θαλάσσης και της αρμονίας του κύματος, αν και κάπου κάπου αρέσκονται να ομοιάσωσι προς τα θολωμένα νερά του τεταραγμένου αιγιαλού. Πάντα ταύτα και έτι άλλα πολλά, ιπποτικώτερα και δυναστικώτερα, έβαλε κατά νουν ο τήνιος δουξ Βαρθολομαίος και εσκέφθη, ότι η παρά του Γουλιέλμου αγορά του όνου ήτο προσβολή, ην δεν ώφειλε ν’ ανεχθή.
Και λοιπόν, ως άλλος Ναπολέων, εγρήγορα εγρήγορα παρασκευάζει τον στόλον αυτού, όσα δηλαδή πλοία τω ευρέθησαν πρόχειρα, και αποπλέει… Κατά της Νάξου, όπου το σώμα του εγκλήματος; Ουχί, αλλά κατά της Σύρου, υποκειμένης και ταύτης εις την αρχήν του πατρός του αυθαδώς αγοράσαντος τον κλοπιμαίον όνον». Ημ. Οικ. 872
…………………………………………
Από την Ιστορία της νήσου Σύρου, του Τιμολέοντος Δ. Αμπελά,
τυπ. Εν Ερμουπόλει Σύρου, 1874

ΕΙΔΗΣΗ ΑΠΟ ΤΟΝ ΩΡΙΩΝΑ


Ω Ρ Ι Ω Ν - Το ΔΙΚΤΥΟ των ΚΥΝΗΓΩΝ
Κρήτης 2, 15127, Μελίσσια-Αθήνα
www.orion.net.gr orion@orion.net.gr
Αθήνα, 7/4/2010

Προς:Γ.Φραντζεσκάκη, συντάκτη K9Life, k9mailbox@yahoo.com
Σύνταξη Καθημερινής, kathimerini@kathimerini.gr, fax:2104808055
Κοιν.:Κυνηγετικές Οργανώσεις,
Κυν.Περιοδικά και Ιστοσελίδες,
Επαγγελματίες του κυν.χώρου,
Μέλη και φίλοι του Ωρίωνα.


Θέμα:Ανακριβές δημοσίευμα στη στήλη K9Life της Καθημερινής

Αξιότιμε Κύριε Φραντζεσκάκη,

Σε δημοσίευμα σας στο περιοδικό "Κ" της Καθημερινής, την Κυριακή 21-3-2010, με τίτλο «Έγκλημα και Τιμωρία - Μια απόφαση σταθμός της ελληνικής δικαιοσύνης» ασχοληθήκατε με το αποτρόπαιο έγκλημα ενός κτηνοτρόφου της Ρόδου, ο οποίος σκότωσε τρία κυνηγετικά σκυλιά κρεμώντας τα δύο από αυτά και δηλητηριάζοντας το τρίτο, για παραδειγματισμό όπως ανέφερε. Ο συγκεκριμένος κτηνοτρόφος εκτός από τον αποκρουστικό θάνατο που προκάλεσε στα σκυλιά, κατείχε παρανόμως παγίδες και δόκανα τις οποίες χρησιμοποιούσε για να θηρεύει παράνομα πέρδικες και λαγούς όπως έγινε γνωστό από άλλα δημοσιεύματα.

Σας συγχαίρουμε για την ανάδειξη του εγκλήματος αυτού που επιτέλους, με μια απόφαση σταθμό όπως την αποκαλέσατε και εσείς, ένας Έλληνας Δικαστής απέδωσε ουσιαστική δικαιοσύνη αλλά και ένα σοβαρό μάθημα για όλους μας.

Στο κατά τα άλλα αξιόλογο δημοσίευμά σας, υπάρχει μια εκ παραδρομής λανθασμένη αναφορά σχετικά με την απόδοση των συγχαρητηρίων για τη αποκάλυψη, διαλεύκανση και τιμωρία της παραπάνω αποτρόπαιας πράξης:
"Οσοι τους εντοπίζουν και δεν αδιαφορούν δεν είναι «καταδότες» ή μυστήριοι ζωόπληκτοι.Είναι κανονικοί άνθρωποι με οξυμμένο το αίσθημα της ανθρωπιάς της αξιοπρέπειας του καθήκοντος.
Το Κ9 συγχαίρει από βάθους ψυχής τους δύο αγροφύλακες και τις δικαστικές αρχές της Ρόδου."
Οι αγροφύλακες που αναφέρατε στο δημοσίευμά σας, δεν είχαν οποιαδήποτε συμβολή ή συμμετοχή στη σύλληψη και παραπομπή του εν λόγω κτηνοτρόφου. Και δυστυχώς ούτε στην ουσιαστική φύλαξη της υπαίθρου έχουν οποιαδήποτε συμμετοχή, μιας και η επανίδρυση του συγκεκριμένου σώματος που έγινε πρόσφατα είχε περισσότερο επικοινωνιακό παρά ουσιαστικό χαρακτήρα, γεγονός που επιβεβαιώνεται από την πρόσφατα εξαγγελθείσα βούληση της Πολιτείας να προχωρήσει στην κατάργηση του αξιόλογου αλλά κακοδιαχειριζόμενου θεσμού της Αγροφυλακής και στην μετάταξη των υπαλλήλων της στη Δασική Υπηρεσία όπου ευχόμαστε να επιτελέσουν πλέον ουσιαστικό και όχι επικοινωνιακό έργο.

Τον άνθρωπο που διέπραξε το συγκεκριμένο έγκλημα, τον εντόπισαν και συνέλαβαν οι Θηροφύλακες του Κυνηγετικού Συλλόγου Ρόδου, ύστερα από καταγγελίες κυνηγών του ιδίου Συλλόγου. Θεωρούμε λοιπόν ότι τα συγχαρητήριά σας, θα έπρεπε να απευθύνονται στους κυνηγούς-μέλη του Κυνηγετικού Συλλόγου Ρόδου για την ευαισθησία τους να αναφέρουν το γεγονός και βεβαίως στους Θηροφύλακες του εν λόγω συλλόγου που ολοκλήρωσαν τη διαλεύκανση της υπόθεσης και την παραπομπή του δράστη στη Δικαιοσύνη.

Οι θηροφύλακες του ΚΣ Ρόδου, όπως και οι εκατοντάδες συνάδελφοί τους όλων των κυνηγετικών συλλόγων της χώρας μας, μισθοδοτούνται και εξοπλίζονται από τις εισφορές των κυνηγών, χωρίς την παραμικρή συμβολή της Πολιτείας. Βρίσκονται νυχθημερόν στη θεσμικά απροστάτευτη Ελληνική ύπαιθρο, έχοντας να επιδείξουν αξιοζήλευτο έργο σε επίπεδο ελέγχων και μηνύσεων για παραβάσεις του Δασικού Κώδικα, θέτοντας πολλές φορές εαυτούς σε ιδιαίτερο κίνδυνο στα πλαίσια της υπηρεσίας τους. Οι Θηροφύλακες επιτελούν ουσιαστικό και σημαντικό έργο για την προστασία της φύσης και των θηραμάτων, σε αντίθεση ενδεχομένως με τους αντίστοιχους υπαλλήλους του Δημοσίου που δεν έχουν να επιδείξουν κάποια ουσιαστική ενέργεια για την προστασία της άγριας πανίδας.

Οι κυνηγοί δεχόμαστε τακτικά τα «πυρά» τόσο των ΜΜΕ όσο και της κοινής γνώμης, κυρίως λόγω της λανθασμένης προσέγγισης που επικρατεί πως για την προστασία του περιβάλλοντος πρέπει να το απομονώσουμε από τον άνθρωπο. Αντιλαμβάνεστε πως εκτός από άστοχη και αντιεπιστημονική αυτή η προσέγγιση είναι και επικίνδυνη μιας και αφήνει ανοιχτό και ελεύθερο το πεδίο σε όσους καταχρώνται και καταστρέφουν την Ελληνική φύση για ίδιο οικονομικό όφελος.

Περιμένουμε από σας και την εφημερίδα στην οποία εργάζεστε που χαρακτηρίζεται από αντικειμενικότητα και ευθύνη απέναντι στο αναγνωστικό κοινό της σε ότι αφορά τις ειδήσεις που αναδεικνύει, να διορθώσετε προς το ορθό την απόδοση των συγχαρητηρίων για την παραπάνω ενέργεια γεγονός που θα έχει και συμβολικό αλλά και ουσιαστικό χαρακτήρα. Εκτιμούμε πως λόγω των παραπάνω, αν θεωρείτε πραγματικά αξιέπαινη τη συγκεκριμένη ενέργειά τους, οι θηροφύλακες του Κυνηγετικού Συλλόγου Ρόδου αξίζουν της αναγνώρισης του αναγνωστικού σας κοινού, έστω και τώρα.
Για τον Ωρίωνα
Με εκτίμηση,

O Πρόεδρος Δημήτρης Χριστοδουλάκης
Ο Γ.Γραμματέας Νίκος Παπαϊωάννου