ΚΥΚΛΑΔΙΤΙΚΟΙ ΝΤΟΥΜΠΛΕΔΕΣ

«ὑγίειάν τε γὰρ τοῖς σώμασι παρασκευάζει καὶ ὁρᾶν καὶ ἀκούειν μᾶλλον, γηράσκειν δὲ ἧττον»

"Η ασχολία με το κυνήγι φέρνει υγεία στο σώμα, οξύνει την όραση και την ακοή και επιβραδύνει τα γηρατειά"

Από το μεγαλειώδες έργο του ιστορικού Ξενοφώντα 430π.χ. - 354π.χ. "Κυνηγετικός" τον 5ο π.χ. αιώνα

Κυριακή 25 Απριλίου 2010

ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ Κ. Σ. ΣΥΡΟΥ Ορατότης…θολή!!!


Για κάποιους αυτή η μέρα είναι μια Κυριακή όπως όλες τις άλλες. Φραπεδάκι, κουτσομπολιό και «μάτι». Για κάποιους άλλους είναι βαρετή και απεχθής και για κάποιους τρίτους είναι μια μέρα – βαρόμετρο. Μια μέρα με ιδιαίτερο ενδιαφέρον γι’ αυτούς που, λένε, ότι νοιάζονται και κόπτονται για το μέλλον του κυνηγίου!
Από την ημέρα που η ανακοίνωση της πρόσκλησης της γενικής συνέλευσης είδε το φως της (μεγάλης ομολογουμένως) δημοσιότητας πέρασε, σχεδόν, ένας μήνας. Μέρος του τοπικού τύπου, η ιστοσελίδα του συλλόγου, το παρόν blog και μερίδα του αθηναϊκού κυνηγετικού τύπου, ανέλαβαν την δημοσιοποίηση της με σκοπό, την ενημέρωση και τίποτε άλλο. Παρ’ όλα ταύτα, υπήρξαν και κάποιοι που δεν το έμαθαν! Όπως ήταν λοιπόν αναμενόμενο, η προσέλευση ήταν απογοητευτικά μικρή, αν λάβουμε υπ’ όψιν την δύναμη του συλλόγου που για το 2009, έφτασε τα 803 ενεργά (υποτίθεται) μέλη.
Ο πρόεδρος προλόγισε και η γενική συνέλευση (των 50 περίπου) ατόμων ξεκίνησε. Πρώτο θέμα, ο απολογισμός του 2009. Ο ταμίας ούτε λίγο ούτε πολύ, μας έκανε λόγο για 85.000 € που πέρασαν μέσα από το ταμείο του συλλόγου. Τόσα για εδώ, τόσα για εκεί και τόσα παραπέρα. Τρεις το λαδί, τρεις το ξύδι κι έξι το λαδόξυδο! 50 νοματαίοι κλήθηκαν να αποφασίσουν αν όλα ήταν εντάξει, ή αν κάποιος έβαλε το δάχτυλο στο στόμα ή αν πήγαν τα χρήματα εκεί που έπρεπε. Οι υπόλοιποι 750, χεστήκανε! Περάσαμε στον προϋπολογισμό του ’10 που κι εκεί, οι 50 έδωσαν την ψήφο τους για το αν είναι ή όχι σωστά τα κουκιά. Απολογισμός πεπραγμένων του Δ.Σ. και ο πρόεδρος εξιστόρησε μια σειρά από δρώμενα που εκπόνησε ο σύλλογος, στηριζόμενος από όλους αυτούς που είχαν την καλοσύνη να διαθέσουν κάποιες ώρες, ουσιαστικά, για το κυνήγι που αγαπάμε ΟΛΟΙ μας! Εκεί ο αριθμός 50 ήταν αρκετά αυξημένος, αλλά πολύ μακριά από το 800. Αυτό αποτυπώνει την ζοφερή πραγματικότητα της ευαισθητοποίησης των ενεργών μελών κι αυτό είναι ένα πανελλήνιο φαινόμενο, να το θυμάστε αυτό για παρακάτω!
Την ροη της συνέλευσης διέκοψε η άφιξη του Αντιπρόεδρου της Κ.Σ.Ε. κ. Μανώλη Καραγιάννη, που είχε φτάσει μόλις και ειδικά για την περίσταση. Παρέλειψα να πω, ότι ο πρόεδρος αφού μας έκανε γνωστή την επερχόμενη άφιξη του υψηλού προσκεκλημένου, παραίνεσε έτσι ώστε να είμαστε κόσμιοι και ευγενικοί! Μάλλον έχει την εντύπωση ότι έχει να κάνει με ζώα, ή εκτός κι αν συναινεί με άρθρο του blog που αναρτήθηκε στις 23/4/10.
Ο κ. Καραγιάννης με την σειρά του, βάλθηκε να μας τρελάνει και να μας κάνει να θέλουμε όλοι μας να εξαφανιστούμε από την αίθουσα. Πράγμα το οποίο δεν άργησε να γίνει κατά το ήμισυ, αφού πολλοί (από τους 50) ήταν αυτοί που «έκοψαν λάσπη» λέγοντας στο φουαγέ ότι ο κ. αντιπρόεδρος νομίζει ότι κοιμόμαστε με τα τσαρούχια. Ο κ. Καραγιάννης ως απάντηση για την ανεπαρκή ενημέρωση του κυνηγόκοσμου, που αγωνιά για το μέλλον του κυνηγίου στην χώρα μας, περιορίστηκε στην απάντηση του Προέδρου της Κ.Σ.Ε. κ. Παπαδόδημα, τηρώντας την γραμμή της οργάνωσης, ότι κάποια πράγματα και δη σχέδια, πρέπει να μένουν κρυφά για να έχουμε το αβαντάζ του αιφνιδιασμού. Ξεπερνώντας το στάδιο του πλατειασμού, κατά πολύ, και με ρυθμό χελώνας ο αντιπρόεδρος ανάλωσε το μεγαλύτερο μέρος του χρόνου αφηγούμενος ιστορίες γύρω τριγύρω και όχι αναφερόμενος σε αυτό καθαυτό το γεγονός καταφέρνοντας με μαγικό τρόπο να ξεχάσει ακόμα και αυτός που είχε ρωτήσει, την ερώτηση του! Τα αίματα κλήθηκε να ανάψει ο φημισμένος για το πάθος και το μεσογειακό ταμπεραμέντο του Σταμάτης Άγας, που κατηγόρησε ανοιχτά την Κ.Σ.Ε. ως κύριο αίτιο για την συντριβή του Κ.Ε.Κ. στις περασμένες ευρωεκλογές, λέγοντας ότι ο κ. Παπαδόδημας εκτός του ότι δεν στήριξε το κόμμα, στάθηκε και απέναντι με τις γνωστές συνέπειες. Ο κ. Καραγιάννης είπε ότι η Κ.Σ.Ε. δεν ήθελε να χρωματίσει το κυνήγι για να μπορεί να αποταθεί σε αμφότερες πλευρές του κομματικού στερεώματος της χώρας χρησιμοποιώντας τις επικείμενες 300.000 ψήφους, πράγμα που θα ήταν ανέφικτο σε αντίθετη περίπτωση. Συνεχίζοντας έπλεξε το εγκώμιο του Προέδρου χαρακτηρίζοντάς τον «ευλογημένο» και προκαλώντας όποιον νομίζει ότι έχει τα κότσια, να κάτσει στο τιμόνι της Κ.Σ.Ε. έχοντας ένα βαρύ πρόγραμμα και τρέχοντας αυθημερόν στις Βρυξέλλες να βρει υποστηρικτές για τις εξελίξεις που μας εγκλώβιζαν καθημερινά συνδυάζοντας την καθημερινή όχληση των διαφόρων υπουργείων εδώ στην Ελλάδα. Εύλογα ρώτησα κι εγώ, γιατί δεν φροντίσαμε να έχουμε τον δικό μας άνθρωπο εκεί, πράγμα που θα μας έδινε άλλο «αέρα» στις κινήσεις και που τώρα, οι 300.000 ψήφοι θα ήταν απτοί και όχι στα λόγια, βάζοντας δικαίως τους κυβερνόντες να συγκρίνουν τα δικά μας σταυρουδάκια με αυτά των οικολόγων, κάνοντάς τους συνάμα και περισσότερο προσεκτικούς στις αποφάσεις περί κυνηγίου. Προσπεράστηκε η ερώτηση επιμελώς ή τουλάχιστον το φτωχό μου μυαλό, που είχε καταφέρει πριν να κάνει μπελτέ, δεν κατάλαβε την απάντηση! Ρώτησα και για την γνώμη που μπορεί να έχει για το «τις πταιει» και έχουν απαξιωθεί οι οργανώσεις σε τέτοιο βαθμό. «Εμείς, που δεν είμαστε κοντά τους να προσφέρουμε χείρα βοηθείας». Τώρα με το «εμείς» ποιους εννοούσε δεν ξέρω, αλλά φαντάζομαι ότι ο κλήρος έπεσε στους από κάτω. Ας μου επιτρέψει να του επιστρέψω την αιχμή γιατί , όπως του είπα, ναι μεν «το αγώι ξυπνά τον αγωγιάτη, αλλά πρέπει να δω φως για να μπω!» Εννοώντας ότι πρώτα το κεφάλι στρίβει κι ύστερα το σώμα. Βέβαια παραφράζοντας τα λεγόμενα του, σίγουρα εμείς οι βλάκες φταίμε, που επιμένουμε να συντηρούμε άτομα που δεν αξίζουν σε θέσεις κλειδιά. Καταφέρνοντας να κάνουμε την ζωή μας, αν όχι ανυπόφορη, απλά ποδήλατο! Η στρατηγική του «όπως – όπως» και του «χρυσού παυσίπονου», τηρήθηκε σε όλα τα θέματα που τέθηκαν επί τάπητος, όπως αυτό του τοπικισμού, των επικείμενων απαγορεύσεων κτλ. Η έκπληξη ήρθε στο τέλος, όταν απαντώντας σε ερώτηση μου για το αν έπρεπε να απαιτήσουμε νέο νομικό πλαίσιο που θα προάσπιζε τόσο την φύση, όσο και το ίδιο το κυνήγι και τους κυνηγούς, είπε ότι το συγκεκριμένο νομοσχέδιο, στην παρούσα φάση, μας εξυπηρετεί και ότι ίσως να είχαμε περισσότερα παρατράγουδα με κάποιο άλλο αφού στο ΣτΕ μπορεί να καταφύγει ο οποιοσδήποτε, οποτεδήποτε! Έκπληκτοι και οι κυνόφιλοι, αφού για τον διακαή πόθο της συνεχούς εκγύμνασης και της δημιουργίας υποδομών για τους τετράποδους φίλους τους, απάντησε ότι «Δεν φταίτε εσείς, αλλά οι έμποροι που σας περνούν τέτοια μηνύματα» εννοώντας προφανώς τους εκτροφείς. «Κι εγώ έχω σκύλους και τους έχω δεμένους για μήνες, όταν τους βγάζω κυνηγούν μια χαρά!» Η αθλιότητα, το πρόχειρο και μη εμπεριστατωμένο των απαντήσεων σχολιάστηκε δυσμενώς από τους περισσότερους, λέγοντας ότι «ο κ. Καραγιάννης ήρθε για να μας βάλει έμπλαστρο». Δικαίως να έχουμε λοιπόν μια θολή εικόνα για το μέλλον τόσο των διαβουλεύσεων της επικείμενης ρυθμιστικής, όσο και γι’ αυτό του κυνηγίου γενικότερα στην χώρα μας. Βασιζόμενη σε αυτήν την εντύπωση είναι και η ανάλυση της φωτογραφίας του άρθρου, που απεικονίζει (από αριστερά) τον ταμία του συλλόγου κ. Μπάιλα, τον κ. Καραγιάννη με τον κ. Άγα κρατώντας πόστερ του Κ.Ε.Κ. τον πρόεδρο κ. Καλούδη και τον γραμματέα του συλλόγου κ. Παγώνη.
Απόστολε δεν γλύτωσες από τα βέλη! Αργόμισθος χαρακτηρίστηκες – φωτογραφήθηκες, ο οποίος μόλις έχασε την «μάσα», άρχισε να γαυγίζει και να δαγκώνει ως λυσσασμένος κυνηγετικός κύνας. Περίεργο! Εγώ ήξερα ότι γαυγίζει κάποιος εκεί που τρώει , αλλά μάλλον λάθος έκανα. Κατά τα άλλα, όλα καλά και κατ’ ευχήν. Όλοι μαζί μια παρέα ζήσαμε την μοναδική εμπειρία της αφήγησης του παραμυθιού στο τζάκι! Άντε, και του χρόνου να είμαστε καλά. Α! Του χρόνου έχει και εκλογές! Εκεί να δεις γέλια, γαυγίσματα και δαγκώματα!

Σάββατο 24 Απριλίου 2010

ΚΙ ΑΥΤΗ, ΤΟΝ ΧΑΒΑ ΤΗΣ...!!!



Η παρακάτω ανακοίνωση αντλήθηκε απο το foroum kynigos.net.gr, καθότι η σελίδα της Κ.Σ.Ε. δεν μας έχει συνηθίσει με "φρέσκα" νέα και φυσικό είναι να μην μπαίνει σχεδόν κανείς! Η ουσία είναι ότι πάλι η κ. ΥΠΕΚΑ μας κλείνει το μάτι κουνώντας συνάμα και το μεσαίο δάχτυλο! Μαύρη μαυρίλα και ζήτω που χεστήκαμε. Φαντάζομαι ότι κάτι ανάλογο θα γίνει και με την νέα ρυθμιστική. Να το συνδέσω (την απόφαση) με την απάντηση που έδωσε η κ. ΥΠΕΚΑ στον αναγνώστη της εφημερίδας "ΤΑ ΝΕΑ" στις 19/4 κ. Άγγελο Πετρούτσο; Για το τι θα κάνει τελικά με το κυνήγι πέριξ της Αττικής και με τα τσίρκα (ποιά τσίρκα εννοεί, δεν είπε!!!). Ο οποίος, αν δεν κάνω λάθος, είναι υπέυθυνος πωλήσεων της εταιρείας Bentley στο Μαρούσι...! Ξέρετε, αυτά τα πράσινα, πλούσια παιδιά των βορείων προαστείων! 'Η μήπως είναι ο άλλος, αυτός που κάνει τις πιρουέτες, όντας έχοντας αποφοιτήσει απο την σχολή χορού Gene Kelly; Τέλος πάντων όποιος κι αν είναι ο κύριος, για το μόνο που είμαι σίγουρος είναι ότι το όνομα "Άγγελος" και τα παράγωγά του, μου έχουν κάτσει στο στομάχι.

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ
Νέο χτύπημα για το Κυνήγι από το Υπουργείο Περιβάλλοντος!
ΘΕΣΕΙΣ ΤΗΣ Κ.Σ.Ε. ΕΠΙ ΤΟΥ ΣΧΕΔΙΟΥ Π. Δ/ΤΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΟΥ ΥΜΗΤΤΟΥ

Προς: Όπως ΠΙΝΑΚΑΣ ΑΠΟΔΕΚΤΩΝ

Με Προεδρικό Διάταγμα που προωθεί το Υπουργείο Περιβάλλοντος και αφορά τον Υμηττό επιβάλλονται νέες απαγορεύσεις του κυνηγίου χωρίς καμία τεκμηρίωση και χωρίς καμία συνεργασία με τις Κυνηγετικές Οργανώσεις. Αντίθετα, το Υπουργείο Περιβάλλοντος για μια ακόμη φορά, συνεργάστηκε και υιοθέτησε σχετική πρόταση αντικυνηγετικής οργάνωσης, αποδεικνύοντας για μια ακόμη φορά το καθαρά αντικυνηγετικό πνεύμα που κυριαρχεί στο Υπουργείο αυτό!

Πράγματι, η προβλεπόμενη απαγόρευση στην ανατολική πλευρά του Υμηττού είναι παντελώς αυθαίρετη διότι έρχεται σε αντίθεση με την ίδια την Ευρωπαϊκή Επιτροπή η οποία σε τέτοιες περιπτώσεις συνεχώς συνιστά τη συνεργασία με τους χρήστες, στην προκειμένη περίπτωση τους κυνηγούς, (χωρίς αυτή τη συνεργασία η Ε.Ε. θεωρεί ανέφικτα τα όποια μέτρα), ενώ, ταυτόχρονα, στην συγκεκριμένη περίπτωση δεν υπάρχει κανένα είδος, απολύτως κανένα, που θα μπορούσε να υποστεί αρνητικές συνέπειες από το κυνήγι!

Η Κυνηγετική Συνομοσπονδία Ελλάδος μαζί με όλες τις Κυνηγετικές Οργανώσεις:
α) διαμαρτύρεται εντονότατα γι’ αυτή την πολιτική του σαλαμιού, δηλαδή την, μέσω κάθε μορφής ζωνών προστασίας, προοδευτική απαγόρευση του κυνηγίου ώστε να επιτευχθεί ο τελικός στόχος των αντικυνηγών που είναι η συνεχής συρρίκνωση του κυνηγετικού χώρου,
β) προετοιμάζει σχετικές ενέργειες που θα καταστήσουν γνωστό σ’ όλους την αυθαίρετη αυτή ενέργεια.

Θέλουμε να πιστεύουμε ότι η δημόσια διαβούλευση, που εννοείται ότι με την έκφραση γνώμης των ενδιαφερομένων χρηστών επηρεάζει τις τελικές αποφάσεις και που στην προκειμένη περίπτωση εκφράζεται η θέση 250.000 πολιτών – χρηστών εκ των οποίων ειδικότερα οι 45.000 κατοικούν στο λεκανοπέδιο, θα οδηγήσει στην απάλειψη της παραγράφου 3 του άρθρου 7του σχεδίου Π. Δ/τος και στην διατήρηση του καθεστώτος κυνηγίου όπως ισχύει σήμερα.


Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ

ΝΙΚ. ΠΑΠΑΔΟΔΗΜΑΣ

Ο ΓΕΝ. ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

ΙΩΑΝ. ΠΟΥΛΟΠΟΥΛΟΣ

Παρασκευή 23 Απριλίου 2010

ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΙ ΦΙΛΟΤΙΜΟ!


Οι μέρες που πέρασαν, αυτές που ζούμε, μα κι αυτές που θα’ρθουν μας έχουν κάνει όλους ανεξαιρέτως, λίγο ως πολύ, οικονομικούς αναλυτές και δεινούς σχολιαστές της επικαιρότητας σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της! Κάποιοι φοβούνται μην χάσουν τα κεκτημένα, άλλοι για αυτά που ήθελαν να κάνουν κτήμα τους και ξεθωριάζουν, έτεροι για να μην τους προδώσει η δυσωδία που αναδύουν οι βρωμιές που έχουν κάνει και οι συνήθως ριγμένοι, οι πολλοί, για τους κόπους τους που είναι στο χείλος του γκρεμού, αν όχι στην κατηφόρα αυτού! Υπάρχουν και κάποιοι άλλοι που μονίμως δεν ανησυχούν για τίποτα, είναι απλώς αδιάφοροι.
Σημεία επαφής όλων είναι η σιωπή, η εσωστρέφεια, τα μισόλογα και οι υστερόβουλες κουβέντες και κινήσεις. Οι έχοντες και κατέχοντες εναλλάσσονται με σειρά και υπομονή που θα την ζήλευαν ακόμη και τα γαϊδούρια. Οι επόμενοι «ξεκουράζουν» τους προηγούμενους αφήνοντας για τα μάτια κάποιες εμφανείς αιχμές για να δικαιολογήσουν την επάνοδο τους, συνεχίζοντας από την άλλη το θεάρεστο και εμπεριστατωμένο έργο των προηγουμένων για να μην χαρακτηριστούν μηδενιστές!
Και επειδή όπως λέει το ρητό «βίος ανεόρταστος μακρά οδό απανδόχευτος», κάνουν και κανένα τσιμπούσι. Φυσικά κατασπαταλώντας τα χρήματα όλων αυτών που άλλοι εύκολα και άλλοι δύσκολα μαζεύουν με σκοπό την ενίσχυση του κοινού κορβανά. Παίρνουν και δίνουν οι κατά τόπους «Μπαϊρακτάρηδες». Με δέκα μασέλες μασουλάνε όλοι αυτοί που στην πλειοψηφία τους, δεν θα έπρεπε ούτε απέξω να περνούν. Πλήθος φωτογραφιών με γραβάτες, χαμόγελα και άλλες επί το έργο, κοσμούν κορνίζες που σε περίοπτη θέση, προκαλούν τον θαυμασμό των ανυποψίαστων περαστικών και αυτών που τους νοιάζει μόνο το «φαίνεστε» και όχι το «είστε».
Τα κενά, οι παραλήψεις, οι λάθος χειρισμοί και οι ρεμούλες σε βάθος χρόνου, εξανεμίζουν τον κόπο της μάζας, πληγώνουν τον εγωισμό προσβάλλοντας συνάμα και την νοημοσύνη αυτών, που έχουν σημαία το φιλότιμο και την καλή θέληση για προσφορά. Τα παραπατήματα τα οποία (όλως τυχαίως!) ωφελούν κάποιους φίλους, συγγενείς, κουμπάρους και ημέτερους, κατακερματίζουν τον σκοπό για τον οποίο έχουν όλοι αυτοί βρεθεί στις θέσεις τους, με αποτέλεσμα την σταδιακή απομάκρυνση όλων αυτών που έχουν ακόμα ανεπτυγμένο το αίσθημα ευθύνης και προσφοράς. «Κοντά στα ξερά καίγονται και τα χλωρά» λέει η παροιμία και κάποιοι φιλότιμοι που αναλαμβάνουν ένα υπεύθυνο πόστο, σαλαμοποιούνται από τους καλοστημένους μηχανισμούς γνωρίζοντας την κατακραυγή. Και η ζωή συνεχίζεται! Οι υπερτιμολογήσεις, η εύνοια προς τα «δικά μας παιδιά», ο ωχαδερφισμός, η δημοσιοϋπαλληλική αντίληψη, κτλ κτλ είναι σε ημερήσια διάταξη, σπρώχνοντας τους θεσμούς σε αφανισμό. Στο φινάλε όλοι αυτοί, βγαίνουν και ζητούν βοήθεια. Επιρρίπτοντας κατά παντός ευθύνες, μακαρίζοντας τα ψίχουλα που μπόρεσε η αλαζονεία τους να αφήσει αλώβητα. Με ύφος μεγαλεπήβολο ζητούν τις ευχαριστίες όλων αυτών, που ακόμα ψάχνουν τα οφέλη νιώθοντας ένοχοι, για την ανικανότητα των αρχοντάδων τους. Παρουσιάζουν (οι κυβερνόντες) τα αυτονόητα ως μεγάλες επιτυχίες και όσα απαιτούν κάποια προσπάθεια, ως ανυπέρβλητα εμπόδια που χρίζουν ειδικού χειρισμού και υπομονής, μέχρι να ξεχαστούν από τους αιτούντες! Κάποιοι υφιστάμενοι αυτών των αφεντάδων, επωφελούνται από την αλλαγή «φρουράς» και κάνοντας τον σταυρό τους λένε: «Τώρα ησύχασα, έφυγε ο πρώην πρωθυπουργός, υπουργός, αφέντης και ο νυν, είναι πιο μ..αλακός!». Πουλούν εκδούλευση και έχουν τάχα μου φαεινές ιδέες. Ποζάρουν με το ζόρι (;) και συντηρούν το προφίλ ενός ακάματου εργάτη, κούνια που τους κούναγε!
Όλος αυτός ο φαύλος κύκλος, κουράζει και πικραίνει τα υποζύγια που κατά καιρούς εναλλάσσονται στον μάγγανο. Γιατί όπως λέει κι ο ποιητής: «Για ν’ ανεβεί ο Ήλιος θέλει δουλειά πολύ». Μην πάει ο νους σας στο κακό, δεν έχουμε και χούντα! Εκλέγονται οι άρχοντες, από τα ζώα ετούτα. Όλοι αυτοί που βρίζουνε, μονολογούν και «ψέλνουν», σαν έρθει η ώρα κι η στιγμή τους ίδιους πάλι φέρνουν. Ποιος είναι ο λόγος άραγε, ποια να’ ναι η αφορμή, που μες τα σπλάχνα η κάλπη μας, τα ίδια εγκυμονεί!
Μην βγάζετε άχνα γάιδαροι κι όλοι μαζί τραβάτε, κι αντί νερό μες τον κουβά, σκαστά θα κουβαλάτε!
Γαμώ τις κυβερνήσεις μας και ο νοών, νοείτο!

Υ.Γ.
Α! Μην ξεχάσετε, την Κυριακή 25 Απριλίου 2010 έχουμε γενική συνέλευση στις 09:00πμ στο Πνευματικό Κέντρο της Ερμούπολης.
Θα έχουμε και υψηλό καλεσμένο γι’ αυτό, πρέπει να είμαστε όλοι εκεί, για μπούγιο ξέρετε! Αφού ούτως ή άλλως, άχνα δεν βγάζουμε!

Τρίτη 20 Απριλίου 2010

ΝΕΟ ΤΕΥΧΟΣ ΤΥΠΟΣ ΚΥΝΗΓΙ



Μαχόμενο περιοδικό για μαχόμενους αναγνώστες. Κυκλοφορεί αύριο και κάθε Τετάρτη με τον Ελεύθερο Τύπο. Αν σέβεστε την κυνηγετική σας υπόσταση, μην το χάσετε!

Κυριακή 18 Απριλίου 2010

Η ΧΩΡΑ ΤΟΥ «ΠΟΤΕ του ΠΑΝΤΑ και του ΕΓΩ» Ο μύθος της πρώτης πόλης του κόσμου.


Μια φορά και έναν καιρό, πολύ πολύ μακριά, στην χώρα του Ποτέ του Πάντα και του Εγώ, τότε που το ανθρώπινο είδος ζούσε ακόμη σε ανοργάνωτες κοινωνίες, ιδρύθηκε μια μικρή πόλη. Ήταν η πρώτη πόλη στον κόσμο! Την ίδρυση της επιμελήθηκαν άξιοι άνθρωποι με ανοιχτά μυαλά. Άνθρωποι επιφανείς, σπουδαίοι, επιστήμονες που μόνο κίνητρο είχαν την αγάπη τους για την ζωή, την βελτίωση της μέσα από την συμβίωση του ανθρώπου, της συνεισφοράς και την ανάδειξη των ωφελειών μιας οργανωμένης κοινωνίας που θα απολάμβαναν όλοι οι κοινωνοί της. Επειδή από τότε ίσχυε η παροιμία «όπου λαλούν πολλά κοκόρια αργεί να ξημερώσει» οι ιδρυτές κατέληξαν ότι αυτή η πόλη, η πόλη τους, είχε ανάγκη από ένα συμβούλιο το οποίο θα την κυβερνούσε. Συγκεντρώθηκαν λοιπόν και ορίστηκε Βασιλιάς, αντιβασιλέας, υπουργός των γραμμάτων, υπουργός της οικονομίας και υπουργός διεκπεραιώσεων και εκδηλώσεων. Ορίστηκαν ακόμη και κάποιοι οι οποίοι συνέδραμαν τους παραπάνω όποτε υπήρχε φόρτος υποχρεώσεων τους οποίους και ονόμασαν μέλη του συμβουλίου. Μόλις τελείωσαν όλες οι διαδικασίες και έγινε γνωστή η ίδρυση της πόλης, όλοι όσοι κατάλαβαν και όσοι νόμιζαν ότι είχαν καταλάβει τα πλεονεκτήματα αυτής της κίνησης, έσπευσαν να κάνουν αίτηση ούτως ώστε να συμπεριληφθούν στην σύνθεση των πολιτών της. Ο καιρός περνούσε και η πόλη μεγάλωνε σε δύναμη, ανθούσε κυριολεκτικά. Οι διοικούντες απέκτησαν κύρος μεγάλο και το αξίωμα τους αναγνωρίζονταν από όλους. Η προσφορά τους στα κοινά είχε την ίδια αποδοχή και αναγνωρισιμότητα, αφού είχαν καταφέρει να κάνουν την μικρή πόλη γνωστή στα πέρατα του κόσμου με αποτέλεσμα να ιδρυθούν κι άλλες πόλεις, μικρότερες όμως από αυτήν. Πολλά και μεγάλα τα οφέλη της δημιουργίας της και περήφανοι όλοι όσοι ήταν πολίτες της. Ξεχώριζε η πόλη μέσα σε όλες τις άλλες. Καλλιμάρμαρη, με ωραία κτίσματα, με πολίτες γεμάτους σεβασμό για τους συμπολίτες τους μα και για το συμβούλιο, το οποίο μακάριζαν για το λαμπρό της ιδέας τους, εκτιμώντας τους κόπους που έκαναν για το κοινό καλό, συμβάλλοντας όλοι μαζί για να μπορέσουν να την κάνουν ακόμα πιο μεγάλη, πιο δυνατή. Οι κανόνες έλεγαν ότι κανείς από το συμβούλιο δεν θα μπορούσε να μείνει δια βίου στην θέση του και τα πρόσωπα άλλαζαν με δημοκρατικές διαδικασίες, χωρίς παράπονα και χωρίς ίντριγκες. Η πόλη μεσουρανούσε για πολλές δεκαετίες, κερδίζοντας τον σεβασμό των υπολοίπων πόλεων που πάλευαν να την φτάσουν. Τα άτομα που διαδέχονταν το ένα το άλλο στις θέσεις του συμβουλίου είχαν έναν και μοναδικό σκοπό, την προάσπιση της πόλης και των πολιτών της, εξαντλώντας όλη τους την ενέργεια προσανατολισμένοι στην ευημερία του συνόλου και στην προαγωγή των αρχικών τους στόχων καταφέρνοντας να είναι όλοι υπερήφανοι. Τα χρόνια περνούσαν και οι πόλεις πλήθαιναν. Κάποιοι που είχε ριζώσει στην καρδιά τους ο φθόνος και που είχαν στο μυαλό τους την καταστρατήγηση των πόλεων με σκοπό το κέρδος, χωρίς να μπορούν να κάνουν κάτι για να τις κατακτήσουν, σκέφτηκαν να φτιάξουν ένα νέο, μεγάλο συμβούλιο, το οποίο θα αποφάσιζε και θα όριζε τις κινήσεις των συμβουλίων των πόλεων. Άρχισαν τότε να γυρίζουν τις πόλεις προβάλλοντας τα οφέλη ενός μεγάλου συμβουλίου, μιας συνένωσης των πόλεων που όλες μαζί θα μπορούσαν, τάχα, να αντισταθούν στους υποτιθέμενους κατακτητές ή στους πολέμιους τους! Οι άρχοντες των πόλεων απορούσαν, γιατί κανείς μέχρι τότε δεν είχε επιχειρήσει να τους βλάψει, αντιθέτως κατείχαν περίοπτη θέση στην κοινωνία τους και απέρριψαν προς το παρόν την πρόταση τους. Δεν έχασαν καιρό τότε οι άλλοι και οργάνωσαν ομάδες οι οποίες ενοχλούσαν τους πολίτες στις διάφορες πόλεις, δημιουργώντας επεισόδια χωρίς λόγω και αιτία, τα οποία συνεχώς πύκνωναν. Οι πολίτες με την σειρά τους απευθύνθηκαν στα συμβούλια που διοικούσαν την πόλη τους. Βλέποντας οι άρχοντες ότι η υποτιθέμενη απειλή που τους είχαν κάνει γνωστή οι πρωτεργάτες της συνένωσης έπαιρνε σάρκα και οστά, συναίνεσαν και η σύμπραξη των πόλεων ήταν γεγονός. Στην αρχή όλα πήγαιναν καλά εκτός του γεγονότος, ότι κάποιοι επιπρόσθετοι φόροι είχαν κάνει την εμφάνιση τους κάνοντας τους πολίτες να παραμιλούν εμφυτεύοντας σιγά σιγά την ιδέα στο μυαλό τους, ότι κάποιος καπηλεύεται τους κόπους και το βιος τους. Όντως, το μεγάλο συμβούλιο γνώμονα είχε το δικό του βόλεμα, την εξασφάλιση του. Χωρίς να το ενδιαφέρουν αυτές οι έρημες πόλεις, ανταποδίδοντας ελάχιστα σε σχέση με όλα αυτά που εισέπραττε. Φρόντισε μάλιστα να βρει σε όλες αυτές τις πόλεις φιλικά άτομα, τα οποία κατάφερε να εκλέξει μέσα στα συμβούλια τους τα οποία με την σειρά τους επανεκλέγανε τους πρώτους. Η παρακμή είχε αρχίσει! Οι πόλεις μπορεί να καθιερώθηκαν ως τα μόνα οργανωμένα σύνολα, αλλά ο αρχικός σκοπός ύπαρξης τους άλλαξε με τα χρόνια. Τα περισσότερα συμβούλια στελεχώθηκαν από άτομα που είχαν σκοπό την δική τους προβολή, την αποκόλληση τους από τον πυθμένα του λαϊκού στρώματος που ήταν μέχρι πρότινος κολλημένοι και που από κει άλλωστε προερχόντουσαν. Οι πολίτες με τον καιρό βλέποντας όλο αυτό το παζάρι συμφερόντων απαξίωσαν το θεσμό των πόλεων, χωρίς όμως να μπορούν να κάνουν κάτι δραστικό. Αυτή την ιδέα τους είχαν περάσει στα απαίδευτα μυαλά τους οι επιτήδειοι γιατί έτσι βόλευε τους λίγους. Έστρεψαν λοιπόν την πλάτη τους και άφησαν τις πόλεις να ρημάζουν, να παραπαίουν και να γίνονται βορά όλων αυτών, μην μπορώντας υποθετικά να κάνουν κάτι. Κάποιοι από την μάζα, αποφάσισαν να φτιάξουν άλλες πόλεις. Χωρίς όραμα όμως, χωρίς ενεργούς πολίτες, απλά και μόνο για να γλιτώσουν κάποιους φόρους. Οι πολέμιοι όλο και πλήθαιναν, οργανώνονταν και καθημερινά βάλλονταν κατά των πόλεων και των πολιτών τους. Γνωρίζοντας την δομή και την λειτουργία των πόλεων, αφού οι περισσότεροι προερχόντουσαν από κάποια από αυτές ή τουλάχιστον ήταν γόνοι πολιτών ίσως και επιφανών, και εκμεταλλευόμενοι της αποχής των πολιτών και της απαξίας του θεσμού των πόλεων, δεν άργησαν να μπορούν να δημιουργούν μεγάλα προβλήματα στην λειτουργία τους. Σταματώντας ακόμη και τις ίδιες τις δραστηριότητες των πολιτών τους, που ήταν η αρχή της δημιουργίας των πόλεων. Οι άρχοντες της συνένωσης, που έμεναν πάντα οι ίδιοι με μικρές αλλαγές κατά καιρούς, καμώνονταν ότι προσπαθούσαν να προστατέψουν όλους αυτούς που είχαν υπό την σκέπη τους, χωρίς ουσιαστικά να μπορούν να κάνουν τίποτα για να αποτρέψουν την κατάργηση του θεσμού των πόλεων ή των δραστηριοτήτων τους. Πετυχαίνοντας την πλήρη απαξίωση από τους πολίτες που απογοητευμένοι, γύριζαν όλο και περισσότεροι την πλάτη τους στερώντας τις πολύτιμες υπηρεσίες τους. Η πόλη πρότυπο, αφού είχε μεταλαμπαδεύσει τα «φώτα» της οργανωμένης κοινωνίας στις υπόλοιπες, είχε παραδοθεί στην παρακμή που την οδηγούσαν οι κεφαλές των συμβουλίων της. Φωτεινό διάλλειμα στο σκότος που οδηγούνταν, ήταν κάποια άτομα που έχοντας παράδειγμα την λαμπρή πορεία των ιδρυτών της, προσπαθούσαν να αναζωπυρώσουν την σβησμένη φλόγα στους συμπολίτες τους που απαξίωναν την όποια συμμετοχή τους στα δρώμενα της πόλης. Δυστυχώς κάποιοι από αυτούς οδηγήθηκαν με διάφορα τερτίπια σε διωγμό από τους θιγόμενους αρχιερείς της διαπλοκής που έβλεπαν να χάνουν το βόλεμα τους και άλλοι, ρομαντικοί όντας, επέμεναν στον σκοπό τους με μικρά διαλλείματα. Οι διάφορες φατρίες των πολέμιων ολοένα και δυνάμωναν και σε συνάρτηση με την στήριξη που είχαν από την ηγεσία των κυβερνώντων της χώρας του Ποτέ του Πάντα και του Εγώ, εξαπλώνονταν όλο και περισσότερο.
Δυστυχώς ή ευτυχώς η ιστορία δεν έχει καταγράψει την κατάληξη τόσο της πρωτοπόρου πόλης και των υπολοίπων, όσο και των συμβουλίων τους μα και αυτού, της συνένωσης. Σύμφωνα με μαρτυρίες κάποιων που δεν είναι πια κοντά μας, αυτό το τέλμα επικρατεί και θα συνεχίσει να υπάρχει ες αεί σ’ αυτές τις πόλεις. Πέρα μακριά, στην χώρα του Ποτέ, του Πάντα και του Εγώ.

Υ.Γ. Είδατε ομοιότητες; Μην ξεγελιέστε, ένα απλό παραμύθι ήταν. Τι κι αν σας έφερε στο μυαλό πρόσωπα και καταστάσεις που, μπορεί, να έχετε ζήσει ή να έχετε κατά νου. Μην ξεχνάτε όλα αυτά έγιναν τότε, μακριά, στην χώρα του Ποτέ του Πάντα και του Εγώ. Εδώ είναι Ελλάδα, είναι πολιτισμός (;)…! Νομίζω ότι το παρακάτω σατιρικό ποίημα του Γ. Σουρή που άφησε τον μάταιο ετούτο κόσμο το 1919, ταιριάζει "γάντι" σ' αυτό το παραμύθι.
"Ποιός είδε κράτος λιγοστό
σ' όλη τη γη μοναδικό,
εκατό να εξοδεύει
και πενήντα να μαζεύει;
Να τρέφει όλους τους αργούς,
να ΄χει επτά Πρωθυπουργούς,
ταμείο δίχως χρήματα
και δόξης τόσα μνήματα;
Να ΄χει κλητήρες για φρουρά
και να σε κλέβουν φανερά,
κι ενώ αυτοί σε κλέβουνε
τον κλέφτη να γυρεύουνε;
"

Πέμπτη 15 Απριλίου 2010

«ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ»…Το δεκατάχυτο ποδήλατο που θέλουμε να έχουμε στο γκαράζ!



Αφορμές και αιτίες για να βάλει κάποιος ένα μολύβι και μια κόλλα χαρτί να «μαλώσουν» υπάρχουν καθημερινά πολλές.
Δεν ξέρω σήμερα πια απ’ όλες να δράξω και να ταμπουρωθώ, βλέποντας τον μπουχό και ακούγοντας τον θόρυβο των όπλων. Αν άρχιζα γράφοντας τα ονόματα όλων αυτών που από την αρχαιότητα μας βοήθησαν και εμείς αντί για «ευχαριστώ», άλλους τους στείλαμε στην φυλακή να σαπίσουν κι άλλους τους κρεμάσαμε την πινακίδα του τρελού και του ρουφιάνου των ξένων συμφερόντων, όσο ήταν εν ζωή, για να τρέξουμε όλοι μας (πολιτεία και πολίτες) να στήσουμε ανδριάντες με χρυσά γράμματα μετά θάνατο, θα έπρεπε να γράφω μέρες! Δια πυρός και σιδήρου έχει περάσει κι αυτή η άμοιρη η δημοκρατία μας. Βασιλείς που «έπεσαν», τανκς που έσβησαν οι μηχανές τους απ’ το αίμα των αθώων. Σημαιάκια, παλαμάκια, βαρύγδουποι λόγοι από ευπατρίδεις και μεγάλους εθνάρχες. Όλα, για να γυρίσει ο ήλιος! Οξύμωρο το σχήμα, αλλά μόλις γύρισε ο ήλιος της δικαιοσύνης και τον ανεβάσαμε ψηλά, όλοι μας παρακαλάμε μια χούντα να έρθει, για να βάλει στην θέση τους όλους αυτούς που «έβλαψε» η πολύ δημοκρατία. Όλους αυτούς που νομίζουν ότι η δημοκρατία είναι δεκατάχυτο ποδήλατο και ο καθένας επιλέγει ποια απ’ όλες τις ταχύτητες τον εξυπηρετεί και πάει την βόλτα του στο ξέφραγο αμπέλι του εκάστοτε θεσμού που ρημάζουμε. «Η αλήθεια είναι μια και πρέπει να λέγεται» λένε κάποιοι, προσποιούμενοι τους φιλαλήθεις δημοκράτες. Άλλη φορά οι ίδιοι, θάβουν την αλήθεια ως αναπόσπαστο δημοκρατικό τους δικαίωμα και φυσικά προς όφελος του συνόλου. Κάποιοι άλλοι, κρατούν κρυμμένο το ποδήλατο της δημοκρατίας στο γκαράζ τους, εφαρμόζοντας δημοκρατικά τον νόμο του «αποφασίζω και διατάζω».
Μπράβο Απόστολε! Συγχαρητήρια Απόστολε! Πέστα χρυσόστομε Απόστολε! Κι εμείς μαζί σου Απόστολε! Δεν περισσεύει κανένας μας Απόστολε! Το ένα Απόστολε, το άλλο Απόστολε. Μόλις όμως ο Απόστολος άγγιξε με την πένα του τα καλά και συμφέροντα κάποιων, σε συνδυασμό με την ημιμάθεια της Ελληνικής γλώσσας, που φιγουράρει ως μια από τις πιο δύσκολες του κόσμου, και σε συνάρτηση με την φίλια τακτική της γάτας που όταν χέσει, σκεπάζει τα σκατά για να μην βρωμάνε και που χαρακτηρίζει όλες τις κυνηγετικές οργανώσεις μας, άρχισαν τα όργανα!
Γιατί τα ταράζεις βρε Απόστολε; Κάλυψε τα κι άλλο μην τα δουν οι οικολόγοι και μας πάρουν με τις πέτρες Απόστολε. Έτσι είπαμε Απόστολε; Αααα καταφέρεσαι εναντίον μας Απόστολε!
Τελικά, θέλουμε δημοκρατία; Θέλουμε να λάμπει ο ήλιος της δικαιοσύνης; Και στο φινάλε, που και ποιον έθιξε ο Απόστολος; Τα μάτια προσπαθεί να μας ανοίξει. Τα μάτια που εδώ και χρόνια κάποιοι μας τα κρατούν ερμητικά κλειστά, γιατί ο ήλιος βλάπτει. Όχι τα μάτια μας, αλλά εκείνους. Εκείνους που το αλισβερίσι και η διαπλοκή είναι μέσα στο αίμα τους. Εκείνους που ο ωχαδερφισμός και η δημοσιοϋπαλληλική αντίληψη είναι το άλλο τους "εγώ". Εκείνους που δράττονται κάθε ευκαιρίας και «βολεύονται» ή «βολεύουν».
Σίγουρα ο Απόστολος Αντωνάκης δεν έχει ανάγκη την υποστήριξη μου, έχει σπάσει το καρύδι του. Και σίγουρα την προσφορά του στα κυνηγετικά μετερίζια της χώρας μας, την ξέρουν όλοι και δεν περιμένουν κάποιον σαν κι εμένα, που κατάλαβα την χρήση του μολυβιού με το χαρτί στα 38 μου, να τους την μάθω. Ας ανοίξουμε όμως τα μάτια μας κι ας δούμε καθαρά τι φταίει. Μόνο η σωστή διάγνωση θα φέρει την ίαση, την γιατρειά από το σαράκι που σιγοτρώει το κυνήγι και δεν είναι άλλο από ΕΜΑΣ τους ίδιους και τις λάθος επιλογές μας. Η δημοκρατία είναι μια, το φως της διάχυτο παντού και ο τρόπος που εφαρμόζεται είναι ένας. Μην πάει ο νους σας ότι ο Απόστολος εισέπραξε την κατακραυγή της μάζας. Αντιθέτως τα εύσημα για το άρθρο με τις πέρδικες – μουλάρια που δημοσίευσε στο τεύχος που κυκλοφόρησε στις 14/4/10 είναι πολλά. Σίγουρα το περιοδικό του Ελεύθερου Τύπου «Κυνήγι» δεν ήταν αυτό που έθιξε για πρώτη φορά το θέμα. Ήταν αυτό όμως που μας έκανε γνωστό το μέγεθος του λάθους που κάνουμε τόσα χρόνια με τις ευλογίες του κράτους και όχι μόνο. Κάτι το οποίο με κάνει και θυμάμαι τα λόγια κάποιου συνάδελφου, όταν τα έλεγε σε φιλικές κουβέντες. Ανοσιούργημα το βάφτισε και δεν είχε άδικο. Ποια νησιώτισσα και ποιο στοίχημα; Ποια choukar και ποια graeca; Ποια εκτροφεία και ποιους ελέγχους; Ποια δημοκρατία και ποιοι θεσμοί;
Κύριε Απόστολε Αντωνάκη, εάν νομίζεις ότι υπάρχει έστω και ένας από εμάς ο οποίος ενδιαφέρεται πραγματικά για το ελεύθερο κυνήγι, κάτσε εκεί και γράφε μόνο γι’ αυτόν. Τουλάχιστον θα ξέρεις ότι σε διαβάζει κάποιος γνήσιος δημοκράτης! Που ξέρεις; Μπορεί όταν αφήσεις τον μάταιο ετούτο κόσμο (φτου φτου φτου) να σου κάνουμε καμιά προτομή και κάθε 20 Αυγούστου, ή όποτε είναι η έναρξη τέλος πάντων, να καταθέτουμε στεφάνι βγάζοντας λόγους για τον "υπηρέτη" του ελεύθερου κυνηγίου που χάσαμε! Αν δεν πιστεύεις σε όλες αυτές τις αηδίες, θα έχεις τουλάχιστον την συνείδηση σου καθαρή, ότι προσπάθησες να είσαι δημοκρατικός και δίκαιος. Συγχώρα με που πήρα φόρα, αλλά σε αντίθεση με σένα, έχω υπομονή χήρας στο κρεβάτι και μου εξαντλήθηκε η ρουφιάνα! ΑΠΑΝΩ ΤΟΥΣ ΑΠΟΣΤΟΛΕ!!!

Δευτέρα 12 Απριλίου 2010

ΝΕΟ ΤΕΥΧΟΣ ΤΥΠΟΣ ΚΥΝΗΓΙ


Μαχόμενο περιοδικό για μαχόμενους αναγνώστες. Κυκλοφορεί αύριο και κάθε Τετάρτη με τον Ελεύθερο Τύπο. Αν σέβεστε την κυνηγετική σας υπόσταση, μην το χάσετε!

Παρασκευή 9 Απριλίου 2010

SLK ΚΑΙ ΞΕΡΟ ΨΩΜΙ…!



Η υπηρεσία της Αγροφυλακής έχει περάσει δια πυρός και σιδήρου. Κατά κοινή ομολογία η επαναλειτουργία της Αγροφυλακής από την περασμένη κυβέρνηση εξυπηρετούσε ρουσφετολογικούς και επικοινωνιακούς σκοπούς μόνο. Με την επάνοδο του ΠΑΣΟΚ στην εξουσία ο θεσμός της Υπηρεσίας πέρασε ξανά από μικροσκόπιο, με τις τελευταίες εξελίξεις που την θέλουν να «διαλύεται» σαν σώμα και να συγχωνεύεται στην Δασών που σύμφωνα με το ΥΠΕΚΑ θα βοηθήσει στην αποτελεσματικότερη περιφρούρηση της φύσης της πατρίδας μας. Χιλιάδες είναι οι υπάλληλοι που αισθάνονται στο πετσί τους την έννοια της λέξης «ομηρία» από την μια και έντονο το αίσθημα της χαμένης ευκαιρίας που δημιουργείται σε κάποιους άλλους για τους οποίους οι πόρτες του δημοσίου γράφουν «κλειστό», αφού μια θέση στο δημόσιο για τους Έλληνες ισοδυναμεί με τον παράδεισο των Μωαμεθανών όπου ξαπλωμένοι σε βουνά ρυζιού, απολαμβάνουν την αιώνια γαλήνη! Λοιδορήθηκε τόσο ο θεσμός, τα δικαιώματα, όσο και η εγκυρότητα των κινήσεων της υπηρεσίας από όλο τον κόσμο της υπαίθρου και όχι μόνο. Σε πολλές περιπτώσεις οι υπάλληλοι κινούνταν με δικά τους μέσα και φυσικά κάλυπταν τα έξοδα μετακίνησης, προσπαθώντας συγχρόνως να αποδείξουν ότι είναι εδώ για να βοηθήσουν και δεν είναι οι σερίφηδες του ρουσφετιού (λόγο περιβολής, γαλόνια κτλ). Έρχομαι τώρα εγώ, να προσθέσω άλλο ένα καρφί, χωρίς να είναι ο αυτοσκοπός μου, και να πω ότι τελικά το Ελληνικό δημόσιο έχει βαλθεί να μας κάνει fun της μόδας του Δαφνιού και να μας φορέσει με το ζόρι τις ρόμπες που κουμπώνουν από πίσω! Μετά μεγάλης μου έκπληξης λοιπόν είδα τον προϊστάμενο της Αγροφυλακής της Σύρου να μετακινείται με μια Mercedes που θα την ζήλευε και ο πιο κραγμένος γιάπης. Εύλογα μου δημιουργήθηκαν τα ερωτήματα: Τι είχε στο μυαλό του ο υπεύθυνος Υπουργός όταν προσπάθησε να ικανοποιήσει το αίτημα της υπηρεσίας για τις μετακινήσεις; Κατάλαβε ότι το όχημα προορίζονταν για την Αγροφυλακή και δη ότι πάει σε νησί; Ή μήπως νόμιζε ότι πάει στην Αγροφυλακή του Κολωνακίου ή στην Τροχαία Εθνικών Δρόμων; Φανταστείτε, όσοι ξέρετε την Σύρα μου, να προσπαθεί ο κ. Γιανελάκης να επιληφθεί περιστατικού στον Χαρασόνα στον Κάβο ή σε κάποιο άλλο κακοτράχαλο σημείο του νησιού, που δόξα τον Κύριο έχει πολλά! Ρε ποια κρίση μας λέτε και κολοκύθια; SLK και ξερό ψωμί.

Σε καμία περίπτωση δεν θέλω να θίξω τον προϊστάμενο της υπηρεσίας στην Σύρο κ. Γιανελάκη, ούτε και κανέναν υφιστάμενο του, καθότι γνωρίζω ότι από την μέρα που ανέλαβαν έχουν δείξει υπερβάλλον ζήλο για τις υποχρεώσεις τους. Άλλοι είναι αυτοί που θέλουν το ξύλο!

Πέμπτη 8 Απριλίου 2010

1286 - Πόλεμος Τήνου Νάξου Σύρου για ένα γάιδαρο


Χρειάστηκε η υπόδειξη του καλού φίλου, συνάδελφου και συνεργάτη του Άρτου του Δια για να μου γίνει γνωστό το παρακάτω κείμενο του Τιμολέοντος Αμπελά. Κάποιου που το όνομα του έχει δοθεί σε οδό του νησιού μας. Γιατί άραγε; ποιος να ξέρει! Ωχαδερφιστές νεοέλληνες αμαθείς και στην καλύτερη ημιμαθείς, είμαστε όλοι μας. Πόσο καλύτεροι, σοφότεροι και δυνατότεροι θα ήμασταν όλοι μας, οι Έλληνες, αν ξέραμε την ιστορία μας!
Παρακαλώ τους γείτονες να διαβάσουν όλο το κείμενο πριν να βγάλουν συμπεράσματα.
----------------------------------------------------------------------------------

Εν έτει 1286, ηγεμονεύοντος του Δουκάτου Ναξίας Μάρκου του Β΄ Σανούδου, ήτοι εν εποχή καθ’ ην ήρχισαν συγκεντρούμενοι περί τον λόφον της άνω Σύρου οι ευάριθμοι εγχώριοι μετά των προσελθόντων έξωθεν ξένων, πειραταί τινές είχον αρπάσει από των ονοστασίων του Δουκός της Τήνου Γκίζη εύμορφον οχευτήν όνον, εξ εκείνων οίτινες απετέλουν τον πολυτελή κόσμον των ιπποτών των νήσων.
Οι πειραταί θεωρήσαντες πολύτιμον την λείαν έσπευσαν να πλεύσωσιν εις Νάξον και να πωλήσωσιν τον αρπαγέντα όνον εις τον υιόν του Δουκός της Νάξου Σανούδου Γουλιέλμον, όστις νεαρός έτι ηγεμονόπαις και πρίγκηψ έμελλε να ποιή τας εκδρομάς του εις την νήσον δι’ αυτού. Ο Τήνιος Δουξ μαθών την αρπαγήν του όνου και την πώλησίν του εις τον Γουλιέλμον Σανούδον μαίνεται, υποπτεύεται μυστικήν τινά συνεννόησιν του Ναξίου πρίγκηπος μετά των πειρατών. Το γεγονός λαμβάνει πολιτικόν χαρακτήρα και άνευ τελεσιγράφων και αιτήσεων ικανοποιήσεως προετοιμάζεται να ικανοποιηθή μόνος αρπάζων μετά του όνου και μίαν νήσον από του Δουκάτου Ναξίας και τοιαύτην εύρε την πλησιεστέραν αυτώ, ήτοι την Σύρον, ην ήλπισεν άνευ δυσχερειών να κατακτήση και προσκολλήση εις το Δουκάτον της Τήνου (1)∙ εξοπλίζει λοιπόν τον δουκικόν στόλον του, ήτοι πλοιάριά τινα, ναυλοχούντα εν τω λιμένι της Τήνου και εκπλέει κατά της Σύρου, ην πολιορκεί, ή μάλλον ειπείν, αποκλείει τον λιμένα αυτής και προσκαλεί τους Συρίους εις παράδοσιν. Αλλ’ οι Σύριοι αντέστησαν και εμήνυσαν τον κίνδυνον τω Δουκί Μάρκω Σανούδω ευρισκομένω τότε εν Άνδρω. Αλλ’ επικουρία δεν έφθανεν∙ η πολιορκία δεν ελύετο και ίσως ήθελεν ευχερώς περιέλθει η Σύρος εις τον τήνιον Δούκα, εάν δεν ελύετο η πολιορκία τη επεμβάσει Γάλλου ναυάρχου. Ιδού πώς ιστορούνται τα της λύσεως της πολιορκίας και της συμφιλιώσεως των πολεμίων Δουκών Τήνου και Ναξίας. Καθ’ ην εποχήν επολιορκείτο έτι η Σύρος υπό του Γκίζη ο αρχιναύαρχος του βασιλέως της Σικελίας Ναρζώτος Δε Τουσύ (Narjaut De Toucy) διευθυνόμενος μετά του στόλου του, ήτοι των δύο κατέργων του και ενός πλοίου εις Αντιόχειαν, ης ηγεμονίς ήν η Λουκία, προσήγγισεν εις την νήσον Μήλον, είτ’ εκ τρικυμίας αναγκασθείς, είτ’ εκ πόθου ίνα επισκεφθή την συγγενή του Κασσάνδραν Σανούδου, σύζυγον του νεωτέρου υιού του Σανούδου και ηγεμονίδα της Μήλου. Η Κασσάνδρα, γυνή ικανότητος, συγγενής ισχυρών βαρόνων και πριγκήπων της εποχής εκείνης, θυγάτηρ του Ενετού βαρόνου Καλαβρύτων Γοτφρείδου Δε Τουρναί, γνωρίζουσα τον κίνδυνον ον διέτρεχεν η πολιορκουμένη Σύρος, ανήκουσα εις το Δουκάτον του πενθερού της Σανούδου, επισκέπτεται τον ναύαρχον Narjaut De Toucy, και τον πείθει να μεσολαβήση υπέρ των Συρίων, λύων την πολιορκίαν αυτής και κηρυττόμενος σύμμαχος του Δουκός Σανούδου.
Ο ναύαρχος εκπλέει αμέσως, παραλαμβάνει εξ Άνδρου τον εκεί διαμένοντα Δούκα Σανούδον και ελθών εις Σύρον λύει την πολιορκίαν αυτής και συντελεί εις την φιλίωσιν των πολεμίων Δουκών, Σανούδου και Γκίζη, ους επί πλέον διήλλαξεν συμπεριλαβών μετ’ αυτού αμφοτέρους εις Εύριπον, ένθα ως διαιτητήε ειρήνευσεν αυτούς ο Ενετός Βάιλος Ιάκωβος ο Δαμολίνος. Και η μεν Σύρος έμεινε πάλιν τω Δουκί Ναξίας, ουχ ήττον η πολιορκία αύτη και η αντίστασις επήνεγκον δι’ αμφοτέρους δαπάνην τριάκοντα χιλιάδων σολδίων, άτινα βεβαίως δι’ εκείνην την εποχήν και οτυς πτωχούς Συρίους ήσαν πολλά.
*Βεβαίως εν τη πολιορκία ταύτη της Σύρου το μήλον της έριδος δεν ήτο ο αρπαγείς όνος, αλλ’ αυτή αύτη η Σύρος. Η αρπαγή του όνου ήτο πρόχειρος αφορμή προς κατάκτησιν της νήσου, ην δεν ηδύνατο κατά τα φαινόμενα να φρουρήση ο Δουξ αυτής Σανούδος, καθόσον αφήκεν αυτήν πολιορκουμένην και υπερασπιζομένην υπό μόνων των κατοίκων αυτής, οίτινες απετέλουν άτακτον και πολύγλωσσον έτι πληθυσμόν, συγκροτηθέντα εκ των συρρευσάντων αυτ’οθι ξένων. Ο ευμαθής φίλος μου Σ.Π. Λάμπρος εκτιθέμενος μετά χαριτολογίας τα της αρπαγής του όνου προστίθησι: «Αλλά το πράγμα ήτο σπουδαίον. Δεν πρόκειται περί κοινής αρπαγής ή κλοπής∙ αν ο όνος ηγοράζετο παρά ναξίου τινός οπωροπώλου και ηναγκάζετο να μαστιγώται μεταφέρων πορτοκάλλια ή σταφυλάς, υπομονή! Θα ετιμωρείτο δικαίως διότι έστερξεν εις την αρπαγήν, επειδή αληθεύει και περί των όνων ότι είπεν ο Ηρόδοτος περί των γυναικών, ότι ει μη αυταί εβούλοντο ουκ αν αρπάζοιντο.
Αλλά δεν είχεν ούτως η υπόθεσις. Ο όνος επωλήθη εις τον υιόν του γείτονος δουκός∙ και λοιπόν ο κυρ Γουλιέλμος εποχούμενος επί του ηρπαγμένου δασύτριχος αγγέλου, πλουσίως κεκοσμημένου δια πορφυροβαφών και χρυσοϋφάντων φαλάρων, θα κατώρθου θαυμάσια πράγματα, θα επετύγχανε να θέλξη την νησιωτικήν καμμιάς ναξίας νύμφης καρδίαν, αι δε παράλιοι καρδίαι, αν και ψυχρότεραι των μεσογείων δια την πνέουσαν ποντιάδα, μετέχουσιν όμως και της οιονεί ευωδίας της θαλάσσης και της αρμονίας του κύματος, αν και κάπου κάπου αρέσκονται να ομοιάσωσι προς τα θολωμένα νερά του τεταραγμένου αιγιαλού. Πάντα ταύτα και έτι άλλα πολλά, ιπποτικώτερα και δυναστικώτερα, έβαλε κατά νουν ο τήνιος δουξ Βαρθολομαίος και εσκέφθη, ότι η παρά του Γουλιέλμου αγορά του όνου ήτο προσβολή, ην δεν ώφειλε ν’ ανεχθή.
Και λοιπόν, ως άλλος Ναπολέων, εγρήγορα εγρήγορα παρασκευάζει τον στόλον αυτού, όσα δηλαδή πλοία τω ευρέθησαν πρόχειρα, και αποπλέει… Κατά της Νάξου, όπου το σώμα του εγκλήματος; Ουχί, αλλά κατά της Σύρου, υποκειμένης και ταύτης εις την αρχήν του πατρός του αυθαδώς αγοράσαντος τον κλοπιμαίον όνον». Ημ. Οικ. 872
…………………………………………
Από την Ιστορία της νήσου Σύρου, του Τιμολέοντος Δ. Αμπελά,
τυπ. Εν Ερμουπόλει Σύρου, 1874

ΕΙΔΗΣΗ ΑΠΟ ΤΟΝ ΩΡΙΩΝΑ


Ω Ρ Ι Ω Ν - Το ΔΙΚΤΥΟ των ΚΥΝΗΓΩΝ
Κρήτης 2, 15127, Μελίσσια-Αθήνα
www.orion.net.gr orion@orion.net.gr
Αθήνα, 7/4/2010

Προς:Γ.Φραντζεσκάκη, συντάκτη K9Life, k9mailbox@yahoo.com
Σύνταξη Καθημερινής, kathimerini@kathimerini.gr, fax:2104808055
Κοιν.:Κυνηγετικές Οργανώσεις,
Κυν.Περιοδικά και Ιστοσελίδες,
Επαγγελματίες του κυν.χώρου,
Μέλη και φίλοι του Ωρίωνα.


Θέμα:Ανακριβές δημοσίευμα στη στήλη K9Life της Καθημερινής

Αξιότιμε Κύριε Φραντζεσκάκη,

Σε δημοσίευμα σας στο περιοδικό "Κ" της Καθημερινής, την Κυριακή 21-3-2010, με τίτλο «Έγκλημα και Τιμωρία - Μια απόφαση σταθμός της ελληνικής δικαιοσύνης» ασχοληθήκατε με το αποτρόπαιο έγκλημα ενός κτηνοτρόφου της Ρόδου, ο οποίος σκότωσε τρία κυνηγετικά σκυλιά κρεμώντας τα δύο από αυτά και δηλητηριάζοντας το τρίτο, για παραδειγματισμό όπως ανέφερε. Ο συγκεκριμένος κτηνοτρόφος εκτός από τον αποκρουστικό θάνατο που προκάλεσε στα σκυλιά, κατείχε παρανόμως παγίδες και δόκανα τις οποίες χρησιμοποιούσε για να θηρεύει παράνομα πέρδικες και λαγούς όπως έγινε γνωστό από άλλα δημοσιεύματα.

Σας συγχαίρουμε για την ανάδειξη του εγκλήματος αυτού που επιτέλους, με μια απόφαση σταθμό όπως την αποκαλέσατε και εσείς, ένας Έλληνας Δικαστής απέδωσε ουσιαστική δικαιοσύνη αλλά και ένα σοβαρό μάθημα για όλους μας.

Στο κατά τα άλλα αξιόλογο δημοσίευμά σας, υπάρχει μια εκ παραδρομής λανθασμένη αναφορά σχετικά με την απόδοση των συγχαρητηρίων για τη αποκάλυψη, διαλεύκανση και τιμωρία της παραπάνω αποτρόπαιας πράξης:
"Οσοι τους εντοπίζουν και δεν αδιαφορούν δεν είναι «καταδότες» ή μυστήριοι ζωόπληκτοι.Είναι κανονικοί άνθρωποι με οξυμμένο το αίσθημα της ανθρωπιάς της αξιοπρέπειας του καθήκοντος.
Το Κ9 συγχαίρει από βάθους ψυχής τους δύο αγροφύλακες και τις δικαστικές αρχές της Ρόδου."
Οι αγροφύλακες που αναφέρατε στο δημοσίευμά σας, δεν είχαν οποιαδήποτε συμβολή ή συμμετοχή στη σύλληψη και παραπομπή του εν λόγω κτηνοτρόφου. Και δυστυχώς ούτε στην ουσιαστική φύλαξη της υπαίθρου έχουν οποιαδήποτε συμμετοχή, μιας και η επανίδρυση του συγκεκριμένου σώματος που έγινε πρόσφατα είχε περισσότερο επικοινωνιακό παρά ουσιαστικό χαρακτήρα, γεγονός που επιβεβαιώνεται από την πρόσφατα εξαγγελθείσα βούληση της Πολιτείας να προχωρήσει στην κατάργηση του αξιόλογου αλλά κακοδιαχειριζόμενου θεσμού της Αγροφυλακής και στην μετάταξη των υπαλλήλων της στη Δασική Υπηρεσία όπου ευχόμαστε να επιτελέσουν πλέον ουσιαστικό και όχι επικοινωνιακό έργο.

Τον άνθρωπο που διέπραξε το συγκεκριμένο έγκλημα, τον εντόπισαν και συνέλαβαν οι Θηροφύλακες του Κυνηγετικού Συλλόγου Ρόδου, ύστερα από καταγγελίες κυνηγών του ιδίου Συλλόγου. Θεωρούμε λοιπόν ότι τα συγχαρητήριά σας, θα έπρεπε να απευθύνονται στους κυνηγούς-μέλη του Κυνηγετικού Συλλόγου Ρόδου για την ευαισθησία τους να αναφέρουν το γεγονός και βεβαίως στους Θηροφύλακες του εν λόγω συλλόγου που ολοκλήρωσαν τη διαλεύκανση της υπόθεσης και την παραπομπή του δράστη στη Δικαιοσύνη.

Οι θηροφύλακες του ΚΣ Ρόδου, όπως και οι εκατοντάδες συνάδελφοί τους όλων των κυνηγετικών συλλόγων της χώρας μας, μισθοδοτούνται και εξοπλίζονται από τις εισφορές των κυνηγών, χωρίς την παραμικρή συμβολή της Πολιτείας. Βρίσκονται νυχθημερόν στη θεσμικά απροστάτευτη Ελληνική ύπαιθρο, έχοντας να επιδείξουν αξιοζήλευτο έργο σε επίπεδο ελέγχων και μηνύσεων για παραβάσεις του Δασικού Κώδικα, θέτοντας πολλές φορές εαυτούς σε ιδιαίτερο κίνδυνο στα πλαίσια της υπηρεσίας τους. Οι Θηροφύλακες επιτελούν ουσιαστικό και σημαντικό έργο για την προστασία της φύσης και των θηραμάτων, σε αντίθεση ενδεχομένως με τους αντίστοιχους υπαλλήλους του Δημοσίου που δεν έχουν να επιδείξουν κάποια ουσιαστική ενέργεια για την προστασία της άγριας πανίδας.

Οι κυνηγοί δεχόμαστε τακτικά τα «πυρά» τόσο των ΜΜΕ όσο και της κοινής γνώμης, κυρίως λόγω της λανθασμένης προσέγγισης που επικρατεί πως για την προστασία του περιβάλλοντος πρέπει να το απομονώσουμε από τον άνθρωπο. Αντιλαμβάνεστε πως εκτός από άστοχη και αντιεπιστημονική αυτή η προσέγγιση είναι και επικίνδυνη μιας και αφήνει ανοιχτό και ελεύθερο το πεδίο σε όσους καταχρώνται και καταστρέφουν την Ελληνική φύση για ίδιο οικονομικό όφελος.

Περιμένουμε από σας και την εφημερίδα στην οποία εργάζεστε που χαρακτηρίζεται από αντικειμενικότητα και ευθύνη απέναντι στο αναγνωστικό κοινό της σε ότι αφορά τις ειδήσεις που αναδεικνύει, να διορθώσετε προς το ορθό την απόδοση των συγχαρητηρίων για την παραπάνω ενέργεια γεγονός που θα έχει και συμβολικό αλλά και ουσιαστικό χαρακτήρα. Εκτιμούμε πως λόγω των παραπάνω, αν θεωρείτε πραγματικά αξιέπαινη τη συγκεκριμένη ενέργειά τους, οι θηροφύλακες του Κυνηγετικού Συλλόγου Ρόδου αξίζουν της αναγνώρισης του αναγνωστικού σας κοινού, έστω και τώρα.
Για τον Ωρίωνα
Με εκτίμηση,

O Πρόεδρος Δημήτρης Χριστοδουλάκης
Ο Γ.Γραμματέας Νίκος Παπαϊωάννου

Τετάρτη 7 Απριλίου 2010

ΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΠΛΩΡΗΣ. Τα μεν και τα δε, σχετικά με την υπεραλίευση των Τονοειδών. ΤΥΠΟΣ ΨΑΡΕΜΑ 7/4/10



Σύμφωνα με μελέτες που έχει στα χέρια της η Greenpeace και όχι μόνο, μερίδα από τα πιο δημοφιλή αλιεύματα του πλανήτη μας βρίσκεται στο κόκκινο! Συγκεκριμένα οι πληθυσμοί του Τόνου, του Ξιφία, οι Γαρίδες, ο Μπακαλιάρος, το Κοκκινόψαρο από αλόγιστη υπεραλιεία, τείνουν προς εξαφάνιση.
Η επίσημη ανακοίνωση της Οργάνωσης:
«Η χρόνια υπεραλίευση σημαντικών εμπορικών ειδών, οι καταστροφικές και οι μη επιλεκτικές μέθοδοι αλιείας, αλλά και η καταστροφή των περιοχών αναπαραγωγής και ανάπτυξής τους, έχουν οδηγήσει πολλούς πληθυσμούς ψαριών και θαλασσινών στο χείλος της κατάρρευσης.»
Διαβάζοντας την όλη ανακοίνωση και φτάνοντας στις προτάσεις για την προστασία των ειδών και την ανάκαμψη του πληθυσμού τους. Φτάνουμε στο παρακάτω σημείο:
«Για την προστασία της θαλάσσιας ζωής είναι απαραίτητο ένα παγκόσμιο δίκτυο θαλάσσιων καταφυγίων που θα καλύπτει το 40% της θαλάσσιας έκτασης. Τα θαλάσσια καταφύγια είναι περιοχές απόλυτης προστασίας, οι οποίες θα δώσουν την ευκαιρία στους πληθυσμούς των ψαριών να αποκατασταθούν. Παράλληλα, στο υπόλοιπο 60% των ωκεανών η εκμετάλλευση των αλιευτικών πόρων θα πρέπει να είναι βιώσιμη, ώστε να διασφαλίζεται ο θαλάσσιος πλούτος. Έτσι, θα είμαστε σίγουροι ότι δε θα πούμε το ψάρι... ψαράκι!»
O τελικός αποδέκτης της κίνησης – διαμαρτυρίας της Οργάνωσης δεν είναι άλλος από μεγάλες αλυσίδες Super Market. Στυλοβάτης αυτής, φυσικά ο απλός καταναλωτής! Η φόρμα είναι έτοιμη στην ιστοσελίδα της Οργάνωσης και ψάχνει υποστηρικτές – αποστολείς.
«Οι περισσότεροι ιχθυοπληθυσμοί απειλούνται άμεσα από την υπεραλίευση, τις καταστροφικές μεθόδους αλιείας και την καταστροφή των περιοχών αναπαραγωγής των ψαριών και θαλασσινών. Ενώ οι θάλασσες αδειάζουν, η εταιρία σας εξακολουθεί να διαθέτει τα είδη που κινδυνεύουν περισσότερο.
Ως καταναλωτής σας ζητάω να θεσπίσετε συγκεκριμένη πολιτική ώστε να εξασφαλίσετε ότι τα ψάρια και τα θαλασσινά που προμηθεύεστε έχουν αλιευθεί με βιώσιμο τρόπο. Σας παρακαλώ να με ενημερώσετε για τα βήματα που προτίθεστε να ακολουθήσετε προς τη θέσπιση πολιτικής για την προστασία της θαλάσσιας ζωής.
Αν θέλουμε θάλασσες πλούσιες σε ζωή, πρέπει κι εμείς ως καταναλωτές να αναλάβουμε δράση για την προστασία τους.
Υπόγραψε την επιστολή που ακολουθεί. Η Greenpeace θα συγκεντρώσει τις υπογραφές και θα τις παραδώσει στα αντίστοιχα σούπερ μάρκετ.
Μέχρις στιγμής έχουν σταλεί 1853 μηνύματα. Πρόσθεσε κι εσύ το δικό σου.»


Εξασφαλίσαμε για σας και την άλλη άποψη. Αυτήν που έχει ένας επαγγελματίας ψαράς. Που ζει την οικογένεια του από το ψάρεμα του Τόνου και του Ξιφία. Ο καπετάν Μάμας είναι από την Κάλυμνο και μαζί με τους γιους του, τον Κώστα και τον Σκεύο, ξενιτεύονται από τον Φεβρουάριο μέχρι και τον Σεπτέμβριο, για να βγάλουν το μεροκάματο.
Μας λέει ο καπετάν Μάμας:
«Είμαι στην θάλασσα από παιδί, όταν δούλευα με τον πατέρα μου στα σφουγγαράδικα. Αξιώθηκα και έβγαλα ετούτο το σκαρί και μαζί με τα παιδιά μου καταγινόμαστε μερόνυχτα για μήνες μακριά από το σπίτι μας. Τα πρώτα χρόνια ήταν καλά, μετά όμως πλάκωσαν τα Γρι Γρι και μας πήρε όλους και μας σήκωσε. Αυτοί δεν ψαρεύουν, αρμέγουν στην κυριολεξία την θάλασσα! Απλώνουν δίχτυα και ότι μπει μέσα, πάει!»
ΕΡ. Με ποιον τρόπο ψαρεύετε καπετάνιο και για πόσο καιρό;
ΑΠ. Εμείς δουλεύουμε με το λεγόμενο Ξιφοπαράγαδο. Ρίχνουμε δηλαδή παραγάδια τα οποία ταξιδεύουν και ότι γίνει! Από την 1η του Φλεβάρη μέχρι το τέλος του Σεπτέμβρη ότι μπορέσουμε και κάνουμε.
ΕΡ. Οι μεγάλοι ανταγωνιστές σας πως δουλεύουν;
ΑΠ. Κυκλώνουν τα κοπάδια με δίχτυα, τα κάνουν σάκους και μπορεί να δεις ένα Γρι Γρι να σέρνει από πίσω του και τρεις ή τέσσερις από δαύτους. Χιλιάδες κιλά! Τα παίρνουν μεγαλύτερα αλιευτικά που τους περιμένουν απίκο! Μέχρι ελικόπτερα έχουν επάνω, τα παραδίδουν και ξαναβγαίνουν για δουλεία αμέσως. Αυτοί εκεί έχουν τον εξοπλισμό και τα ζυγίζουν, μετρούν το πάχος τους και αν είναι όπως θέλουν οι πελάτες τους στην Ιαπωνία, τα πουλάνε. Αλλιώς τα έχουν μέσα εκεί και τα εκτρέφουν μέχρι να πάνε εκεί που θέλουν. Σαν να πούμε ένα ιχθυοτροφείο. Αυτά τα ψάρια όμως δεν προλαβαίνουν να γεννήσουν, έτσι μειώνονται τα μεγάλα ψάρια, οι γεννήτορες να πούμε. Αυτή είναι η καταστροφή και όχι τα παραγάδια που βάζουμε εμείς και που πρέπει αν έχουμε ψάρια, να πιάσουμε λιμάνι, να ξεφορτώσουμε και να ξαναβγούμε την επόμενη μέρα.
ΕΡ. Υπάρχει δηλαδή κύκλωμα που δουλεύει.
ΑΠ. Κύκλωμα δεν λες τίποτα! Ξέρουμε όλοι όσοι είμαστε στον χώρο, μια Ελληνική και μια Ιταλική εταιρία που εμπορεύονται ψάρια, οι οποίες αγόρασαν Γρι Γρι από Τουρκία που ήταν φτηνά. Έβαλαν Έλληνες καπεταναίους μέσα που ξέρουν την δουλειά. Πήραν και Τούρκους ή άλλες λατσιόνες που θέλουν φτηνά μεροκάματα και ψαρεύουν με δίχτυα που ταξιδεύουν. Εδώ στην Ευρώπη απαγορεύονται αυτά, εκεί όμως όχι. Αυτοί έχουν καταστρέψει τις θάλασσες.
ΕΡ. Έτυχε ποτέ να συναντήσεις κανένα τέτοιο;
ΑΠ. Άκου τι λέει! Πήγα με τα αδέλφια μου, που κάνουν την ίδια δουλεία, κάτω στην Κύπρο. Ένα μήνα ταξίδι σχεδόν! Πριν χρόνια οι Τούνες και οι Ξιφιοί μαύριζαν τα νερά. Εκεί να δεις μεροκάματα καλά. Μετά πλάκωσαν τα Γρι Γρι και δεν βλέπεις τίποτα πια. Ήρθανε μια μέρα και αυτοί οι οικολόγοι…πως τους λένε μωρέ; Αυτοί με τα σκάφοι και τις σημαίες, να μας κάνουν έλεγχο. Έλεγχο σε μας, με τα παραγάδια. Στον δίπλα κάβο όμως που ήταν τα μεγάλα, δεν πήγαν. Ποιος να πάει κοντά!
ΕΡ. Τώρα που μάλλον θα μπει ποσόστωση και στον Ξιφία, όπως στον Τόνο, τι θα κάνετε όταν σας γυρίζουν στα λιμάνια, πως θα βγάζετε μεροκάματο;
ΑΠ. Θα αναγκαστούμε να κάνουμε μερικές χιλιάδες ευρώ έξοδα, να μετατρέψουμε τα καΐκια μας και θα ασχοληθούμε και με άλλα είδη ψαρέματος. Θα κόψουμε δηλαδή κι άλλων τα μεροκάματα. Τι να κάνουμε όμως; Πρέπει να ζήσουμε κι εμείς!
ΕΡ. Τι έξοδα έχει αυτό το ψάρεμα;
ΑΠ. Αυτό το ψάρεμα έτσι όπως έχει γίνει, έχει μόνο έξοδα! 200 ευρώ έχουν τα δολώματα. Κάθε δηλωσία βάζουμε και κάτι φώτα (CYALUME) πάνω στα παραγάδια για να τραβούν το ψάρι, αλλιώς δεν κάνουμε τίποτα. 25 σεντς το ένα βάλε επί 400 φώτα, να δεις την σούμα. Πετρέλαια, ο μηνιάτης (ο ναύτης που πληρώνεται με τον μήνα), φθορές του καϊκιού. Όλα αυτά από το ψάρεμα που κάναμε χθες βγήκαν ίσα ίσα. Ας μην σου βάλω τις φουσκοθαλασσιές που μας κρατούν δεμένους.
Τα έσοδα να σου πω, για να τα ξέρεις όλα! 7 ευρώ το κιλό μας τα αγοράζει ο μανάβης. Εσύ το αγοράζεις όμως 30 και 35 ευρώ από τον ψαρά!
ΕΡ. Έχεις τίποτα παράξενο να μας πεις;
ΑΠ. Πρώτη φορά πριν τρεις μέρες, πιάσαμε ένα ψάρι που στην ράχη του είχε ένα μαραφέτι! Το πήγαμε εδώ στην Σύρα στο γραφείο αλιείας της περιφέρειας και μας είπαν ότι το έχουν μαρκάρει από την Ισπανία. Θα μεριμνήσει το γραφείο τώρα να τους το στείλει, για να διαγράψουν το ψάρι από τους καταλόγους και να δουν την εξέλιξη του. Πήρα και 200 ευρώ! Τόσο κάνει λέει η μάρκα στην ράχη. Έχει κι άλλες που είναι ηλεκτρονικές και κάνουν 400€. Που είναι όμως δεν μου είπαν, να κάνουμε χαρτζιλίκι!

Να πούμε εδώ ότι ο Διεθνής Οργανισμός για τη Διαχείριση των Τονοειδών (ICCAT) έχει εισηγηθεί στην Ε.Ε., η οποία με την σειρά της αποδέχτηκε, την απαγόρευση δύο μηνών κάθε χρόνο -Οκτώβρη και Νοέμβρη- το ψάρεμα ξιφία στη Μεσόγειο.
Στην Ελλάδα, ωστόσο, η απαγόρευση ισχύει για περισσότερα από 15 χρόνια και μάλιστα 4 μήνες κάθε χρόνο (Οκτώβρη - Γενάρη). Είχε θεσμοθετηθεί με πρωτοβουλία των ίδιων των ψαράδων, οι οποίοι όμως σήμερα αντιδρούν για αθέμιτο ανταγωνισμό, έναντι ενός είδους που κινείται συνεχώς μέσα στην Μεσόγειο, έχοντας να ανταγωνιστούν μεγάλα σκάφη που ανήκουν σε εταιρείες μεγαθήρια. Δεν ξέρω αν θα μπορέσουν μερικές υπογραφές να σταματήσουν αυτόν τον χορό των εκατομμυρίων! Όπως επίσης δεν ξέρω κατά πόσο προτίθενται τα super market να μειώσουν τα κέρδη τους, κάνοντας ένα υποτιθέμενο μποϊκοτάζ σε αλιεύματα που έχουν αλιευτεί με τον ένα ή τον άλλο τρόπο. Μήπως μια κρούση προς άλλη κατεύθυνση θα έφερνε καλύτερα αποτελέσματα; Το μόνο σίγουρο είναι ότι για μια ακόμα φορά επαληθεύεται η παροιμία που λέει: Το μεγάλο ψάρι τρώει το μικρό. Μπορούμε επίσης να καταλάβουμε τα μεγάλα κοινωνικά προβλήματα που εγείρονται με βιαστικούς και λάθος χειρισμούς. Ο πλανήτης μας δέχεται καθημερινά πλήγματα σε όλα τα μήκη και τα πλάτη του. Κάποιοι κερδίζουν από αυτό, θα μπορέσει η κυρά Μαρίκα και ο κυρ Πανάγος να σταματήσουν αυτές τις μηχανές του θανάτου; Η ενημέρωση του πολίτη είναι το Α και το Ω, όλα τα όνειρα όμως έχουν και τον ανάλογο ουρανό να τα χωράει.

Τρίτη 6 Απριλίου 2010

ΝΕΟ ΤΕΥΧΟΣ ΤΥΠΟΣ ΚΥΝΗΓΙ


Μαχόμενο περιοδικό για μαχόμενους αναγνώστες. Κυκλοφορεί αύριο και κάθε Τετάρτη με τον Ελεύθερο Τύπο. Αν σέβεστε την κυνηγετική σας υπόσταση, μην το χάσετε!

Πέμπτη 1 Απριλίου 2010

«ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ» ΝΗΟΛΟΓΙΟ ΣΥΡΟΥ 688. Το πρώτο ταξίδι των Συριανών για πέρδικες, μετά τον πόλεμο! ΤΥΠΟΣ ΚΥΝΗΓΙ 31/3/10



Ένα σκαρί γεννήθηκε στον Ταρσανά της Σύρας, ο οποίος ξεκίνησε να λειτουργεί το 1860. Ο Μιχαήλος Μαυρίκος το 1927 σκάρωσε έναν βαρκαλά. 9,80 μέτρα μήκος κρύβοντας μέσα στα ξύλινα παΐδια του μια semi diesel Skandia με πυρόφουσκα, που του εξασφάλιζε τα 6 μίλια ωριαία ταχύτητα. Άγιος Νικόλαος το όνομα του με νηολόγιο Σύρου 688. Καραβοκύρης του ο Αλέξανδρος Μανδηλαράς. Με αυτό το σκαρί πάλευε να θρέψει την οικογένεια του ο καπεταν Αλέκος. 5 γιοι και 3 κόρες η φαμίλια του.
Η μπότα του Ιταλού κατακτητή πάτησε το νησί της Σύρας και υποχρέωσε τον καπεταν Αλέκο να δουλεύει για λογαριασμό τους. Όργωνε τις Κυκλάδες μεταφέροντας πότε εφόδια, πότε έγγραφα και πότε αξιωματικούς των Ιταλών χωρίς να μπορεί να πει κουβέντα. Είχε γυναίκα και παιδιά βλέπεις! Σταμπάρισαν και το καΐκι με μπογιά, το νούμερο 22. Μέσα σε όλο αυτό το πήγαινε – έλα αρκετές ήταν οι φορές που απάγκιαζε στον όρμο του Αι Γιάννη, μετά τον Σκίνο και την Μοσκλιού, νοτιοανατολικά της Άνδρου. Άκουγε το κακάρισμα από τις πέρδικες και στο μυαλό του έρχονταν οι φίλοι του οι Συριανοί περδικάδες. Ο Αντώνης το Κάρβουνο, ο Βαγγέλης ο Παπλωματάς, ο Σπύρος ο Εφημεριδάς, ο Νικολής το Γαργαλέτο, το Μανωλέο και τόσοι άλλοι. «Που είσαστε μωρέ, να ευχαριστηθεί η ψυχή σας τουφεκιές!» μονολογούσε και σώπαινε στο αυστηρό βλέμμα του Ιταλού στρατιώτη.
Τα χρόνια της κατοχής πέρασαν κι ήρθε η ώρα της λευτεριάς. «Να πάτε στο ανάθεμα!» ήταν ο αποχαιρετισμός του καπετάνιου στους κατακτητές. Η αγανακτισμένη και μπάσα φωνή του, ακούστηκε από την περιοχή «βαπόρια» μέχρι την κορυφή του λόφου της Ανάστασης! Οι Ιταλοί εγκαταλείποντας το νησί, άφησαν απείραχτο τον βαρκαλά του καπεταν Αλέκου. Τότε μαζί με τον Γιαούλη και το Τουρκί, συμπλήρωναν την τριάδα που εφοδίαζε το νησί με κάθε λογής πραμάτεια. Ο Αλέκος συζήτησε ότι άκουγε πολλά πουλιά στην Άνδρο να φωνάζουν. Δεν άργησε να γίνει μια συνάντηση στην ταβέρνα του Γαβρίλη, πίσω από τον θερινό κινηματογράφο «ΠΑΛΛΑΣ». Η λίστα συμπληρώθηκε αμέσως και το ταξίδι κανονίστηκε στο άψε σβήσε! Τα ονόματα των επιβατών, διάβαζε ο Λιμενάρχης και ένας ένας με τα μπαγκάζια του έμπαινε στο καΐκι.
Κουλούρης Σταύρος, Νομικός Νικ. (Γαργαλέτο), Νομικός Εμμ. (Μανωλέο), Νομικός Ελευθ. (Τεμπέλας), Τόζος Μάριος, Άγας Πολύδωρος, Μπούμπας Νικ. Μιληδώνης Ισίδωρος, Θεοδώρου Ευαγγ. (Παπλωματάς), Αραούζος Κων/νος, Μιχάλης Βαφέας (Άλιμα), Αντώνης Μαραγκός (Κάρβουνο), Σπύρος Παπαδόπουλος (Πράκτορας Αθηναϊκού Τύπου), Γιάννης Γαρράς και τελευταίος ο Αντρέας Μπάρμπης, που δούλευε στου κ. Καμπάνη του δικηγόρου. Πλήρες επιβατών έξω από το παλιό Λιμεναρχείο στην πλατεία Κανάρη, ο Άγιος Νικόλαος έβαλε ρότα για την Άνδρο με πλήρωμα τον καπεταν Αλέκο και τον γιο του τον Βασίλη, 22 χρονών παλικάρι τότε. Το αντίτιμο του ταξιδιού είχε κανονιστεί στις 300 δραχμές. Το μεροκάματο τότε ήταν 5 δρχ. και η άδεια του κυνηγίου έκανε 15. Τα έξοδα ήταν δυσβάστακτα για τους μεροκαματιάρηδες και τα είχαν αναλάβει όλα οι αδελφοί Κουλούρη. Ο Σταύρος και ο Δημήτρης, που ήταν κάποιοι από τους πολλούς βιομηχάνους του νησιού, διατηρώντας μια από τις κλωστοϋφαντουργίες που πλημμύριζαν τους δρόμους του Ηρώων, κάθε μεσημέρι στο σχόλασμα. Το ημερολόγιο του σκάφους έγραφε 25 Αυγούστου 1945, ήταν το πρώτο ταξίδι των Συριανών για πέρδικες εκτός Σύρου. Όταν ξανοίχτηκαν για τα καλά, άκουσαν φωνές βαθειά στην πλώρη! Ποιος είναι μωρέ; Ο καπεταν Αλέκος γελούσε γιατί ήξερε. Ο Άγας ο Νικολής και ο Ρουσσουνέλος ο Κωνσταντής ξεφύτρωσαν σαν φάντηδες μπαστούνι. Τα άτομα ήταν πολλά και η λαχτάρα μεγάλη. Στην ζούλα ο καπετάνιος τους καμουφλάρισε με έναν μουσαμά. Γίνονταν να αφήσει τον γαμπρό του τον Νικολή έξω! Ο Ρουσσουνέλος ο Κώστας κράταγε ένα ντουφέκι κόσμημα στα χέρια. «Που το βρήκες αυτό;» Απόρησαν όλοι. Του το είχε δώσει ο αδελφός του παρόντα Σταύρου Κουλούρη, ο Δημήτρης, που δεν μπορούσε να πάει μαζί. Είχε επισκέπτες. «Πάρε ρε Κώστα το ντουφέκι μου, πάρε και ένα τάλιρο το μεροκάματο σου και ότι φέρεις πίσω, δώσε μου τα να φιλέψω τους ξένους μου» του είχε πει. Του εμπιστεύτηκε ένα οπισθογεμές Βέλγικο MASQUELIERE, το οποίο φάνταζε μπροστά στα εμπροσθογεμή της εποχής. Όταν φτάσανε με το καλό στην Άνδρο, οι κυνηγοί πήραν το βουνό ψάχνοντας για τις βασίλισσες. Ο καπεταν Αλέκος ψάρευε στο μονόπετρο μέσα στο λαγκόνι κι αφού ετοίμασε την κακαβιά που θα έτρωγαν όλοι μαζί πλάι στο πηγάδι, σμίλεψε δυο τρύπες με έναν λοστό στα βράχια για να δένουν τις επόμενες φορές. 3 χρόνια κράτησε αυτό το πήγαινε – έλα. Κατόπιν ακολούθησαν τα Θερμιά (Κύθνος) στον Αι Δημήτρη, στην Κανάλα, στον Άγιο Στέφανο. Στην Σέριφο στο Μοναστήρι και στην Συκαμιά. Μετά από 10 χρόνια πήγαν στην Σίφνο, στο Βαθύ και στις Βλυχάδες. Ο βαρκαλάς παροπλίστηκε και την θέση του πήρε το Έσπερος και μετά το Έσπερος 2.
« Ήταν ωραία τότε» Θυμάται ο μπάρμπα Νίκος ο Άγας. «Μας μαγείρευε ο Αλέκος, πίναμε τα κρασιά μας, ψαρεύαμε, καλαμπουρίζαμε και γυρίζαμε σπίτι. Είχε και ταλαιπωρία δεν λέω. Με φουρτούνα, ανακατεμένοι σκύλοι κι άνθρωποι μαζί να ταΐζουν τα ψάρια! Σαν να τον βλέπω τώρα μες τα μάτια μου τον Αλέκο, να ρουφάει το κεφάλι μιας ρέγκας και να τραβάει και μια τζούρα κρασί μετά. Είχες δεν είχες σκοτώσει, το γέλιο δεν σου έλειπε από το στόμα. Δεν σε αφήνανε οι άλλοι σε ησυχία. Τραγούδια με κιθάρες, πειράγματα για τα κυνήγια και τέτοια. Τότε ήταν μεγάλη υπόθεση να πας ταξίδι για πέρδικες. Τώρα με αυτά τα φουσκωτά, βζζζζζ, μέχρι να "παίξεις" τα μάτια σου είσαι όπου σου κάνει κέφι. Από τότε που εμφανίστηκαν αυτά, άρχισε και η γρίνια με τους γείτονες. Τότε είμαστε μετρημένοι, ξέραμε ποιος πήγε που. Όταν γινόταν παράπονα για «στραβοπατήματα» ξέραμε τον αίτιο και δεν ξαναπατούσε σε καΐκι.»
Έχοντας ανοίξει το σεντούκι του μυαλού του ο μπάρμπα Νικόλας, θυμάται περιστατικά που μας έκαναν με τον γιο του τον Σταμάτη να κλαίμε από τα γέλια.
Άλλες φορές χανότανε στην δύνη των αναμνήσεων και έλαμπαν τα μάτια του καθώς θυμόταν τους φίλους που έχουν μετοικήσει σε άλλα, απέραντα κυνηγοτόπια!
Αφιερωμένες τούτες οι γραμμές στον Μπάρμπα Νίκο και τον γιο του τον Σταμάτη. Που με ταξίδεψαν τόσο πολύ, που θα ορκιζόμουν ότι άκουσα τις πέρδικες να φωνάζουν. Μύρισα την θάλασσα, το θυμάρι, την αγρία ρίγανη και το μαύρο μπαρούτι. Ήπια νερό γάργαρο στις χούφτες, εκεί, στο πηγάδι του Αι Γιάννη!

Τρίτη 30 Μαρτίου 2010

ΝΕΟ ΤΕΥΧΟΣ ΤΥΠΟΣ ΚΥΝΗΓΙ


Μαχόμενο περιοδικό για μαχόμενους αναγνώστες. Κυκλοφορεί αύριο και κάθε Τετάρτη με τον Ελεύθερο Τύπο. Αν σέβεστε την κυνηγετική σας υπόσταση, μην το χάσετε!

Πέμπτη 25 Μαρτίου 2010

ΑΝΤΙΟ ΦΙΛΟΙ ! ΤΥΠΟΣ - ΚΥΝΗΓΙ 24 / 3 / 10



Για τα δεσμά που κρατούν δεμένους κυναγωγό και σκύλο, η ιστορία έχει γεμίσει με άπειρες σελίδες τα κιτάπια της. Πιστεύω όμως ακράδαντα, ότι όσες κι αν προσθέσουμε ακόμα, πάλι λίγες θα είναι στην προσπάθεια μας να αποτυπώσουμε αυτό το γεγονός.
Ο φίλος μου ο Λάμπρος δεν διαφέρει σε τίποτα από όλους αυτούς που θέλουν να λέγονται «σκυλάδες». Μερόνυχτα ολόκληρα αφιερώνει για να δει μια καλή φέρμα, μια συναίνεση, ένα απόρτ. Πέρα τα έξοδα που βαραίνουν τον οικογενειακό του κορβανά, άλλες φορές κατά λάθος και άλλες συνειδητά, στερεί την παρουσία του από το σπίτι, τα παιδιά, την γυναίκα του. Δεν διαφέρει σε τίποτα δηλαδή από όλους αυτούς που στην θέα ενός σκύλου που μπλοκάρει ένα θήραμα και στην συναίνεση ενός άλλου από πίσω, το χαμόγελο του φτάνει από το ένα αυτί στο άλλο. Ασχέτως της κάρπωσης που αν είναι να ‘ρθει θε να ‘ρθεί, αλλιώς θα προσπεράσει.
Το χειρότερο για όλους αυτούς, που το σκυλί είναι μέλος της οικογένειας τους, δεν είναι οι μορφολογικές ατέλειες σύμφωνα με τα στάνταρ της φυλής, ούτε τα όποια εργασιακά ψεγάδια τυχών παρατηρηθούν. Αυτό που κατακεραυνώνει έναν «σκυλά» είναι ο άδικος χαμός του συντρόφου του. Μια αποφράδα μέρα λοιπόν, λίγο πριν το γλυκοχάραμα. Ο Λάμπρος ξεκινούσε από το σπίτι με τους συντρόφους του για ακόμη ένα εκπαιδευτικό. Όλοι ήταν εκεί, η Annis, η Δίρφυς, ο Martin, ο Μπέν, ο Zorro, η Ραλού, η Λίλια. Έλειπε μόνο η Αύρα. Είχε αφήσει την τελευταία της πνοή κάτω, εκεί, στην Αμοργό. Στο νησί της Παναγίας της Χοζοβιώτησσας, κυνηγώντας ορτύκια! Νεφρική ανεπάρκεια ήταν το πόρισμα του γιατρού, ο πόνος όμως του αποχωρισμού ενός καλού συντρόφου ήταν μεγάλος, ξέχωρα από την αιτία. Καθώς λοιπόν το τσούρμο ετοιμαζόταν για την καρότσα του αυτοκινήτου, η Annis (μια 20μηνη κουτάβα setter) έκανε δυο βήματα παραπάνω πλημμυρισμένη από τον παρορμητισμό της νιότης και την χαρά της εξόδου. Ήταν δυο βήματα προς το βουνό, μάλλον! Ήταν δυο βήματα προς τον θάνατο! Το χτύπημα ήταν βαρύ και η κατάληξη του ζώου ακαριαία. Μια κραυγή πόνου μόνο πρόλαβε να βγει από το στόμα της. Ενώ το αυτοκίνητο κάποιου που επέστρεφε στο σπίτι του στις 05,30 πμ από μπαρότσαρκα, σταμάτησε 15 μέτρα παρά κάτω. Απόγνωση, θυμός, λύπη και στενοχώρια σφυροκοπούσαν τα μυαλά του Λάμπρου, καθώς ο μεθυσμένος γείτονας ζητούσε συγγνώμη για το ατύχημα.
Μπορεί ο Λάμπρος να ήταν αφελής βγάζοντας ολόκληρο «κοπάδι» στον δρόμο, χωρίς λουρί στις 05,30 το πρωί! Τι θα έπρεπε όμως να φορέσει στα παιδιά του αν ήταν να πάει κάποιο ταξίδι με το πρωινό πλοίο της γραμμής και ήταν την ίδια ώρα εκεί, σ’ αυτό το σημείο για να φορτώσει τις αποσκευές; Πιο συγγνώμη θα χωρούσε μπροστά σ’ ένα νεκρό παιδί; Το ήπιο του χαρακτήρα του Λάμπρου και η χρόνια γνωριμία με τον απρόσεκτο και μεθυσμένο γείτονα έδωσαν τόπο στην οργή. Τα υπόλοιπα σκυλιά επέστρεψαν στην κλούβα, ενώ το άψυχο σώμα την Annis μπήκε στην γη. Να γίνει λίπασμα, για τα ξινάκια που θα μακραίνουν εκεί τις ρίζες τους. «Τσάμπα οι κόποι, τα έξοδα και όλες οι ελπίδες που είχα για την κουτάβα» μονολογούσε όλο το πρωινό. Τσάμπα κι ίδια η ζωή της, λέω εγώ. Ένα αντίο κι ένα χαμόγελο για όλα αυτά που μπόρεσαν όλοι αυτοί οι σύντροφοι να μας προσφέρουν, όλα αυτά τα χιλιάδες χρόνια που τους έχουμε κοντά μας. Βαρετή η ζωή του κυνηγού που μόνος πάει στο βουνό, μόνος του κυνηγάει, μόνος του πιάνει το πουλί και μόνος του γυρνάει. Καλό ταξίδι Annis, Αύρα, Ήρα, Άρη, Ribo, Όρσο, Λάση, Ήρμα…Άργο. Αντίο φίλοι.

Τρίτη 23 Μαρτίου 2010

ΝΕΟ ΤΕΥΧΟΣ ΤΥΠΟΣ ΚΥΝΗΓΙ


Μαχόμενο περιοδικό για μαχόμενους αναγνώστες. Κυκλοφορεί αύριο και κάθε Τετάρτη με τον Ελεύθερο Τύπο. Αν σέβεστε την κυνηγετική σας υπόσταση, μην το χάσετε!

Σάββατο 20 Μαρτίου 2010

ΠΕΣΚΕΣΙ...ΜΕΡΟΣ Β'



Η ενημέρωση της μάζας, όπως έχουμε όλοι συνηθίσει να λέμε, είναι το Α και το Ω. Στην ύπαρξη της, στηρίζονται πολλά πράγματα και στην ανυπαρξία της άλλα τόσα κακώς κείμενα. Να ενημερωθώ ζήτησα κι εγώ για να μπορέσω να ενημερώσω άλλους, μια και κανείς από τους ιθύνοντες δεν μπήκε στον κόπο να το κάνει εξ αρχής και άπαξ! Η παραπληροφόρηση όμως είναι μια άλλη παράμετρος, που πάντα περιπλέκει το φως με το σκοτάδι. Δημιουργεί σκιές που μοιάζουν τέρατα και φωτίζει υπό λάθος γωνία τα γεγονότα.
Με το δίκιο του όποιος διαβάσει την προηγούμενη ανάρτηση θα πει «Τι κάνουν αυτοί εκεί κάτω ρε!» Υπάρχουν όμως λεπτομέρειες που αλλάζουν όλα τα δεδομένα και που, χωρίς να ξέρω τον λόγο, δεν ειπώθηκαν από τα υπεύθυνα χείλη που κρεμάστηκα. Από την αρχή λοιπόν θα πάρω την ιστορία για να τα πω σωστότερα (ελπίζω!).
Τα πουλιά δόθηκαν, ένα το κρατούμενο. Σε όμορο νησί, δυο τα κρατούμενα. 20 τον αριθμό (μάλλον). Νέες παράμετροι στην ιστορία που τα μισόλογα την έκαναν θρίλερ είναι: Η Ομοσπονδία ενημερώθηκε και άφησε στην κρίση μας την τελεσιδικία της απόφασης. Οι γείτονες δεσμεύθηκαν να επιστρέψουν, και μάλιστα εντόκως, τα πουλιά μόλις μπορέσουν. Όλα αυτά τα νέα που ουσιαστικά ήταν παλιά, τα έμαθα από τον κ. Αντιπρόεδρο. Ο οποίος με δυο κουβέντες έριξε φως στην υπόθεση και επιβεβαίωσε την παροιμία που λέει: Κουκιά έφαγες, κουκιά μαρτυράς! Το μόνο που δεν έχω μάθει ακόμα είναι γιατί κάποιοι έμαθαν ότι τα πουλιά ΗΡΘΑΝ οι γείτονες και τα πήραν και κάποιοι άλλοι, ΕΙΔΑΝ τον κλωβό μεταφοράς να μπαίνει στο πλοίο από δικά μας άτομα! Ας μην πλατειάζουμε όμως άλλο. Εγώ προσωπικά χρέωσα τους γείτονες και περιμένω την αποπληρωμή του δανείου.
Κύριοι, ο μόνος τρόπος για να αποφύγετε τις διαστρεβλωμένες διαρροές, είναι να ενημερώνετε, ΕΣΕΙΣ, υπεύθυνα!

Υ.Γ. Για τον φίλο που έκανε σχόλια στην προηγούμενη ανάρτηση να πω, οτι το εκτροφείο του Συλλόγου δεν έγινε και δεν λειτουργεί με γνώμονα την κατ΄ιδίαν εξυπηρέτηση των μελών. Καλό θα είναι αυτά τα πάρε δώσε να τελειώνουν και να κοιτάξουμε ΟΛΟΙ μας να κάνουμε σωστά την δουλειά μας!

Πέμπτη 18 Μαρτίου 2010

ΕΝΩ ΔΙΨΑΕΙ Η ΑΥΛΗ ΜΑΣ, ΕΜΕΙΣ ΣΤΕΛΝΟΥΜΕ ΠΕΣΚΕΣΙΑ!!!



Δεν έχει περάσει πολύς καιρός από τότε που εξέφρασα την δυσαρέσκεια μου, για κάποιες κινήσεις του Προέδρου του Συλλόγου μου και από το βράδυ που το Δ.Σ. προσπάθησε να μου εξηγήσει τα ανεξήγητα. Εκείνο λοιπόν το βράδυ, τόσο ο Πρόεδρος όσο κι ο Ταμίας μου είπαν ότι αφού έχω την δυνατότητα και δεν είμαι ένας σκέτος προβοκάτορας, ο οποίος προσπαθεί να μηδενίσει το έργο του Δ.Σ., περίμεναν από εμένα μια «άλλη» συμπεριφορά. Μια συμπεριφορά που αν μη τι άλλο θα διαφήμιζε τον Σύλλογο και θα προέβαλε τα έργα υποδομής που γίνονται, πάντα, με γνώμονα το καλό του συνόλου. Σκέφτηκα εγώ με την σειρά μου, ότι καλό θα είναι, αν μπορώ, να κάνω πιο γνωστό το έργο τους, μήπως, και ξυπνήσουν κάποια μέλη και έρθουν πιο κοντά, τώρα μάλιστα που η συσπείρωση παίζει μεγάλο ρόλο σ’ αυτή την πολύ κρίσιμη στιγμή για το κυνήγι. Από εκείνη την στιγμή ξεκίνησα μια άτυπη διαφήμιση των δρώμενων του Συλλόγου τόσο μέσω του blog, όσο και από τις σελίδες του περιοδικού «ΚΥΝΗΓΙ» του Ελεύθερου Τύπου. Απώτερος σκοπός μου; Η συσπείρωση και μόνο! Προφανώς αυτό που εξυπηρετεί το Δ.Σ. δεν είναι η πολυφωνία, αλλά μόνο η προσφορά των μελών. Που αν είναι άφωνα και δη φερέφωνα, τόσο το καλύτερο. Πως αλλιώς να εξηγήσω το γεγονός ότι μετά από 20 (περίπου) μέρες μετά την προμήθεια των 700 περδίκων από το εκτροφείο του Ξυλοκάστρου, απέστειλαν πεσκέσι σε όμορο νησί 20 πέρδικες; Τι δικαιολογία να βρω για να μην αισθάνομαι χαζός και πώς να κατευνάσω την δικαιολογημένη αγανάκτηση συναδέλφων που αποχαυνωμένοι στο άκουσμα της είδησης έκαναν τον σταυρό τους; «Ρε αυτοί μας δουλεύουν; Εδώ διψάει η αυλή μας και στέλνουν δωράκια;» Αυτά είναι κάποια από τα λόγια των εμβρόντητων μελών στο άκουσμα της είδησης, τα υπόλοιπα είναι ακατάλληλα και μόνο στην σκέψη! Το πιο ξεκαρδιστικό απ΄όλα είναι ότι στο γειτονικό νησί που έστειλαν τα πουλιά, Συριανός κυνηγός δεν πατάει ούτε για πλάκα, για τον απλούστατο λόγο ότι δεν υπάρχει ΤΙΠΟΤΑ! Ουσιαστικά λοιπόν, δεν υπάρχει καμία «ευθύνη» για αντικατάσταση των θηραμάτων που θήρευσαν Συριανοί κυνηγοί. Γενικότερα δεν υπάρχει κανένα θετικό και καμία δικαιολογία σε αυτή την χαζή κίνηση, η οποία στο φινάλε χαρακτηρίζεται, μόνο, από το αλισβερίσι ημετέρων, θου Κύριε φυλακήν τω στόματί μου! Κατά τα άλλα, κάναμε όλοι μας παράπονα στον κ. Κιούση για τον χαμηλό αριθμό πουλιών που εκλάβαμε, την στιγμή που άλλα νησιά πήραν τα διπλάσια. Κάτι θα ήξεραν για την ανοιχτοχεριά μας και είπαν να τις στείλουν μια κι έξω αλλού, για να γλιτώνουμε και μεταφορικά!

Εύλογα δημιουργούνται τα παρακάτω ερωτήματα:
Κύριοι του Δ.Σ.
1. Με ποια ζυγαριά ζυγίσατε την απόφαση;
2. Από πού ορμώμενοι;
3. Ποιον ενημερώσατε πριν και γιατί το κρατάτε μυστικό;

Δεν σας αφήνω με την γλύκα μην σας νοιάζει, εξασφάλισα και τις απαντήσεις! Επικοινώνησα με τον Πρόεδρο και τον ρώτησα τι έχει γίνει. Σύμφωνα λοιπόν με έγγραφο που έφτασε στο γραφείο του Συλλόγου μας υπογεγραμμένο από το Δ.Σ. του εκεί Συλλόγου, οι κλωβοί του εν λόγο νησιού υπέστησαν δολιοφθορά. Η μανία των ανεγκέφαλων δεν σταμάτησε στις εγκαταστάσεις, αλλά έβαλαν χέρι και στο περιεχόμενο (πέρδικες), το οποίο βρέθηκε αποδεκατισμένο. Παρακάλεσαν λοιπόν οι γείτονες να συμβάλουμε έστω και με 20 πουλιά γιατί δεν είχαν άλλα. Να τονίσω εδώ ότι ο αριθμός των άτυχων πουλιών ήταν 350(!) και ότι ήταν από προσφορά της Ομοσπονδίας, δηλαδή (σύμφωνα με τα λεγόμενα του Προέδρου μας) ξέχωρα από τα 700 που είχαν πάρει από κρατικό εκτροφείο! Σύνολο: 1050, σε αντίθεση με μας που πήραμε μόνο 700.
Ερώτηση : Πρόεδρε τι δουλεία είχαμε εμείς να βοηθήσουμε , την στιγμή που εμείς δεν κυνηγάμε εκεί;
Απάντηση : Έχεις δίκιο και εγώ αντίθετος είμαι, αλλά τι μπορούσα να κάνω αφού μας παρακαλούσαν;
Ερώτηση : Εδώ έχετε κάνει τόσο κόπο, στέγες, δυχτιοστάσιο, μηχανές, μπετά. Έχουμε βάλει όλοι μαζί κάποιο στοίχημα για τις πέρδικες, δεν λυπάστε τους κόπους σας και τους κόπους μας;
Απάντηση : Το συζητήσαμε και ήταν απόφαση κοινή να στείλουμε το ελάχιστο που μπορούσαμε.
Αφού λοιπόν ήταν κοινή απόφαση, η ευθύνη του λάθους βαραίνει όλους σας το ίδιο. Γιατί για λάθος μέγα πρόκειται. Τι θα πούμε στους Ανδριώτες, τους Τηνιακούς, τους Κυθνιούς, τους Σιφνιούς που πάμε και κυνηγάμε και που κάποιοι το κάνουν αλόγιστα με αποτέλεσμα τα γνωστά «μαχαιρώματα» μεταξύ συναδέλφων; Όταν μας πουν «δώσε και μένα μπάρμπα» τι θα τους πούμε τότε; Έχουμε την δυνατότητα να μοιράζουμε γύρω γύρω πέρδικες και δεν το ξέρουμε; Γιατί εγώ σαν Γραμματέας, άλλα είχα πει στον Πρόεδρο της Τήνου όταν μου είχε κάνει τηλεφωνικά την αίτηση. «Φίλε Γιάννη ότι άλλο θες, εκτός από πέρδικες». Και είχαμε στείλει τότε 51 αυγά Φασιανού.
Δεν θα με ξενίσει τώρα αν κάποιοι κάτσουν και πουν ότι δημιουργώ θέμα και κάνω την τρίχα τριχιά. Ή ότι με το να κάνω γνωστό το συμβάν, θα γίνω αιτία που κάποια νησιά που σηκώνουν κυνηγετικα το βάρος μας, μπορεί να το δουν στραβά. Μπορεί και να γίνει αυτό, αλλά εγώ δεν είμαι διατεθειμένος να κάνω τον «Κινέζο» και να μην μιλάω. Κανονικά δεν θα πρέπει να μας φανεί παράξενο αν κάποιος από αυτούς, τους άλλους, τους «ριγμένους» μας πει: «Να φύγετε κύριοι να πάτε αλλού, εκεί που δώσατε και σώσατε!».
Φαντάζομαι ότι αυτός ήταν και ο λόγος που στην επίσημη σελίδα του Συλλόγου δεν φιγουράρισαν ούτε φωτογραφίες από την αποστολή, ούτε η ευχαριστήρια απάντηση των αποδεκτών, αν υπάρχει κάτι από τα δυο. Μπορεί κάποιος άλλος να μου πει «Τι ψυχή έχουν ρε φίλε 20 πέρδικες και κάνεις έτσι;». Αν είναι τόσο απλά τα πράγματα, το ξέρουν όλοι αυτοί που έχουν βάλει πλάτη για να γίνουν κάποιες εργασίες.
Με τέτοιες συμπεριφορές κύριοι καταφέρνετε αντί να προτείνουν κάποιοι την πλάτη τους, να την γυρνούν τόσο σε σας όσο και στον Σύλλογο και είναι κρίμα.

Τετάρτη 17 Μαρτίου 2010

ΚΥΝΗΓΕΤΙΚΟΣ ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ ΤΟ ΔΙΚΟ ΜΑΣ "ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΑ ΚΥΘΗΡΑ". ΤΥΠΟΣ ΚΥΝΗΓΙ 17/3/10




Το θέμα έχει γίνει από φαινόμενο, συνήθεια. Για κάποιους μια λύση και για κάποιους άλλους, η μόνη λύση.
Μέχρι πριν μερικά χρόνια η πλειονότητα από εμάς, ασκούσαμε και ασκούμε το χόμπι μας ελεύθερα, στο χώρο που γεννηθήκαμε, μεγαλώσαμε και ζούμε. Τα τελευταία χρόνια όμως, επικρατεί η λογική του να κυνηγάς το θήραμα, όσο πιο κοντά γίνεται στο μέρος που αναπαράγεται, ή στο μέρος το οποίο είναι ο καλύτερος βιότοπος του είδους. Έτσι αυξάνονται οι πιθανότητες συνάντησης και ως επέκταση κάρπωσης από την μια, αλλά είναι και μια ευκαιρία να δικαιολογήσουν το «φαί» τους και οι τετράποδοι φίλοι μας από την άλλη. Έτσι η ιδέα του κυνηγετικού τουρισμού ολοένα αυξάνεται. Έχει ξεσηκώσει μάλιστα τόσο πολύ κόσμο, που τα χρήματα τα οποία ετησίως ξοδεύονται για τον συγκεκριμένο σκοπό, συντάσσουν αριθμό με πολλά μηδενικά. Αν για παράδειγμα υπολογίσουμε ότι από την Σύρο για Πειραιά, ένα Ι.Χ. και δυο ατομικά εισιτήρια κοστίζουν γύρω στα 300 ευρώ με επιστροφή, βάλτε βενζίνη, ξενοδοχείο, φαγητό. Για 5 ήμερες δυο άτομα, θα πρέπει να πληρώσουν πάνω από 1000 ευρώ, εκτός κάποια έξοδα για την περίσταση (ρούχα, παπούτσια, λάστιχα, σέρβις, κτλ, κτλ). Κάντε τον υπολογισμό τώρα μονοί σας από όσους ξέρετε που την «κοπανάνε» και θα καταλήξετε σε υψηλά νούμερα. Και όλα αυτά μόνο για αυτούς που πάνε για κυνήγι, αλλά εντός των συνόρων και ελεύθερα (όχι σε ρεζέρβα). Υπάρχει βέβαια και η «Open frontiers» κατηγορία και αποτελείτε από αυτούς που πάνε εξωτερικό για μπεκάτσες, φάσες, φασιανούς, ορτύκια, τρυγόνια, ελάφια, ζαρκάδια, χήνες και ότι άλλο σας έρχεται στο μυαλό.
«Πας και ξεδίνεις», «Ευχαριστιέσαι τουφεκιές», «Εκεί ο σκύλος σου παίρνει αξία». Όλα τα παραπάνω δεν είναι τίποτα άλλο από κάποιες μαρτυρίες ατόμων που μπήκαν στην διαδικασία και στα έξοδα και έκαναν ένα τέτοιο ταξίδι, εντός ή εκτός των συνόρων.
Βλέποντας αυτή τη φρενίτιδα της οικοδομικής εξάπλωσης (και ας λένε άλλα οι μελέτες), διαπιστώνοντας ότι κάθε χρόνο είναι και χειρότερα, ο καθένας μας μπαίνει στην διαδικασία να σκεφτεί (έστω και φευγαλέα) την ιδέα μιας απόδρασης, το δικό του «ταξίδι στα Κύθηρα».
Σίγουρα είναι μια λύση η απόδραση στα δάση και τις πεδιάδες της υπόλοιπης Ελλάδας, ή όπου αλλού προσφέρονται αυτά τα έντονα συναισθήματα, που νιώθουμε όλοι εμείς που έχουμε μέσα μας το «σαράκι» του κυνηγιού. Μήπως όμως τελικά, σιγά – σιγά θα καταλήξουμε στο συμπέρασμα ότι είναι η μονή λύση; Γιατί, καθημερινά ζούμε το φαινόμενο της άναρχης δόμησης, της οικοπεδοφαγίας, της αποψίλωσης των δασών. Και τι πρέπει να κάνουμε από την άλλη, να καταθέσουμε τα «όπλα» αμαχητί και όπου φύγει – φύγει; Γιατί να πρέπει να ξενιτευτεί κάποιος για να σκοτώσει 50 ορτύκια, 20 τρυγόνια ή 15 μπεκάτσες την σεζόν; Να πάω δεν λέω, αλλά με την θέληση μου, όχι με το ζόρι, όχι επειδή δεν γίνεται αλλιώς. Σίγουρα υπάρχουν κάποιοι που το να πάνε ένα – δυο ταξιδάκια το χρόνο, είναι σταγόνα στον ωκεανό οικονομικά γι’ αυτούς. Μην ξεχνάμε όμως και τους υπόλοιπους, (που είναι η πλειοψηφία) που μαζεύουν ευρώ το ευρώ για την «τοπική» άδεια. Μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα! Σίγουρα σαν εμπειρία αξίζει και με το παραπάνω ένα τέτοιο ταξίδι, όλοι μας κάποια στιγμή έχουμε πάει ένα, έστω και κοντινό. Μπορεί αν το καλοσκεφτούμε, να λειτουργεί και σαν καταλύτης στην διαχειριστική παιδεία του καθενός μας. Φανταστείτε να ανεβαίνεις στο βουνό και να μην έχεις την αγωνία της κάρπωσης! Τι ζημιά μπορεί να κάνει σε ένα μαντρί ένας χορτάτος λύκος; (ατυχής ο χαρακτηρισμός αλλά...). Σκεφτείτε κάποια στιγμή να μπορέσουν «κάποιοι» να απαγκιστρωθούν από το σύνδρομο της «τσάντας»! Οι τελευταίες εξελίξεις είναι γεγονός ότι άφησαν σε όλους μας μια γλυκόπικρη γεύση. Ας ελπίσουμε ότι δεν ήταν η αφορμή έτσι ώστε (αν όχι του χρόνου) στα επόμενα χρόνια οι ρεζέρβες να μας παρουσιαστούν ως η μόνη και σωτήρια λύση στις συνεχής κόντρες του κυνηγόκοσμου με τους οικ(ω)λόγους.
Ίσως να ακούγετε πολύ ρομαντικό ακόμα και ηλίθιο, όμως ελπίζω και εύχομαι τελικά, το «ταξίδι στα Κύθηρα» του καθ’ ενός μας, να μπορέσει κάποια στιγμή να είναι εκεί που γεννήθηκε, μεγάλωσε και ζει. Εκεί που θα μεγαλώσει τα παιδιά του και θα τους «φυτέψει» τον σπόρο της αγάπης για την βιώσιμη και όχι αποστειρωμένη φύση. Εκεί που ο καφές, το τσιγάρο, και η πρωινή υγρασία θα έχουν πάντα την ίδια γεύση και μυρωδιά. Έτσι όπως όταν ήμασταν παιδιά.

Τρίτη 16 Μαρτίου 2010

ΝΕΟ ΤΕΥΧΟΣ ΤΥΠΟΣ ΚΥΝΗΓΙ



Μαχόμενο περιοδικό για μαχόμενους αναγνώστες. Κυκλοφορεί αύριο και κάθε Τετάρτη με τον Ελεύθερο Τύπο. Αν σέβεστε την κυνηγετική σας υπόσταση, μην το χάσετε!

Τετάρτη 10 Μαρτίου 2010

ΤΟ ΣΤΟΙΧΗΜΑ ΤΗΣ ΝΗΣΙΩΤΙΣΣΑΣ. ΤΥΠΟΣ ΚΥΝΗΓΙ 10/03/10



Η φωτογραφία είναι από κέντημα που κοσμεί την πλάτη αντιανεμικού, που διάνεμε ο Κυνηγετικός Σύλλογος Σύρου φέτος στα μέλη με την έκδοση αδειών.
Το θέμα της τοπικής απαγόρευσης του κυνηγίου της νησιωτικής πέρδικας alectoris chukar στο νησί μας, κατάφερε να γίνει από μια απλή απόφαση, σε μείζονος σημασίας. Κατάφερε να ρίξει λάδι στην φωτιά της γενικής συνέλευσης της 26ης Απριλίου 2009, όπου οι γνώμες εναλλάχτηκαν η μια της άλλης με ένταση. Το πάθος που τρέφουν οι Συριανοί κυνηγοί για το κυνήγι της πέρδικας είναι γνωστό. Όπως επίσης γνωστά είναι και τα «λάθη» στα οποία υποπίπτουν κάποιοι για χατίρι της. Εδώ και χρόνια που δυστυχώς οι πέρδικες έχουν μειωθεί δραματικά στο νησί μας, πολλοί είναι αυτοί που εξαιτίας την μεγάλης τους αγάπης ξενιτεύονται σε όμορα νησιά ή ακόμα πιο μακριά. Μήλο της έριδος οι πέρδικες ανάμεσα στους ντόπιους και τους ξένους, ανάμεσα σ’ αυτούς που τις προσέχουν ολοχρονίς κι αυτούς που έρχονται για να τις «φάνε μπαμπέσικα». Αυτή όμως είναι μια άλλη, μεγάλη και πονεμένη ιστορία που θα την αφηγηθώ άλλη φορά, με πολύ προσοχή!
Απαγορεύτηκε η πέρδικα στην Σύρο για δυο χρόνια αν και η Δ’ Κ.Ο.Σ.Ε. έχει άλλη γνώμη για το πώς θα πρέπει να διαχειριστούμε το θήραμα για να έχει αειφορία. Το αφήνω κι αυτό για άλλη ώρα. Προσανατολίστηκε λοιπόν το Δ.Σ. σε μια σειρά από ενέργειες που θα εξασφάλιζαν στις πέρδικες τα προς το ευ ζην! Ποτίστρες διανεμήθηκαν σε αρκετά σημεία του νησιού αντάμα με ταΐστρες. Κλωβοί εξοικείωσης τοποθετήθηκαν σε άλλα μέρη που είναι καλοί βιότοποι. Αναβαθμίστηκε το εκτροφείο με μεγαλύτερη εκκολαπτική και έγιναν πολλές ενέργειες ώστε να μειωθούν παράγοντες οι οποίοι αυξάνουν την θνησιμότητα στους νεοσσούς μα και στα ενήλικα άτομα. Ως εδώ καλώς. Με μας όμως τι γίνετε; Κι όταν λέω εμάς, εννοώ εμάς, εμένα, εσένα, τον άλλον, τον διπλανό. Τα απλά μέλη του Συλλόγου, όλοι όσοι φοράμε το αντιανεμικό. Μπήκαμε στον κόπο να βάλουμε νοητά ένα ερωτηματικό στο τέλος της πρότασης που αναγράφεται στην πλάτη του; Φυσικά απευθυνόμενοι στον εαυτό μας, τι απάντηση πήραμε;
ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΩ ΚΙ ΕΓΩ ΤΗΝ CHUKAR??? Μετείχα σε κάποιο έργο υποδομής που εκπόνησε ο Σύλλογος; Ή μήπως περιμένω τον Απρίλη να σηκωθώ στην γενική να πω το γνωστό και τετριμμένο «Δεν έχετε κάνει τίποτα». Μπόρεσα να συγκρατήσω τον εαυτό μου και να μην τραβήξω την σκανδάλη όταν έπρεπε; Είχα το θάρρος να τα βάλω με κάποιον που δεν «έμαθε» (!) ότι η πέρδικα απαγορεύεται; Όσο λάθος κάνει αυτός που τραβά την σκανδάλη, άλλο τόσο κάνει και όποιος τον βλέπει και δεν μιλάει! Όταν πήγα σε κάποιο όμορο νησί σαν επισκέπτης κυνηγός, είχα το θάρρος και την λεβεντιά να σεβαστώ τον τόπο, τους κατοίκους και το θήραμα; ή μήπως είπα «Ρε τι με νοιάζει εμένα, δικά μου είναι;» και επιδόθηκα αλόγιστα κατεχόμενος από το γνωστό σύνδρομο της τσάντας; Η υπόθεση chukar για το νησί μας είναι πλέον ένα στοίχημα, το οποίο πρέπει διακαώς να κερδίσουμε. Πρέπει όλοι μαζί να δώσουμε τον καλύτερο εαυτό μας, για να ξανακουστεί η στεντόρεια φωνή της βασίλισσας του βουνού ξανά και στα δικά μας ξεροβούνια. Την έκανα εγώ την ερώτηση στον εαυτό μου. Πάει, το στοίχημα για μένα, χάθηκε! Χάθηκε όταν δειλιάζοντας, βρήκα μια δικαιολογία και δεν «έδωσα» τον άτιμο που μακέλευε το κοπάδι, εκεί, πλάι στο πηγάδι. Καλυμμένος από τις τουφεκιές στα τρυγόνια, έκανε το κέφι του ο πονηρός, ο χαχόλος. «Φεύγω γιατί θα με πάνε φυλακή» είπα κι έφυγα. Γύρισα την πλάτη στο έγκλημα, δήλωσα συνένοχος! Ξέρω ότι με ένα συγγνώμη δεν αλλάζει κάτι. Πάει, η ζημιά έγινε. Η τιμωρία μου είναι η αφωνία που αντηχεί στα ρέματα του Μπίζου και της Κονιζοπής και ξέρω, ότι αυτή η σιωπή βαραίνει κι εμένα τόσο, όσο αυτόν που άμεσα την προκάλεσε. Ρώτησε κι εσύ τον εαυτό σου, απάντησε ειλικρινά, και μετά θα ξέρεις αν, και εσύ, προστατεύεις την chukar, την grecca ή όποιο άλλο θήραμα είναι στοίχημα για τον Σύλλογο που ανήκεις. Θα ξέρεις αν θα είσαι μέσα σ’ αυτούς που θα έχουν όλους τους λόγους να χαρούν. Θα είσαι από αυτούς που θα έχουν κερδίσει το στοίχημα!

Τρίτη 9 Μαρτίου 2010

ΝΕΟ ΤΕΥΧΟΣ ΤΥΠΟΣ ΚΥΝΗΓΙ



Μαχόμενο περιοδικό για μαχόμενους αναγνώστες. Κυκλοφορεί αύριο και κάθε Τετάρτη με τον Ελεύθερο Τύπο. Αν σέβεστε την κυνηγετική σας υπόσταση, μην το χάσετε!

Κυριακή 7 Μαρτίου 2010

20η ΕΠΕΤΕΙΟΣ ΓΙΑ ΤΟ Κ.Ε.Κ.




Αγαπητοί Φίλοι, Συνάδελφοι Κυνηγοί,

Σαν σήμερα στις 6 Μαρτίου 1990 «γεννήθηκε» ένα καινούριο πολιτικό κόμμα. Το κόμμα αυτό που ιδρύθηκε από μια ομάδα επώνυμων και ανώνυμων κυνηγών ονομάστηκε Κόμμα Ελλήνων Κυνηγών (Φύση-Κυνήγι-Παράδοση) και συμμετείχε για πρώτη φορά στις Εθνικές εκλογές της 13ης Απριλίου 1990.

Στη συνέχεια και μετά από τη στενή συνεργασία του με το γαλλικό κυνηγετικό κόμμα C.P.N.T., το 1994, προστέθηκε στον τίτλο του και η λέξη «Ψάρεμα» και έτσι παραμένει μέχρι και σήμερα.

Κόμμα Ελλήνων Κυνηγών (Φύση-Κυνήγι-Ψάρεμα-Παράδοση)

Με την ευκαιρία της 20ής επετείου του κυνηγετικού μας κινήματος σας ευχαριστούμε όλους εσάς που όλα αυτά τα χρόνια το έχετε αγκαλιάσει και το στηρίζετε ποικιλοτρόπως.

Η Συντονιστική Επιτροπή.

-----------------------------------------------------------------------------------

Με όλον τον σεβασμό που τρέφω στο πρόσωπο του κ. Γ. Τσαγκανέλια και σε όλους αυτούς που κρατούν το Κ.Ε.Κ. ζωντανό τόσα χρόνια, θα ήθελα να πω οτι καλό θα ήταν το Κόμμα των Ελλήνων Κυνηγών, να μένει στο προσκήνιο και στο πλευρό του Έλληνα κυνηγού και μετά τις εκλογές. Μπορεί μέχρι τώρα να μην έχουμε αποδείξει ότι καταλάβαμε την χρηστικότητα του "εργαλείου" που έχουμε στα χέρια μας, αλλά η συνέχιση είναι βασικός παράγοντας για να πιστέψει κάποιος σε κάτι! Κλείνοντας να ευχηθώ στον κύριο Τσαγκανέλια να έχει για πολλά πολλά χρόνια το κουράγιο και το όραμα να μας εκπροσωπεί περήφανα, όπως κάνει τόσα χρόνια μέχρι σήμερα.

Σάββατο 6 Μαρτίου 2010

ΟΙΚΟΛΟΓΟΣ Η ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΟΛΟΓΟΣ;



Περιπλανώμενος στον δαιδαλώδη ιστό του internet, «έπεσα» πάνω σε μια σελίδα η οποία μου τράβηξε αμέσως την προσοχή. Ο λόγος για την σελίδα της ΜκΟ «Green Belt» ελληνιστί, «Πράσινη Ζώνη». Αυτή η οργάνωση λοιπόν, είναι μέλος του παγκόσμιου δικτύου Green Belt και ιδρύθηκε στην χώρα μας από ευσυνείδητους κατοίκους των βορείων προαστίων του λεκανοπεδίου Αττικής! Οι κεφαλές της, όλοι τους καθηγητές πανεπιστημίου, μορφωμένοι και σίγουρα με μεγάλη οικονομική επιφάνεια.
Διαβάστε λοιπόν την (βάσει καταστατικού) επεξήγηση του τι σημαίνει ΜκΟ:
«Μη Κυβερνητική Οργάνωση (Μ.Κ.Ο.) γενικά ορίζεται μια μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα ένωση προσώπων, που αποσκοπεί στην υλοποίηση ενός κοινού στόχου συνδεόμενου άμεσα με την κοινωνία από την οποία αυτοί προέρχονται.»
Δεν καταλαβαίνω, εγώ ο αδαείς, ποια η διαφορά μεταξύ μιας χαρακτηρισμένης ΜκΟ και ενός Κυνηγετικού Συλλόγου! Την στιγμή μάλιστα, που οι Σύλλογοι ανά την επικράτεια που έχουν να επιδείξουν κοινωνικό έργο, είναι πάρα πολλοί (ένας από αυτούς είναι κι αυτός, της Σύρας μας).
Συνεχίζοντας περί εθελοντισμού λέει: «Μια οργάνωση μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα μπορεί να χαρακτηριστεί εθελοντική ΜΚΟ, όταν έχει ως έναν από τους κύριους στόχους της την κινητοποίηση εθελοντών και την ανάπτυξη από αυτούς εθελοντικής δράσης σε έναν συγκεκριμένο κοινωνικό τομέα (πχ. δραστηριοποίηση σε περιβαλλοντικά ζητήματα).»
Ποιος είναι αυτός που έβαλε στη τσέπη ένα ευρώ από όλα αυτά τα οποία εκπονούνται από έναν Κυνηγετικό Σύλλογο; Ποιος πληρώθηκε μετά την κατάσβεση μια πυρκαγιάς από τις τόσες που έχουν συνδράμει τα μέλη του Συλλόγου της Άνδρου; Ποιος αύξησε το εισόδημα του από τις δενδροφυτεύσεις που γίνονται κατά κόρον από όλους τους Συλλόγους της πατρίδας μας; Ποιος κονόμησε από τις αναπλάσεις βιοτόπων; Από τις σπορές, τις ταΐστρες, τις ποτίστριες και τις απελευθερώσεις θηραμάτων; Ποιος τα «πήρε» που κουβάλησε με τον ώμο του τροφή, όταν το χιόνι έκανε τα τζάκια όλων αυτών των οικ(ω)λόγων να υποφέρουν;

Οι σκοποί, οι στόχοι και οι χορηγοί της οργάνωσης: «Οι σκοποί της οργάνωσης είναι κοινωφελείς, επιστημονικοί και σε καμία περίπτωση κερδοσκοπικοί.
Κύριος στόχος της οργάνωσης είναι η μεθοδική πραγματοποίηση ενεργειών που θα συμβάλλουν στη βελτίωση του περιβαλλοντικού επιπέδου των κατοίκων των Βορείων Προαστίων του Λεκανοπεδίου Αττικής. Οι χορηγοί της Green Belt είναι το Υπουργείο Μεταφορών και Επικοινωνιών, το Κοινωφελές Ίδρυμα Ιωάννη Σ. Λάτση και το Μουσείο Φυσικής Ιστορίας».

Όλοι όσοι ασχολούνται με το κυνήγι, αλλά και όλοι αυτοί που συναναστρέφονται με κυνηγούς γνωρίζουν ότι όλες οι Ομοσπονδίες και η Συνομοσπονδία στελεχώνονται από επιστημονικό προσωπικό. Βιολόγοι, Θηραματολόγοι, Οικονομολόγοι, Δασολόγοι κτλ είναι η αιχμή του δόρατος όλων των προγραμμάτων που ενεργοποιούν 230.000 εθελοντές! Κύριος σκοπός των Κυνηγετικών Οργανώσεων δεν είναι μόνο η εξασφάλιση επαρκούς αριθμού θηρεύσιμων ειδών, αλλά και η αειφόρο πορεία και προάσπιση ΟΛΗΣ της άγριας ζωής και του φυσικού περιβάλλοντος της χώρας μας μέσα από το κυνήγι, το οποίο ήταν, είναι και θα είναι αναπόσπαστος κρίκος της αλυσίδας.
Η άποψη της Green Belt για την σχέση ΥΠΕΚΑ και περιβαλλοντικών Οργανώσεων: «Διακριτή απόσταση του Υπουργείου από περιβαλλοντικές οργανώσεις, έτσι ώστε να διασφαλιστεί η ανεξάρτητη φωνή των τελευταίων. Οι περιβαλλοντικές οργανώσεις πρέπει ρητά να ενισχύονται από άλλους φορείς».
Γιατί οι Περιβαλλοντικές και Οικολογικές Οργανώσεις πρέπει να είναι μακριά από το Υπουργείο το οποίο είναι υπεύθυνο για το περιβάλλον; Μήπως, λέω μήπως, τα συμφέροντα είναι πολλά για να έχουμε κάθε έλεγχο πάνω από το κεφάλι μας; Μήπως θέλουν να απομακρυνθούν από το ελεκτικό μάτι της πολιτείας για ξεκάρφωμα; Σίγουρα δεν θα ήταν συμφέρουσα μια σύγκριση με τις Κυνηγετικές Οργανώσεις, οι οποίες σε αντίθεση με όλες τις κρατικοδίαιτες ΜκΟ, ελέγχονται από το ΥΠΕΚΑ και δεν παίρνουν δεκάρα τσακιστή από το κράτος! Αντιθέτως αυτοχρηματοδοτούν τόσο όλες τις δραστηριότητες τους, όσο την αναλγησία και κρατική ανικανότητα στην προσπάθεια της προστασίας της φύσης και της άγριας ζωής.
Η αλαζονεία που είναι γνώρισμα όλων των ΜκΟ μετά τις ευρωεκλογές και φυσικά, τα καλά και συμφέροντα. Γιατί μην ξεχνάμε, τα «παιδιά» είναι από τα βόρεια προάστια! Ε όλο και κάποιος Μηχανολόγος που κάνει μελέτες, εισαγωγέας που εισάγει και στήνει αιολικά συστήματα κτλ θα είναι μέλος κάποιας ΜκΟ. Μην χάσουν και την «μάσα»!: «Η δημιουργία του νέου Υπουργείου εμπεριέχει έναν ισχυρό συμβολισμό αλλά το ζητούμενο είναι οι αρμοδιότητες και η αυτονομία των κινήσεών του. Ο διαχωρισμός του από τα δημόσια έργα είναι σίγουρα ένα πρώτο καλό βήμα , αλλά δεν είναι πανάκεια, καθώς η σύνδεσή του με τα ζητήματα ενέργειας είναι πιθανό να δημιουργήσει αλληλοσυγκρουόμενα συμφέροντα και αρμοδιότητες, καθώς τα ενεργειακά ζητήματα έχουν αναπτυξιακή φύση (πχ: αιολικά πάρκα κτλ)».
Τι μπορεί κανείς να πει και να σκεφτεί; Έχω γράψει σε παλαιότερη ανάρτηση, ότι όποιος διαβάζει ιστοσελίδες και blogs των «παιδιών των λουλουδιών» πρέπει να είναι εγκεφαλικά νεκρός, για να μην κάνει το μυαλό του τέτοιου είδους συνειρμούς! Από την άλλη, τι σκοπιμότητα μπορεί να έχει η οποιαδήποτε ΜκΟ να χρηματοδοτείται από άλλο Υπουργείο, εκτός από αυτό που έχει σαν αντικείμενο το περιβάλλον; Τα αποθέματα της υπομονής μου έχουν ίδια επάρκεια με αυτή των εισιτηρίων αγώνα ποδοσφαίρου Ολυμπιακού – Παναθηναϊκού…εξαντλούνται γρήγορα! Αυτός είναι και ο μόνος λόγος που δεν μπήκα στην διαδικασία, να ψάξω το ποσό που στέρησε από τον Ελληνικό λαό η Green Belt, μέσω του Υπ. Μεταφορών. Αφού λοιπόν οι Κυνηγετικές Οργανώσεις έχουν να δείξουν, αν όχι καλύτερο, ίδιο έργο με αυτό των ΜκΟ, γιατί δεν βαπτίζονται κι αυτές ΜκΟ και να τυγχάνουν της ίδιας οικονομικής μεταχείρισης; Γιατί να μην αρχίσουν κι αυτές να διαχειρίζονται χρήματα του κράτους και της Ευρωπαϊκής Ένωσης; Από το 1893 που ιδρύθηκε ο πρώτος Σύλλογος στην Ελλάδα, αυτός της Σύρου, έχουμε αποδείξει ότι μπορούμε και κερδίζουμε το στοίχημα της προστασίας της φύσης και της άγριας ζωής. Μήπως είναι η ώρα να δούμε πιο σοβαρά την παράμετρο της αλλαγής των καταστατικών μας; Συνάδελφοι κυνηγοί, Μείνετε κοντά στον Σύλλογο σας. Προσπαθήστε να είστε ενήμεροι για όλα. Μην τρώτε ότι σας σερβίρουν οι διάφοροι αδιάφοροι, παράφοροι και κατάφοροι. Εμείς, οι 230.000 είμαστε η αιτία που υπάρχουν ακόμα δέντρα και αγροί στην χώρα. Θέλουν να μας μαντρώσουν για να έχουν μεγαλύτερες και περισσότερες περιοχές που θα γεμίσουν με μπετόν. Ζήτω το Ελεύθερο κυνήγι!

Πέμπτη 4 Μαρτίου 2010

ΜΑΣ "ΡΙΧΝΟΥΝ" ΣΤΑ ΜΑΤΙΑ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΜΑΣ. ΤΥΠΟΣ - ΚΥΝΗΓΙ 3/3/10



Η φωτογραφία που είναι μέρος του βιβλίου και το παρακάτω e-mail, έγιναν η αιτία του πρωτοσέλιδου ρεπορτάζ του Τύπος-Κυνήγι στις 3/3/10. Να ευλογήσω λίγο και τα γένια μου! Φυσικά η κ. Κουτσάφτη ως επαγγελματίας, εμβάθυνε περισσότερο και καλά έκανε φανερώνοντας σωρεία τέτοιων παραδειγμάτων προς αποφυγήν, τα οποία μας εκθέτουν στα ίδια μας τα παιδιά! Ένα κλικ στην εικόνα, θα σας βοηθήσει.


«Όντας γονέας δυο κοριτσιών που πηγαίνουν στην 3η τάξη του δημοτικού σχολείου, ζω από κοντά το μεγαλείο της δωρεάν παιδείας του Ελληνικού κράτους! Ξεφυλλίζοντας λοιπόν το βιβλίο της Μελέτης Περιβάλλοντος και φτάνοντας στην σελίδα του σημερινού μαθήματος (30), διαπίστωσα ένα μάθημα – παιχνίδι που σκέφτηκαν το Υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων και το Παιδαγωγικό Ινστιτούτο, έναν ακριβώς χρόνο πριν, όταν τυπώθηκε το βιβλίο. Το σενάριο του σκετς του οποίου η πλοκή και το δια ταύτα, εξαρτώνται αποκλειστικά από τις καταβολές και τις ανησυχίες του εκάστοτε εκπαιδευτικού, είναι άλλη μια συντονισμένη δράση των οικ(ω)λόγων του καναπέ; Αναρωτιέμαι, άραγε στο οικονομικό πανεπιστήμιο έχουν σκετς με επιφανή μέλη ΜκΟ όταν δέχονται ευχάριστα τις παχυλές κρατικές και ευρωπαϊκές επιχορηγήσεις; Νοιάζεται κανείς για τον εσωτερικό κόσμο των παιδιών μας που γκρεμίζουν; Το γεγονός ότι ο πατέρας-πρότυπο ξαφνικά γίνεται αυτός που προκαλεί κακό στην φύση, είναι κι αυτό κάτι που δεν μετράει επειδή είμαστε κυνηγοί;»

Τρίτη 2 Μαρτίου 2010

ΝΕΟ ΤΕΥΧΟΣ ΤΥΠΟΣ ΚΥΝΗΓΙ



Από γόνος κυνηγετικής οικογένειας, οικ(ω)λόγος χωρίς αντίληψη και αντικειμενική άποψη. Τι συμβαίνει στα σχολεία;
Μαχόμενο περιοδικό για μαχόμενους αναγνώστες. Κυκλοφορεί αύριο με τον Ελεύθερο Τύπο. Αν σέβεστε την κυνηγετική σας υπόσταση, μην το χάσετε!