Οι τρεις τελευταίες επιθυμίες του Μεγάλου Αλεξάνδρου

Ευρισκόμενος στα πρόθυρα του θανάτου, ο Μέγας Αλέξανδρος συγκάλεσε τους στρατηγούς του και τους κοινοποίησε τις τρεις τελευταίες επιθυμίες του ?)

1] Να μεταφερθεί το φέρετρό του στους ώμους από τους καλύτερους γιατρούς της εποχής.

2] Τους θησαυρούς που είχε αποκτήσει [ασήμι, χρυσάφι, πολύτιμους λίθους] να τους σκορπίσουν σε όλη τη διαδρομή μέχρι τον τάφο του.

3] Τα χέρια του να μείνουν να λικνίζονται στον αέρα, έξω από το φέρετρο, σε θέα.
Ένας από τους στρατηγούς, έκπληκτος από τις ασυνήθιστες επιθυμίες, ρώτησε τον Αλέξανδρο ποιοι ήταν οι λόγοι.

Ο Αλέξανδρος του εξήγησε:

1] Θέλω οι πιο διαπρεπείς γιατροί να σηκώσουν το φέρετρό μου, για να μπορούν να δείξουν με αυτόν τον τρόπο ότι ούτε εκείνοι δεν έχουν, μπροστά στο θάνατο, τη δύναμη να θεραπεύουν!

2] Θέλω το έδαφος να καλυφθεί από τους θησαυρούς μου, για να μπορούν όλοι να βλέπουν ότι τα αγαθά που αποκτούμε εδώ, εδώ παραμένουν!

3] Θέλω τα χέρια μου να αιωρούνται στον αέρα, για να μπορούν οι άνθρωποι να βλέπουν ότι ερχόμαστε με τα χέρια άδεια και με τα χέρια άδεια φεύγουμε, όταν τελειώσει για εμάς ο πιο πολύτιμος θησαυρός που είναι ο χρόνος!


" Ο ΧΡΟΝΟΣ" είναι ο πιο πολύτιμος θησαυρός που έχουμε, γιατί είναι περιορισμένος. Μπορούμε να δημιουργήσουμε χρήμα, αλλά όχι περισσότερο χρόνο. Όταν αφιερώνουμε χρόνο στον οποιονδήποτε ή σε οτιδήποτε, του παραχωρούμε ένα μέρος από τη ζωή μας που ποτέ δεν θα μπορέσουμε να αναπληρώσουμε.
Ο χρόνος είναι η ζωή μας.
ΤΟ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΔΩΡΟ που μπορείς να δώσεις σε κάποιον ή σε κάτι είναι ο χρόνος σου !!!

Και εσείς, φίλοι μου, αν έχετε τη "διαίσθηση", θα καταλάβετε
ποιος, πότε και γιατί σας δίνει το ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΔΩΡΟ !!!

ΠΕΣ ΜΙΑ ΚΑΛΗΜΕΡΑ !!!

Ο φίλος μου ο Γιώργος, γνωστός κυνηγός στο νησί όπως και καλαμπουρτζής, κάποιο πρωινό στο φουλ των τρυγονιών, αξημέρωτα άρχισε να σκαρφαλώνει την γνωστή του πλαγιά που από τις τόσες φορές την είχε μάθει σπιθαμή προς σπιθαμή.
Σε όλη την διαδρομή προς το καρτέρι όλο και κάποιο τρυγονάκι εγκατέλειπε το έδαφος υπό καθεστώς πανικού, εξαιτίας του βαρύ βηματισμού και της μπερδεμένης ανάσας του που ο ήχος της, έμοιαζε με «ποτήρι» πομόνας που ξεπιάνει νερό!
Όταν επιτέλους έκοψε το νήμα του τερματισμού και στρογγυλοκάθισε στον βράχο, έβγαλε τον καφέ, τον καπνό και το κινητό του και άρχισε να γαληνεύει την ψυχή του με την πανέμορφη θέα που απλωνότανε μπροστά του με φόντο το Αιγαίο.

Την γαλήνη της σιωπής διέκοπτε πότε – πότε το κινητό του και από την άλλη άκρη της γραμμής, κάποιος φίλος του έδινε ραπόρτο για την κινητικότητα των πουλιών.
Κάποια στιγμή καθώς έπαιρνε τα αζιμούθια του βολιδοσκοπώντας τα γύρω βραχάκια, είδε μια φιγούρα την εμφάνιση της οποίας είχε προηγηθεί ο γνωστός θόρυβος των βημάτων.
Ο «τύπος» είχε σταθεί στην άκρη μιας ξερολιθιάς και αγνάντευε κι αυτός το άπειρο. «Ποιος είναι τώρα αυτός;» μονολόγησε «Εκεί θα κάτσει τώρα; Θα σκοτωθούμε το πρωί» συνέχισε και αποφάσισε να ανοίξει κουβέντα για να φτάσει στο προκείμενο (απόσταση – ασφάλεια). «Καλημέρα μάστορα» φώναξε γυρίζοντας ταυτόχρονα προς το μέρος του «εισβολέα». Δεν υπήρξε απόκριση και άρχισε να μπιμπικιάζει σαν το κοτόπουλο από τον φόβο του για τις προθέσεις και την ταυτότητα του αγνώστου. «Ποιος είναι αυτός ρε και δεν μιλάει; Και δεν κρατάει και τουφέκι! Ρε μπας και γίνετε κανένα νταλαβέρι περίεργο και βρεθώ μπλεγμένος;» αναρωτήθηκε σφίγγοντας συνάμα και το όπλο του για να παίρνει θάρρος. Ο άγνωστος ήταν πολύ αγενής, γιατί εκτός του ότι δεν είχε πει λέξη ακόμα, σε απάντηση των απανωτών καλημερισμάτων του Γιώργη γύριζε επιδεικτικά την μούρη του από την άλλη μεριά.

«Τώρα θα’ ρθώ και θα σε πάρει και θα σε σηκώσει» είπε κάνοντας ένεση θάρρους στον εαυτό του και αρπάζοντας την καραμπίνα βγήκε από το καρτέρι του σκορπίζοντας στον αέρα το ξεκάθαρο των διαθέσεων του επιδεικνύοντας τον όγκο του! Το γοργό και αποφασιστικό του βήμα τον έφερε με μια ανάσα, ένα βήμα από τον κακότροπο άγνωστο. Δεν πρόλαβε ο φουκαράς ο Γιώργης όμως να βγάλει άχνα, γιατί η τρομάρα που πήρε από το ξέσπασμα του τράγου που καθόταν όρθιος με τα μπροστινά του πόδια στο ντουβάρι και το βέλασμα που αντήχησε σε όλο το βουνό, του έκοψαν τα πόδια και το αίμα! «Άντε να πας από εκεί που’ ρθες, έχασα την μισή μου ζωή» είπε και αμέσως η τρομάρα και το μούδιασμα στην γλώσσα που ένοιωσε, έδωσαν την θέση τους σε ένα πλατύ χαμόγελο.
Ακόμα στα «πηγαδάκια» που εξιστορείται την περιπέτεια του, γίνετε χαλασμός από την έκβαση της υπόθεσης που η αρχή της θυμίζει ταινία θρίλερ του Χίτσκοκ!

ΤΟΝ ΚΑΙΡΟ ΕΚΕΙΝΟ ΤΟΝ ΠΑΛΙΟ

Όλοι μας κατά καιρούς έχουμε γίνει ακροατές κάποιου απόμαχου της ζωής, που εξιστορεί κυνηγετικές ιστορίες από τα παλιά. Αυτός μπορεί να είναι ο πατέρας, ο παππούς, ο θείος ή για κάποιους που δεν είχαν την τύχη να κατάγονται από κυνηγετική οικογένεια, κάποιος γνωστός ή άγνωστος που το «κισμέτ» τον έφερε μπροστά τους. Όλοι μας ανεξαιρέτως τότε, με τις μηχανές της φαντασίας μας στο φουλ, τα μάτια και τα αυτιά ορθάνοικτα και με θρησκευτική προσήλωση, ρουφάμε αχόρταγα λέξη τη λέξη, φράση τη φράση.
Κρίμα για όλους εσάς που η τεχνολογία δεν σας επιτρέπει να ακούσετε την ιστορία του μπάρμπα Νίκου δια ζώσης και μεγάλο το βάρος για μένα, που θα προσπαθήσω να αποτυπώσω στο χαρτί μια τέτοια αυθεντική ιστορία.

«Λέγομαι Νίκος Φρέρης, είμαι γεννημένος το 1929. Το πατρικό μου σπίτι σε μια από τις καλύτερες περιοχές για το κυνήγι των τρυγονιών τον Σεπτέμβρη στην Σύρο.
Απ’ ότι θυμάμαι, ο πρώτος ήχος που άκουσα ήταν αυτός, της ντουφεκιάς! Ο πατέρας μου είχε ένα όπλο εμπροσθογεμές δίκαννο 16αρι πολύ παλιό, από αυτά με τις τσακμακόπετρες. Οι κάννες του ήταν πολύ μακριές και επειδή ήταν φθαρμένες στις άκρες, τις είχαν κόψει λίγο. Χτυπούσε μακριά, ήταν του παππού μου και ακόμα υπάρχει στα περιουσιακά μου στοιχεία ως κειμήλιο. Οι κάννες; άλλο ατσάλι, δεν σκουριάζουν με τίποτα! Αυτό το ντουφέκι με βάφτισε κυνηγό όταν ήμουν οκτώ χρονών. Όταν αδύναμος ακόμα, «έφαγα» την πρώτη κλωτσιά μετά το χαρακτηριστικό «παφ…σσσς….μπουμ». Και μετά, αυτό το πυκνό σύννεφο του καπνού από το μαύρο μπαρούτι, που με έκανε να κουνώ τα χέρια μου (εάν δεν είχε αέρα) για να μπορέσω να δω αν είχε πέσει το πουλί. Όλοι μας τότε από δ’αυτα είχαμε, μονά ή διπλά και μόνο εμπροσθογεμή. Στάσου Τούρκε να σου ρίξω δηλαδή. Τα οπισθογεμή ήρθαν αργότερα και ήταν για λίγους, λόγο της αυξημένης τιμής τους. Ή εργοστασιάρχης έπρεπε να ήσουν ή ναυτικός για να κρατάς τέτοιο ντουφέκι.
Τότε όλα τα αποδημητικά του Σεπτέμβρη δεν χρειαζόταν να πας στο βουνό για να τα βρεις, ερχόταν αυτά μέχρι την αυλή σου! Θυμάμαι ακόμα τότε που λάσπωναν τα βιδώνια και ήθελαν πλύσιμο οι κάννες σε στέρνα με πολύ νερό για να καθαρίσουν και τα πουλιά να περνοδιαβαίνουν! Τα πυρομαχικά ήταν μέσα στην λεγόμενη «ντουμπασκιέρα» με θήκες για το μετράρι, τα καψούλια και το μαύρο το μπαρούτι της μπεκάτσας (η μακέτα του κουτιού) και τα σκάγια του Συριανού σκαγάδικου. Τα καλύτερα, σε μικρά φλασκάκια και η στούπα (μάλλινη τάπα) από ξασμένο σχοινί ή τσουβάλι. Πάνω στο ντουφέκι η γκάργκα (βέργα) για το γέμισμα και ένα ειδικό κλειδί για τα βιδώνια. Τα θηράματα στον ντορβά που κρεμόταν από τον ώμο που καμιά φορά, ήταν από μαξιλαροθήκη! Τα παπούτσια δεν ήταν απαραίτητα, γιατί το βουνό τα χαλάει και ήταν πολλοί αυτοί που ξυπόλητοι κυνηγούσαν μέσα στα χωράφια ανάμεσα στις συκιές. Τότε το κυνήγι ήταν η αιτία που το τσουκάλι θα έμπαινε στην φωτιά αλλιώς…!

Η μεγάλη η χαλάστρα στα κυνήγια μας τότε, ήταν η φωνή κάποιου που θα μας προειδοποιούσε «Ο δασάρχηηης». Τα πόδια στον ώμο και όπου φύγει φύγει, γιατί το όπλο έκανε φτερά. Ο λόγος; οι περισσότεροι δεν είχαν λεφτά για να βγάλουν άδεια που τότε κόστιζε 3-4 δραχμές. Τότε μετά τις 9 – 10 το πρωί, τα μανάβικα της Σύρας πλημμύριζαν με κοφίνια γεμάτα τρυγόνια και ορτύκια. Έτσι κάποιοι έβγαζαν μεροκάματο και κάποιοι άλλοι, αντικαθιστούσαν τα σκαγιομπάρουτα τους.

Έτσι ήταν τα κυνήγια μας μέχρι το 1940. Μετά ήρθε ο πόλεμος και άλλαξαν όλα. Πολλοί από την παρέα μου πήραν τα βουνά, κυνηγώντας την λευτεριά της πατρίδας μας. Τώρα έχετε τα ελέη του Θεού, εκτός από θηράματα. Θες τα φώτα, θες η μόλυνση, οι οικοδομές, έχουν αλλάξει τα περάσματα. Έχει αλλάξει η φύση, βρες ντομάτα να μυρίζει ντομάτα και φέρε να την δω κι εγώ. Βρες αγγούρι που δεν μοιάζει κολοκύθι και σου δίνω όλο μου το βιός».

ΝΕΟ ΤΕΥΧΟΣ ΤΥΠΟΣ ΚΥΝΗΓΙ

-Κώφωση απο τουφεκιές; Εγώ γιατί νομίζω ότι κάποιοι δεν τις έχουν ανάγκη; Είναι κουφοί απο μόνοι τους, χρόοονια τώρα!

Μαχόμενο περιοδικό για μαχόμενους αναγνώστες. Κυκλοφορεί αυτήν την Τετάρτη και κάθε Τετάρτη με τον Ελεύθερο Τύπο. Αν σέβεστε την κυνηγετική σας υπόσταση, μην το χάσετε!

Απεταξάμην τον Σατανά!

Είμαι γέννημα θρέμμα παιδί της επαρχίας και δη, παιδί της υπαίθρου . Ποτέ δεν είχα νιώσει νοσταλγία για την φύση, γιατί πολύ απλά ζούσα, ζω και ελπίζω να συνεχίσω να ζω για πολύ ακόμα, μέσα σ’ αυτήν! Από μικρό παιδί με τράβηξαν οι δραστηριότητες που έχουν να κάνουν με την άμεση επαφή του ανθρώπου με την ύπαιθρο, την άγρια ζωή, τον καθαρό αέρα και την αρμύρα της θάλασσας στο πρόσωπο μου. Εδώ και κάτι μήνες όμως, έμαθα και μια άλλη παράμετρο αυτής της αμφίδρομης σχέσης που έχω με την μητέρα φύση, αυτήν της Πράσινης Ανάπτυξης.

Έμαθα πως είναι να παίρνεις πολλά και να δίνεις λίγα. Έμαθα τι σημαίνει αποστείρωση, δόλος και, σε λίγο, κατ’ οίκον περιορισμός. Έμαθα μαζί με άλλους 230.000 τι πάει να πει απαξία, παραγκωνισμός, μεροληψία. Τι πάει να πει φατρία και αυταρχική συμπεριφορά. Όλα αυτά τα παραπάνω όψιμα «μαθήματα» μου τα έδωσε με περίσσιο θάρρος, θράσος και απλότητα η κύρια Τίνα. Ναι, η κυρία ΥΠΕΚΑ. Ξέρω ότι μπορεί κάποιοι να βρουν τους χαρακτηρισμούς μου λίγο σκληρούς και τραβηγμένους. Τι περιθώριο όμως αφήνεται για να είμαι κι εγώ ποιο διαλλακτική, ποιο ήπια και λιγότερο φειδωλή; Όταν διώχνεις κάποιον από το σπίτι του και απαξιώνεις τις αξίες που τον μεγάλωσαν, τον έθρεψαν και μεγάλωσαν τα παιδιά του, αυτά που σφυρηλάτησαν τον χαρακτήρα του και τον έκαναν να μάθει να σέβεται ακόμα και το μικρότερο είδος ζωής στον πλανήτη, πως αλλιώς μπορεί να σε χαρακτηρίσει, εκτός από άσχετο και υστερόβουλο; Και όλα αυτά την στιγμή που κάποια άλλη μερίδα ανθρώπων που έχει δει, μάθει και βιώσει την φύση μέσα από ντοκιμαντέρ, το Google earth και κάποιες μικρές, κοντινές βόλτες με λαμέ κοστούμια σε κοντινούς λόφους για τα κούλουμα.

Αυτών που τα παιδιά τους όταν βλέπουν αγελάδα από κοντά, μια στις τόσες, σιωπούν λες και βλέπουν απογείωση διαστημικού λεωφορείου. Αυτή η μερίδα ανθρώπων λοιπόν, απολαμβάνει την προστασία της κυρίας Υπουργού. Έχουν αυτοανακηρυχθεί Οικολόγοι, όλοι αυτοί που σκοπό τους και κύριο μέλημα τους, έχουν την αποκομιδή καθαρού και μεγάλου κέρδους από την φύση, την μάνα μου! Όλοι αυτοί, που στα γιάπικα μυαλά τους, η αποστείρωση είναι συνώνυμη με την διαχείριση. Στα βουνά της πατρίδας μας δεν βλέπουν δάση, μόνο Αιολικά πάρκα και υπερπολυτελείς βίλες μέσα στο πράσινο. Στα ποτάμια της, υδροηλεκτρικά εργοστάσια και φτηνές χωματερές για τα εργοστάσια τους. Στις θάλασσες της, δεν βλέπουν βραχονησίδες που ξεπλένουν το αλάτι και ξεκουράζουν τα θαλασσοπούλια, παρά μόνο εξέδρες άντλησης πετρελαίου. Στους κάμπους της, αντί για φυτείες καλαμποκιού, σταριού και ηλιόσπορου, βλέπουν ηλιακά κάτοπτρα. Παρά ταύτα, αυτοί οι κύριοι έχουν φροντίσει, ο τίτλος του Οικολόγου να τους αποφέρει μεγάλα κονδύλια από τον Ευρωπαϊκό και κρατικό κορβανά που συντηρούμε όλοι μας γιατί τάχα, ανησυχούν για την χλοροπανίδα της χώρας μας. Το χειρότερο και πλέον απεχθές μάθημα που πήρα όμως τον τελευταίο καιρό, είναι να μάθω να μισώ το όνομά μου, μέσα από τα καχύποπτα και κοφτερά βλέμματα των συναδέλφων κυνηγών.

Ένα όνομα που εδώ, στην μικρή κοινωνία που ζω, είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με τον κάματο από το περπάτημα στο βουνό. Με ποτίστρες, ταΐστρες και απελευθερώσεις θηραμάτων. Εδώ και κάποια χρόνια, κατάφερα να το συνδέσω με την απεικόνιση των αγαπημένων μου τετραπόδων φίλων. Το φευγαλέο πέταγμα μιας μπεκάτσας, το γεράκομα μιας πέρδικας που σκίζει τον αέρα ενός ρέματος των μικρών Κυκλάδων μας, πάνω σε μάρμαρο και γύψο.

Θιασώτης λοιπόν σε αυτό το θέατρο του παραλόγου και υποψήφιο μέλος ενός προκείμενου group therapy που έχει βαλθεί η κυρία Τίνα να μας εντάξει, επιτρέψατε μου να συστηθώ, αν και με κάποιους από εσάς, είχα την τιμή να γνωριστώ από κοντά στην έκθεση Diana. Είμαι η Δέσποινα Μπιρμπίλη από την Σύρα, είμαι μια από εσάς, είμαι υπερήφανη που είμαι κυνηγός, είμαι ακόμα καλά και ουδεμία σχέση έχω με την κυρία ΥΠΕΚΑ…!

Επιστολή διαμαρτυρίας απο την γνωστή - καλή μας συνάδελφο Δέσποινα Μπιρμπίλη, που δημοσίευσε το περιοδικό Έθνος Κυνήγι στις 2/6/10. Μπράβο Δέσποινα, τα είπες μια χαρά για όλους μας.

ΝΕΟ ΤΕΥΧΟΣ ΤΥΠΟΣ ΚΥΝΗΓΙ

-ΑΙΟΛΙΚΑ ΠΑΡΚΑ: ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΛΑ ΤΑ ΛΕΦΤΑ...ΤΙΝΑ!


Μαχόμενο περιοδικό για μαχόμενους αναγνώστες. Κυκλοφορεί αυτήν την Τετάρτη και κάθε Τετάρτη με τον Ελεύθερο Τύπο. Αν σέβεστε την κυνηγετική σας υπόσταση, μην το χάσετε!

ΕΞΗΓΟΥΜΑΙ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΠΑΡΕΞΗΓΟΥΜΑΙ

ΦΩΝΗΣ ΒΟΩΝΤΟΣ αφορμή και το πήγαινε έλα δεν απέφυγα! Σίγουρα η παρουσία μου στα γραφεία του Συλλόγου δεν είναι κάτι το οποίο απεχθάνομαι, αντιθέτως πιστεύω ότι αν όλοι μας είχαμε την περιέργεια (τουλάχιστον) να ακούσουμε εν τη γενέσει τους κάποιες αποφάσεις του Δ.Σ. τα δρώμενα θα ήταν σίγουρα αλλιώς, καθότι «φωνή λαού οργή θεού» όπως λέει και η παροιμία.

Πριν μπω στις λεπτομέρειες τις συζήτησης να πω ότι, σύμφωνα με το καταστατικό, ΟΛΑ τα μέλη ανεξαιρέτως μπορούν να είναι παρόντα κατά την διάρκεια ενός συμβουλίου του Δ.Σ. με την διαφορά, ότι δεν έχουν δικαίωμα λόγου χωρίς την άδεια του Προέδρου. Κάτι το οποίο, από τα λεγόμενα του, ο Πρόεδρος χειροκροτεί.

Η τηλεφωνική πρόσκληση του Προέδρου, εντολή απαραβίαστη. Στρογγυλοκάθισα λοιπόν στην καρέκλα που μου προσφέρθηκε αυθόρμητα από όλους τους παρόντες! Μετά την εξάντληση των τρεχόντων θεμάτων που απασχολούσαν το Δ.Σ. ήρθε η ώρα για να βγάλουμε τα «δίκοπα». Η απορία του Προέδρου για δήθεν διαρροές συζητήσεων του Δ.Σ. στους απ’ έξω (!) ήταν η εναρκτήριος φωτοβολίδα για να ξεκινήσει το γιουρούσι και να ακολουθήσει μια έντονη κουβέντα τόσο μεταξύ των μελών του Δ.Σ. όσο και μαζί μου.

Το «σου ‘πα, μου ‘πες» έφερε στο φως τον κύριο λόγο της παρουσίας μου εκεί και ρώτησα, δια ζώσης πλέον, αν οι φήμες για τα αυγά που φαίνεται να προσφέρονται σε κάποια μέλη ως ανταμοιβή είναι αλήθεια. Παίρνοντας τον λόγο ο Ταμίας μου έκανε γνωστή μια απόφαση του Δ.Σ. που θέλει την απαγόρευση της όποιας διακίνησης προϊόντων του εκτροφείου. Εκτός αυτού, ο Πρόεδρος διαβεβαίωνε ότι δεν έχει υποπέσει στην αντίληψη του κάτι τέτοιο. Ο κ. Αντιπρόεδρος επέμενε, για ακόμα μια φορά, ότι όποιος δουλεύει πρέπει να πληρώνεται, ο Γραμματέας είχε αποχωρίσει για προσωπικούς λόγους (!), ο Κοσμήτορας πήρε απουσία, ο κ. Άγας μας διασκέδαζε, όπως κάθε φορά, η Θηροφύλακας κρατώντας αποστάσεις και λεπτές ισορροπίες και ο κ. Ρούσσος, παρέα μαζί μου στο εδώλιο του κατηγορουμένου ως φερόμενος χαφιές, λόγο των φιλικών σχέσεων που έχει μαζί μου.

Ο Πρόεδρος εμμένοντας στις θέσεις του, επέμενε ότι πρέπει να ακούω πρώτα και τις δυο πλευρές και μετά να δημοσιοποιώ οτιδήποτε, ο Ταμίας παραινούσε για σύμπνοια και ομόνοια απευθυνόμενος σε μένα (!), ο Αντιπρόεδρος μου είπε ότι σε κάποιο μέλος, που το όνομα του δεν είναι της παρούσης, αξίζει μεγαλύτερο μερίδιο από τους ενοίκους του εκτροφείου γιατί έχει προσφέρει περισσότερα από άλλους. Κάτι που ομολογώ ότι έρχεται αντιμέτωπο τόσο με τον ορισμό του εθελοντισμού, όσο και με περασμένες του δηλώσεις, που ήθελαν όλα τα μέλη ισότιμα ανεξαρτήτως του μεγέθους της προσφοράς των.

Η τοποθέτηση του είχε αφορμή την επισήμανση μου, ότι σε όλα τα περιουσιακά στοιχεία του Συλλόγου έχουν εξίσου μερίδιο όλα τα μέλη του και θα πρέπει να ερωτούνται πριν αποφασιστεί το οτιδήποτε. Με τούτα και με κείνα, οι ώρες πέρασαν ευχάριστα (!), αλλά μην μπορώντας να μου αλλάξουν εικόνα για τους κοριούς που μου έβαλαν στ’ αυτιά. Προσπαθήθηκε δε να εξομοιωθεί η προσφορά αυγών και ατόμων φασιανών σε όμορους Συλλόγους από εμάς, με δική μου παρότρυνση, με το γεγονός του πάρε δώσε στα μέλη. Αναφερθήκαμε και στο γεγονός της απόκρυψης της επ αυτοφώρω σύλληψης των αλλοδαπών. «Λάθος που δεν έχει αναρτηθεί και αναφερθεί» είπε ο Πρόεδρος και με κάλυψε. Αρκετά πλάτειασα όμως, καιρός για το δια ταύτα.

Κύριοι σας το είπα και εκείνο το βράδυ κοιτώντας σας κατάματα, δεν με έχετε πείσει, αλλά δεν υπάρχει, προς το παρόν, μάρτυρας! Όταν και όποτε υπάρξει, τότε όλοι μαζί θα έχουμε ανοικτούς λογαριασμούς με το Δασαρχείο. Όσο για την απόφαση του Δ.Σ. περί κοψίματος των «δώρων» να σας πω, ότι εμμέσως πλην σαφώς, παραδέχεστε ότι υπάρχει προϋπηρεσία στο θέμα, αλλά οι νόμοι ήταν, είναι και θα είναι πάνω από οποιαδήποτε απόφαση και οποιοδήποτε Δ.Σ.! Μελετήστε τους. Πιστεύω ότι δεν θα έπρεπε να ζητάτε να είστε στο απυρόβλητο αιτία του όποιου έργου έχετε προσφέρει μέχρι στιγμής. Αντιθέτως θα έπρεπε να αποζητάτε και να αποδέχεστε την όποια καλοπροαίρετη κριτική, η οποία σκοπό δεν έχει να σας φθείρει, αλλά να σας κάνει σωστότερους, διεκδικώντας τα δέοντα από ένα συμβούλιο το οποίο απαρτίζεται από άτομα που αυτοβούλως έθεσαν υποψηφιότητα και δη όταν προεκλογικά παλεύουν σκληρά και ύπουλα για την εξασφάλιση μιας θέσεως στον ήλιο! Μετά από τόσα χρόνια προϋπηρεσίας στα συνδικαλιστικά του Συλλόγου, θα έπρεπε να έχετε εξοικειωθεί με την έννοια της φράσης «Είμαι υπόλογος».

Επίσης θα έπρεπε να έχετε αποβάλει την ιδέα κάποιων μελών να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους έναντι ανταλλάγματος. Εγώ προσωπικά το μόνο που θέλω είναι να δω τον Σύλλογο ΜΑΣ λίγο ψηλότερα, όποιος νομίζει ότι κουράστηκε, βαρέθηκε ή ο σκοπός του είναι άλλος, το καλύτερο που έχει να κάνει είναι να πάει σπίτι του! Να είστε σίγουροι ότι δεν θα διστάσω να σταθώ απέναντι σε κανέναν σας, ακόμη κι αν είναι το φιλαράκι μου ο Δημήτρης όπως με ρωτήσατε. Όσο για τον κ. Άγα δεν έχω να πω και να γράψω κάτι. Τα είπε όλα μόνος του στην γενική συνέλευση, παρουσία πολλών ψηφοφόρων του «Εγώ δεν προσφέρω τίποτα στον Σύλλογο και μπήκα μέσα μόνο για το Κόμμα».

Κλείνοντας να επισημάνω ότι όπως έχω επανειλημμένως πει, το μέλημα μου δεν είναι η διάλυση του Συλλόγου ΜΑΣ, γι’ αυτό και παρακαλώ – προσκαλώ όλους να έρθουν πιο κοντά στον Σύλλογο και να μην φοβηθούν να χαλαλίσουν κάποιες ώρες τον μήνα γι’ αυτόν, που ουσιαστικά θα είναι κάποιες ώρες για το κυνήγι που μας έχει όλους μας -ειδικά τώρα- πολύ μεγάλη ανάγκη, χωρίς να αποζητάμε ανταλλάγματα για τις υπηρεσίες μας. Τέλος, η παρούσα σελίδα είναι πνευματική ιδιοκτησία ΜΟΥ, καλύπτεται από τον νόμο και όποιος μπαίνει μέσα είναι φιλοξενούμενος άρα, άλλος είναι αυτός που αποφασίζει το «τι», το «πώς» και το «πότε» θα γραφτεί κάτι. Πάνω απ' όλα όμως δεν υπάρχουν εμπορικές σκοπιμότητες, γι' αυτό και δεν υπάρχουν διαφημίσεις.

Θα είμαι πάντα στο πλευρό σας όποτε με χρειάζεστε, για να ανεβάσουμε τον πήχη ακόμα ψηλότερα!

ΕΙΔΗΣΗ ΑΠΟ ΤΟΝ ΩΡΙΩΝΑ

ΕΧΟΥΝ ΜΕΓΑΛΗ ΠΛΑΚΑ ΑΥΤΟΙ ΣΤΗΝ ΚΣΕ...!
Μόνο τον παραπάνω τίτλο θα μπορούσε κάνεις να βάλει στο σύνολο των σκέψεων που κάνουν οι περισσότεροι συνάδελφοι κυνηγοί διαβάζοντας τις ανακοινώσεις, αλλά και παρακολουθώντας την δράση της Οργάνωσης του Ωρίωνα, που πραγματικά αξίζει συγχαρητήρια. Ο καλός συνάδελφος κ. Νίκος Παπαιωάννου δίνει σεμιναριακά μαθήματα στους απανταχού Γ. Γραμματείς της επικράτειας και ο Πρόεδρος κ. Δημήτρης Χριστοδουλάκης, έχει ουσιαστικά αντικαταστήσει τον Πρόεδρο της ΚΣΕ. Η δε Οργάνωση του Ωρίωνα δρα και αντιδρά ως άλλη ΚΣΕ και γενικότερα τα παιδιά εκεί μας δείχνουν ότι τουλάχιστον δεν βαριούνται να κάτσουν και να γράψουν δυο λόγια τα οποία αν μη τι άλλο προσπαθούν να υπερασπιστούν το κυνήγι και την άγρια ζωή. Σε αντίθεση με κάποιους άλλους που δρώντας ως παρκαδόροι της κακιάς ώρας περιμένουν να ακουστεί το "ΜΠΑΜ" για να σου πούν "ΘΑ ΒΡΕΙΣ". ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΑΡΑΚΑΤΩ

Ω Ρ Ι Ω Ν - Το ΔΙΚΤΥΟ των ΚΥΝΗΓΩΝ
Κρήτης 2, 15127, Μελίσσια-Αθήνα
www.orion.net.gr orion@orion.net.gr Αθήνα, 3/6/2010

Προς: - Υπουργό ΠΕΚΑ κα Τ.Μπιρμπίλη
- Υφυπουργό ΠΕΚΑ, κο Αθ.Μωραϊτη

Κοιν: - Πολιτικός κόσμος
- Μέσα μαζικής ενημέρωσης
- Κυνηγετικές οργανώσεις
- Κυνηγ.Περιοδικά και Ιστοσελίδες
- Επαγγελματίες του κυνηγ.χώρου
- Μέλη και φίλοι του Ωρίωνα

Θέμα: Προετοιμασία περιβαλλοντικής νομοθεσίας



Αξιότιμη κυρία Υπουργέ,
Αξιότιμε κύριε Υφυπουργέ,

Με αφορμή την «Παγκόσμια Μέρα για τη Βιοποικιλότητα», 22/5/2010, το Υπουργείο Περιβάλλοντος Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής, προχώρησε στην έκδοση σχετικού δελτίου τύπου στο οποίο γίνεται λόγος για σχέδιο νόμου περί προστασίας της βιοποικιλότητας το οποίο πρόκειται να κατατεθεί σύντομα σε δημόσια διαβούλευση. Σύμφωνα με το παραπάνω δελτίο τύπου, οι συντελεστές του συγκεκριμένου σχεδίου Νόμου ήταν «... δύο ομάδες με στελέχη από τις υπηρεσίες Διαχείρισης Φυσικού Περιβάλλοντος και Διεύθυνσης Δασών και εκπροσώπους περιβαλλοντικών ΜΚΟ ...»

Αν και δεν αναφέρονται ποιες είναι οι παραπάνω περιβαλλοντικές ΜΚΟ, είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε πως έχουν κυκλοφορήσει δύο προτάσεις νόμου για την προστασία της βιοποικολότητας, μία από τις 19/10/2009 και μία πρόσφατη, οι οποίες ετοιμάστηκαν και συνυπογράφονται από συγκεκριμένες περιβαλλοντικές ΜΚΟ. Στις δύο αυτές προτάσεις, διαπιστώσαμε πως προβλέπονται ιδιαίτερα μεγάλοι (κατά χρόνο) περιορισμοί θήρας, χωρίς όμως αυτοί να συνοδεύονται από σχετική επιχειρηματολογία και τεκμηρίωση.

Με βάση αυτά αλλά και την εκτίμηση πως οι παραπάνω οργανώσεις συνδέονται άμεσα με τα όσα αναφέρονται στο δελτίο τύπου του Υπουργείου, θα θέλαμε να σας ενημερώσουμε πως θεωρούμε προς τη σωστή κατεύθυνση την ανάπτυξη συνεργασιών στις προσπάθειες και τις πρωτοβουλίες που καλείται να αναλάβει το Υπουργείο ΠΕΚΑ σχετικά με την προστασία της βιοποικιλότητας.

Στο βαθμό όμως που η παραπάνω συνεργασία θα έχει σαν αποτέλεσμα σχέδιο νόμου που θα εφαρμοστεί στο εγγύς μέλλον και θα ρυθμίσει - περιορίσει συγκεκριμένες δραστηριότητες και χρήσεις γης σε όλη την Ελληνική Επικράτεια, εκτιμούμε πως θα έπρεπε να έχουν εξασφαλιστεί μεταξύ άλλων η επιστημονική επάρκεια και η αμεροληψία των παραπάνω συνεργατών αλλά και των συντελεστών των ομάδων εργασίας εκ μέρους του Υπουργείου.

Σχετικά με τη θήρα έχουμε κάθε λόγο να πιστεύουμε πως δεν ισχύουν τα παραπάνω, διαπίστωση που στηρίζουμε στα εξής:
Δεν έχει υπάρξει μέχρι σήμερα στην Ελλάδα ούτε μία πρόταση των κυνηγετικών οργανώσεων που να υιοθετήθηκε κατά μέρος ή στο ακέραιο από κάποια περιβαλλοντική ΜΚΟ.
Δεν έχει υπάρξει μέχρι σήμερα πρόταση από κάποια περιβαλλοντική ΜΚΟ από την οποία να προκύπτει επέκταση κατά χώρο ή χρόνο της θήρας, αντίθετα προτείνονται κατ' επανάληψη περιορισμοί της χωρίς την απαραίτητη τεκμηρίωση.
Από τις 200 περίπου βιβλιογραφικές αναφορές που υπάρχουν στον τόμο «Πτηνά» του Ελληνικού Κόκκινου Βιβλίου που εκδόθηκε πρόσφατα και προλογίζεται από την Υπουργό ΠΕΚΑ, μόνο οι εννέα (9) αφορούν θηρεύσιμα είδη και οι περισσότερες από αυτές αφορούν τα υδρόβια (αγριόπαπιες), γενικά (καταγραφές) και όχι εξειδικευμένα (βιολογία - διαχείριση). Η μοναδική ΜΚΟ που συμμετέχει σε μερικές από τις παραπάνω μελέτες είναι η Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία.
Σε αντίθεση με τις περιβαλλοντικές ΜΚΟ οι Κυνηγετικές Οργανώσεις στην Ελλάδα έχουν προβεί σε πλήθος ερευνών σχετικά με τη διαχείριση της θήρας και των θηρεύσιμων ειδών. Οι περισσότερες από τις παραπάνω έρευνες έχουν δημοσιευτεί σε διεθνή περιοδικά ή επιστημονικά συνέδρια, γεγονός το οποίο σε συνδυασμό με τα Προγράμματα «’ρτεμις» και «Φαινολογία της Μετανάστευσης των Θηρεύσιμων Πτηνών» της Κυνηγετικής Συνομοσπονδίας Ελλάδος, καθιστά τις Κυνηγετικές Οργανώσεις πρώτες και μοναδικές που έχουν ασχοληθεί ερευνητικά με τα περισσότερα από τα θηρεύσιμα είδη στην Ελλάδα.
Εκτός των παραπάνω, το Υπουργείο ΠΕΚΑ, ενώ αναγνωρίζει στο σχετικό δελτίο τύπου πως στις περιοχές του δικτύου Natura 2000 σήμερα επικρατεί νεφελώδες τοπίο σχετικά με το θεσμικό πλαίσιο που τις διέπει, εν τούτοις, προχώρησε πριν την κατάρτιση του θεσμικού πλαισίου σε διπλασιασμό σχεδόν των περιοχών που εντάσσονται σε αυτό, μετά από σχετική πρόταση της Ελληνικής Ορνιθολογικής Εταιρείας, όπως μπορεί να διαβάσει κανείς στη σχετική αναφορά στην ιστοσελίδα της οργάνωσης. Στο βαθμό που ισχύει το παραπάνω, εκτιμούμε πως τόσο το Υπουργείο ΠΕΚΑ, όσο και η Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία, θα έπρεπε πριν την αποστολή του καταλόγου με τις περιοχές προς ένταξη στο δίκτυο ΖΕΠ να δώσουν στη δημοσιότητα τα επιστημονικά κριτήρια με τα οποία επιλέχθηκαν αυτές οι περιοχές αλλά και το θεσμικό πλαίσιο που θα τις διέπει. Έχουμε στη διάθεση μας στοιχεία τα οποία αποδεικνύουν πως ανάλογες διαδικασίες (ίδρυση ΖΕΠ) στο παρελθόν χαρακτηρίζονται από σημαντικές ανακρίβειες και στερούνται επαρκούς επιστημονικής τεκμηρίωσης. Στο βαθμό επομένως που ο χαρακτηρισμός κάποιας περιοχής ως προστατευόμενη, περιλαμβάνει ή ενδεχομένως θα περιλαμβάνει στο μέλλον μεταξύ άλλων περιορισμούς ή απαγορεύσεις θήρας, έχουμε έννομο συμφέρον να ενημερωθούμε για την παραπάνω διαδικασία.

Με βάση τα παραπάνω μπορεί να διαπιστώσει κανείς πως τόσο η αμεροληψία όσο και η επιστημονική επάρκεια των Ελληνικών περιβαλλοντικών ΜΚΟ σχετικά με τη διαχείριση της θήρας και των πληθυσμών των θηρεύσιμων ειδών, δεν πρέπει να θεωρούνται δεδομένα.
Αντίθετα, οι Κυνηγετικές Οργανώσεις έχουν εκπονήσει αρκετές επιστημονικές έρευνες και προγράμματα σχετικά με τη διαχείριση της θήρας και των πληθυσμών των θηρεύσιμων ειδών, αντικείμενα στα οποία εξειδικεύονται τόσο επιστημονικά όσο και εμπειρικά.

Για να χαρακτηριστεί επομένως ως αξιόπιστη, αλλά και για να γίνει κοινωνικά αποδεκτή η συγκεκριμένη, όπως και κάθε άλλη θεσμική πρωτοβουλία που αναλαμβάνεται και σχετίζεται με τη θήρα και τους θηραματικούς πληθυσμούς, θεωρούμε ότι πρέπει να κατοχυρωθεί και να εξασφαλιστεί η συμμετοχή των Κυνηγετικών Οργανώσεων σε όλες τις σχετικές διεργασίες που θα διαμορφώσουν το θεσμικό πλαίσιο γύρω από τη συγκεκριμένη δραστηριότητα.


Εκτιμούμε πως για να έχει έστω και συμβολικό χαρακτήρα η έννοια της Δημόσιας Διαβούλευσης, πριν την κατάθεση του σχεδίου νόμου για τη βιοποικιλότητα το Υπουργείο Περιβάλλοντος Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής θα πρέπει να έχει προβεί στις απαραίτητες ενέργειες που θα αναιρούν το ενδεχόμενο της μεροληψίας ή της επιστημονικής ανεπάρκειας και θα καλέσει την Κυνηγετική Συνομοσπονδία Ελλάδος ως εκπρόσωπο των Ελλήνων κυνηγών να καταθέσει τις απόψεις της στο αντικείμενο στο οποίο εξειδικεύεται.

Σχετικοί σύνδεσμοι:
- Παγκόσμια Ημέρα Βιοποικιλότητας 22/5/2010:
http://www.ypeka.gr/Default.aspx?tabid=517
- Σύντομα σε διαβούλευση το σ/ν του ΥΠΕΚΑ για τη βιοποικιλότητα:
http://www.ypeka.gr/Default.aspx?tabid=389&sni[524]=331
- Σημαντική επέκταση του δικτύου των ΖΕΠ για τα Πουλιά:
http://www.ornithologiki.gr/gr/politiki/show_article.php?artID=419

Για τον Ωρίωνα, Με εκτίμηση,

O Πρόεδρος
Δημήτρης Χριστοδουλάκης

Ο Γ.Γραμματέας
Νίκος Παπαϊωάννου

ΨΑΡΕΜΑ ΣΟΥΠΙΑΣ ΜΕ ΚΑΛΑΜΑΡΙΕΡΑ. Δημοσιεύθηκε στο ένθετο περιοδικό του Ελεύθερου Τύπου "ΚΥΝΗΓΙ" στις 2/6/10

Ένας πολυαγαπημένος μεζές των απανταχού καλοφαγάδων, είναι και η σουπιά. Κρασάτη, με σπανάκι, τηγανητή, γεμιστή στα κάρβουνα και με χίλιους δυο άλλους τρόπους έχει κατά καιρούς συνοδεύσει τα καλοκαιρινά μας ουζάκια, μπύρες και άσπρα κρασιά. Για να φτάσουμε όμως στο σημείο να ψάξουμε την καλύτερη συνταγή, πρέπει πρώτα να έχουμε εξασφαλίσει το προσφιλές και νοστιμότατο μαλάκιο. Ορίστε λοιπόν μια τεχνική, δοκιμασμένη και καρατσεκαρισμένη!
Όσοι έχετε μπει στην διαδικασία να ψάξετε τον τρόπο που μια σουπιά – θηρευτής επιτίθεται στο υποψήφιο θύμα της, ή έχετε εκούσια δει σε κάποιο ντοκιμαντέρ, θα έχετε μάθει, ότι κατά κύριο τρόπο το κάνει από τα πλάγια. Αυτό είναι ένα «μυστικό» στο οποίο οφείλονται οι πολλές αποτυχημένες προσπάθειες να ανασύρουμε από το νερό μια σουπιά με καλαμαριέρα, το γνωστό σε όλους μας φωσφορίζων ψαράκι. Πριν λοιπόν δέσουμε το ψαράκι μας στην πετονιά, περνάμε ένα βαρίδι – βαρελάκι. Αφού δέσουμε το ψαράκι μας, αφήνουμε μια απόσταση μεταξύ δολώματος και βαριδίου περίπου 1 με 2 εκατοστά και τσακίζουμε το βαρίδι έτσι ώστε να μην μπορεί να παλινδρομεί κατά μήκος της τρίχας. Με αυτόν τον τρόπο, το δόλωμά μας επιπλέει κάθετα στον βυθό και στην ουσία αφήνει περιθώρια στον επικείμενο μεζέ μας, να του επιτεθεί έχοντας ελεύθερο πεδίο. Φυσικά το ψάρεμα της σουπιάς γίνετε στον βυθό, σε αντίθεση με αυτό του καλαμαριού που είναι επιφανείας. Μπορούμε να το συνδυάσουμε με οποιοδήποτε άλλο παράκτιο ψάρεμα, αφού ουσιαστικά το δόλωμά μας ψαρεύει μόνο του. Δεν χρειάζεται να το τραβάμε συνέχεια προς την ακτή, παρά μόνο λίγα εκατοστά κάθε φορά, και μόνο, για να ελέγξουμε αν κάποιος θηρευτής έγινε θύμα μας, το οποίο καταλαβαίνουμε από την αλλαγή του βάρους στην πετονιά. Όταν διαπιστώσουμε ότι έχουμε πιάσει κάτι, αρχίζουμε το τράβηγμα με σταθερό και ήρεμο ρυθμό. Φτάνοντας το δόλωμά μας κοντά στο βράχο, καλό είναι να ανάψουμε φευγαλέα έναν φακό για να δούμε την θέση δολώματος και σουπιάς και τραβάμε ελαφρά, αλλά απότομα την τρίχα από την άλλη κατεύθυνση. Έτσι πετυχαίνουμε την αγκίστρωση του ψαριού, το οποίο απέχει μερικά δευτερόλεπτα από τον δρόμο για το ψυγείο μας. Ο συγκεκριμένος τρόπος ψαρέματος, είναι σχεδόν σίγουρο ότι θα «ξεγελάσει» και κάποια χταποδάκια που θα βρίσκονται ξαπλωμένα στα πέριξ. Γι’ αυτό τον λόγο, καλό θα είναι η πετονιά σας να είναι δεμένη με κάποιο άδειο κουτάκι αναψυκτικού που θα προδώσει την όποια κίνηση φυγής του «κλέφτη» με το δόλωμα στο στόμα, μια που τα χταπόδια αρέσκονται στο να κρύβονται, παρασύροντας μαζί και το τρόπαιο τους. Με άδειο καλάθι πάντως, δεν θα φύγετε! Για καλό και για κακό, φροντίστε να μάθετε από πριν αν το ψαράδικο της γειτονιάς έχει φρέσκα ψάρια. Πώς να το κάνουμε, είναι θέμα prestige! Καλή διασκέδαση.

ΦΩΝΗ ΒΟΩΝΤΟΣ

Στις 27 Μαΐου, ρώτησα μέσω του blog τον κ. Πρόεδρο του Κ.Σ. Σύρου αν ευσταθούν οι ψίθυροι σχετικά με την «διανομή» αυγών από το εκτροφείο του Συλλόγου σε μέλη. Μέχρι τώρα που γράφω αυτές τις γραμμές, απάντηση ΔΕΝ έχω πάρει τόσο μέσω e- mail, που το γνωρίζει πολύ καλά, όσο και από την επίσημη σελίδα του Συλλόγου υπό την μορφή ανακοίνωσης. Θα μου πείτε τώρα «Ποιος είσαι εσύ ρε μεγάλε που θέλεις ολόκληρος Σύλλογος – και μάλιστα ο αρχαιότερος της χώρας- να ασχολείται με το τι θα πεις εσύ;». Εγώ και ο κάθε "εγώ", εμείς δηλαδή, είμαστε αυτοί που κρατούν ζωντανό αυτόν τον άμοιρο Σύλλογο. Είμαστε αυτοί που κάθε χρόνο καλούμαστε να στηρίξουμε τον Σύλλογο τόσο ηθικά, όσο και οικονομικά. Είμαστε, όλοι εμείς, αυτοί που η απουσία μας θα σημάνει το ΤΕΛΟΣ. Οπότε, έχουμε όλο το δικαίωμα να ξέρουμε το οτιδήποτε βάση καταστατικού!
Και αν ο κ. Πρόεδρος «το ψάχνει» ακόμη και δεν έχει βρει άκρη, μήπως μπορεί να μου πει τι έχει γίνει με τους αλλοδαπούς που η Θηροφύλακας συνέλαβε επ αυτοφώρω να «ψαρεύουν» πέρδικες με απόχη στην Ποσειδωνία; Γιατί ούτε γι΄ αυτό είδα καμία ανακοίνωση. Η σελίδα του Συλλόγου είναι μόνο για φωτογραφίες ή ότι μας συμφέρει άραγε; Πρόεδρε όπως γράφω και στην κορυφή της σελίδας του blog: Ο ΣΙΩΠΩΝ ΔΟΚΕΙ ΣΥΝΑΙΝΕΙΝ. Οι αποδείξεις για το πλατογύρισμα των μελών είναι εδώ μπροστά στα μάτια σας, αρκεί να τα ανοίξετε -αν θέλετε και εάν μπορείτε- και θα τις δείτε.

ΝΕΟ ΤΕΥΧΟΣ ΤΥΠΟΣ ΚΥΝΗΓΙ

-Μην μπερδευτούμε με τον τίτλο του άρθρου ναι; Εντάξη, μπορεί κατά καιρούς να "κάνουμε" κανένα λουλά, αλλά σε γενικές γραμμές είμαστε νομοταγείς πολίτες...!

-Η βάση βράζει, η κορυφή...φέτααα !!!

Μαχόμενο περιοδικό για μαχόμενους αναγνώστες. Κυκλοφορεί αυτήν την Τετάρτη και κάθε Τετάρτη με τον Ελεύθερο Τύπο. Αν σέβεστε την κυνηγετική σας υπόσταση, μην το χάσετε!

ΕΘΕΛΟΝΤΙΣΜΟΣ Ή ΑΛΙΣΒΕΡΙΣΙ ;

«Σε γενικές γραμμές, ο όρος εθελοντισμός αναφέρεται στην ηθελημένη παροχή υπηρεσιών για κάποιο κοινωφελή σκοπό. Θεωρείται πως ο εθελοντισμός δεν έχει υλικά ανταλλάγματα.»
Το παραπάνω κείμενο είναι, κατά κανόνα, ο ορισμός του εθελοντισμού. Είναι το ένα σκέλος της βάσης, πάνω στην οποία στηρίζεται από καταβολής του το κυνήγι, το κυνήγι μας! Το άλλο σκέλος είναι η αυτοχρηματοδότηση των Οργανώσεων μας από τα μέλη. Όσο αφορά το δεύτερο εκ των δυο όλα βαίνουν καλώς, τα «στάζουμε» όλοι μας κανονικά. Τι γίνεται όμως με το πρώτο; Που είναι η γραμμή που χωρίζει τον εθελοντισμό με το αλισβερίσι; Πόσοι και γιατί κινούνται στα όρια; Ποιος συντηρεί αυτή την πορεία κάποιων μελών στην κόψη του ξυραφιού; Πληρώνονται κάποιοι για τις εθελοντικές, υποτίθεται, υπηρεσίες που προσφέρουν;
Μη με ρωτάτε «που», για τον Σύλλογο μου αναφέρομα. Δυστυχώς ή ευτυχώς εδώ ξεκινούν και τελειώνουν όλα, άσχετα τις ενδιάμεσες κυνηγετικές διαδρομές του καθενός μας. Το βιβλιάριο θήρας στον χώρο θεώρησης, έχει την σφραγίδα του αρχαιότερου συλλόγου της πατρίδας μας. Φυσικά και καμαρώνω που είμαι μέλος του. Φυσικά και θέλω να συνεχίσω να είμαι (το παλεύω με νύχια και με δόντια), ασχέτως αν με εκφράζουν – κι αν το θέλετε, με εκπροσωπούν επάξια – τα πρόσωπα του Δ.Σ. έτερον εκάτερον, κανένας τους δεν αυτοδιορίστηκε και με αυτούς θα πορευτούμε! Είμαι υπερίφανος για το παρελθόν του, αισθάνομαι ντροπή για το παρόν και ανησυχώ για το μέλλον του.
Η έννοια της λέξης «εθελοντισμός» χάνεται όταν αυτός που δουλεύει αμείβεται - λαϊκά - τα παίρνει, τα πιάνει, λαδώνεται κτλ. Όταν ανάμεσα σε δυο πλευρές υπάρχει η λεπτομέρεια της αμοιβής, υπάρχει πλέον συναλλαγή, αλισβερίσι, εμπορική συνεργασία. Εδώ και χρόνια, πολλά είναι τα μέλη του Κ.Σ. Σύρου που αναμασούν ότι κάποιοι «τυχεροί» απολαμβάνουν άλλης, άνισης, μεταχείρισης. Μέχρι πέρσι, υπήρχαν ψίθυροι ότι, κάποιοι, λάμβαναν ως δώρο πέρδικες από το εκτροφείο. Φέτος, που η πολύ καλή δουλειά από όλους τους «εθελοντές» απέδωσε καρπούς και μάλιστα πολλούς, ακούγεται ότι τα δωράκια είναι με τσόφλι! Ίσως από εκεί ορμώμενο το Δ.Σ. διοργάνωσε σεμινάριο για τις εκκολαπτικές μηχανές στο εκτροφείο την περασμένη εβδομάδα. Ρωτώ εγώ: «Είναι νόμιμο αυτό; Το Δασαρχείο είναι ενήμερο; Όταν φύγει το τσόφλι, που πάνε οι πέρδικες;» Γιατί πέρδικες βγαίνουν και κάπου πάνε! Ξαναρωτώ: «Η ΚΟΣΕ μήπως το ξέρει κι’ αυτό, όπως είναι ενήμερη για τα πουλιά που αποστείλαμε στην Μύκονο; Ποιος είναι ο ηθικός αυτουργός αυτού του κατάπτυστου πάρε - δώσε;». Από τα λιγοστά οικονομικά που γνωρίζω μπορώ να καταλάβω ότι αν δεν υπήρχαν δανειολήπτες, οι τράπεζες δεν θα παρείχαν δάνεια, άρα (!) κάποιοι ζητούν και κάποιοι άλλοι που είναι αιχμάλωτοι του «εκλέγεσθαι» ή όποιου άλλου όρου, δίνουν. Τέλος, «Ο Πρόεδρος είναι ενήμερος για όλα αυτά;» Και το βασικότερο: «Είναι αλήθεια όλα αυτά;». Σίγουρα ο μόνος που θα μπορούσε να μας ανοίξει τα μάτια είναι ο κ. Πρόεδρος, εκτός αν συμβαίνουν πράγματα εν αγνοία του. Πάντως οι φήμες είναι πολλές και ταξιδεύουν γρήγορα. Μια από αυτές θέλει μέλος του Δ.Σ. που όντας έχοντας χάσει την μπάλα με αυτό το υποτιθέμενο πάρε - δώσε, και ίσως επειδή είναι απών σε πολλά και δικαιολογημένα να χάνει επεισόδια, κατηγορεί συνάδελφο ως αποδέκτη, ο οποίος ουσιαστικά δεν εμπλέκεται. Κύριοι σοβαρευτείτε θα μας πάρουν με τις πέτρες! Και πάνω απ’ όλα απαντήστε. Πάντως εγώ, έχω κάτι βασιλεύοντες κατά νου, ΑΝ τύχει και κληθώ από κάποια αρμόδια αρχή σε απολογία! Λέμε τώρα, ΑΝ!

ΥΓ. Γ ια να μην με λένε κάποιοι και μηδενιστή, να δώσω τα συχαρίκια μου στο Δ.Σ. που μπόρεσε να συντάξει και να παραδώσει την λίστα των εθελοντών δασοπυροσβεστών, έστω και σε βάθος χρόνου! Κάλιο αργά παρά ποτέ.

Ο ΥΠΟΒΡΥΧΙΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ. Δημοσιεύθηκε στο ένθετο περιοδικό του Ελεύθερου Τύπου "ΚΥΝΗΓΙ" στις 26/5/10

Τα εξερευνητικά ταξίδια ήταν, είναι και θα είναι η απόλυτη πηγή αδρεναλίνης για τον άνθρωπο. Μην έχοντας καλά καλά εξερευνήσει την συμπαγή μάζα πάνω στην οποία γεννιέται, μεγαλώνει και υπάρχει, το ανθρώπινο είδος από την αρχαιότητα βάλθηκε να κατακτήσει τόσο την επιφάνεια του υγρού στοιχείου, όσο και τον βυθό του.
Ο Ιούλιος Βέρν, στο μυθιστόρημα του «Από την Γη στην Σελήνη» περιγράφει παραστατικά τις αντιδράσεις και τα αισθήματα μιας ομάδας ανθρώπων, που κλεισμένοι μέσα σε ένα γιγαντιαίο βλήμα βρέθηκαν ελεύθεροι από την επίδραση της βαρύτητας. Αυτήν την έλλειψη της βαρύτητας την ένοιωσαν, στην πραγματικότητα πλέον, οι αστροναύτες μέσα στα διαστημόπλοια. Πολύ πριν από αυτούς όμως, την χαρά της ελεύθερης κίνησης προς όλες τις διαστάσεις του χώρου την είχαν νιώσει οι αυτοδύτες. Σε ένα περιβάλλον άπειρα γοητευτικό, την θάλασσα!
Πλήρως απελευθερωμένος και στις τρεις διαστάσεις, περιβαλλόμενος από μια παλέτα χρωμάτων που θα την ζήλευαν κι οι πιο φημισμένοι ζωγράφοι της οικουμένης, ο αυτοδύτης μοιάζει σαν μια μέλισσα σε ανοιξιάτικη κοιλάδα.
Ορμώμενος από την περιέργεια του για το απέραντο γαλάζιο, ο άνθρωπος μηχανεύονταν από πολύ νωρίς τον τρόπο με τον οποίο θα εξασφάλιζε την παραμονή του μέσα στο υγρό στοιχείο. Οι φουσκωμένοι ασκοί, οι σωλήνες με πλωτήρα και οι κώδωνες, ήταν οι προπομποί των αεροσυμπιεστών και των σκάφανδρων, μέχρι που το 1943 ο Πλωτάρχης Ζακ Κουστώ και ο μηχανικός Εμίλ Γκανιό χάρισαν στους αυτοδύτες την ελευθερία τους, κατασκευάζοντας την αυτόνομη συσκευή συμπιεσμένου αέρα. Για να φτάσουμε όμως μέχρι το σημείο που ξέρουμε όλοι όσοι χαιρόμαστε την αυτόνομη κατάδυση, η ανθρωπότητα μπόλιασε την θάλασσα με πολλές ζωές και ακόμα πιο πολλά πειράματα. Αυτή η χρόνια επαφή με το αντικείμενο θεμελίωσε κάποιους κανόνες, τους οποίους πρέπει αυτός που θα θελήσει να ασχοληθεί όχι απλά να τους μάθει, αλλά να τους έχει πραγματικά Ευαγγέλιο! Αυτοί οι γραπτοί βασικοί κανόνες δεν είναι άλλοι από τους νόμους των αερίων που κάποτε προσπάθησαν να μας μάθουν οι καθηγητές Φυσικής στο Γυμνάσιο. Οι νόμοι των Μπόιλ, Ντάλτον, Χένρυ και Τσάρλς.
Φυσικά υπάρχουν και οι ηθικοί κανόνες, οι οποίοι χαρακτηρίζουν έναν άνθρωπο και τον κάνουν να διαφέρει από τα υπόλοιπα όντα του πλανήτη μας. Ο σεβασμός στην φύση και στους κατοίκους της, επίγειους, υποβρύχιους και εναέριους, είναι ο κυριότερος από αυτούς και σε αυτόν θα μείνω.
Η χώρα μας είναι μια από τις λίγες που έχει τόσο μεγάλη διαύγεια νερού, κοντά στα 10 μέτρα βάθος. Μακάριοι, τουλάχιστον, λοιπόν όλοι αυτοί που έχουμε την τύχη να απολαμβάνουμε την γαλήνη και την ηρεμία που μας προσφέρει μια βουτιά. Η αξία όλων αυτών που λαμβάνει κάποιος από την θέα όλου αυτού του μαγευτικού κόσμου είναι τόσο μεγάλη και μοναδική που μόνο ένα τίμημα θα τα ξεπλήρωνε, η ίδια η ζωή του δύτη. Σύμφωνα λοιπόν με μια παλιά δοξασία, η θάλασσα ζήτησε από τον δημιουργό του Σύμπαντος να παίρνει την ζωή αυτού που θα ανακάλυπτε έστω και ένα της μυστικό. Ο δίκαιος Πλάστης όμως, της επέτρεψε να το κάνει μόνο με όσους είναι άπληστοι, απρόσεκτοι και φαμφαρόνοι. Έτσι λοιπόν η πλανεύτρα η θάλασσα κρατά για πάντα κοντά της όλους όσους δεν την σέβονται, την υποτιμούν και την θεωρούν κάτι εύκολο, κάτι μικρό που μπορούν εύκολα να το διαφεντέψουν.
Επιστρέφοντας στα πεζά τα επίγεια να πω, ότι όπως όλες οι δραστηριότητες του ανθρώπου και αυτή εδώ, θεσπίζεται από νόμους. Επειδή όλο το Φ.Ε.Κ. είναι μεγάλο και υπάρχει πρόβλημα χώρου, απλά σας κάνω γνωστό τον νόμο που από τις 4/2/2006 διέπει την αυτόνομη κατάδυση στην Ελλάδα: Ν3409/2005 - (ΦΕΚ 273) και είναι σίγουρο ότι όλα τα κέντρα κατάδυσης τον κάνουν γνωστό στους επίδοξους εξερευνητές του μπλε. Καλές και ασφαλείς βουτιές σε όλους μας.

ΝΕΟ ΤΕΥΧΟΣ ΤΥΠΟΣ ΚΥΝΗΓΙ

- Συνέντευξη ΣΟΚ της χήρας του αδικοχαμένου Θηροφύλακα.
- Μετά εορτής το SOS της ΚΣΕ

Μαχόμενο περιοδικό για μαχόμενους αναγνώστες. Κυκλοφορεί αυτήν την Τετάρτη και κάθε Τετάρτη με τον Ελεύθερο Τύπο. Αν σέβεστε την κυνηγετική σας υπόσταση, μην το χάσετε!

ΕΙΔΗΣΗ ΤΟΥ ΩΡΙΩΝΑ

Κρήτης 2, 15127, Μελίσσια-Αθήνα
www.orion.net.gr orion@orion.net.gr Αθήνα, 23/5/2010

Προς: - Υπουργό ΠΕΚΑ κα Τ.Μπιρμπίλη
- Υφυπουργό ΠΕΚΑ, κο Αθ.Μωραϊτη

Κοιν: - Πολιτικός κόσμος
- Μέσα μαζικής ενημέρωσης
- Κυνηγετικές οργανώσεις
- Κυνηγ.Περιοδικά και Ιστοσελίδες
- Επαγγελματίες του κυνηγ.χώρου
- Μέλη και φίλοι του Ωρίωνα

Θέμα: Βιοποικιλότητα και Κυνήγι



Αξιότιμη κυρία Υπουργέ,
Αξιότιμε κύριε Υφυπουργέ,

Με αφορμή την παγκόσμια μέρα για τη βιοποικιλότητα, και σε συνδυασμό με την επιχειρούμενη σύνδεση της προστασίας της με τους κατά χώρο και χρόνο περιορισμούς θήρας που έχουν εισηγηθεί με σχέδιο νόμου (!) συγκεκριμένες περιβαλλοντικές Μ.Κ.Ο. στο αρμόδιο Υπουργείο ΠΕΚΑ, το Διοικητικό Συμβούλιο και τα μέλη του Ωρίωνα επιθυμούμε να σας γνωστοποιήσουμε τα παρακάτω.

Οι βασικές αιτίες μείωσης της βιοποικιλότητας σύμφωνα με το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι:

«...η καταστροφή, ο κατακερματισμός και η υποβάθμιση των ενδιαιτημάτων λόγω επιβλαβούς μεταβολής της χρήσης της γης, η υπερεκμετάλλευση και η μη βιώσιμη χρήση των φυσικών πόρων, τα χωροκατακτητικά ξένα είδη, το παράνομο εμπόριο απειλουμένων με εξαφάνιση ειδών, η αύξηση της οξύτητας των ωκεανών, η ρύπανση, και, σε αυξανόμενο βαθμό, η αλλαγή του κλίματος...»

Στην Ελλάδα το ανώτατο όριο ημερήσιας (και κατ' επέκταση ετήσιας) κάρπωσης από τους κυνηγούς ορίζεται από το εκάστοτε Υπουργείο και δεν υπάρχει μέχρι σήμερα κάποια μελέτη που να αποδεικνύει τη μείωση του πληθυσμού κάποιου θηρεύσιμου είδους σε βαθμό «υπερεκμετάλλευσης ή μη βιώσιμης χρήσης» από την άσκηση της νόμιμης θήρας.

Εξαίρεση στα παραπάνω αποτελεί σύμφωνα με τους συγγραφείς του Ελληνικού Κόκκινου Βιβλίου που εκδόθηκε πρόσφατα, η ορεινή πέρδικα της οποίας το πληθυσμιακό καθεστώς διατήρησης κρίθηκε «τρωτό». Την αξιοπιστία όμως της συγκεκριμένης αναφοράς αμφισβητούμε με συγκεκριμένα στοιχεία τα οποία είμαστε πρόθυμοι να διαθέσουμε σε κάθε ενδιαφερόμενο.

Η άσκηση της νόμιμης θήρας επομένως, με τον τρόπο που γίνεται στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια, δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να χαρακτηριστεί απειλή για τη βιοποικιλότητα. Αυτό επιβεβαιώνεται από την Ευρωπαϊκή Ένωση που αναφέρει σχετικά:

«...Αν και η ετήσια συγκομιδή μπορεί να εξαλείψει σημαντικό ποσοστό του πληθυσμού, το γεγονός αυτό αντισταθμίζεται από χαμηλό επίπεδο φυσικής θνησιμότητας και/ή καλύτερους ρυθμούς αναπαραγωγής. Ο μέγιστος αριθμός πτηνών που μπορούν να αποτελέσουν αντικείμενο δραστηριοτήτων θήρας κάθε χρόνο, θα επιτευχθεί όταν ο μέγιστος αριθμός πτηνών αναπαράγεται με τον ταχύτερο δυνατό ρυθμό. Αυτό επιτυγχάνεται όταν ο αριθμός των ζώων αναπαραγωγής μειώνεται σε επίπεδο σημαντικά κατώτερο της ικανότητας του ενδιαιτήματος...»
(Newton, 1998. Περιορισμός του πληθυσμού στα πτηνά)

«...Μία πρόσφατη επισκόπηση της επιστημονικής βιβλιογραφίας σχετικά με την ενεργειακή φυσιολογία των πτηνών έθεσε σε αμφισβήτηση την υπόθεση ότι η θήρα οδηγεί πάντα σε παρενόχληση που θα αποτελέσει σοβαρή απειλή για την επιβίωση των πληθυσμών πτηνών...»

Συμπληρωματικά αναφέρουμε το γεγονός πως από τα 442 είδη πτηνών που έχουν καταγραφεί μέχρι σήμερα στην Ελλάδα επιτρέπεται η θήρα μόλις των 32, ενώ από τα 116 θηλαστικά επιτρέπεται η θήρα μόλις των 5.

Τα περισσότερα από τα είδη των οποίων η θήρα επιτρέπεται χαρακτηρίζονται από πληθυσμιακό καθεστώς που έχει αυξηθεί σημαντικά ή θεωρείται σταθερά υψηλό τα τελευταία χρόνια σύμφωνα με τα στοιχεία του «Προγράμματος ’ρτεμις» της Κυνηγετικής Συνομοσπονδίας Ελλάδος. Αυτό επιβεβαιώνεται από τη νέα οδηγία της Ε.Ε. για τα πτηνά (2009/147) σύμφωνα με την οποία το πληθυσμιακό καθεστώς των θηρεύσιμων πτηνών της Ελλάδας, συμπεριλαμβανομένης της Ορεινής Πέρδικας κρίνεται υγιές και βάσει αυτού δίνεται η δυνατότητα στη χώρα μας να επιτρέψει τη θήρα τους για την κυνηγετική περίοδο 2010-2011.

Τα απειλούμενα είδη πτηνών αντίθετα, παρά τις υψηλές επιχορηγήσεις που λαμβάνουν συγκεκριμένες Μ.Κ.Ο. για τη διατήρησή τους, παραμένουν απειλούμενα, γεγονός που εγείρει έντονα ερωτηματικά για την αποτελεσματικότητα της αναγκαστικής «ανάθεσης» της προστασίας τους στις περιβαλλοντικές Μ.Κ.Ο. λόγω θεσμικής ανεπάρκειας εκ μέρους των αρμόδιων Υπουργείων στην αντιμετώπιση του συγκεκριμένου ζητήματος.

Σε ότι αφορά στην κλιμακωτή λήξη της περιόδου θήρας και το αν και κατά πόσο αυτή επιτρέπεται, η Ε.Ε. αναφέρει σχετικά:

«Ποιοί όροι πρέπει να τηρούνται όταν ένα κράτος μέλος επιθυμεί να επωφεληθεί της δυνατότητας κλιμάκωσης των ημερομηνιών έναρξης και/ή λήξης της θήρας βάσει του άρθρου 7, παράγραφος 4 της οδηγίας;

2.6.23 Προκειμένου να διασφαλιστεί ότι αυτό συνάδει με την αρχή της πλήρους προστασίας, όπως αυτή ερμηνεύτηκε από το Δικαστήριο, τα κράτη μέλη πρέπει να έχουν τη δυνατότητα να αποδεικνύουν, στο σχετικό γεωγραφικό επίπεδο στο οποίο πρόκειται να εφαρμοστεί η κλιμάκωση, ότι δεν υφίστανται σοβαροί κίνδυνοι συγχύσεως και παρενόχλησης.

2.6.24 Σε ό,τι αφορά τον κίνδυνο συγχύσεως, πρέπει να κατηγοριοποιηθούν οι 'παρόμοιες' ομάδες θηρεύσιμων πτηνών που χρησιμοποιούν κατά την ίδια χρονική περίοδο τους ίδιους τύπους ενδιαιτημάτων, καθώς και να καθορισθούν ίδιες ημερομηνίες έναρξης και λήξης της θήρας για αυτές τις ομάδες, κατά τρόπο που να αποφεύγονται οι επικαλύψεις με περιόδους απαγόρευσης της θήρας. Επίσης, πρέπει να καθοριστεί ότι οι συνθήκες υπό τις οποίες διεξάγεται η θήρα δεν εγκυμονούν σημαντικό κίνδυνο συγχύσεως μεταξύ διαφορετικών θηρεύσιμων ειδών.»

«...Εντούτοις, πολλοί κυνηγοί θηρεύουν συγκεκριμένες ομάδες πτηνών και σπανίως είδη στα οποία δεν έχουν πείρα. Κατ' αυτόν τον τρόπο, οι κυνηγοί γίνονται ειδικοί στην αναγνώριση των ειδών που κατά προτίμηση αποτελούν στόχο τους...»

Είναι προφανές πως από τα παραπάνω δεν προκύπτει απαγόρευση της κλιμακωτής λήξης της θήρας αλλά η ανάγκη για ομαδοποίηση των θηραματικών πτηνών που μοιάζουν μεταξύ τους έτσι ώστε να αποφεύγεται η σύγχυση από τους κυνηγούς. Ακόμα και με το σημερινό καθεστώς όμως είναι τελείως αβάσιμη η αξίωση των περιβαλλοντικών Μ.Κ.Ο. για γενική απαγόρευση της κλιμακωτής λήξης με δεδομένο το γεγονός πως υπάρχουν αρκετά θηρεύσιμα πτηνά που δεν μοιάζουν με κανένα άλλο είδος όπως για παράδειγμα η μπεκάτσα, το ορτύκι, ο φασιανός, η φαλαρίδα, η νερόκοτα, η καρακάξα, το ψαρόνι και οι δύο Πέρδικες (νησιώτικη και ορεινή, οι οποίες μοιάζουν μεταξύ τους αλλά δεν απαντώνται στον ίδιο γεωγραφικό χώρο άρα δεν υπάρχει κίνδυνος σύγχυσης μεταξύ τους).

Σχετικά με την περίοδο έναρξης της εαρινής μετανάστευσης των θηρεύσιμων πτηνών θεωρούμε τη μοναδική μελέτη που αναφέρουν οι παραπάνω Μ.Κ.Ο. ελλιπή και περιορισμένη ποιοτικά και ποσοτικά και εκτιμούμε πως πρέπει να συγκριθούν τα αποτελέσματά της με αυτά του αντίστοιχου προγράμματος για τη «Φαινολογία της Μετανάστευσης των Θηρεύσιμων Πτηνών» που εκπονεί η Κυνηγετική Συνομοσπονδία Ελλάδος σε συνεργασία με το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και το Μεσογειακό Οργανισμό για τη Μετανάστευση των Πτηνών τα τελευταία τέσσερα χρόνια, το οποίο είναι πληρέστερο τόσο στο σύνολο των γεωγραφικών περιοχών που καλύπτει όσο και στη συχνότητα καταμετρήσεων.

Σχετικά με τη θήρα στις προστατευόμενες περιοχές, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο έχει καταλήξει στο συμπέρασμα πως όταν ασκείται αειφορικά, όχι μόνο δεν αποτελεί απειλή για τη βιοποικιλότητα αλλά αντίθετα την ενισχύει σημαντικά μέσα από την προστασία και διατήρηση των φυσικών ενδιαιτημάτων για την οποία οι κυνηγοί καταβάλλουν σε πανευρωπαϊκό επίπεδο σημαντικές προσπάθειες και κονδύλια. Παραθέτουμε σχετικά αποσπάσματα:

«...Τα άρθρα 3 και 4 αφορούν τα ενδιαιτήματα. Περιλαμβάνουν διατάξεις σχετικά με θέματα πρόληψης σημαντικής παρενόχλησης εντός των ειδικών ζωνών προστασίας (ΖΕΠ), οι οποίες έχουν ταξινομηθεί βάσει του άρθρου 4, παράγραφοι 1 και 2. Η Επιτροπή δεν θεωρεί ότι κοινωνικοοικονομικές δραστηριότητες - όπως για παράδειγμα η θήρα - αντιβαίνουν αυτές τις διατάξεις...»

«...Η θήρα είναι μία από τις πολλές πιθανές χρήσεις των περιοχών NATURA 2000, ενώ άλλες χρήσεις είναι η γεωργία, η αλιεία και άλλες μορφές αναψυχής. Δεν υπάρχει γενικό τεκμήριο κατά του κυνηγίου σε περιοχές NATURA 2000 βάσει των οδηγιών σχετικά με την προστασία της φύσης...»

«...Η αειφόρος θήρα μπορεί να αποβεί επωφελής σε ό,τι αφορά τη διατήρηση των ενδιαιτημάτων μέσα στις περιοχές NATURA 2000 και γύρω από αυτές...»

«...Μερικές από τις σημαντικότερες περιοχές άγριας ζωής στην Ευρώπη έχουν επιβιώσει των πιέσεων ανάπτυξης και εξάλειψης εξαιτίας των συμφερόντων διαχείρισης των θηραμάτων...»

«...Συνεπώς, η θήρα μπορεί να υποστηρίξει τη διατήρηση μέσω της ορθολογικής χρήσης. Τα μέτρα που λαμβάνονται για τη βελτίωση της κατάστασης των θηρεύσιμων ειδών όχι μόνο ενισχύουν τη βιώσιμη απόδοση αλλά είναι και ευεργετικά για ένα ολόκληρο φάσμα άλλων ζώων και φυτών με παρόμοιες απαιτήσεις...»

«...Πρέπει, ως εκ τούτου, η θήρα, η οποία αποτελεί χρήσιμη κατανάλωση της άγριας ζωής, να τοποθετηθεί στο ευρύτερο πλαίσιο της αειφόρου χρήσης των πόρων...»

Εκτός αυτών, σε ότι αφορά τη διαδικασία λήψης διαχειριστικών μέτρων, σύμφωνα με το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο διαπιστώνεται η ανάγκη συμμετοχής των χρηστών και των κατοίκων μίας περιοχής για την επίτευξη αποτελεσματικής προστασίας της και δε γίνεται λόγος για απαγορεύσεις, παρά μόνο για διαχείριση με κανόνες, βάσει συγκεκριμένου σχεδίου και στόχων, όπως αναφέρεται στα παρακάτω αποσπάσματα:

«...η δράση της Ε.Ε. επιτρέπει την πλήρη συμμετοχή όλων των φορέων σε τοπικό και εθνικό επίπεδο στην ανάπτυξη πολιτικών και πρωτοβουλιών και πιστεύει ότι αυτές οι συμμετοχικές προσεγγίσεις θα οδηγήσουν με τη σειρά τους στις αναγκαίες και συμπληρωματικές πρωτοβουλίες «από τη βάση στην κορυφή» από εκείνους που συμμετέχουν άμεσα στη διαχείριση της χρήσης της γης -και της θάλασσας- και ιδίως τις τοπικές κοινότητες...»

«...είναι σημαντικό να καθοριστεί σαφής βάση αναφοράς, η οποία θα καθορίζει τα κριτήρια βάσει των οποίων θα αξιολογούνται τα επιτεύγματα, λαμβάνοντας συγχρόνως υπόψη ότι σε ορισμένες περιπτώσεις, η αποκατάσταση μπορεί επίσης να συνίσταται σε φυσική αναζωογόνηση...»

«...η προστασία της βιοποικιλότητας και η διατήρηση των οικοσυστημικών υπηρεσιών απαιτούν οικονομικώς αποδοτικές πολιτικές και δράσεις και υπερβαίνει κατά πολύ τις προστατευόμενες περιοχές και τα οικολογικά δίκτυα...»

Ενώ σχετικά με τις υποχρεώσεις των κρατών μελών της Ε.Ε. αναφέρεται:

«...Στο άρθρο 2 ορίζεται η γενική υποχρέωση των κρατών μελών να "υιοθετούν όλα τα αναγκαία μέτρα με σκοπό να διατηρηθεί ο πληθυσμός όλων των ειδών των πτηνών που αναφέρονται στο άρθρο 1 σε ένα επίπεδο που να ανταποκρίνεται ιδιαίτερα στις οικολογικές, επιστημονικές και μορφωτικές απαιτήσεις, λαμβάνοντας, ωστόσο, υπόψη τις οικονομικές και ψυχαγωγικές απαιτήσεις..»

Τα παραπάνω θεωρούμε βέβαιο πως δεν εφαρμόζονται στο βαθμό που απαιτείται με δεδομένο το γεγονός πως η Ελλάδα μέσω του Υπουργείου Περιβάλλοντος Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής:
Δεν έχει καταρτίσει ακόμα δασολόγιο.
Δεν έχει θωρακιστεί απέναντι στις πυρκαγιές που κατακαίνε κάθε καλοκαίρι την Ελληνική ύπαιθρο.
Δεν έχει καταφέρει να προστατέψει τις περιοχές Ramshar στις οποίες απαγορεύεται η θήρα, εν τούτοις κάποιες βρίσκονται στα πρόθυρα οικολογικής καταστροφής.
Εφαρμόζει ακόμα πρωτόγονες μεθόδους υλοτομίας (ληστρικές, αποψιλωτικές) στα δημόσια και δημοτικά δάση, όπου τα πολύτιμα ώριμα και υπερήλικα δέντρα είναι είδος προς εξαφάνιση.
Έχει καταδικαστεί από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο για τη διαχείριση των απορριμμάτων αλλά δεν έχει ξεκινήσει ακόμα ουσιαστικές ενέργειες για επίλυση του σημαντικού αυτού ζητήματος που έχει να κάνει και με τη δημόσια υγεία.
Δεν έχει και δεν προβλέπεται να έχει έγκυρη και επίκαιρη καταγραφή της πληθυσμιακής κατάστασης του συνόλου των ειδών της πανίδας και χλωρίδας αλλά και της κατάστασης διατήρησης των φυσικών ενδιαιτημάτων της χώρας όπως υποχρεώνεται από τις Ευρωπαϊκές Οδηγίες.
Δεν έχει το απαραίτητο και με επάρκεια γνώσεων προσωπικό στις αρμόδιες υπηρεσίες με αποτέλεσμα να μην υπάρχει ούτε μία Ελληνική προστατευόμενη περιοχή που να μπορεί να χαρακτηριστεί πρότυπο αειφορικής διαχείρισης.
Δεν έχει υλοποιήσει καμία από τις προτάσεις των Κυνηγετικών Οργανώσεων σχετικά με τη βελτίωση διαχείρισης της θήρας και των θηραματικών πληθυσμών.
Δεν φυλάσσει καμία από τις προστατευόμενες περιοχές, για τις οποίες θεσπίζει ανέξοδες απαγορεύσεις σε θεωρητικό επίπεδο και στη συνέχεια τις εγκαταλείπει στην τύχη τους.
Έχει καταστρέψει τελείως τα αγροτικά ενδιαιτήματα στα οποία παρατηρούνται τοπικά μεγάλες απώλειες ειδών πανίδας και χλωρίδας, μέσα από τις λανθασμένες αγροτικές πολιτικές που εφαρμόζονται τα τελευταία χρόνια.
Υιοθετεί χωρίς τον απαραίτητο επιστημονικό έλεγχο τα αποτελέσματα των μελετών που εκπονούν διάφορες περιβαλλοντικές Μ.Κ.Ο. των οποίων η αποτελεσματικότητα στη διαχείριση και προστασία του φυσικού περιβάλλοντος αμφισβητείται, ενώ αντίθετα δεν αξιοποιεί τις σχετικές μελέτες που έχουν εκπονήσει οι Κυνηγετικές Οργανώσεις οι οποίες σε θέματα διαχείρισης της θήρας και των θηραματικών πληθυσμών είναι ασύγκριτα πιο εμπεριστατωμένες και έγκυρες.
Δεν έχει την οικονομική δυνατότητα, στη δύσκολη για τη χώρα συγκυρία που ζούμε, να ανατρέψει ουσιαστικά κάποιο από τα παραπάνω.

Συμπεράσματα - Προτάσεις:
Η άσκηση της νόμιμης θήρας όπως γίνεται τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα δε αποτελεί απειλή για τη βιοποικιλότητα αλλά αντίθετα την ενισχύει.
Η κλιμακωτή λήξη της θήρας στη χώρα μας επιτρέπεται υπό όρους που είναι δυνατό να επιτευχθούν εύκολα, άμεσα και ανέξοδα για το Ελληνικό Δημόσιο.
Η έναρξη της εαρινής μετανάστευσης των θηρεύσιμων πτηνών που καθορίζει σύμφωνα με τις Ευρωπαϊκές Οδηγίες την ημερομηνία λήξης της περιόδου θήρας τους, απαιτεί διαρκείς μελέτες για κάθε είδος ή ομάδα πτηνών χωριστά και μέχρι σήμερα τέτοιες μελέτες έχει εκπονήσει μόνο η Κυνηγετική Συνομοσπονδία Ελλάδος.
Η θήρα αποτελεί δραστηριότητα πλήρως συμβατή με τους σκοπούς προστασίας που ισχύουν στις περιοχές που έχουν ενταχθεί στο δίκτυο «NATURA 2000».
Η συμμετοχή των εκπροσώπων και των επιστημόνων των Κυνηγετικών Οργανώσεων θεωρείται επιβεβλημένη σε κάθε διαδικασία λήψης μέτρων σχετικά με τη διαχείριση της θήρας και των θηραματικών πληθυσμών και πρέπει να προηγείται αυτής των εκπροσώπων των περιβαλλοντικών οργανώσεων λόγω εξειδίκευσης.
Η λήψη μέτρων που θα περιορίσουν χωρικά ή χρονικά τη θήρα για την επόμενη κυνηγετική περίοδο με το πρόσχημα της προστασίας της βιοποικιλότητας χωρίς παράλληλα να ληφθούν άλλα μέτρα που να αντιμετωπίζουν ουσιαστικά τις απειλές που δέχεται η τελευταία, συνιστά παραβίαση της συνταγματικά κατοχυρωμένης στη χώρα μας αρχής της αναλογικότητας.
Ενδεχόμενη άρνηση στην αναγνώριση μέρους ή του συνόλου των παραπάνω από πλευράς ΥΠΕΚΑ στο επερχόμενο σχέδιο νόμου για τη βιοποικιλότητα, στο βαθμό που δε θα τεκμηριωθεί επιστημονικά, θα ισοδυναμεί με συνειδητή κατάργηση των όσων ορίζει σχετικά, η Ευρωπαϊκή Ένωση, το Σύνταγμα της Ελλάδος και η επιστήμη της διαχείρισης της ’γριας Πανίδας.

Πηγές:
Ευρωπαϊκή Επιτροπή: Έγγραφο κατευθύνσεων για τη θήρα βάσει της Οδηγίας 79/409/ΕΟΚ του Συμβουλίου περί της διατηρήσεως των αγρίων πτηνών
http://ec.europa.eu/environment/nature/conservation/wildbirds/hunting/docs/hunting_guide_el.pdf
Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης: Βιοποικιλότητα Μετά το 2010, Όραμα και στόχοι σε επίπεδο E.Ε. και παγκόσμιο επίπεδο και διεθνές καθεστώς πρόσβασης και συμμετοχής στα οφέλη (ΑΒS)
http://register.consilium.europa.eu/pdf/el/10/st07/st07536.el10.pdf
Οδηγία 2009/147/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 30ής Νοεμβρίου 2009, περί της διατηρήσεως των αγρίων πτηνών
http://eur-lex.europa.eu/LexUriServ/LexUriServ.do?uri=OJ:L:2010:020:0007:0025:EL:PDF
Ελληνική Ζωολογική Εταιρεία, Το κόκκινο βιβλίο των απειλούμενων ζώων της Ελλάδας, Επιμέλεια έκδοσης: Α.Λεγάκις - Π.Μαραγκού, Αθήνα 2009
http://www.ypeka.gr/ypeka/Default.aspx?tabid=518&language=el-GR
Διεθνής Ένωση για την προστασία της φύσης (IUCN), Το κόκκινο βιβλίο.
http://www.iucnredlist.org

Για τον Ωρίωνα, με εκτίμηση,

O Πρόεδρος Ο Γ.Γραμματέας

Δημήτρης Χριστοδουλάκης Νίκος Παπαϊωάννου

Ανακοίνωση της ΚΣΕ, εν όψη της επερχόμενης ήττας...!

ΚΥΝΗΓΕΤΙΚΗ ΣΥΝΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΜΕΛΟΣ: F.A.C.E.& C.I.C.

ΕΔΡΑ: ΦΩΚΙΩΝΟΣ 8 & ΕΡΜΟΥ

ΑΘΗΝΑ-Τ.Κ. 105 63

Τηλ.: 210-32.31.271 - Fax.: 210-32.22.755 ΑΘΗΝΑ 19-5-10

http://www.ksellas.gr, e-mail: info@ksellas.gr Αριθ. Πρωτ. 532



Προς- Όλες τις Κυνηγετικές Ομοσπονδίες της χώρας

- Έντυπο & Ηλεκτρονικό Κυνηγετικό Τύπο

Θέμα: Οι απειλές για το κυνήγι συνεχίζονται και αυξάνονται

Όπως είναι γνωστό το ΥΠΕΚΑ ετοιμάζει την έκδοση ΚΥΑ για τις Ζώνες Ειδικής Προστασίας. Στην ΚΥΑ αυτή δεν αρκείται να ρυθμίσει τα θέματα των ΖΕΠ αλλά βρίσκει την ευκαιρία χωρίς λόγο, χωρίς σχετική αναφορά από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο και την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, χωρίς ουσιαστική συμμετοχή δική μας, ν’ αλλάξει την κείμενη νομοθεσία για το κυνήγι. Να επιβάλει δηλαδή, περιορισμούς και απαγορεύσεις που καταργούν μεγάλο μέρος της κυνηγετικής μας δραστηριότητας σε έκταση (νέες περιοχές απαγόρευσης) σε είδη (απαγόρευση της Πέρδικας) και σε διάρκεια (κατάργηση του κυνηγίου του Φλεβάρη).

Από το Φεβρουάριο και μετά, όταν πληροφορηθήκαμε αυτές τις προθέσεις αναδυθήκαμε σ’ έναν σχεδόν καθημερινό αγώνα προς το Υπουργείο για ν’ αποτρέψουμε αυτή την εξέλιξη.

Ο αγώνας αυτός περιελάμβανε πολλές επισκέψεις, σύνταξη σχετικών κειμένων σχεδίων ΚΥΑ, σύνταξη πινάκων και καταλόγων ειδών, κ.λ.π. Όλες μας οι προτάσεις είχαν πλήρη νομική κατοχύρωση, πλήρη επιστημονική τεκμηρίωση και απόλυτη εναρμόνιση με τις αποφάσεις του ΔΕΚ και τις θέσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.

Παρά ταύτα η καθαρά αντικυνηγετική στάση των υπηρεσιών του ΥΠΕΚΑ, που περιτριγυρίζονται από τις γνωστές ΜΚΟ οι οποίες εξασφαλίζουν τα δικά τους συμφέροντα, είχαν σαν αποτέλεσμα, μέχρι σήμερα, να μην αποδώσουν οι προτάσεις μας το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα.

Μεταξύ άλλων, καταστήσαμε σαφές στο ΥΠΕΚΑ ότι αποτελεί τεράστιο ατόπημα στη σημερινή οικονομική και κοινωνική συγκυρία βαθειάς ανησυχίας και έντονης διαμαρτυρίας της κοινωνίας να προσθέτουν, χωρίς λόγο και αιτία, από απλή αντικυνηγετική θέση, αγωνία, ανησυχία και αναστάτωση σε 230.000 πολίτες και να απειλούν χιλιάδες θέσεις απασχόλησης που εξασφαλίζει η κυνηγετική δραστηριότητα.

Ενόψει των τελικών θέσεων του ΥΠΕΚΑ, για τις οποίες έχουμε κάθε λόγο ν’ ανησυχούμε εντόνως, καλούμε όλους τους κυνηγούς και όλες τις Κυνηγετικές Οργανώσεις της χώρας να βρίσκονται σε εγρήγορση για ενέργειες και δράσεις που η εξέλιξη της υπόθεσης αυτής μπορεί να μας οδηγήσει. Τότε η ενεργοποίηση όλων μας θα είναι κάτι παραπάνω από απαραίτητη.

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ
ΝΙΚ. ΠΑΠΑΔΟΔΗΜΑΣ

Ο ΓΕΝ. ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ
ΙΩΑΝ. ΠΟΥΛΟΠΟΥΛΟΣ
 

===================================================
Με την λυτή αυτή ανακοίνωση, η ΚΣΕ προαναγγέλλει ουσιαστικά ότι η μάχη χάθηκε. Ως άλλος Χαρίλαος Τρικούπης ο κ. Παπαδόδημας, με άλλα λόγια μας λέει : "δυστυχώς επτωχεύσαμεν". Σε μικρό χρονικό διάστημα θα μας ζητήσει να βγούμε με λάβαρα, σκύλοι, ντουφέκια και τα βιβλιάρια θήρας, στους δρόμους της Πρωτεύουσας για να κάνουμε αισθητή την παρουσία μας και να δείξουμε πόσο έχουμε θιγεί από το ΥΠΕΚΑ, αιτία της "κουτσουρεμένης" κατά πολύ ρυθμιστικής! Από ποιους θα το ζητήσετε κύριε Πρόεδρε; Από αυτούς που δεν στηρίξατε στις ευρωεκλογές; ή μήπως από αυτούς που εδώ και χρόνια έχετε βαρεθεί να κοροϊδεύετε; Βγάλτε τα πέρα μόνος σας κ. Πρόεδρε, εσείς και η φατρία σας. Είναι κοντά όμως η ώρα που θα λογοδοτήσετε σε όλους εμάς τους 230.000 που χρησιμοποιείτε κατά το δοκούν και όποτε μας θυμάστε.

ΜΗ ΜΟΥ ΤΙΣ ΜΥΤΕΣ ΚΟΒΕΤΑΙ, ή αλλιώς, Ο ΠΟΛΕΜΟΣ ΤΗΣ ΚΑΠΑΡΗΣ!

Όλοι όσοι έχουν έναν κάπως ποιο εκλεπτυσμένο ουρανίσκο και δεν αρκούνται στα άγευστα, άοσμα, ανούσια και συνηθισμένα φαγητά. Σίγουρα έχουν δοκιμάσει την ξινόπικρη γεύση της κάπαρης και, σίγουρα, έχουν γίνει fun του μικρού αυτού «κόμπου», που συνοδεύει από μια απλή χωριάτικη σαλάτα, μέχρι μεγαλεπήβολα κυρίως πιάτα σε ακριβά ή αλλιώς gourmet εστιατόρια.
Ο πατέρας του γαμπρού μου, ο μπάρμπα Νίκος, ήταν ένας άνθρωπος γέννημα θρέμμα αγρότης. Κάποιος από αυτούς που παλεύουν μέχρι τα βαθειά γεράματά τους με την γη. Κάποιος που έχτισε το σπίτι του, όπως όλοι τότε, κουβαλώντας πέτρα την πέτρα με τον ώμο από το Γερούσι. Κάποιος από αυτούς που εμείς, οι ξιπασμένοι αστοί, τους αποκαλούμε χωριανούς. Πάντα όταν η κουβέντα έγερνε στο οικονομικό μου έλεγε: «Ξέρεις πόσα λεφτά είναι χάμω; Αρκεί να έχεις γερή μέση, να σκύβεις να τα μαζεύεις!». Βέβαια δεν εννοούσε τα χαμένα χαρτονομίσματα και κέρματα που κατά καιρούς έχουν απολέσει κάποιοι περαστικοί. Εννοούσε πράγματα τα οποία η γη και σαν επέκταση η φύση, μας τα δίνει απλόχερα χωρίς τον κόπο της καλλιέργειας, αλλά μονό αυτόν της συγκομιδής. Ρίγανη, φασκόμηλο, τσάι, σαλιγκάρια, χόρτα του βουνού, μάραθο, κάπαρη, κρίταμο και τόσα άλλα βοτάνια που στις μέρες μας καταστήματα με οικολογικά - παραδοσιακά προϊόντα, μοσχοπουλούν στις βιτρίνες τους. Με τα χρόνια ο τρόπος ζωής άλλαξε, δεν νοείται τώρα «μοντέρνος» άνθρωπος με γαριασμένα και σκασμένα χέρια από τις εργασίες στην ύπαιθρο, παρά μόνο με ταλαιπωρημένα δάχτυλα από το chating. Πολλαπλές κοίλες στους μεσοσπονδύλιους δίσκους από τις ατέλειωτες ώρες μπροστά στον υπολογιστή και αυτήν την ριμάδα την παχυσαρκία, από τις περίσσιες θερμίδες του πλούσιου σε λιπαρά βραδινού, που πριν προλάβει να κατέβει από τον οισοφάγο μας, είμαστε στο κρεβάτι! Η ιστορία μας έχει διδάξει ότι επαναλαμβάνεται και εδώ και κάποια χρόνια, αρκετοί είναι αυτοί που βγάζουν τα προς το ζην από τις καθημερινές μετάνοιες στο ύπαιθρο. Πενία τέχνες κατεργάζεται λέει το ρητό και οι μέρες που ζούμε υπό την απειλή της οικονομικής κατάρρευσης του κράτους και την πλήρη αποσύνθεση της κοινωνίας μας, ίσως βγάλει κι άλλους εκεί έξω. Κυνηγοί του μεροκάματου. Περί κάπαρης ο λόγος και οι κατηγορίες που χωρίζονται τα προϊόντα που προσφέρει αυτό το φυτό είναι τα εξής: Κάπαρη, καπαρόφυλλα, αγγουράκια και μύτες! Όχι αυτές που χώνονται γύρω γύρω και μυρίζουν τις βρωμιές των αφεντάδων μας, τις άλλες του φυτού εννοώ. Από τις αρχές του Απρίλη και μέχρι τα μέσα του καλοκαιριού περίπου, η παραγωγή της κάπαρης είναι σε πλήρη εξέλιξη. Αυτοί λοιπόν οι μεροκαματιάρηδες της υπαίθρου, ξεκινούν το κυνήγι αυτού του πανάκριβου καρπού, τον οποίο μεταπουλούν σε καταστήματα με βιολογικά – οικολογικά – παραδοσιακά προϊόντα κερδίζοντας μέχρι και 5,000 € την σεζόν, ίσως και παραπάνω! Φυσικά, άλλη τιμή έχει ο καρπός, άλλη τα φύλλα, άλλη τα αγγουράκια που παράγονται αφού ο καρπός γίνει λουλούδι κι άλλη οι μύτες, τις οποίες αν τις κόψει κάποιος, ουσιαστικά αφήνει το φυτό χωρίς κεφάλι και στείρο. Το φυτό της κάπαρης καθώς μεγαλώνει τα κλαδιά του, παράγει τους καρπούς. Όταν λοιπόν κάποιος κόψει στην άκρη το κλαδί, δεν θα κάνει άλλους καρπούς. Τα ακρωτηριασμένα φυτά της κάπαρης είναι αναρίθμητα και όλα θυσιάζονται στον βωμό του χρήματος. Κατά κοινή ομολογία, ηθική αυτουργία φαίνεται να έχουν οι επαγγελματίες που «δολώνουν» τους διάφορους φυσιοδίφεις, αλλά ας μην εμβαθύνουμε προς αυτό το σημείο. Πρώτα η υγεία και το μεροκάματο δεν λέω, αλλά οι υπόλοιποι που θέλουν κι αυτοί να γαργαλήσουν τον ουρανίσκο τους με αυτή την θεσπέσια γεύση, τι θα κάνουν; Γιατί ντε και καλά πρέπει να πληρώσουν και μάλιστα ακριβά; 17 ευρώ το κιλό παρακαλώ! Γι’ αυτό, μη μου τις μύτες κόβεται ρε παιδιά. Ναυαγός είμαι κι εγώ, όχι πλοιοκτήτης!

ΗΜΕΡΗΣΙΟ ΠΑΡΑΓΑΔΙ ΓΙΑ ΧΟΡΤΑΤΟΥΣ.Δημοσιεύθηκε στο ένθετο περιοδικό του Ελεύθερου Τύπου "ΚΥΝΗΓΙ" στις 19/5/10

Είχε περάσει αρκετός καιρός που ο φίλος μου ο Λευτεράκης είχε γίνει Καπεταν Λευτέρης! Όχι δεν ήταν απόφοιτος της σχολής Εμποροπλοιάρχων, απλά είχε πάρει σκάφος. Μην φανταστείτε καμιά θαλαμηγό, μια πλαστική βάρκα 4.5 μέτρα ήταν κι άλλα τόσα με την φαντασία του σύνολο 9! Είχε μάθει τόπους, τρόπους, τεχνικές, κόλπα και όλα αυτά τα οποία κάνουν κάποιον ερασιτέχνη ψαρά να μοιάζει με θαλασσόλυκο σε κάθε εξιστόρηση ενός απλού ψαρέματος.
«Σου έχω πει τόσες φορές να πάμε για ψάρεμα κι όλο το αποφεύγεις» Έτσι ξεκίνησε η κουβέντα μας. « Πάμε ρε, να φας κανένα φρέσκο ψαράκι!». «Άντε να πάμε» απάντησα εγώ και άνοιξα τον ασκό του Αιόλου για την γυναίκα μου, η οποία ζαλίζεται ακόμα και αν πλοίο είναι πάνω σε δεξαμενή! Το ψάρεμα θα προηγούνταν ενός Κυριακάτικου μπάνιου, συνοδεία του ωραίου φύλου. Η προετοιμασία κράτησε όλη την εβδομάδα. Να πάρουμε γαρίδα, να την καθαρίσουμε, να την βάλουμε στην ζάχαρη να σφίξει, να δολώσουμε το παραγάδι, να υποχρεωθούμε στον γείτονα (που είχε μεγάλο ψυγείο) να μας το συντηρήσει για δυο τρεις μέρες με την υπόσχεση του μεζέ κτλ. Οι γυναίκες είχαν επιφορτιστεί με την προετοιμασία των υπολοίπων λεπτομερειών και του κολατσιού, να μην μαυρίσουμε και στην πείνα ψαράδες πράγμα! Στις καθημερινές μας συναντήσεις ήταν η μόνη συζήτηση που μας απασχολούσε καθ’ ότι ο παράγοντας «γυναίκα», χαλούσε τα σχέδια της ελεύθερης επιλογής του ψαρότοπου που, κατά τα λεγόμενα του καπεταν Λευτέρη, «έβραζε» από ψάρια! Μετά από πολλές μουτζούρες σε χαρτοπετσέτες, κόλες τετραδίων, και χάρτινα τραπεζομάντιλα, η πορεία πλεύσης καθορίστηκε. Άγιος Στέφανος, μεγάλη η χάρη Του. «Θα κάνουν οι γυναίκες το μπάνιο τους, κι εμείς θα πάμε στο δίπλα λαγκόνι. Δεν είναι όπως το άλλο μέρος που σου έλεγα, αλλά είναι πολύ καλό κι αυτό» Τάδε έφη: καπεταν Λευτέρης. Εγώ κρατώντας μικρό καλάθι, μιας και ποτέ δεν είχα χορτάσει από τα ψαρέματά μου, του έλεγα ότι το δικό μου το ζητούμενο ήταν να κάνουμε την πλάκα μας. «Μην είσαι χαζός, θα βαρεθείς να τρως ψάρια. Η γυναίκα μου όταν της λέω για ψάρεμα γκρινιάζει γιατί δεν έχουμε άλλο χώρο στο ψυγείο. Α! να πάρουμε και κάρβουνα να τα ψήσουμε επί τόπου;» Τέτοια σιγουριά!
Ήρθε η Κυριακή και η γυναίκα μου, εγώ και η λαχτάρα μου που, μετά από τόσα λόγια, είχε γίνει σιγουριά περιμέναμε στον μόλο τους καραβοκύρηδες για να σαλπάρουμε. Είχαμε ραντεβού με τα ψάρια βλέπεις. Όση ώρα περιμέναμε η γυναίκα μου έβλεπε την φελούκα του Λευτέρη να τραμπαλίζεται στο αντιμάμαλο του ντόκου και κατέβαζε τις δραμαμίνες σαν κουφέτα! «Που θα πάμε με αυτό το καρυδότσουφλο 4 άτομα; Θα πνιγούμε» Το κέφι και η αισιοδοξία σε όλο της το μεγαλείο από το πρωί. Ήρθαν οι άλλοι και με την ψυχή μου μαύρη σαν τον χάρο, από την γρίνια, μπήκαμε μέσα. Ντούκου ντούκου μηχανάκι, ντούκου το παλιό μεράκι λέει το τραγούδι και η εξάτμιση από την μικρή diesel μηχανή, άφηνε με την βοήθεια του καιρού τις αναπνοές της πάνω στο πρόσωπο της γυναίκας μου. Όπως ήταν φυσικό και επόμενο δεν άργησε κι εκείνη με την σειρά της, να μαλαγρώσει το μέρος και να μας χαλάσει το κέφι όλων. Μια διαδρομή δυο μιλίων σκάρτα, την κάναμε 45 λεπτά, αφού η γέφυρα αποφάσισε να αλλάξει ρότα και να βάλει τον καιρό πρύμα, για να εξασφαλίσει στους επιβάτες ένα άνετο και ευχάριστο ταξίδι. Μόνο οι καμαρότοι έλειπαν για να αισθανθούμε ότι ταξιδεύουμε με κρουαζιερόπλοιο! Φτάσαμε επί τέλους και όρμισα έξω για να δέσω το σκάφος και ν’ αρχίσει η αποβίβαση κάνοντας στο καλαμπούρι την γνώριμη φωνή που ακούμε από τα μεγάφωνα των πλοίων. «Προσοχή παρακαλώ, οι κύριοι επιβάτες με προορισμό τον Άγιο Στέφανο παρακαλούνται όπως εξέλθουν. Το πλοίο θα αναχωρήσει αμέσως για ψάρεμα». Αφού έφυγαν η γρίνια και η κακοτυχιά από μέσα, βάλαμε πλώρη για το μέρος. «Σταθερά το τιμόνι κι οι στροφές κι άστα όλα πάνω μου» πρόσταξε ο καπετάνιος μου και εγώ υπάκουσα, με βόλευε κιόλας! Να τα καλάρια, να τα βαρίδια κατά διαστήματα, παρ’ το δεξιά, όλο αριστερά, φούντα και το τελευταίο καλάρι και πάμε για μπάνιο. Τόσο απλά, λυτά κι ωραία. Εγώ κοιτούσα τον βυθό και απορούσα μέσα μου τόσο για το βάθος, όσο και για τον διάκοσμο, αλλά δεν μίλησα «Θα ξέρει αυτός» είπα. Πέρασε ο απαιτούμενος χρόνος και ο σατράπης καπετάνιος με διέταξε να ετοιμαστώ για να πάρουμε επάνω τα εργαλεία. Από το πρώτο αγκίστρι άρχισαν τα όργανα και ο καπεταν Λευτέρης, ο φωτεινός παντογνώστης, μεταμορφώθηκε σε κάποιον που μάλλον είχε βουνίσιες ρίζες. «Τι να πω δεν ξέρω, τέτοια ήττα πρώτη φορά τρώω» έλεγε και ξανάλεγε κοιτώντας πότε πότε κι εμένα, ρίχνοντας έμμεσα τις ευθύνες πάνω μου και στο κακό μου κάρμα. Τα αγκίστρια ανέβαιναν το ένα μετά το άλλο στην βάρκα και όλα, μα όλα, ήταν γεμάτα φύκια! Εγώ καμωνόμουν τον σοβαρό και τον στενοχωρημένο, αλλά από μέσα μου τα τρανταχτά γέλια έκαναν πάνω κάτω. Γέμισε η λεκάνη του παραγαδιού με φύκια, όπως ήταν φυσικό, αφού πάνω σε φύκια τα είχαμε ρίξει. Ο Λευτέρης κόκκινος από τα νεύρα και βγάζοντας ατμούς από τα’ αυτιά, έβριζε πότε εμένα και πότε τις γυναίκες για την γρουσουζιά. Βάλαμε πλώρη για πίσω κι εγώ, τσιμουδιά! Κάναμε μπάνιο, φάγαμε και συζητούσαμε περί ανέμων και υδάτων, για τον φόνο ούτε λέξη. Οι γυναίκες κάτι πήγαν να πουν, αλλά κόπηκε εν τη γενέσει της η κουβέντα από το βλοσυρό βλέμμα του καπετάνιου. Ο ήλιος έδυε όταν πατήσαμε τον μόλο, μαζί με όλα τα συμπράγκαλα έβγαλα και την λεκάνη με τα φύκια. Μην μπορώντας να αντισταθώ άλλο στον πειρασμό, πέταξα την μπόμπα πέφτοντας κάτω από τα γέλια «Ρε Λευτέρη, πάρε κι εσύ κανένα ψαράκι ποιος θα τα φάει όλα αυτά».

Διαβούλευση - Απαγόρευση Κυνηγίου στον Υμηττό

Ω Ρ Ι Ω Ν - Το ΔΙΚΤΥΟ των ΚΥΝΗΓΩΝ
Κρήτης 2, 15127, Μελίσσια-Αθήνα
www.orion.net.gr orion@orion.net.gr Αθήνα, 19/5/2010

Προς: - Υπουργό ΠΕΚΑ κα Τ.Μπιρμπίλη
- Υφυπουργό ΠΕΚΑ, κο Αθ.Μωραϊτη

Κοιν: - Πολιτικός κόσμος
- Μέσα μαζικής ενημέρωσης
- Κυνηγετικές οργανώσεις
- Κυνηγ.Περιοδικά και Ιστοσελίδες
- Επαγγελματίες του κυνηγ.χώρου
- Μέλη και φίλοι του Ωρίωνα

Θέμα: Διαβούλευση - Απαγόρευση Κυνηγίου στον Υμηττό



Αξιότιμη κυρία Υπουργέ,
Αξιότιμε κύριε Υφυπουργέ,

Το 2010 έχει χαρακτηριστεί «Έτος Βιοποικιλότητας» και η Ελλάδα, όπως και πολλές άλλες χώρες της ΕΕ, καλείται να αναλάβει συγκεκριμένες πρωτοβουλίες έτσι ώστε να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις της στα πλαίσια των διεθνών προσπαθειών που γίνονται για την ανάσχεση της απώλειας της βιοποικιλότητας και των φυσικών ενδιαιτημάτων.

Η χώρα μας καλείται επίσης μέσα από τις δράσεις που θα αναλάβει το νεοσύστατο Υπουργείο ΠΕΚΑ, να καλύψει τα κενά που έχουν αφήσει τα μέχρι πρότινος συναρμόδια Υπουργεία στον τομέα της προστασίας των τελευταίων σχετικά ανέπαφων φυσικών περιοχών κοντά στα μεγάλα αστικά κέντρα της χώρας, όπως για παράδειγμα συμβαίνει αυτές τις μέρες με το σχέδιο Προεδρικού Διατάγματος για την προστασία του Υμηττού που έχει κατατεθεί για δημόσια διαβούλευση.

Οι απαιτούμενες ενέργειες και πρωτοβουλίες που θα ληφθούν πρέπει να έχουν επομένως σαν βασικό στόχο την αντιμετώπιση των αιτιών μείωσης της βιοποικιλότητας, οι οποίες σύμφωνα με το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι «... η καταστροφή, ο κατακερματισμός και η υποβάθμιση των ενδιαιτημάτων λόγω επιβλαβούς μεταβολής της χρήσης της γης, η υπερεκμετάλλευση και η μη βιώσιμη χρήση των φυσικών πόρων, τα χωροκατακτητικά ξένα είδη, το παράνομο εμπόριο απειλουμένων με εξαφάνιση ειδών, η αύξηση της οξύτητας των ωκεανών, η ρύπανση, και, σε αυξανόμενο βαθμό, η αλλαγή του κλίματος είναι οι ισχυρότερες πιέσεις που υφίσταται η βιοποικιλότητα...»

Στο σχέδιο Προεδρικού Διατάγματος για την προστασία του Υμηττού, η εγκατάσταση των μητροπολιτικών πάρκων (που θα αποτελέσουν τον κύριο προορισμό και πόλο έλξης των μελλοντικών επισκεπτών της περιοχής) έχει προγραμματιστεί σε περιοχές που ήδη απαγορεύεται η θήρα. Έτσι με βάση το σημερινό καθεστώς εξασφαλίζεται πλήρως πως οι δραστηριότητες της αναψυχής των πολιτών και της θήρας δεν θα επικαλύπτονται.

Σε ότι αφορά στην προστασία της βιοποικιλότητας, όπως προκύπτει από τα σχετικά έγγραφα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, η άσκηση της αειφόρου θήρας όχι μόνο δεν αποτελεί απειλή για τη βιοποικιλότητα αλλά αντίθετα την ενισχύει σημαντικά μέσα από την προστασία και διατήρηση των φυσικών ενδιαιτημάτων, για την οποία οι κυνηγοί καταβάλλουν σε πανευρωπαϊκό επίπεδο σημαντικές προσπάθειες και κονδύλια. Για τον παραπάνω λόγο το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο έχει καταλήξει στο συμπέρασμα πως η θήρα αποτελεί δραστηριότητα πλήρως συμβατή με τους σκοπούς της προστασίας και της αειφορικής διαχείρισης ακόμα και εντός των περιοχών που έχουν ενταχθεί στο δίκτυο NATURA 2000, όπως φαίνεται στα παρακάτω αποσπάσματα:

«... αναγνωρίζεται πλήρως η νομιμότητα της θήρας αγρίων πτηνών ως μορφή βιώσιμης χρήσης. Η θήρα αποτελεί δραστηριότητα που αποφέρει σημαντικά κοινωνικά, μορφωτικά, οικονομικά και περιβαλλοντικά οφέλη σε διάφορες περιοχές της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ο αριθμός των ειδών, των οποίων επιτρέπεται η θήρα, είναι περιορισμένος και περιλαμβάνεται στην οδηγία, όπου καθορίζεται και μία σειρά οικολογικών αρχών και νομικών υποχρεώσεων σχετικών με την εν λόγω δραστηριότητα, τις οποίες τα κράτη μέλη οφείλουν να εφαρμόζουν μέσω της νομοθεσίας τους. Τα προαναφερθέντα παρέχουν το πλαίσιο διαχείρισης της θήρας...»

«... Η θήρα είναι μία από τις πολλές πιθανές χρήσεις των περιοχών NATURA 2000, ενώ άλλες χρήσεις είναι η γεωργία, η αλιεία και άλλες μορφές αναψυχής. Δεν υπάρχει γενικό τεκμήριο κατά του κυνηγίου σε περιοχές NATURA 2000 βάσει των οδηγιών σχετικά με την προστασία της φύσης...»

«... Η αειφόρος θήρα μπορεί να αποβεί επωφελής σε ότι αφορά τη διατήρηση των ενδιαιτημάτων μέσα στις περιοχές NATURA 2000 και γύρω από αυτές...»

«... Μερικές από τις σημαντικότερες περιοχές άγριας ζωής στην Ευρώπη έχουν επιβιώσει των πιέσεων ανάπτυξης και εξάλειψης εξαιτίας των συμφερόντων διαχείρισης των θηραμάτων...»

Σε ότι αφορά τη σημερινή προστασία του Υμηττού αξίζει να αναφερθεί πως οι περιοχές του στις οποίες επιτρεπόταν μέχρι φέτος η θήρα, είναι οι μόνες που έχουν διατηρηθεί σχετικά ανέπαφες από πυρκαγιές, αυθαίρετη δόμηση και ρύπανση γεγονός που οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στις συνεχείς περιπολίες των κυνηγών και των θηροφυλάκων των Κυνηγετικών Συλλόγων, οι οποίοι σε καθημερινή βάση καθ' όλη τη διάρκεια του χρόνου βρίσκονται στην περιοχή και επεμβαίνουν ή (όπου αυτό δεν είναι εφικτό) ενημερώνουν τις αρμόδιες αρχές για κάθε παράβαση που πέφτει στην αντίληψή τους.

Από τα παραπάνω γίνεται προφανές πως η διατήρηση του σημερινού καθεστώτος σχετικά με την άσκηση της θήρας στον Υμηττό, δεν έρχεται σε αντίθεση με τις άλλες δραστηριότητες αναψυχής, ούτε με την προστασία της βιοποικιλότητας.

Εκτός αυτών, σχετικά με τη διαδικασία λήψης αποφάσεων και θέσπισης μέτρων για την προστασία του φυσικού περιβάλλοντος κάποιας περιοχής, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο αναγνωρίζει πλήρως την ανάγκη συμμετοχής των χρηστών και των κατοίκων της περιοχής για την επίτευξη αποτελεσματικής προστασίας της και δεν προτείνει απαγορεύσεις αλλά εφαρμογή της ορθής - αειφορικής χρήσης τονίζοντας τη σημασία της διαχείρισης μέσα από κοινώς αποδεκτά μέτρα και βάσει συγκεκριμένου σχεδίου και στόχων. Παραθέτουμε τα σχετικά αποσπάσματα:

«... η δράση της ΕΕ επιτρέπει την πλήρη συμμετοχή όλων των φορέων σε τοπικό και εθνικό επίπεδο στην ανάπτυξη πολιτικών και πρωτοβουλιών και πιστεύει ότι αυτές οι συμμετοχικές προσεγγίσεις θα οδηγήσουν με τη σειρά τους στις αναγκαίες και συμπληρωματικές πρωτοβουλίες «από τη βάση στην κορυφή» από εκείνους που συμμετέχουν άμεσα στη διαχείριση της χρήσης της γης -και της θάλασσας- και ιδίως τις τοπικές κοινότητες...»

«... η προστασία της βιοποικιλότητας και η διατήρηση των οικοσυστημικών υπηρεσιών απαιτούν οικονομικώς αποδοτικές πολιτικές και δράσεις και υπερβαίνει κατά πολύ τις προστατευόμενες περιοχές και τα οικολογικά δίκτυα...»

«... είναι σημαντικό να καθοριστεί σαφής βάση αναφοράς, η οποία θα καθορίζει τα κριτήρια βάσει των οποίων θα αξιολογούνται τα επιτεύγματα, λαμβάνοντας συγχρόνως υπόψη ότι σε ορισμένες περιπτώσεις, η αποκατάσταση μπορεί επίσης να συνίσταται σε φυσική αναζωογόνηση...»

«... Πρέπει, ως εκ τούτου, η θήρα, η οποία αποτελεί χρήσιμη κατανάλωση της άγριας ζωής, να τοποθετηθεί στο ευρύτερο πλαίσιο της αειφόρου χρήσης των πόρων...»

Δε χρειάζεται να είναι κανείς ειδικός για να αντιληφθεί πως το Υπουργείο ΠΕΚΑ καταργεί στο σύνολό τους τα όσα ορίζει το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο σχετικά με την προστασία της βιοποικιλότητας και των φυσικών ενδιαιτημάτων και την επίδραση που μπορεί να έχει η θήρα σε αυτά, με την πρόταση ολικής απαγόρευσης της θήρας στην περιοχή του Υμηττού που επιχειρείται με την παράγραφο 3 του άρθρου 7 του σχεδίου Προεδρικού Διατάγματος.

Καταργεί επίσης την προτεινόμενη από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο προσέγγιση στη διαδικασία λήψης διαχειριστικών μέτρων με σκοπό την προστασία κάποιας περιοχής, με δεδομένο το γεγονός πως δεν προηγήθηκε της προτεινόμενης απαγόρευσης θήρας στον Υμηττό διάλογος με σκοπό να κατατεθεί η γνώμη των κυνηγών σχετικά με τα μέτρα που θα τους επηρεάσουν άμεσα.

Τα παραπάνω σε συνδυασμό με το γεγονός πως δεν έχει ληφθεί μέχρι στιγμής, αλλά και δεν προτείνεται για το μέλλον κάποιο ουσιαστικό μέτρο για την προστασία της βιοποικιλότητας στην περιοχή, συνιστούν αρνητικά διακριτική μεταχείριση σε βάρος των κυνηγών του λεκανοπεδίου.

Με δεδομένη την πρόθεση του ΥΠΕΚΑ να απαγορεύσει ολοκληρωτικά τη θήρα στην ευρύτερη περιοχή του Υμηττού, αλλά και τους φημολογούμενους σχεδιασμούς για εκτεταμένους κατά χώρο και χρόνο περιορισμούς της θήρας σε όλη τη χώρα με το πρόσχημα της προστασίας της βιοποικιλότητας, χωρίς να έχει σχεδιαστεί παράλληλα κάποιο άλλο ουσιαστικό μέτρο που να αντιμετωπίζει τις πραγματικές απειλές για τη βιοποικιλότητα και τα φυσικά ενδιαιτήματα, θεωρούμε ότι οι αναιτιολόγητες και εν πολλοίς άσκοπες απαγορεύσεις έρχονται σε αντίθεση με τη συνταγματικά κατοχυρωμένη, στην Ελλάδα και στην Ευρώπη, αρχή της αναλογικότητας.

Με βάση τα παραπάνω, ζητούμε την κατάργηση της παραγράφου 3 του άρθρου 7 του σχεδίου Προεδρικού Διατάγματος που προβλέπει την ολική απαγόρευση της θήρας στην ευρύτερη περιοχή του Υμηττού και αιτούμαστε τη διατήρηση των ρυθμίσεων θήρας που ισχύουν μέχρι σήμερα στην περιοχή.

Πηγές:
1. Έγγραφο κατευθύνσεων για τη θήρα βάσει της Οδηγίας 79/409/ΕΟΚ του Συμβουλίου περί της διατηρήσεως των αγρίων πτηνών.
http://ec.europa.eu/environment/nature/conservation/wildbirds/hunting/docs/hunting_guide_el.pdf
2. Βιοποικιλότητα μετά το 2010 - Όραμα και στόχοι σε επίπεδο EΕ και παγκόσμιο επίπεδο και διεθνές καθεστώς πρόσβασης και συμμετοχής στα οφέλη.
http://register.consilium.europa.eu/pdf/el/10/st07/st07536.el10.pdf


Για τον Ωρίωνα με εκτίμηση,

O Πρόεδρος Δημήτρης Χριστοδουλάκης
Ο Γ.Γραμματέας Νίκος Παπαϊωάννου

ΝΕΟ ΤΕΥΧΟΣ ΤΥΠΟΣ ΚΥΝΗΓΙ

-Νερό στα χέρια των κυνηγών το κυνήγι...!
-Στα παλαιότερα των υποδημάτων της γράφει η κ. ΥΠΕΚΑ τις οργανώσεις και 230.000 κόσμο, εκτός τους εργαζόμενους που ζούν απο το κυνήγι εν μέσω οικονομικής κρίσης.



Μαχόμενο περιοδικό για μαχόμενους αναγνώστες. Κυκλοφορεί αυτήν την Τετάρτη και κάθε Τετάρτη με τον Ελεύθερο Τύπο. Αν σέβεστε την κυνηγετική σας υπόσταση, μην το χάσετε!

ΑΠΟΦΑΣΙΖΟΥΝ ΓΙΑ ΜΑΣ, ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΜΑΣ ΚΑΙ ΔΥΣΤΥΧΩΣ, ΧΩΡΙΣ ΕΜΑΣ...!

Υ.Π.Ε.Κ.Α.
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ: Συγκρότηση Επιτροπής Φύση 2000

Θέμα « Συγκρότηση Επιτροπής Φύση 2000»

Στην προσπάθεια να διασφαλιστεί η επιστημονική εποπτεία των φορέων διαχείρισης των προστατευόμενων περιοχών και να τεθούν οι σωστές βάσεις για τη διαφύλαξη και διαχείριση τους, το Υπουργείο Περιβάλλοντος Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής προχώρησε στη συγκρότηση της «Επιτροπής Φύση 2000», όπως προβλέπεται από το άρθρο 5 της KYA 33318/3028/1998 «Καθορισμός μέτρων και διαδικασιών για τη διατήρηση των φυσικών οικοτόπων (ενδιαιτημάτων) καθώς και της άγριας πανίδας και χλωρίδας» (ΦΕΚ Β΄1289/28.12.1998)
Ως μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου ορίστηκαν οι ακόλουθοι :
Βώκου Δέσποινα, Καθηγήτρια στο Τμήμα Βιολογίας του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και αναπληρωματικό μέλος ο Δημητρακόπουλος Παναγιώτης, Επίκουρος Καθηγητής στο Τμήμα Περιβάλλοντος του Πανεπιστημίου Αιγαίου.
Δημόπουλος Παναγιώτης, Καθηγητής στο Τμήμα Διαχείρισης Περιβάλλοντος και Φυσικών Πόρων του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων και αναπληρωματικό μέλος ο Κωνσταντινίδης Θεοφάνης, Επίκουρος Καθηγητής στο Τμήμα Βιολογίας του Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Μυλωνάς Μωϋσής, Καθηγητής στο Τμήμα Βιολογίας του Πανεπιστημίου Κρήτης και αναπληρωματικό μέλος ο Σφενδουράκης Σπύρος, Επίκουρος Καθηγητής στο Τμήμα Βιολογίας του Πανεπιστημίου Πατρών.
Βερροιόπουλος Γιώργος, Καθηγητής στο Τμήμα Βιολογίας του Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστήμιου Αθηνών και αναπληρωματικό μέλος ο Καρακάσης Ιωάννης, Αναπληρωτής Καθηγητής στο Τμήμα Βιολογίας του Πανεπιστημίου Κρήτης.
Διαμαντής Στέφανος, Τακτικός Ερευνητής στο Ινστιτούτο Δασικών Ερευνών του Εθνικού Ιδρύματος Αγροτικής Έρευνας και αναπληρωματικό μέλος ο Γκανάτσας Πέτρος, Επίκουρος Καθηγητής στη Σχολή Δασολογίας και Φυσικού Περιβάλλοντος του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.
Χαϊντούτη Κωνσταντίνα, Καθηγήτρια στο Τμήμα Αξιοποίησης Φυσικών Πόρων και Γεωργικής Μηχανικής του Γεωπονικού Πανεπιστήμιου Αθηνών και αναπληρωματικό μέλος ο Τσαντίλας Χρήστος, Τακτικός Ερευνητής στο Ινστιτούτο Χαρτογράφησης και ταξινόμησης Εδαφών Λάρισας του Εθνικού Ιδρύματος Αγροτικής Έρευνας.
Γώγος Κωνσταντίνος, Επίκουρος Καθηγητής στη Νομική Σχολή του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.
Καραβέλλας Δημήτρης, Διευθυντής του WWF Ελλάς και αναπληρωματικό μέλος η Μαυρογεώργου Δάφνη, στέλεχος της Ελληνικής Εταιρίας Προστασίας Περιβάλλοντος και Πολιτισμού.
Κοτομάτας Σπύρος, Διευθυντής της MOm, και αναπληρωματικό μέλος η Ράγκου Πολυξένη, μέλλος της ΠΑΝΔΟΙΚΟ και Λέκτορας Περιβαλλοντικής Εκπ/σης της Σχολής Δασολογίας και Φυσικού Περιβάλλοντος του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.
Σπανός Λουκάς, Ειδικός Συνεργάτης του Υπουργείου Οικονομίας Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας και αναπληρωματικό μέλος η Φέρτη Ελένη, Χημικός ΜηχανικόςΣυνεργάτηςτου ίδιου Υπουργείου.
Σταματοπούλου Ιωάννα, Γεωπόνος, από τη Δ/νση Χωροταξίας & Προστασίας Περιβάλλοντος του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων και αναπληρωματικό μέλος η Δροσινού Ιουλία, Γεωπόνος, από την Δ/νση Χωροταξίας & Προστασίας Περιβάλλοντος του ίδιου Υπουργείου.
Τρύφων Ελένη, Βιολόγος, από το Τμήμα Διαχείρισης Φυσικού Περιβάλλοντος του Υπουργείου Περιβάλλοντος Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής και αναπληρωματικό μέλος η ’ννη Κατερίνα, Δασολόγος από την Δ/νση Δασών και Δρυμών και Θήρας του ίδιου Υπουργείου.
Φωτοπούλου Μακρίνη, Πολιτικός Μηχανικός, Προϊσταμένη του Τμήματος Προστασίας Περιβάλλοντος του Υπουργείου Εσωτερικών, Αποκέντρωσης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης και αναπληρωματικό μέλος ο Ξενούλης Γιάννης, Μεταλλειολόγος Μηχανικός, από το Τμήματος Προστασίας Περιβάλλοντος του ίδιου Υπουργείου.
Τσαλκανδρά Δάφνη, Μηχανικός, από το Τμήμα Χωροταξίας, Πολεοδομίας και Περιφερειακής Ανάπτυξης του Υπουργείου Πολιτισμού και Τουρισμού και αναπληρωματικό μέλος η Κοκκώνη Μαργαρίτα, Φυσικός, από τη Γενική Γραμματεία Ολυμπιακής Αξιοποίησης του ίδιου Υπουργείου.
Νταβάκου Ανθή, Υποπλοίαρχος Λ.Σ., από το Τμήμα Πρόληψης και Αντιμετώπισης Ρύπανσης του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη και αναπληρωματικό μέλος ο Λιανός Αντώνης Υποπλοίαρχος Λ.Σ. από το Τμήμα Πρόληψης και Αντιμετώπισης της Ρύπανσης του ίδιου Υπουργείου.

Πρόεδρος της Επιτροπής ορίζεται η Βώκου Δέσποινα και αναπληρωτής πρόεδρος ο Δημόπουλος Παναγιώτης.

Η πρώτη συνεδρίαση της Επιτροπής πραγματοποιήθηκε τη Δευτέρα 10 Μαΐου, παρουσία της Υπουργού και είχε ενημερωτικό χαρακτήρα. Τα μέλη της Επιτροπής θα ασχοληθούν κατά προτεραιότητα με την εφαρμογή της Οδηγίας 92/43 που αφορά στην προστασία των ειδών και των οικοτόπων της χώρας.

ΠΗΓΗ: KYNIGOS.NET.GR
=========================================================== 
Τελικά το να είσαι πρόεδρος, ευτυχώς όχι για όλους, συνεπάγεται με το να είσαι και “LOOSER”. Φυσικά και το παραπάνω κείμενο είναι μια ακόμα ήττα, την οποία χρεώνεται η ΚΣΕ σε επίπεδο προέδρου με τελικούς αποδέκτες τους Έλληνες κυνηγούς. Κύριε Παπαδόδημα αν δεν το έχετε καταλάβει μας οδηγείτε με μαθηματική ακρίβεια, αν όχι σε πλήρη παύση, σε μια συρρίκνωση χωρίς προηγούμενο, μα και γυρισμό. Σαφώς το προφίλ σας είναι πολύ «χαμηλό» έναντι εκείνου των Οικ(Ω)λόγων. Έχετε υπ’ όψιν σας, ότι όταν θα ζητήσετε την βοήθεια της μάζας που διοικείτε, θα βαρεθείτε να μετράτε γυρισμένες πλάτες και θα έχουμε ΟΛΟΙ μας δίκιο.