Νέο τεύχος Τύπος ΚΥΝΗΓΙ.

Μαχόμενο περιοδικό για μαχόμενους αναγνώστες. Κυκλοφορεί αύριο Τετάρτη 26/3/2014 και κάθε Τετάρτη με τον Ελεύθερο Τύπο. Αν σέβεστε την κυνηγετική σας υπόσταση, μην το χάσετε!

Στην "άκρη" άλλος ένας υπέρμαχος του Κ.Ε.Κ.

 Βόμβα μεγατόνων!!!

Άλλος ένας υπέρμαχος του ΚΕΚ και της κυνηγετικής δραστηριότητας πάει στην άκρη. Άλλος ένας που βαρέθηκε να φωνάζει για τα αυτονόητα. Άλλος ένας πυλώνας στήριξης καταρρέει. Άλλος ένας άξιος άντρας οδηγείται στο περιθώριο.

Διαβάστε τις δηλώσεις του κ. Μαρκόπουλου και βγάλτε τα συμπεράσματά σας για το ποίοι λυμαίνονται το κυνήγι και τι συμφέροντα μπορεί να υποβόσκουν στο παρασκήνιο.

Καληνύχτα κυνήγι...

 

ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΘΑ ΕΙΜΑΙ ΥΠΟΨΗΦΙΟΣ ΜΕ ΤΟ Κ.Ε.Κ. ΣΤΙΣ ΕΥΡΩΕΚΛΟΓΕΣ... 

 ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Του Μαρκόπουλου Κωνσταντίνου
Προέδρου της Γ΄ Κυνηγετικής Ομοσπονδίας Πελοποννήσου

Αγαπητοί φίλοι,
Εδώ και αρκετό καιρό δέχομαι συνεχώς πάρα πολλά τηλεφωνήματα σχετικά μετην ενδεχόμενη υποψηφιότητά μου με το Κόμμα των Ελλήνων Κυνηγών στις επερχόμενες Ευρωεκλογές του Μαΐου του 2014.
Γνωρίζουν όλοι το πόσο πολύ πάλεψα, αγωνίστηκα, έτρεξα, στις προηγούμενες Ευρωεκλογές του 2009, αλλά και το 2004 άσχετα αν το κόμμα τελικά το 2004 δεν κατέβηκε στις Ευρωεκλογές. Ίσως πέντε χρόνια μετά να θεωρήθηκε και αυτονόητο ότι θα συμμετείχα και πάλι σε αυτόν τον αγώνα με το ίδιο πάθος και ίσως και με περισσότερη δύναμη, αφού οι συγκυρίες και οι κίνδυνοι για το κυνήγι, από τότε, όχι απλά μεγάλωσαν, αλλά πολλαπλασιάστηκαν. Γεγονός που δυστυχώς το είχα προβλέψει τότε, γι’ αυτό και έδωσα όλη μου την ψυχή σε αυτόν τον αγώνα και νοιώθω υπερήφανος γι’ αυτό γιατί κοιτούσα στα μάτια όλους και ήμουν αληθινός. Καθόλου δεν με ενδιέφερε η προσωπική εκλογή μου. Μοναδικός στόχος μου ήταν οι Κυνηγοί να καταφέρουν ένα σοβαρό εκλογικό ποσοστό υπολογίσιμο από όλους. (Να δείξουμε την δύναμή μας λέγαμε όλοι) Τι έγινε όμως από τότε; Αμέσως μετά το τέλος της τότε εκλογικής αναμέτρησης είχα με δημόσια δήλωσή μου καταθέσει τις σκέψεις μου για την μελλοντική πορεία του Κ.Ε.Κ. και είχα αναφέρει ότι με αυτή την οργάνωση του κόμματος, δηλαδή του να τρέχουν πέντε- δέκα άτομα, δεν γίνεται να υποστηριχτούν όλες οι ανάγκες ενός κόμματος και φυσικά ούτε οι ανάγκες των ψηφοφόρων του, καθώς υπήρχαν αρκετοί φίλοι που ενώ ήθελαν διακαώς να μας βοηθήσουν, δεν υπήρχε η δυνατότητα. Ενώ, υπήρχαν και κάποιοι που δεν γνώριζαν καν για το Κ.Ε.Κ.
Ως εκ τούτου, είχα αναφέρει τότε ότι είχε έρθει η ώρα να ξεκινήσουμε ίσως και σε νέες βάσεις ή και να τοποθετήσουμε από την αρχή την πορεία του Κ.Ε.Κ., πιστεύοντας ότι θα μπορούσαμε να αλλάξουμε την εικόνα του εξασφαλίζοντας την διαχρονική πορεία του κόμματος και όχι όπως χαρακτηριστικά είχα αναφέρει, να παρουσιάζεται σαν κομήτης μια φορά στα πέντε χρόνια…
Είχα πει λοιπόν τότε ότι επιβάλλεται πρώτα απ’ όλα η σύσταση ενός Γενικού Εθνικού Συμβουλίου με εκπροσώπους ανά Νομό, που θα μπορούσε κάλλιστα να αποτελείται από μέλη των τοπικών Κυνηγετικών Συλλόγων ή από κοινά αποδεκτούς πολίτες και που θα αποτελεί το κεντρικό όργανο του κόμματος. Θα μπορούσε άλλωστε κάθε κυνηγετικός σύλλογος να αποτελεί έμμεσο παράρτημα του κόμματος. Όλοι για το κυνήγι δεν παλεύουμε;;; Όλοι κοινές αγωνίες δεν έχουμε;;; Είχα πει ότι οι δρόμοι του κυνηγετικού συνδικαλισμού και του Κ.Ε.Κ. πρέπει να είναι παράλληλοι και οι προσπάθειες αλληλοϋποστηριζόμενες. Δεν μας περισσεύει κανένας… Πολύ λίγοι αντιλήφθησαν αυτή την αναγκαιότητα… Είναι γεγονός άλλωστε ότι κάποιοι τότε σαμποτάρισαν το Κόμμα Ελλήνων Κυνηγών, κάποιοι προερχόμενοι από κυνηγετικές οργανώσεις, αλλά και κάποιοι επώνυμοι συνδικαλιστές του χώρου. Αυτά είναι γνωστά…
Θα έπρεπε λοιπόν να υπάρχει:

- παρουσία – αναφορά σε όλα τα κοινωνικά, πολιτικά, οικονομικά δρώμενα με θέση και άποψη, τα χρόνια που πέρασαν. - Αντί να ψάχνουμε τελευταία στιγμή για υποψηφίους, έπρεπε να είχαν τουλάχιστον για τον κορμό του ψηφοδελτίου, εκλεγεί άτομα με δυνατότητα λόγου και γνώσεις τόσο για τα περιβαλλοντικά ζητήματα, τα κυνηγετικά, τα κοινωνικά, τα οικονομικά, τα Ευρωπαϊκά έτσι ώστε πέρα από την ντουφεκιά διαμαρτυρίας να υπάρχει και ο απαραίτητος διαμορφωμένος σεβασμός και αναγνώριση της αρτιότητας ενός κόμματος….
- Αντί να ψάχνουμε για συμμαχίες την τελευταία στιγμή, έπρεπε να είχαμε ενσωματώσει στην προσπάθειά μας όλους τους χρήστες της Ελληνικής υπαίθρου. Η συστράτευση όλων των ανθρώπων που δραστηριοποιούνται στη φύση θα έπρεπε να γίνει πρωταρχικός μας σκοπός, για να ενταχθούν στις δυνάμεις μας, αφού οι στόχοι μας είναι κοινοί. Το κόμμα δεν θα πρέπει σε καμία περίπτωση να είναι μονόπλευρο. αλλά να απαρτίζεται σε όλα του τα στάδια από όλους τους εμπλεκόμενους φορείς που δραστηριοποιούνται στο φυσικό μας περιβάλλον.
- Αντί να επαιτούμε για τον λαχνό του ενός ευρώ, προκειμένου να ανταπεξέλθουμε στις ανάγκες του εκλογικού αγώνα, έπρεπε 5 χρόνια με οργάνωση να είχαμε εξασφαλίσει την οικονομική μας δυνατότητα για την εκλογική αναμέτρηση. Θα έπρεπε να είχαμε καταφέρει οι φίλοι κυνηγοί να έχουν αντιληφθεί την αναγκαιότητα ύπαρξης του κόμματος και της εισροής εσόδων και να προσφέρουν δέκα– είκοσι – πενήντα λεπτά του ευρώ παράλληλα με την έκδοση της άδειας θήρας τους, ανεξάρτητα βέβαια από αυτή και όχι υποχρεωτικά, αλλά όσοι επιθυμούν.

Όσο για την κεντρική οργάνωση του κόμματος είχα προτείνει ότι θα πρέπει να αποτελείται από Γραμματείες διαχωρισμένες σε τομείς δράσεις όπως:

- Πρόεδρος και Εκτελεστική Γραμματεία, η οποία θα επιτελεί την κεντρική ενημέρωση σε όλη την επικράτεια με 4-5 εκπροσώπους σε κάθε Νομό. - Οργανωτική Γραμματεία, αρμόδια για την εκλογική εκστρατεία του κόμματος, τον συντονισμό και την συνολική οργάνωση των εκδηλώσεων, την διαχείριση και προώθηση του υλικού καθώς επίσης και υπεύθυνο για την επικοινωνία με τα μέλη στην περιφέρεια.
- Γραμματεία Δημοσίων Σχέσεων, αρμόδιο για την δημιουργία του διαφημιστικού υλικού και την προώθησή του στα μέσα μαζικής ενημέρωσης, την προβολή των θέσεών μας, κ.λπ.
- Γραμματεία Οικονομικών, αρμόδια για το ταμείο του κόμματος, την εξεύρεση πόρων και την οικονομική διαχείριση με ετήσιο λεπτομερή απολογισμό.
- Γραμματεία Νομικής υποστήριξης, αρμόδιο για την νομική κάλυψη του κόμματος.

Φυσικά, όλα τα παραπάνω τα είχα θέσει υπό συζήτηση προκειμένου να «πέσουν» στο τραπέζι προτάσεις και λύσεις που θα δώσουν στο κόμμα δύναμη και ανάπτυξη, που θα το οδηγήσουν μπροστά και όχι πίσω από τις πράσινες ευρωπαϊκές οικολογίες…
Ενώ, είχα αναφέρει χαρακτηριστικά ότι:
«Ψευτοδιλλήματα δεν χωράνε πια. Ή συσπειρωνόμαστε και αγωνιζόμαστε για τα δικαιώματά μας και το μέλλον των παιδιών μας στη φύση ή συνεχίζουμε να πηγαίνουμε για μπάνιο, να παίζουμε το τάβλι και την δηλωτή στο καφενείο, να περνάμε μια φορά το χρόνο (ή να στέλνουμε εκπρόσωπο) από τα γραφεία του Κυνηγετικού Συλλόγου για να βγάλουμε την άδεια μας και όταν το μοιραίο επέλθει, όταν το κυνήγι χαθεί, να μας φταίει ο Α ή ο Β. Να φταίνε όλοι οι άλλοι εκτός από ΕΜΑΣ.
Το Κόμμα Ελλήνων Κυνηγών είναι Κόμμα όλων των Ελλήνων και ως εκ τούτου θα πρέπει να θεμελιωθεί και να αναρριχηθεί συλλογικά και δημοκρατικά περιλαμβάνοντας στις τάξεις του όλους τους πολίτες της χώρας μας, όλους τους ελεύθερους Έλληνες. Αυτές είναι οι σκέψεις μου για την επόμενη ημέρα και τις καταθέτω ως απλός Έλληνας κυνηγός. Ως κυνηγός που θέλω να συνεχίσω να κυνηγώ… Και εγώ και τα παιδιά μου…»
Τι έγινε από πότε, αγαπητοί φίλοι;;;; Δυστυχώς δεν έγινε ΤΙΠΟΤΑ…!!!!
Είχα δηλώσει ότι στο Κ.Ε.Κ. δεν είμαστε δεδομένοι κανενός και δεν θα λειτουργήσουμε αβανταδόρικα για κανένα σχήμα πολιτικού τσαρλατανισμού. Κάποιες ενέργειες που έγιναν… με εξέθεσαν.
Τέλος, πέραν του κομματικού εναγκαλισμού με τα κόμματά τους, όλοι οι επώνυμοι συνδικαλιστές τόσο των Κυνηγετικών Συλλόγων αλλά όσο και των Κυνηγετικών Ομοσπονδιών και της Κυνηγετικής Συνομοσπονδίας Ελλάδος, έπρεπε να σφίξουμε τα χέρια και να δώσουμε έναν όρκο τιμής ότι στις Ευρωεκλογές θα αποδείξουμε ότι στον πολιτικό τυχοδιωκτισμό που επικρατεί ότι υπάρχει μια κοινωνική ομάδα δυνατή και υπολογίσιμη με καθαρή σκέψη και οράματα. Προσωπικά, χρόνια τώρα έχω δηλώσει ότι είμαι ανένταχτος πολιτικά. Πολιτικούς φίλους βέβαια που στέκονται αλληλέγγυοι στα καλέσματά μας σχετικά με τα προβλήματα του κυνηγίου και βοηθούν, έχω και θα έχω, σε όλες τις πολιτικές κατευθύνσεις και έτσι πιστεύω ότι πρέπει. Άλλο όμως Βουλευτικές Εθνικές εκλογές και άλλο Ευρωεκλογές. Και μην ξεχνάμε ότι τα κόμματα και τα πρόσωπα του Εθνικού Κοινοβουλίου για να σε υπολογίζουν και να σε σέβονται στον χώρο πρέπει να αντιληφθούν πόσο δυνατός είσαι… Τι εκλογικό ποσοστό διαθέτεις… Ελπίζω να γίνομαι κατανοητός.
Με τον Γιώργο τον Τσαγκανέλια τον οποίο εκτιμώ και αγαπώ είμασταν, είμαστε και θα είμαστε φίλοι, όμως θεωρώ λάθος να μην διεκδικεί τουλάχιστον σε κυνηγετικές εκδηλώσεις την παρουσίασή του ως Πρόεδρος του Κ.Ε.Κ., πέραν της καταξιωμένης δημοσιογραφικής ιδιότητάς του.
Υπό αυτές τις συνθήκες, σας δηλώνω φίλοι μου ότι δεν θα είμαι υποψήφιος με το Κόμμα των Ελλήνων Κυνηγών σε αυτές τις Ευρωεκλογές…
Σας ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου για το ενδιαφέρον σας και την αγάπη σας που για μένα αποτελούν αναγνώριση και μοναδική ηθική αμοιβή… Και εύχομαι κάθε επιτυχία στο Κ.Ε.Κ., το οποίο βέβαια θα υποστηρίξω γιατί έτσι πρέπει, ανεξάρτητα από το ότι δεν θα συμμετέχω στο ψηφοδέλτιό του.
Φιλικά Μαρκόπουλος Κωνσταντίνος

ΠΗΓΗ:  http://cazador1.blogspot.gr/

Νέο τεύχος Τύπος ΚΥΝΗΓΙ.

Μαχόμενο περιοδικό για μαχόμενους αναγνώστες. Κυκλοφορεί αύριο Τετάρτη 19/3/2014 και κάθε Τετάρτη με τον Ελεύθερο Τύπο. Αν σέβεστε την κυνηγετική σας υπόσταση, μην το χάσετε!

Σκέψεις στην λήξη...για την έναρξη.

Του Νίκου Βασάλου http://kaliakouda.blogspot.com

Η έναρξη και η λήξη της κυνηγετικής περιόδου είναι ημερομηνίες που ενεργούν πάνω μας εντελώς ψυχαναγκαστικά. Πλησιάζει η έναρξη και, σαν άλλοι δρομείς, παίρνουμε θέση στην αφετηρία. Άλλοι πρώτοι με περίσσιο κέφι και ανυπομονησία κι άλλοι στην ουρά κρατώντας δυνάμεις για όλη την διάρκεια της σαιζόν.

Η πολύπαθη λέξη «κυνήγι» έχει τις αποχρώσεις τριών βασικών συστατικών: θήραμα, σκύλος, όπλο. Στην έναρξη όλοι μας περιμένουμε τα θηράματα, αν πρόκειται για τα μεταναστευτικά, να πάρουν τον δρόμο προς τον νότο. Στην περίπτωση των ενδημικών, ελπίζουμε ότι η άνοιξη χαμογέλασε στις μάνες και φάνηκε γενναιόδωρη μαζί τους, έτσι ώστε να μπορέσουμε να πάρουμε από τον τόκο αφήνοντας άθικτο το κεφάλαιο, το οποίο η λήξη προστατεύει βοηθούμενη από τις δράσεις των κατά τόπους συλλόγων. 

Κάποιων βέβαια τα κυνηγετικά παπούτσια δεν βρίσκουν ησυχία ούτε στην ανάπαυλα, αφού οι εκπαιδευτικές έξοδοι είναι προ ημερησίας διατάξεως. «Ο σκύλος δεν είναι τίποτα λιγότερο και τίποτα περισσότερο από έναν αθλητή, ο οποίος πρέπει για να μπορέσει να αποδώσει τα μέγιστα, να βρίσκεται πάντα σε φόρμα» αυτό ισχυρίζονται, και δεν έχουν άδικο, όσοι έχουν σκυλιά και το όπλο αποτελεί ένα εξάρτημα που απλώς τους βαραίνει τον ώμο. Η χρήση του ευχαριστεί πρώτα τους τετράποδους φίλους τους, αφού τους προσφέρει την χαρά της επαναφοράς και ύστερα αυτούς και γίνεται κάτω από προϋποθέσεις όπως μια φέρμα, ή μια συναίνεση.

Οι ερωτευμένοι με τα όπλα έχουν την ευκαιρία, τώρα στην λήξη, να τα καλοσυντηρήσουν και να εκπαιδεύσουν τις σκοπευτικές τους ικανότητες στην τροχιά του πήλινου στόχου. Η διακοπή της κυνηγετικής δραστηριότητας ανοίγει τους οπλοβαστούς και δίνει δουλειά σε καθαριστικά, πανάκια, βάκτρα και ψήκτρες. Είναι η στιγμή που τα σπάνια αποκτήματα θα κάνουν προσεκτικά την εμφάνιση τους και μετά από ένα παθιασμένο τετ α τετ με τον ιδιοκτήτη τους, θα επιστρέψουν στην ασφάλεια της βιτρίνας.

Όλα, λοιπόν, κινούνται προς την πολυπόθητη αρχή που ακολουθεί μοιραία ένα τέλος. Έτσι είναι το κυνήγι, σαν το κύμα της θάλασσας! Έρχεται και φεύγει, ποτέ δεν σταματά. Μπορεί να μην το βλέπεις, να μην το ζεις για κάποιους μήνες, αλλά ξέρεις ότι είναι εκεί, ότι θα ξαναρθεί. Κάποιοι ζουν για να ξαναρθεί. Περιμένουν αυτό το ρίγος και την αγωνία της έναρξης. Ετοιμάζονται για την έναρξη και, μόλις φανούν οι πρώτες τσίχλες, βιάζονται να προλάβουν την λήξη.

Κάποτε δεν μ’ έφτανε ο χρόνος, κυλούσε πολύ γρήγορα. Μέσα στη φούρια μου για να προλάβω να ζήσω περισσότερο κυνήγι δεν μπόρεσε να με σταματήσει ο καυτός ήλιος του Αυγούστου, όταν έπαιρνα τις πλαγιές για κανένα αποκαμωμένο τρυγόνι. Ούτε ο γύψος στο πόδι μου που το σφιχταγκάλιαζε απ’ τον μηρό ως τον αστράγαλο. Τίποτα δεν με χώριζε απ’ το κυνήγι!

«Ο γιος σου ετοιμάζεται να φύγει» είπε με έκπληξη ο μπάρμπα Μιχάλης στην μάνα μου, όταν με είδε να προσπαθώ να χωρέσω τον γύψο στην αρβύλα. Και τον χώρεσα! Έδεσα τα κορδόνια κι όπου φύγει φύγει. Με το κοντάκι άλλαζα τις ταχύτητες στο μηχανάκι, βιαζόμουν να φύγω για να μην ακούω άλλο τις φωνές της κυρά Μαριγώς. Πνιγόμουν και το μόνο οξυγόνο της Σύρας είχε μαζευτεί απάνω στο Αγριομέλισσο. Ανάσα πήρα όταν είδα τις τσαρτσάρες να πεταρίζουν στα σκίνα. Σπαρταρούσε η ψυχή μου στα σπάραχνά μου από λαχτάρα να μπορέσω να τις πλησιάσω και το πόδι μου μέσα στο ναρθηκάκι (!) που μου είχε βάλει χαριτολογώντας ο Μηνάς ο ορθοπεδικός, κυνηγός κι αυτός. Πώς χτύπησα; Τι αφελής ερώτηση. Στο κυνήγι, που αλλού! Ένα ξεροτρόχαλο υποχώρησε κάτω από το άτσαλο βήμα μου και το γόνατό μου με κέρασε τον μεγαλύτερο πόνο που έχω δοκιμάσει στην ζωή μου.

Τι θύμησες κι αυτές σε τούτη την λήξη! Θα περάσει ο καιρός και θα ‘ρθει πάλι η έναρξη και πάλι μετά η λήξη κι εγώ θα ανεβοκατεβαίνω τα κακοτράχαλα με ελπίδα κάθε φορά, όχι για κάρπωση μόνο, αλλά να είμαι καλά να βλέπω και να ζω αυτό το πήγαινε - έλα του κυνηγίου.

Έπεφτε το βράδυ κι εγώ κοιτούσα τον ορίζοντα, κρατώντας το τουφέκι μου στα χέρια λες και ήταν το μονάκριβο παιδί μου. Αποχαιρέτισα κι αυτή την σαιζόν, με τον ήλιο να ξαπλώνει κόκκινος από την κούραση της προσπάθειας που έκανε να ζεστάνει την χειμωνιάτικη μέρα. Εγώ, μια ξεχασμένη πέρδικα που έψαχνε ταίρι, το όπλο και η νέα μου συντροφιά, η Ιόλη. Ένα μικρό Βίσλα, που ακουμπά το κεφάλι της πάνω μου ψάχνοντας παρηγοριά που έληξε το κυνήγι. Νομίζει ότι υπάρχει μόνο «πήγαινε», δεν έχει ζήσει ακόμα το «έλα». Δεν ξέρει ότι «κυνήγι» σημαίνει «χωρίς τέλος». Με το καλό να έρθει ο Αύγουστος!

Δημοσιεύθηκε στο ένθετο περιοδικό του Ελεύθερου Τύπου ΚΥΝΗΓΙ στις 12/3/2014.

Νέο τεύχος Τύπος ΚΥΝΗΓΙ.

Μαχόμενο περιοδικό για μαχόμενους αναγνώστες. Κυκλοφορεί αύριο Τετάρτη 12/3/2014 και κάθε Τετάρτη με τον Ελεύθερο Τύπο. Αν σέβεστε την κυνηγετική σας υπόσταση, μην το χάσετε!

Η ισχύς εν τη ενώσει.

Ο γνωστός, αείμνηστος "Βετεράνος" (Δημήτρης Πρυμηκύριος)  καθήμενος στο τέλος του πάνελ. Φωτό από την επίσκεψη του Κ.Ε.Κ. στην Σύρα το 2009.

Του Νίκου Βασάλου http://kaliakouda.blogspot.com

Μια εικόνα ισούται με χίλιες λέξεις. Άρα εγώ στολίζοντας εκ προοιμίου το άρθρο μου με αυτές τις ιστορικές φωτογραφίες, καλούμαι να γράψω πολλές χιλιάδες! Αγχώθηκα τώρα, αλλά νομίζω αξίζει τον κόπο να κάνω μια προσπάθεια. Για το κυνήγι ρε γαμώτο!

Κάποτε το κυνήγι και η προάσπιση του από όλους τους κακόβουλους και πολέμιους του, αρκούσε για να ξεσηκώσει κόσμο και ντουνιά. Να γεμίσει δρόμους και πλατείες. Να γεφυρώσει χάσματα μεταξύ ανθρώπων, που το κυνήγι ήταν κοινός σκοπός γι’ αυτούς. Κάποτε το να είναι κάποιος κυνηγός ήταν αξίωμα.

Οι πρώτες τρεις φωτογραφίες απεικονίζουν μια κυνηγετική διαμαρτυρία την 10ετια του ’80 στους δρόμους της Σύρας. Παλικάρια 20χρονα τότε οι Αλέκος  Σκοπελίτης και, ο ψηλός, ο Μάκης Βαρθαλίτης, δεν χρειάστηκαν πολύ χρόνο να σκεφτούν αν πρέπει, ή όχι, να σηκώσουν τα πλακάτ με τα συνθήματα. Ουρές οι συνάδελφοι ακολούθησαν φωνάζοντας.

Κάποιοι από αυτούς, τι κρίμα, δεν είναι πια μαζί μας. Ο Δημήτρης Καρατζάς, κατά κόσμων «καναράς», ο οποίος άφησε την τελευταία του πνοή ο τυχερός στο βουνό, εκεί που γαλήνευε η ψυχή του. Το Γιωργάκη, ο μικρός γιος του Τρύφωνα του μαραγκού, που έφυγε πολύ νωρίς κι αυτός από κοντά μας, αφήνοντας πίσω το Ποϊντεράκι του που τόσο αγαπούσε και εκπαίδευε με λαχτάρα.

Ο Θοδωρής ο Σαλαλές, που πάντα «έψαχνε» να τον πειράξουν και να θίξουν την κυνηγετική του πείρα. Τότε με αυτάρεσκο μειδίαμα κάτω από το μουστάκι του και υπό τον τόνο απειλής, απαντούσε: «θα βγάλω έξω το βιβλιαράκι» εννοώντας το βιβλιάριο θήρας οπού εκεί αναγράφονταν η ημερομηνία πρώτης έκδοσης.

Κάποιος, τι σημασία μπορεί να έχει ένα όνομα πια, για την ιστορία όμως νομίζω Παπασπύρου τον έλεγαν, είχε πει ότι μόνο πίσω από έναν πολιτικό φορέα το κυνήγι θα μπορούσε να στυλώσει τα πόδια του και να δώσει φωνή στα «θέλω» του. Έτσι απαθανατίστηκε η επόμενη συντροφιά (η πρώτη συντονιστική επιτροπή), στης οποίας το μέσον και καθήμενος χαμογελάει ο Απόστολος Αντωνάκης. Πάνω αριστερά, δεύτερος κατά σειρά και με μαύρα μαλλιά είναι ο πρόεδρος του Κόμματος Ελλήνων Κυνηγών, ο Γιώργος Τσαγκανέλιας. Και από αυτήν την παρέα, δυστυχώς, κάποιοι λείπουν. Κάποιοι από αυτούς που σπατάλησαν χρόνο από τον χρόνο τους και χρήμα από το χρήμα τους για το κυνήγι.

Στην επόμενη ιστορική φωτογραφία, το Δ.Σ. και τα μέλη του πρώτου κυνηγετικού συλλόγου της πατρίδας μας, κοινοποιούσε στα μέλη του το ψήφισμα για την συμμετοχή στον εορτασμό της επιστροφής του βασιλέα Κωνσταντίνου στον θρόνο του.

Το πρώτο συνθετικό της επωνυμίας του ως «λαϊκή» μαρτυρά την προσπάθεια της οργάνωσης να φέρει κοντά της όχι μόνο τους γαλαζοαίματους γόνους της εποχής, οι οποίοι είχαν τα οικονομικά φόντα να ασχοληθούν με μια ακριβή δραστηριότητα, αλλά και όλους αυτούς που χρόνια τώρα ρίχνουν νερό στον μύλο της οικονομίας. Το ίδιο το ψήφισμα δε, αποδεικνύει την σοβαρότητα του ρόλου του συλλόγου και το κύρος των μελών του στην κοινωνία.

  Και τα πέντε αυτά ιστορικά ντοκουμέντα φανερώνουν αφενός ότι ο απλός κυνηγός είχε πάντα την ευχάριστη διάθεση να σταθεί πλάι στο κυνήγι και να παρέχει την αμέριστη στήριξη του και αφετέρου, την επίδραση που είχε στα κοινωνικά δρώμενα ενός τόπου μια κυνηγετική οργάνωση.

Με τα χρόνια βέβαια όλα αυτά τα αισθήματα ατόνησαν και οι μετέπειτα οργανωμένες κυνηγετικές οργανώσεις, γνώρισαν την απαξία. Ποια να ήταν η αιτία άραγε; Τι να έκανε πολλά και σοβαρά μέλη να απομακρυνθούν, να κλειστούν στο καβούκι τους και να στερήσουν τις πολύτιμες υπηρεσίες τους από τους αγαπημένους τους συλλόγους; Τι έγινε και όταν οι ανθρώπινες αγέλες μετατράπηκαν σε κοινωνίες, οργανώθηκαν σωστά, δημιουργήθηκαν τα μέσα, αποκτήθηκε η γνώση και η πείρα άρχισε να μυρίζει σάπιο; Γιατί τότε που το μεροκάματο δεν υπήρχε, δούλευαν όλα σωστά και όταν άρχισαν να «δένουν τα σκυλιά με τα λουκάνικα» και οι πολιτικοί Ταγοί μας μοίραζαν χρήμα στον λαό όπως ο γεωργός το στάρι όταν σπέρνει, κάποια γρανάζια της μηχανής άρχισαν να γυρίζουν αντίστροφα δίνοντας τόπο να αναπτυχθούν ζιζάνια;

Άραγε τότε που οι παρέες ύψωναν ενωμένες ανάστημα και φωνή, υπήρχε κάποιος που σχολίαζε ότι στην θέληση του καθενός να προσφέρει χρόνο και χρήμα για το καλό του κυνηγίου, υπήρχε υστερόβουλη σκέψη; Άραγε τότε που γεννήθηκε η ιδέα του Κ.Ε.Κ. ως ένα επιπλέον όπλο και φωτογραφήθηκαν όλα αυτά τα παλικάρια με τα μαύρα μαλλιά και τις χρυσές ελπίδες, λες και αναπαρίσταναν τον μυστικό δείπνο, να υπήρχε κάποιος ανάμεσά τους που έπαιζε τον ρόλο του Ιούδα; Και αν ναι, ποιος ήταν αυτός; Να υπήρξε τότε κάποιος που θα δήλωσε παρόν, μόνο και εφόσον, δεν θα έβαζε υποψηφιότητα κάποιος τρίτος;

Όλα αυτά είναι σενάρια και σκέψεις που κάνει εύλογα κάποιος όταν ψάχνει να βρει τα αίτια που οδήγησαν το, πάλαι ποτέ, δαφνοστεφανομένο, παραδοσιακό και ελεύθερο κυνήγι στο χείλος της καταστροφής και ένα βήμα πριν την είσοδο του στις ρεζέρβες. Αναρωτιέται κανείς πού είναι οι σύλλογοι, οι ομοσπονδίες, η Κ.Σ.Ε. όχι γιατί δεν παράγουν έργο, αλλά γιατί το έργο που παράγεται δεν είναι αυτό που θα έπρεπε σύμφωνα με την αγάπη που λέμε όλοι ότι τρέφουμε για το κυνήγι. Και γιατί ετούτη εδώ την εποχή της ταχύτητας και της πολλαπλής επιλογής του τρόπου ενημέρωσης των κυνηγών, μα και όλων των άλλων για όλα αυτά που προσφέρουν οι κυνηγοί δεν ενημερωνόμαστε, δεν μαζευόμαστε. Γιατί γυρίσαμε την πλάτη; Κι αν την γυρίσαμε δικαιολογημένα, γιατί το κάναμε στο κυνήγι και όχι μόνο σε αυτούς που έπρεπε;

Στο πλαίσιο της προετοιμασίας της έκθεσης που ετοιμάζει την άνοιξη ο σύλλογος της Σύρας, είχα την τύχη, την ευλογία καλύτερα, να γνωρίσω τον κ. Αχιλλέα Δημητρόπουλο, υπεύθυνος του Βιομηχανικού Μουσείου της Ερμούπολης. Ένας άνθρωπος αδιάφορος προς την κυνηγετική δραστηριότητα ο οποίος γνωρίζει όμως τόσα πολλά γι’ αυτήν και την ιστορία της, που τις γνώσεις του αυτές θα τις ζήλευε και ο πλέον παθιασμένος και ψαγμένος κυνηγός! Η τελευταία παρατήρηση έγινε για να πω ότι όταν ανοίγουν τα μάτια και τα αφτιά σου, κανείς δεν μπορεί να σου κλέψει τα όνειρα. Κανείς δεν μπορεί να σου πει ψέματα και να σε πάει εκεί που θέλει αυτός χωρίς την θέλησή σου.

   

Σκέψου τα όλα αυτά εσύ που με διαβάζεις και συμφωνείς. Σκέψου τα κι εσύ που με βρίζεις και ψάχνεις τρόπο να με κάτσεις στο «σκαμνί» και όλοι μαζί ας κάνουμε κάτι για το κυνήγι. Ας μαζευτούμε ξανά!    

Δημοσιεύθηκε στο ένθετο περιοδικό του Ελεύθερου Τύπου ΚΥΝΗΓΙ στις 5/3/2014.    

Νέο τεύχος Τύπος ΚΥΝΗΓΙ.

Μαχόμενο περιοδικό για μαχόμενους αναγνώστες. Κυκλοφορεί αύριο Τετάρτη 05/3/2014 και κάθε Τετάρτη με τον Ελεύθερο Τύπο. Αν σέβεστε την κυνηγετική σας υπόσταση, μην το χάσετε!

Νέα από την ΣΤ' ΚΟΜΑΘ.

ΚΥΝΗΓΕΤΙΚΗ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ - ΘΡΑΚΗΣΕΔΡΑ: ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΕΩΣ 173 – 175551 34 - ΚΑΛΑΜΑΡΙΑ, ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΤΗΛ. 2310 477128 – 477129, 6973 808934, FAX 2310 473863 – 475301

http://www.hunters.gr,
e-mail: info@hunters.gr

facebook: http://www.facebook.com/KynegetikeOmospondiaMakedoniasThrakes

 

 

Ενημερωτικές συναντήσεις Ομοσπονδιακών Θηροφυλάκων της ΣΤ" ΚΟΜΑΘ

 

Συνεχίζοντας τις εκπαιδευτικές συναντήσεις για τους Ομοσπονδιακούς Θηροφύλακες η Κυνηγετική Ομοσπονδία Μακεδονίας – Θράκης (ΣΤ’ ΚΟΜΑΘ) διοργάνωσε δύο σεμινάρια αξιολόγησης του έργου της Θηροφυλακής.

Η 1^η συνάντηση έγινε στην Πτολεμαϊδα με τη συνεργασία του Κ.Σ. Εορδαίας. Η εκδήλωση έγινε στα γραφεία του Κυνηγετικού Συλλόγου και παρευρέθησαν οι Ομοσπονδιακοί Θηροφύλακες των Νομών Φλώρινας, Καστοριάς, Κοζάνης και Γρεβενών. Παρόντες ήταν εκ μέρους της Ομοσπονδίας ο Πρόεδρος κ. Ν. Καλογεράκος, ο Γενικός Γραμματέας κ. Ι. Πολυχρόνης, το μέλος του Δ.Σ. και Πρόεδρος του Κ.Σ. Εορδαίας κ. Ν. Τσιώμπρας, ο Περιφερειακός εκπρόσωπος των Κ.Σ. Δυτικής Μακεδονίας κ. Ν. Γκατζάρας, ο Δ/ντής Θηροφύλακής της ΚΟΜΑΘ Δρ Κ. Παπασπυρόπουλος, ο επιστημονικός συνεργάτης της ΚΟΜΑΘ για τη Δυτ. Μακεδονία κ. Ι. Ισαάκ, η υπεύθυνη Γραμματείας της Θηροφυλακής κ. Ε. Βλάχου, καθώς και μερικοί θηροφύλακες των Κυνηγετικών Συλλόγων Δυτ. Μακεδονίας (Σιάτιστα, Βελβενδός. Γρεβενά, Σέρβια, Κοζάνη)

Η 2^η συνάντηση πραγματοποιήθηκε στο Δημαρχείο Χαλάστρας Θεσσαλονίκης, με τη συνεργασία του τοπικού Κ.Σ. Χαλάστρας και παρευρέθησαν οι Ομοσπονδιακοί Θηροφύλακες των Νομών Πέλλας, Ημαθίας, Πιερίας, Θεσσαλονίκης, Χαλκιδικής, Κιλκίς και Σερρών. Παρόντες  επίσης ήταν ο Πρόεδρος της ΚΟΜΑΘ κ. Ν. Καλογεράκος, ο Γενικός Γραμματέας κ. Ι. Πολυχρόνης,  ο Αντιπρόεδρος κ. Α. Γιαπουτζής, ο Περιφερειακός εκπρόσωπος των νομών  Πέλλας, Ημαθίας, Πιερίας κ. Β.Καπετάνος, ο Πρόεδρος και ο Αντιπρόεδρος του Κ.Σ. Χαλάστρας, ο Δ/ντής Υποστήριξης της ΚΟΜΑΘ κ. Κ. Σκορδάς, ο Δ/ντής Θηροφύλακής της ΚΟΜΑΘ Δρ Κ. Παπασπυρόπουλος, ο επιστημονικός συνεργάτης της ΚΟΜΑΘ κ. Α. Γκάσιος, η υπεύθυνη Γραμματείας της Θηροφυλακής κ. Ε. Βλάχου, καθώς και θηροφύλακες των  Κυνηγετικών Συλλόγων Θεσσαλονίκης, Κατερίνης και Μουδανιών.

Σκοπός αυτών των συναντήσεων ήταν η αξιολόγηση του έργου της θηροφυλακής, σε περιφερειακό αλλά και σε ατομικό επίπεδο, ο καλύτερος επιχειρησιακός σχεδιασμός, η αντιμετώπιση ειδικών νομικών θεμάτων και η θωράκιση του σταδίου της σύνταξης των μηνύσεων και της παράστασης των θηροφυλάκων στα αρμόδια δικαστήρια, ο εντοπισμός τοπικών προβλημάτων, καθώς και ειδικά υπηρεσιακά ζητήματα  που αφορούν τη λειτουργία της θηροφυλακής.

Εντός του Μαρτίου προγραμματίζεται νέα συνάντηση στην Αλεξανδρούπολη, με τη συνεργασία του Κ.Σ. Αλεξανδρούπολης για τους Ομοσπονδιακούς Θηροφύλακες των νομών Έβρου, Ροδόπης, Ξάνθης, Καβάλας και Δράμας.

Νέο τεύχος Τύπος ΚΥΝΗΓΙ.

Μαχόμενο περιοδικό για μαχόμενους αναγνώστες. Κυκλοφορεί αύριο Τετάρτη 26/2/2014 και κάθε Τετάρτη με τον Ελεύθερο Τύπο. Αν σέβεστε την κυνηγετική σας υπόσταση, μην το χάσετε!

Η Σύρα έκοψε την πίτα της.

Την Πρωτοχρονιάτικη πίτα του έκοψε κι εφέτος ο σύλλογος της Σύρας το περασμένο Σάββατο 22/2/2014 σε μια κατάμεστη αίθουσα. Ο χώρος γνώριμος γεμάτος μνήμες από συνδικαλιστικές φωνές στην αέναη πάλη των μελών για την εξεύρεση του καλύτερου. Για μένα προσωπικά είναι ο χώρος που για πρώτη φορά βρέθηκα σε μια γενική συνέλευση του κυνηγετικού συλλόγου που ανήκω.

Οι ευχές από όλους ήταν εντός ημερησίας διατάξεως, αν και όλοι οι ομιλητές έπλευσαν στο πνεύμα των ημερών και η μιζέρια που κάποιοι εδώ και καιρό μας έχουν επιβάλει, ήταν το γκρίζο φόντο στις χρωματιστές κουβέντες τους.

Πρώην πρόεδροι του συλλόγου κλήθηκαν να κόψουν ένα κομμάτι για το καλό και να απευθύνουν χαιρετισμό στα μέλη.

 Η μέρες είναι "πονηρές" και δεν θα μπορούσαν να λείψουν από την παρέα μας και κάποιοι υποψήφιοι για τον δήμο Σύρου Ερμούπολης των επικείμενων εκλογών. Οι κ.κ. Γιαλόγλου Αντρέας και Μαραγκός Γιώργος, μαζί με υποψήφια μέλη των συνδυασμών τους, χαιρέτησαν την εκδήλωση και έπλεξαν το εγκώμιο του κυνηγετικού συλλόγου Σύρου τόσο για το φιλοθηραματικό του έργο, όσο και για το κοινωνικό πρόσωπο που έχει δείξει όλα αυτά τα χρόνια. Για την ιστορία να πω ότι ο κ. Μαραγκός είναι μέλος του συλλόγου μας - κυνηγός κι αυτός- και έχει ήδη συμπεριλάβει στον συνδυασμό του δύο άτομα από «εμάς» τους κ.κ. Ζαράνη Κώστα και Μπάιλα Βαγγέλη. Τραγούδι αφιερωμένο, λοιπόν, για τον κ. Μαραγκό το πολύ γνωστό και αγαπημένο «Ο Γιώργος είναι πονηρός».

Ας ελπίσουμε ότι μετά τις εκλογές κανένας από τους σημερινούς υποψηφίους δεν θα ξεχάσει πόσο πολύ χαρούμενος ήταν που βρέθηκε ανάμεσα μας!!!

Μια και ανέφερα τις εκλογές, να πω την αναφορά στις επερχόμενες ευρωεκλογές και την παρένεση του παλαίμαχου προέδρου του συλλόγου κ. Βαμβακούση Κώστα, ο οποίος -πολύ σωστά- παρότρυνε τα μέλη να «ψωνίσουν από το δικό μας μαγαζί» -εννοώντας το Κ.Ε.Κ.- σε μια ύστατη προσπάθεια να προασπίσουμε τα εναπομείναντα, ανέγγιχτα (?) συμφέροντα του κυνηγίου.

Την εκδήλωση χαιρέτησε και ευλόγησε ένας «δικός» μας ιερωμένος ο οποίος, μαζί με την σφραγίδα του συλλόγου, αποτελούν τα κατατεθέντα σήματα του συλλόγου της Σύρας. Ο π. Αντώνης Χάλαρης εφημέριος της ενορίας των Αγίων Αναργύρων, όπου και υπάγεται το ξωκλήσι των κυνηγών στο Μάννα, ακολουθεί κατά πόδας τις εκδηλώσεις του συλλόγου και αποδεικνύει την πολυσυλλογικότητα της δραστηριότητας του κυνηγίου.

Στο τέλος της εκδήλωσης έγινε κλήρωση με πολλά δώρα για τα μέλη από καταστήματα του νησιού, ευχάριστη έκπληξη για τις μέρες πενίας που διανύουμε.

Και του χρόνου να είμαστε καλά, καλά και ασφαλή κυνήγια με υγεία και σύνεση.

Η δική μας πίτα!

ΣΑ

Σας προσκαλούμε στην  κοπή της πίτας του συλλόγου μας που 

θα γίνει στις  22/2/2014 ημέρα Σάββατο και ώρα 18.00 στο 

θέατρο ΕΥΑΝΘΙΑΣ ΚΑΪΡΗ  στην θέση ΛΑΖΑΡΕΤΑ. 

Θα ακολουθήσει κλήρωση δώρων. Η παρουσία σας θα μας τιμήσει ιδιαίτερα.

Με τιμή το Δ.Σ. του Κ.Σ. Σύρου.

Θείε να σκοτώσω κι εγώ μια τσίχλα;

Του Νίκου Βασάλου http://kaliakouda.blogspot.com

Όλα τα δάχτυλα δεν είναι ίδια, λέει μια πολύ σοφή ρήση του λαού μας θέλοντας να αναδείξει την διαφορετικότητα σε ανθρώπους, πράγματα και καταστάσεις. Αυτές οι διαφορές που υπάρχουν -ευτυχώς ή δυστυχώς- μεταξύ των ανθρώπων, αποτελούν την αιχμή που κεντρίζει το ενδιαφέρον του ενός προς τον άλλον. Είναι αυτό το «κάτι» που βρίσκεις σε κάποιον και σε τραβά, ή, σε απωθεί. Η διαφορετικότητα του καθενός μας και τα χούγια του, είναι αυτά που κληρονομούμε εκ γενετής, ή άλλοτε, με την πάροδο του χρόνου και μας συνοδεύουν, καμιά φορά, ως μια άλλη, άτυπη ταυτότητα.   

Για να έρθω σιγά σιγά στο προκείμενο και στο θέμα τις ιστορίας μου, να αναφέρω άλλη μια εύστοχη ρήση η οποία θέλει άλλα να είναι τα μάτια του λαγού και άλλα της κουκουβάγιας. Περνώντας, λοιπόν, στο βασίλειο των δίποδων ώντων, να πω ότι και στο βουνό οι συμπεριφορές κι οι αντιδράσεις μας είναι διαφορετικές.

Φυσικά και δεν ανακάλυψα το μπαρούτι, ούτε θέλω να κάνω επίδειξη γνώσεων ψυχολογίας, που δεν έχω, γράφοντας όλα τα παραπάνω, αλλά πώς να το φέρω, να το γυρίσω και να σου πω, φίλε μου αναγνώστη, την εκ διαμέτρου διαφορά που έχουν και τα δικά μου μάτια με αυτά του φίλου μου του Μήτσου; Γιατί, πώς να το κάνουμε, είναι κάποιοι συνάδελφοι που η σκοπευτική τους δεινότητα είναι άξια μνείας. Κοινώς, ο φόβος και ο τρόμος!

Ο Μήτσος, λοιπόν, παθιασμένος κυνηγός, έχει γίνει τα τελευταία χρόνια αρκετές φορές το κυνηγετικό μου διδυμάκι, αφού βρίσκουμε ο ένας στον άλλον κοινά στοιχεία μέσα από τις πολλές διαφορές μας. Οξύμωρο το σχήμα, αλλά έτσι «δένουν» τα καλά γλυκά.

 

Το απογευματινό κυνήγι της τσίχλας ήταν πάντα ένα σημείο επαφής ανάμεσα μας και ποτέ δεν έχω πει όχι σε πρόσκληση που μου έχει κάνει. Και μιας που δεν είμαστε κυνηγετικοί γυρολόγοι, τα μέρη που θα μας βρει κάποιος στο βουνό είναι γνωστά.

Ένα απόγευμα, λοιπόν, την εποχή των επιστρόφειων –σαν τώρα καλή ώρα- γεμίσαμε τα πλαστικά ποτήρια μας με καφέ, αρπάξαμε και τα κυνηγετικά συμπράγκαλά μας και απλώσαμε τις αρίδες μας στα βράχια μιας δυτικής πλαγιάς για να απολαύσουμε τον αποκαμωμένο χειμωνιάτικο ήλιο, την ησυχία, τον καφέ και την πλήρωση που δίνει ένα συντροφικό, άνευ συναγωνισμού κυνήγι.

Η κατά τύχη παράταξη μας, έφερε εκείνον να κάτσει μετά από εμένα στην νοητή γραμμή του περάσματος. Μετά από κάποιες τζούρες καφέ και των στριφτών τσιγάρων μας, ένας πιτσιρικάς έκανε την εμφάνιση του αξιολογώντας ότι στο συγκεκριμένο κυνηγοτόπι θα έσβηνε την δίψα του για τουφεκιές. Λογάριαζε χωρίς τον ξενοδόχο όμως αφού αφενός οι τσίχλες ήταν λιγοστές και αφετέρου, αυτές που τρόμαζα εγώ με τις λάθος τουφεκιές μου δεν είχαν την ίδια τύχη και στα πυρά του Μήτσου. Αποτέλεσμα ήταν το παλικάρι να έχει βαρεθεί την ζωή του. Αποκαμώθηκε να μετρά τσίχλες να πέφτουν στα πόδια του Μήτσου!

Κάποια στιγμή ήρθε και κόρωσε, έβρασε το αίμα του. Σηκώθηκε απ’ τον βράχο που είχε κουράσει στο σήκω κάτσε και μια και δυο, οπλισμένος με ένα πλατύ χαμόγελο το οποίο μαρτυρούσε την αναγνώριση των ικανοτήτων του φίλου μου, πήρε το μονοπάτι για να έρθει κοντά μας.

«Αχ Δημητράκη δεν σε βλέπω καλά» είπα γελώντας κάνοντας συνάμα νόημα προς το μέρος του επισκέπτη μας. Το χαμόγελο στο στόμα του Βαγγέλη –γνωστός κι αυτός- είχε φτάσει μέχρι τα αφτιά του. Η ειρωνική έκφραση στο πρόσωπο του υπόσχονταν ανεπανάληπτη ατάκα κι εγώ, λάτρης της πλάκας και του έξυπνου χιούμορ, ανέλαβα να παίξω τον ρόλο του θεατή σε μια ολιγόλεπτη μονόπρακτη κωμωδία. Ο Μήτσος ατάραχος κοιτούσε τον επισκέπτη που σκαρφάλωνε την πλαγιά και πότε πότε, γυρνούσε να τραβήξει καμιά ρουφηξιά από το τσιγάρο του προς το μέρος μου, λες και ήθελε να κρατήσει το τοπίο καθαρό απ’ την μεριά του «εισβολέα».

Εκείνος πλησίασε, κοίταξε τον Μήτσο, έκανε νόημα σε μένα κουνώντας το κεφάλι για χαιρετισμό, σήκωσε το ένα φρύδι και αλλάζοντας την χροιά της φωνής του έτσι ώστε να μοιάζει με παιδική είπε: «Θείε, να σκοτώσω κι εγώ μια τσίχλα;».

Τα γέλια ξεχύθηκαν με μιας από τα σωθικά μας κατρακυλώντας σε όλο το βουνό.

«Τι να κάνω βρε Βαγγέλη, μου βγαίνει αυθόρμητα. Σηκώνω το τουφέκι και πάει μόνο του. Συγνώμη δηλαδή, αλλά δεν το κάνω επίτηδες.» απολογήθηκε ο Μήτσος μόλις μπόρεσε να πάρει ανάσα.

Ποιος νοιάζεται για θηράματα και καρπώσεις τέτοιες ώρες; Η ευχαρίστηση, η πληρότητα και η απόδραση από τον βραχνά της καθημερινότητας που δίνει η καλή παρέα κι ο καθαρός αέρας που πλημμύρισε τα στήθη μου ήταν πάνω από κάθε θήραμα και κάθε κάρπωση.

Ποιος νοιάζεται κι αν ήταν αληθινή κι ετούτη εδώ η ιστορία. Αν ήταν θα την θυμάμαι όλη μου την ζωή. Κι αν δεν ήταν, εύχομαι να μπορέσω να την ζήσω κάποια στιγμή στο μέλλον, αφού ο φίλος μου ο Μήτσος είναι δόξα τον Θεό κοντά μου!

Να ‘μαστε καλά να ανταμώνουμε, που είπε κι ο Διονύσης ο Σαββόπουλος τις προάλλες όταν επισκέφθηκε το νησί μου.   

Δημοσιεύθηκε στο ένθετο περιοδικό του Ελεύθερου Τύπου ΚΥΝΗΓΙ στις 19/2/2014.    

Νέο τεύχος Τύπος ΚΥΝΗΓΙ.

-Κ.Σ. Αμαρουσίου.....μμμ, μυρίζει εμφύλιος!
Όταν δεν μπορούν οι οργανώσεις να λύσουν τα προβλήματα των κυνηγών, τους "κυνηγάνε"!!!

Μαχόμενο περιοδικό για μαχόμενους αναγνώστες. Κυκλοφορεί αύριο Τετάρτη 19/2/2014 και κάθε Τετάρτη με τον Ελεύθερο Τύπο. Αν σέβεστε την κυνηγετική σας υπόσταση, μην το χάσετε!

Καλέ μου φίλε Ρεξ.

Ενα παράπονο. Μια κραυγή απόγνωσης για τον χαμένο φίλο, σύντροφο και συνκυνηγό από έναν συριανό συνάδελφο. 

Του Χρήστου Ζαράνη.

Είμαι σε πολύ δύσκολη θέση, σε πολύ δύσκολη! Ο λόγος είναι ότι ποτέ μου δεν τα πήγα καλά με τα χαρτιά και τα μολύβια, πόσο μάλλον με υπολογιστές και πληκτρολόγια. Αποφάσισα όμως ότι αξίζει για σένα να κάνω την υπέρβαση μου και, έναντι των τόσων ευχάριστων στιγμών που απλόχερα μου χάρισες, να κάτσω πίσω από μια αφιλόξενη για τα μάτια και τα χέρια μου οθόνη και να προσπαθήσω μέσα από λίγες λέξεις να σου πω, άλλη μια φορά, πόσο πολύ σε αγάπησα και πόσο πολύ μου λείπεις, καλέ μου φίλε Ρεξ.

Σίγουρα το ήξερες, εισέπραξες την αγάπη και την αφοσίωση μου για σένα όσο ήσουν πλάι μου. Το ήξερα κι εγώ, το έβλεπα, το ένοιωθα κάθε φορά που συναντούσαμε άλλα σκυλιά στο βουνό και έψαχνες να με βρεις προσπαθώντας να μην αφήσεις κανέναν να με πλησιάσει. Ήθελες την αγάπη μου να μην την μοιραστείς με κανέναν άλλον. Ήθελες κατ΄ αποκλειστικότητα την φιλία μου και προσέφερες, πολύτιμο αντάλλαγμα, τις υπηρεσίες σου μόνο σε μένα.

Δυνατή, περίεργη σχέση η δική μας που μόνο ένας ψυχολόγος θα μπορούσε να αναλύσει, ή κάποιος που μπόρεσε να αγαπήσει τόσο δυνατά ένα σκυλί.

Από κουτάβι που έκανες τα πρώτα σου βήματα κοντά μου, δεν σε αντιμετώπισα σαν σκύλο, αλλά σαν δικό μου άνθρωπο. Είναι πολλές οι ώρες που συζητήσαμε μαζί, για τα καλά, τα κακά, τα στραβά κι αστεία που μας επιφύλαξε η κάθε έξοδος. Έχω όμως τόσα πολλά ακόμα να σου πω. Ήθελα να μπορούσαμε να έχουμε κι άλλο χρόνο παρέα. Με σημάδεψες, έβαλες πολύ ψηλά τον πήχη και κανένα άλλο σκυλί δεν μπορεί να σταθεί, έστω και ένα σκαλοπάτι πιο κάτω από σένα. Η απόσταση που χωρίζει εσένα και όλους τους επίδοξους αντικαταστάτες σου απέχουν πολλά έτη φωτός μακριά.

Ξέρεις, μπορεί να βλέπουμε τον σκύλο μας και να θεωρούμε ότι δεν μπορεί να κάνει και τόσα πολλά, ώστε να τον χαρακτηρίσουμε ήρωα, αλλά σίγουρα, παρότι δεν το καταλαβαίνουμε, μέσα του κρύβει τεράστια δύναμη και αγάπη και το πιο πιθανό, είναι να έδινε την ζωή του για μας.

Γύρω μας υπάρχουν ξεχωριστοί άνθρωποι, αλλά στις μέρες μας, δυστυχώς, δεν είναι πολλοί και πολύ δύσκολα θα ρισκάριζαν την ζωή τους για κάποιον. Υπάρχουν όμως σκυλιά που αψηφούν τα πάντα, ακόμα και την ακεραιότητα τους, για τον άνθρωπο που αγαπούν.

Τέτοιο σκυλί ήσουν κι εσύ Ρεξ! Ένα καθαρόαιμο Ποϊντερ που ήρθες κοντά μου το 1998. Η σχέση μας κράτησε 14 χρόνια και ήταν ξεχωριστή και δυνατή.

Ήσουν ένας πιστός φίλος και ένας καλός κυνηγός που μου έδειχνες την αγάπη σου καθημερινά. Με μια ματιά μου καταλάβαινες τι ήθελα να σου ζητήσω. Στο βουνό ήσουν υπάκουος και ακούραστος. Τρομερά προσεκτικός στην επαναφορά των θηραμάτων και ασφυκτικά προστατευτικός σε μένα.

Αν έπρεπε να αποδώσω με λέξεις αυτά που σε χαρακτήριζαν Ρεξ, αυτές θα ήταν η πίστη, η αγάπη, η συντροφικότητα και ο αλτρουϊσμος!

Έφυγες από κοντά μου πριν δυο χρόνια κι αυτό στοίχισε σε όλη την οικογένεια μας πολύ. Αναπολώ τις περιπέτειες μας στο βουνό, τα παιχνίδια μας και πάντα έχω την ανάγκη να τις μοιραστώ με όλους, για να ξέρουν πόσο σπουδαίος ήσουν.

Μου λείπεις καλέ μου φίλε Ρεξ. Θα σε θυμάμαι πάντα και αν από εκεί που είσαι μπορέσεις και διαβάσεις ετούτες τις γραμμές, κούνα την ουρά σου…θα την δω!

Ο φίλος σου Χρήστος.   

Δημοσιεύθηκε στο ένθετο περιοδικό του Ελεύθερου Τύπου ΚΥΝΗΓΙ στις 12/2/2014.

Νέο τεύχος Τύπος ΚΥΝΗΓΙ.

Μαχόμενο περιοδικό για μαχόμενους αναγνώστες. Κυκλοφορεί αύριο Τετάρτη 12/2/2014 και κάθε Τετάρτη με τον Ελεύθερο Τύπο. Αν σέβεστε την κυνηγετική σας υπόσταση, μην το χάσετε!

Νέο τεύχος Τύπος ΚΥΝΗΓΙ.

Μαχόμενο περιοδικό για μαχόμενους αναγνώστες. Κυκλοφορεί αύριο Τετάρτη 5/2/2014 και κάθε Τετάρτη με τον Ελεύθερο Τύπο. Αν σέβεστε την κυνηγετική σας υπόσταση, μην το χάσετε!

Γαμώ τα φιλοζωϊκά σας αισθήματα!

Κομμένη ουρά ΟΧΙ. Ολόκληρος ο σκύλος παϊδάκια...σούπερ εξωτικός μεζές!

Η επιμονή Κινεζικών εταιρειών για την εισαγωγή σκυλίσιου κρέατος στα ευρωπαϊκά σούπερ μάρκετς φαίνεται να πιάνει τόπο και διόλου απίθανο στο αμέσως επόμενο χρονικό διάστημα κάτι που χαρακτηρίζεται ως φρίκη να αποτελεί καθημερινότητα και στη χώρα μας.

Οι Κινέζοι λοιπόν δεδομένου ότι και οι ίδιοι αλλά και πολλοί άλλοι ασιατικοί λαοί αρέσκονται να γεύονται κρέας σκύλου έχουν προχωρήσει σε σαφή αιτήματα προς την Ευρωπαϊκή Ένωση για να επιτραπεί η εισαγωγή και εμπορία σκυλίσιου κρέατος και στις χώρες – μέλη της.

Μάλιστα ήδη κυκλοφορεί η είδηση ότι από φέτος το κρέας σκύλου θεωρείται βρώσιμο και εμπορεύσιμο είδος ύστερα από σχετική αίτηση της εταιρείας «Xinshipu Ltd» η οποία δραστηριοποιείται στον συγκεκριμένο χώρο.

Μοιάζει λοιπόν περισσότερο από σίγουρο ότι στο άμεσο μέλλον θα δοθεί το πράσινο φως για την εισαγωγή κατεψυγμένων κρεάτων από εκτροφή σκύλων στην ελεύθερη αγορά σε όλα τα ευρωπαϊκά σούπερ μάρκετ και άρα και στα Ελληνικά!

Σημειώνεται ότι οι επιθεωρητές που έχουν δεχθεί την αίτηση της «Xinshipu Ltd», δήλωσαν ότι «δεν είναι παράνομη η πώληση εφόσον τα προϊόντα υπόκεινται σε τακτικούς υγειονομικούς ελέγχους και θα έχουν τακτική πιστοποίηση».

Ο πιο σημαντικός όμως σύμμαχος των ασιατικών επιχειρήσεων αυτού του είδους είναι η ίδια η Κινεζική κυβέρνηση η οποία για χρόνια τώρα δέχεται την εισαγωγή στην Κίνα ορισμένων ειδών κρέατος όπως το κουνέλι και το άλογο που στη χώρα θεωρούνται ιερά.

Θέτει λοιπόν ζήτημα αμοιβαιότητας για τη διακίνηση κρέατος σκύλου και στην Ευρώπη!

ΠΗΓΗ:  http://www.madata.gr

Ο νόμος για τις ουρές και τα θηλυκά σκυλιά, από άλλη πηγή.

Η λύση στο πρόβλημα που θα προκύψει...δέστε την ούρα του!

Ψηφίστηκε τη Δευτέρα 27 Ιανουαρίου από την ολομέλεια της βουλής το επίμαχο άρθρο που αφορά τα κυνηγετικά σκυλιά. Δυστυχώς παρά την τοποθέτηση του εισηγητή κ. Κόλλια Κωνσταντίνου δεν τροποποιήθηκε η διάταξη του νόμου 4039/2012.


Πιο συγκεκριμένα ο κ. Κόλλιας, βουλευτής της ΝΔ στην Κόρινθο, εισηγήθηκε την εξαίρεση των φυλών της ομάδας 7 (είναι η κυνολογική ομάδα στην οποία ανήκουν οι ηπειρωτικές φυλές δεικτών) από την απαγόρευση αφαίρεσης τμήματος της ουράς για λόγους ευζωίας.

Επικοινωνήσαμε με τον κ. Κόλλια ο οποίος μας είπε ότι δυστυχώς δεν πέρασε η εισήγηση που είχε κάνει για τροποποίηση του νόμου 4039/2012 που αφορά την αφαίρεση τμήματος της ουράς για λόγους ευζωίας. Όμως έγινε μια διευκρίνηση η οποία αφορά την αναπαραγωγή των θηλυκών σκυλιών. Πιο συγκεκριμένα ο ιδιοκτήτης ενός θηλυκού σκύλου μπορεί να τον ζευγαρώνει αλλά θα απαγορεύεται να πουλάει τα κουτάβια. Αυτό μπορεί να γίνει μόνο αν πάρει άδεια ερασιτέχνη ή επαγγελματία εκτροφέα.

Με λίγα λόγια :
Απαγορεύεται το κόψιμο της ουράς στα κυνηγετικά σκυλιά της ομάδας 7. Στα κούρτσχααρ, στα ντράαχταρ, στα επανιέλ, στα σπάνιελ, τα βίσλα και γενικά σε όσα σκυλιά είχαμε μάθει να τα βλέπουμε με κομμένη ουρά.

Οι κυνηγοί μπορούν να έχουν θηλυκά σκυλιά. Μπορούν να να ζευγαρώνουν. Αλλά απαγορεύεται να πωλούν τα κουτάβια που προκύπτουν από το ζευγάρωμα.
Τελικά από ότι φαίνεται η κυβέρνηση δεν άντεξε στις πιέσεις και τις απειλές των “φιλοζωικών” οργανώσεων και έτσι θα πρέπει να βλέπουμε τους αγαπημένους φίλους να τραυματίζουν τις ουρές κάθε φορά που πηγαίνουμε στο κυνήγι.

ΠΗΓΗ : http://www.ihunt.gr

Νόμος - έκτρωμα ενάντια στους κυνηγούς και τα σκυλιά τους!

Εικόνες σαν και αυτή, είναι πιθανόν σε λίγο καιρό να θεωρούνται κολάσιμες και οι ιδιοκτήτες θηλυκών σκυλιών, να τιμωρούνται με πρόστιμο 3.000 ευρώ!!!

Την υποχρεωτική στείρωση όλων των θηλυκών κυνηγόσκυλων, διατάσσει ουσιαστικά ο νέος νόμος για τα ζώα, που αναμένεται να ψηφιστεί στην ολομέλεια της Βουλής τις επόμενες ημέρες. Ο νέος αυτός νόμος, αποτελεί αίτημα των ψευτοφιλοζωικών και οι-κωλόγων αλλά βρίσκει και συμπαραστάτες για την εφαρμογή του καθώς τον εισηγούνται και τον συνυπογράφουν μερικοί πρωτοκλασσάτοι υπουργοί της...κυβέρνησης...

 Συγκεκριμένα Στουρνάρας, Χατζηδάκης, Μανιάτης, Χρυσοχοίδης, Γεωργιάδης, Μιχαλάκης, Βαρβιτσιώτης και Βρούτσης, ανέλαβαν το 'έργο' να περάσουν ένα τέτοιο νομοσχέδιο που προβλέπει μια κόλαση τιμωριών, ποινικών διώξεων και υψηλών χρηματικών προστίμων για τους κυνηγούς η οποιουσδήποτε άλλους πολίτες έχουν επιλέξει να έχουν σκύλους.

 Μάλιστα για να επιτύχει όλο αυτό το σχέδιο των 'σωτήρων' του ΕΘΝΟΥΣ που κάθε μέρα δημιουργούν περισσότερους φτωχούς, καταργείται η εκπροσώπηση των κυνηγών στις 5μελείς επιτροπές των Δήμων, όπως προβλέπει ο νόμος μέχρι τώρα. Ο αποκλεισμός αυτός ήταν απαίτηση των φιλωζωικών σωματείων τις οποίες φρόντισε να ικανοποιήσει ο υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης.

Αν ψηφιστεί αυτό το έκτρωμα, θα αντιμετωπίζεται ως έγκλημα η ερασιτεχνική εκτροφή και η κατοχή έστω και ενός θηλυκού σκύλου που δεν έχει στειρωθεί. Με τις νέες διατάξεις θα προβλέπεται 'όταν εκτρέφεται έστω και ένας θηλυκός σκύλος αναπαραγωγής (δηλαδή μη στειρωμένος) απαιτείται η υποχρεωτικά η έκδοση άδειας εκτροφής, αναπαραγωγής και εμπορίας ζώων συντροφιάς'

Άδεια εκτροφής, αναπαραγωγής και εμπορίας ζώων συντροφιάς, απαιτείται και για τους ερασιτέχνες εκτροφείς σκύλων η γάτων. Επι της ουσίας, ποινικοποιείται η κατοχή ενός θηλυκού κυνηγόσκυλου που δεν έχει στειρωθεί και διατηρεί την αναπαραγωγική ικανότητα και ο κάτοχος διαπράτει έγκλημα αν δεν έχει φροντίσει να έχει άδεια. Σε αυτή την περίπτωση, όποιος κυνηγός η πολίτης σκεφτεί να παραβιάσει τη δρακόντεια διάταξη, προβλέπεται διοικητικό πρόστιμο που ξεκινάει απο τα 3.000 ευρώ.

Ακόμα, η κοπή της ουράς, που γίνεται σε κάποιες ράτσες σκύλων, αποτελεί 'ακρωτηριασμό' ενώ στος εξής θα απαγορεύεται και η εισαγωγή ή εμπορία σκύλων με κομμένη ουρά, απο το εξωτερικό. Μάλιστα, με το νέο νόμο θα απαγορεύεται πλήρως το ζευγάρωμα ανάμεσα σε σκύλους με  κομμένες ουρές, ασχέτως αν ο ιδιοκτήτης έχει τα απαραίτητα χαρτιά, και σε αυτή την περίπτωση η τιμωρία του θα είναι απο 1 έως 5 έτη φυλάκιση και 5.000 έως 10.000 ευρώ πρόστιμο.

 Είναι ένα πρώτο βήμα, αν γίνει, για τον ευνουχισμό του κυνηγιού στην Ελλάδα και σε ελεγχόμενη ιδιοκτησία σκύλων επι πληρωμή... 

ΠΗΓΗ: http://tarodopakia.blogspot.gr

Νέο τεύχος Τύπος ΚΥΝΗΓΙ.

Μαχόμενο περιοδικό για μαχόμενους αναγνώστες. Κυκλοφορεί αύριο Τετάρτη 29/1/2014 και κάθε Τετάρτη με τον Ελεύθερο Τύπο. Αν σέβεστε την κυνηγετική σας υπόσταση, μην το χάσετε!