ΚΥΚΛΑΔΙΤΙΚΟΙ ΝΤΟΥΜΠΛΕΔΕΣ

«ὑγίειάν τε γὰρ τοῖς σώμασι παρασκευάζει καὶ ὁρᾶν καὶ ἀκούειν μᾶλλον, γηράσκειν δὲ ἧττον»

"Η ασχολία με το κυνήγι φέρνει υγεία στο σώμα, οξύνει την όραση και την ακοή και επιβραδύνει τα γηρατειά"

Από το μεγαλειώδες έργο του ιστορικού Ξενοφώντα 430π.χ. - 354π.χ. "Κυνηγετικός" τον 5ο π.χ. αιώνα

Πέμπτη, 22 Δεκεμβρίου 2011

Συριανοί...e - Κυνηγοί.

Γέμισε το περιοδικό Σύρα σήμερα, με το άρθρο - αφιέρωμα της καλής φίλης και συνεργάτιδας κ. Ειρήνης Κουτσαύτη. Η Ειρήνη σε μια προσπάθεια να αναδείξει πηγές άντλησης πληροφοριών και ενημέρωσης της εξελιγμένης γενιάς της κυνηγετικής οικογένειας, ρίχνει φως σε δυο προσωπικά blogs, ενός εκ των οποίων έχω την τιμή και την χαρά να είμαι διαχειριστής. Το πρώτο, κατά σειρά παρουσίασης, blog, είναι πνευματική ιδιοκτησία του φίλου και συνκυνηγού Δημήτρη και δεν είναι άλλο, από το cazador

Να σημειώσω οι είναι ο δεύτερος κύκλος παρουσίασης ηλεκτρονικών, κυνηγετικών «στεκιών» και θα ολοκληρωθεί μέσα στα επόμενα τεύχη. Είναι μια δεύτερη ματιά στον χώρο, αφού και πριν ένα χρόνο το περιοδικό ΚΥΝΗΓΙ του Ελεύθερου Τύπου, μας είχε «ψάξει» στο αχανές διάστημα του κυβερνοχώρου. Το παρήγορο είναι ότι η λίστα ανανεώθηκε και πλαισιώθηκε με νέους – παλιούς συνταξιδιώτες οι οποίοι στερούνται προσωπικού χρόνου, τον οποίο αφιερώνουν στους συναδέλφους τους, προσπαθώντας να γεμίσουν τα κενά που αφήνει η ελλιπής ενημέρωση των οργανώσεων μας.

"Αυξάνεσθε και πληθύνεστε ως η άμμος θαλάσσης"

Ευχαριστούμε Ειρήνη.  
================================================== 

 Της Ειρήνης Κουτσαύτη.

Μεγάλη κυνηγετική παράδοση έχει η Σύρα, οπότε και στον χώρο του internet δεν θα μπορούσε να μείνει πίσω και να μη πρωτεύσει με τα «ντουφέκια» της. Δυο Συριανοί, λοιπόν, κυνηγοί bloggers δίνουν την δική τους εκδοχή για το τι «πουλιά» πιάνουν on line.
 
0 συνεργάτης του περιοδικού μας, Νίκος Βασάλος, είναι ένας άνθρωπος που δεν μασάει τα λόγια του. Θα γράψει στο blog του χωρίς φόβο αλλά – σίγουρα – με πολύ πάθος. Όποιος παρακολουθεί την ηλεκτρονική «καλιακούδα» είναι σίγουρος ότι σχεδόν καθημερινά θα δει κείμενα γραμμένα από πένα που «καίει», με ένα ιδιαίτερο στιλ που έχει δημιουργήσει στο Συριανό φίλο, ένα δικό του, φανατικό κοινό. Καθόλου άσχημα για έναν blogger που ασχολείται με το διαδικτυακό ημερολόγιό του μόλις από τις αρχές του 2010.     

 
  1. Ένα χρόνο μετά, σε βλέπουμε ξανά στη λίστα με τους κυνηγούς που έχουν μπλογκς. Τι έχει αλλάξει μέσα σ' αυτό τον χρόνο;
Τα πάντα θα έλεγα! Το βασικότερο και ουσιαστικότερο που έχει αλλάξει, είναι το πόσο ενημερωμένος είμαι για θέματα του χώρου. Επίσης, έμαθα να είμαι περισσότερο προσεκτικός με γελαστές φάτσες, εναγκαλισμούς και θερμές χειραψίες! Ποτέ δεν ξέρεις πότε και ποιος θα σου καρφώσει «φιλικά» την πλάτη.
  1. Πόσα κλικαρίσματα δέχεσαι καθημερινά (ή ανά μήνα) στο blog σου;
Τα στατιστικά μου, λένε ότι την σελίδα έχουν επισκεφτεί 51 διαφορετικές χώρες μέχρι τώρα, δέχεται 30 επισκέπτες την ημέρα οι οποίοι σε σύνολο είναι πάνω από 16.000. Οι επισκέψεις βέβαια είναι ανάλογες με το πόσο ενδιαφέρουσα ή όχι είναι η ανάρτηση. Κάποια στιγμή είδα τις επισκέψεις να ανεβαίνουν στις 150 την ημέρα, αλλά, ειλικρινά, δεν είναι ο αυτοσκοπός μου.  
  1. Είναι πραγματικά αισιόδοξο το γεγονός ότι έχεις καθημερινή παρουσία στο μπλογκ σου. Αλήθεια... Για πόσα πράγματα έχει να γράψει, να ενδιαφερθεί και να σχολιάσει ένας κυνηγός;
Το κυνήγι είναι μια πολύ σοβαρή δραστηριότητα, με ένα εύρη φάσμα ενδιαφερόντων και δρώμενων. Ενδιαφέρον έχει η πολιτική ηγεσία του υπουργείου που υπάγεται το κυνήγι, οι δράσεις των οργανώσεων μας, ακόμα, και η λάθος συμπεριφορά μεμονωμένων ατόμων, που οδηγούν την κοινή γνώμη να βάλει στο ίδιο σακί όλη την κυνηγετική οικογένεια. Όλα αυτά μπορούν να συζητηθούν σε ένα καφενείο, ένα blog ή μια γενική συνέλευση. Φυσικά το κύρος της γενικής συνέλευσης δεν μπορεί να το επισκιάσει κανένα άλλο μέσο και τρόπος επικοινωνίας, απλά υπάρχει διαφορά αμεσότητας. Η καθημερινή ενημέρωση του blog είναι η αιτία για να σε έχουν οι αναγνώστες στο μυαλό και στην προτίμηση τους. Αν δεν φρεσκάρεις ταχτικά την σελίδα, δεν μπορείς να μιλάς για ενημέρωση, αλλά για μια ευκαιριακή ασχολία, ή, για μια τήρηση ενός ανοικτού ηλεκτρονικού ημερολογίου.
  1. Ποιά θέματα της σελίδας σου πιστεύεις ότι ενδιαφέρουν πιο πολύ τους κυνηγούς;
Τα πάντα γι’ αυτό και τα αναρτώ! Αποφεύγω βέβαια τα πολιτικά και τα αθλητικά, γιατί η φύση είναι πέρα από σημαίες, κόμματα και ριγέ σωβρακοφανέλες. Η φύση από τότε που ο Πλάστης την δημιούργησε, της έδωσε προίκα όλες τις αποχρώσεις και τις φοράει ανάλογα την εποχή. Πρέπει να μας ενδιαφέρουν τα οικολογικά, γιατί είναι άρρηκτα συνδεδεμένα με τα κυνηγετικά και το αντίστροφο. Κυνήγι σε καψαλισμένο, ή πλημμυρισμένο κυνηγοτόπι, χωρίς υγιή θηράματα δεν γίνεται. Είμαστε οικολόγοι, είμαστε κομμάτι της φύσης, όσο και αν κάποιοι δεν θέλουν να το παραδεχτούν. Ας μην ξεχνάμε ότι κυνηγός δεν είναι μόνο αυτός που κρατά τουφέκι, αλλά κι αυτός που έχει νύχια, δόντια και δυνατά φτερά, οπότε…!
  1. Τον καιρό που γράφεις στο μπλογκ, έχεις δεχτεί άλλου είδους προσωπικά "χτυπήματα";
Το να μην απαντά κάποιος εμπεριστατωμένα κάνοντας τον θιγμένο, ή να προσπαθεί να στρέψει την προσοχή όλων αυτών που ακούν και βλέπουν με φωτοβολίδες, είναι η συνήθης και αγαπημένη τακτική όσων δέχονται κριτική και δεν έχουν τι να πουν. Μοναδικός σκοπός βέβαια, είναι ο αποπροσανατολισμός και η υποβάθμιση του θέματος που είναι υπό συζήτηση. Για παράδειγμα, όταν ξεκίνησα να γράφω περί κυνηγίου σε τοπική εφημερίδα του νησιού, κάποια οικολόγος έκανε αναφορά στα ορθογραφικά μου λάθη και όχι στην ουσία των γραφομένων μου. Πρόσφατα, δέχτηκα κριτική για τον τρόπο που γράφω και πόσο «ελαφρά» αποτυπώνω την άποψή μου, λες και δήλωσα εγώ ποτέ ότι είμαι συνεχιστής του Κάφκα! Ακόμα, κάποιος σχολίασε ότι στο βουνό φοράω τα ρούχα που έχω από τον στρατό, τα οποία έχουν επάνω τους τα σήματα των ειδικών δυνάμεων που υπηρέτησα. Τέως πρόεδρος του συλλόγου μου, με χαρακτήρισε ψευτοδημοσιογράφο, σε επίσημη αλληλογραφία με όμιλο του νησιού. Σέβομαι την ρήση που λέει: Μην κρίνεις για να μην κριθείς, αλλά δεν την είχα και δεν θα την κάνω ποτέ μπούσουλα!
  1. Αν και υπάρχουν πολλά διαδικτυακά, κυνηγετικά "στέκια" είσαι ένας από τους λίγους που έχουν βάλει το ονοματεπώνυμό τους, τα "χώνουν" ανοιχτά και το μόνο που δεν έχουν βάλει είναι το κινητό τους τηλέφωνο! Γιατί το έχεις κάνει αυτό;
Δεν έχω να φοβηθώ τίποτα και κανέναν. Είμαι της άποψης ότι μια γνώμη έχει άλλη βαρύτητα όταν είναι επώνυμη. Δεν αφήνει περιθώρια να υποβαθμιστεί με την έρευνα των στοιχείων αυτού που την διατυπώνει για να κριθεί η σοβαρότητά της. Άλλωστε αν έπρεπε να αισθανόμαστε ένοχοι για την γνώμη και τα πιστεύω μας, τότε τι θα έπρεπε να αισθάνονται κάποιοι για τις πράξεις τους; Έχω κάνει κάποια στιγμή το λάθος να πω την γνώμη μου ανώνυμα και είδα ότι δεν λειτουργεί σωστά. Ο μόνος λόγος που αποφάσισα να αφαιρέσω το e-mail μου από το blog είναι τα spam μηνύματα.
  1. Τι σου λένε οι κυνηγοί μέσω του ηλεκτρονικού σου ταχυδρομείου; Ποιά είναι τα προβλήματα και ποιά τα άγχη τους;
Λυπάμαι που το λέω, αλλά αν τα κυνηγοτόπια ήταν γεμάτα θηράματα, θα ήταν όλα αγγελικά πλασμένα. Λίγοι είναι αυτοί που ενδιαφέρονται να συνδράμουν τον σύλλογό τους. Ακόμα λιγότεροι, είναι αυτοί που ενδιαφέρονται για το πού, ποιος, πόσα, γιατί και με ποιον τρόπο. Αυτό φυσικά δεν είναι απόρροια των καταστάσεων που βιώνουμε τώρα με την οικονομική κρίση, αλλά χρόνιο. Για κάποιους, ευτυχώς όχι όλους, όλα ξεκινούν με την ρυθμιστική, την ημερομηνία έναρξης και τελειώνουν στα θηρεύσιμα! Δική μου άποψη είναι ότι σε αυτό, ίσως, έχουν μερίδιο ευθύνης οι οργανώσεις μας, που δεν μπόρεσαν να κεντρίσουν το ενδιαφέρον μας, ή, πιο σωστά, κέρδισαν την απαξίωση εκ μέρους των μελών. Σίγουρα κάποιες στιγμές «βολεύει» να μην έχεις πολλούς πάνω από το κεφάλι σου, αλλά δεν μπορείς να ρίχνεις ευθύνες μόνο όποτε θες βοήθεια και δεν την έχεις. Αυτό, ευτυχώς, είναι κάτι που αλλάζει σιγά σιγά, γιατί αρκετές οργανώσεις τόσο σε πρωτοβάθμιο, όσο και σε δευτεροβάθμιο επίπεδο, παρέχουν πλέον ροή πληροφοριών στο διαδίκτυο, ή σε έντυπη μορφή.   
  1. Για το τέλος: Τι θα ήθελες να πεις σε όσους διαβάζουν το μπλογκ σου αλλά και σε όσους... κάνουν ότι δεν το διαβάζουν;
Ένα μεγάλο ευχαριστώ σε εσάς και σε όλους όσους έχουν περάσει από εκεί και συνεχίζουν να περνούν. Ακόμα, ένα συγνώμη σε όλους αυτούς που δεν μπόρεσα να χαϊδέψω τα αυτιά τους. Προσπαθώ να τιμώ την «φανέλα» του κυνηγίου, αυτός είναι και ο λόγος που δεν υπάρχουν διαφημίσεις πέρα από δυο φίλων, οι οποίες φυσικά βρίσκονται εκεί αφιλοκερδώς. Αυτά που μου δίνει το κυνήγι, σίγουρα, δεν χωρούν σε τραπεζικούς λογαριασμούς. Όποιος θέλει πραγματικά να γίνεται καλύτερος, δεν δυσανασχετεί με την καλοπροαίρετη κριτική, αντιθέτως, την αποζητά!
Ζεστές κάννες με σύνεση και υγεία σε όλους μας.

Δημοσιεύθηκε στο ένθετο περιοδικό του Ελεύθερου Τύπου ΚΥΝΗΓΙ στις 21/12/2011.

3 σχόλια:

Βαγγέλης,ΦΥΣΗ Τν είπε...

Συγχαρητήρια κ πάλι,όπως τα γράφεις είναι φίλε μου Νικόλα!Πάντα δημιουργικός έτσι σου εύχομαι!

kaliakouda είπε...

Σ' ευχαριστώ πολύ μακρινέ μου φίλε Βαγγέλη, τα σχόλιά σου με τιμούν ιδιαίτερα.

Καλές γιορτές να έχεις με υγεία

cazador είπε...

Ωραία φωτό ρε φίλε με το εργαλείο σου!!Ο φωτογράφος πρέπει να ήταν επαγγελματίας....!!!
Πάντα τέτοια φιλαράκι,και κάποια στιγμή να σε δούμε και στο BBC.