ΚΥΝΗΓΕΤΙΚΗ ΠΑΙΔΕΙΑ…ΚΑΙ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ: Ωρίμασε ο καιρός για … καλή πρόοδο!

Του Κυριάκου Σκορδά: Δασολόγου – Περιβαλλοντολόγου
kskordas@hunters.gr

Το θέμα της εκπαίδευσης των κυνηγών βρίσκεται εδώ και πολύ καιρό στη ατζέντα του προγραμματισμού του κυνηγετικού κόσμου. Αποτελεί επιθυμητό στόχο που θα βελτιώσει την εικόνα του Έλληνα κυνηγού αλλά και τις συνθήκες άσκησης της κυνηγετικής δραστηριότητας. Το περιοδικό Κυνηγεσία & Κυνοφιλία έμπρακτα αποδεικνύει το ενδιαφέρον του, τόσο με την ειδική του θεματολογία και αρθρογραφία, όσο και με τις μηνιαίες συναντήσεις που διοργανώνει εδώ και χρόνια σε όλη την Ελλάδα. 

Ποιοι είναι όμως οι λόγοι που καθιστούν σήμερα αναγκαίο βήμα την κυνηγετική παιδεία και εκπαίδευση;

Α) Ελλιπής ενημέρωση
Καταρχάς οι συνθήκες άσκησης της θήρας σήμερα έχουν αλλάξει δραματικά, αλλά ακόμη οι ευκαιρίες που έχει σήμερα ο κυνηγός για να ενημερωθεί συνολικά δεν είναι επαρκείς ώστε να φθάσει η ενημέρωση σε όλους και στον ίδιο περίπου βαθμό. Με ποια μέσα σήμερα ο κυνηγός ενημερώνεται; Ας παρουσιάσουμε συνοπτικά τα κύρια μέσα.
•      Υπάρχει ασφαλώς το μέσο ή εργαλείο αν προτιμάτε του κυνηγετικού τύπου και των ένθετων των εφημερίδων, αλλά η αναγνωσιμότητα (και αφομοίωση επίσης) αφορά ένα μικρό ποσοστό των κυνηγών.
•      Επιπρόσθετα υπάρχει ο διαδικτυακός κυνηγετικός τύπος, οι κυνηγετικές αυτές ιστοσελίδες στο internet, που αν και εκεί γίνεται επίσης σοβαρή δουλειά, αφορά ένα πολύ μικρό ποσοστό κυνηγών (καθώς γενικά στην Ελλάδα ο αριθμός αυτών που χρησιμοποιούν ή έχουν πρόσβαση στο internet είναι σχετικά πολύ μικρός αλλά σιγά – σιγά μεγαλώνει), έχει όμως μια σημαντική δυναμική.
•      Ένα άλλο μέσο είναι η έκδοση ειδικών εντύπων και φυλλαδίων από τις ίδιες τις κυνηγετικές οργανώσεις. Και αυτό το μέσο όμως δεν φθάνει σε όλους τους κυνηγούς, συχνά αφορά μόνο τα μέλη συγκεκριμένων κυνηγετικών οργανώσεων και η θεματολογία του είναι εξ ανάγκης περιορισμένη ή ειδική. Τα έντυπά αυτά επίσης έχουν και χαρακτήρα επικοινωνιακό ώστε να προβάλλουν γενικά τη θήρα και το ρόλο των ελληνικών κυνηγετικών οργανώσεων.
•      Οι γενικές συνελεύσεις των κυνηγετικών οργανώσεων. Ναι αυτό θα μπορούσε να αποτελεί ένα πολύ σπουδαίο μέσο ενημέρωσης και εκπαίδευσης ακόμα, αλλά η μικρή συμμετοχή των κυνηγών από μόνη της στερεί την όποια δυνατότητα. Επίσης στις γενικές συνελεύσεις υπάρχει σχεδόν πάντα πίεση χρόνου, με αποτέλεσμα ακόμη και οι πιο τεκμηριωμένες τοποθετήσεις και αναλυτικές παρουσιάσεις να θεωρούνται από ορισμένους ως …μείον για την ποιότητα των γενικών συνελεύσεων. Αναλογιστείτε πόσοι …αισθάνονται κουρασμένοι όταν σε μια γενική συνέλευση γίνεται η παρουσίαση των αποτελεσμάτων του προγράμματος ΑΡΤΕΜΙΣ, δηλ. του κατεξοχήν προγράμματος που χρηματοδοτεί ο κυνηγός, γίνεται για τον κυνηγό και εξυπηρετεί μόνο τον κυνηγό!!
•      Η διοργάνωση ειδικών ενημερωτικών συναντήσεων ή ακόμη και ημερίδων και συνεδρίων από κυνηγετικούς φορείς. Μια πολύ σημαντική πρωτοβουλία που βλέπουμε συνεχώς να αναβαθμίζεται με προσκεκλημένους ειδικούς επιστήμονες από τον χώρο της Δασολογίας, της Κτηνιατρικής, της Νομικής, της Κυναγωγίας, κλπ. Δυστυχώς η συμμετοχή σε αυτές είναι επίσης μικρή (με εξαίρεση…αν υπάρχουν κληρώσεις για κάποια δώρα…)
•      Ειδικές εκπομπές στο ραδιόφωνο και στην τηλεόραση. Εδώ υπάρχουν κάποιες προσπάθειες με καλά αποτελέσματα, που προσφέρουν γνώση και ψυχαγωγία.
•      Κυνηγετικά στέκια, παρέες, ανταμώματα, γλέντια, κλπ. Ασφαλώς χρήσιμα και επιβεβλημένα, όχι όμως πάντα αντικειμενική ενημέρωση, καθώς κάποιες υπερβολές μπορεί εκεί να ειπωθούν. Οι ευκαιρίες αυτές αποτελούν έμπρακτη ανάγκη για επικοινωνία και συναναστροφή των κυνηγών, δεν έχουν όμως όπως καταλαβαίνετε κάποιον εκπαιδευτικό χαρακτήρα
•      Ύπαρξη ειδικών βιβλίων, ελληνικών και ξενόγλωσσων. Αυτά αφορούν επίσης λίγο κόσμο καθώς συχνά είναι γραμμένα με επιστημονικό τρόπο, αλλά όχι με εύληπτη γραφή. Σίγουρα όμως αυτός που ενδιαφέρεται μπορεί να βρει χρήσιμες πληροφορίες για πάρα πολλά θέματα
•      Ο έμπειρος, συχνά ηλικιωμένος κυνηγός. Αυτός μπορεί να μεταλαμπαδεύσει πολλά καλά στοιχεία (αλλά πιθανόν να διαιωνίσει και μερικά ..κακώς κείμενα)

Β) Αντικυνηγετική Πολιτική
Πολλοί χρησιμοποιούν το επιχείρημα ότι ο κυνηγός δεν είναι καλά ενημερωμένος και με το πρόσχημα αυτό προχωρούν στη διατύπωση προτάσεων που θίγουν και περιορίζουν την κυνηγετική δραστηριότητα. Δεν είναι άλλωστε τυχαίο πως ακόμη και οι επίσημες θέσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την εφαρμογή της οδηγίας για την προστασία της πτηνοπανίδας (79/409/ΕΟΚ) αναφέρουν τις έννοιες όχληση και σύγχυση. Δηλαδή ισχυρίζονται ότι ο κυνηγός δεν είναι σε θέση να κυνηγήσει ορθά, ώστε να μην ενοχλεί άλλα είδη, και ότι δεν ξέρει τα είδη καλά, με αποτέλεσμα να τα μπερδεύει και να κτυπά είδη που δεν επιτρέπεται η θήρα τους. Ο καλά ενημερωμένος και εκπαιδευμένος κυνηγός πρώτιστα δεν θα δίνει αφορμές για κακοπροαίρετα σχόλια, αλλά επίσης θα είναι σε θέση να υπερασπίσει την ίδια την κυνηγετική του υπόσταση.

Γ) Ανάγκη για εκσυγχρονισμό & βελτίωση της εικόνας του Έλληνα κυνηγού
Αυτή είναι μια ιδιαίτερα δύσκολη πτυχή, καθώς από τη στιγμή που διατυπώνεται πως ο κυνηγός είναι και διαχειριστής της άγριας πανίδας (αφού και το κυνήγι αποτελεί ειδικό διαχειριστικό μέσο και εργαλείο), πρέπει όντως ο κυνηγός να επιβεβαιώνει αυτόν τον χαρακτηρισμό. Οι ευκαιρίες υπάρχουν τόσο με την άσκηση της θήρας, όσο και με τη συμμετοχή (μέσω των κυνηγετικών οργανώσεων) σε δράσεις βελτίωσης βιοτόπων (ενδιατημάτων) των ειδών της άγριας πανίδας. Οι δράσεις αυτές, με βάση τη σύγχρονη εικόνα που θέλουμε για τον κυνηγό επεκτείνονται σε κάθε ενέργεια που προστατεύει και βελτιώνει το φυσικό περιβάλλον, αλλά και σε άλλες εθελοντικές συνεισφορές του κυνηγού, όπως στην αντιπυρική προστασία, στις δράσεις πολιτικής προστασίας, κ.λπ. Αυτή η σύγχρονη εικόνα θα συνοδεύει τόσο τον κυνηγό όσο και την κυνηγετική οργάνωση που θα απαρτίζεται από αξιόλογα μέλη.

Δ) Ανάγκες για συμπλήρωση και επικαιροποίηση της γνώσης
Αυτό αποτελεί ένα επίσης δύσκολο κομμάτι, γιατί ουσιαστικά (σε συνδυασμό βέβαια με τα παραπάνω) οι ανάγκες αυτές θα καθορίζουν…την διδακτέα ύλη της κυνηγετικής παιδείας. Ο ενδελεχής καθορισμός της θεματολογίας είναι μια επίπονη διαδικασία, καθώς απαιτεί ακόμη και τη συγγραφή ειδικών κεφαλαίων ή και ολόκληρων βιβλίων για τα επιμέρους κυνηγετικά ζητήματα. Το ζητούμενο είναι όμως να διαπιστωθούν αυτές οι ανάγκες που αντιλαμβάνεστε εύκολα πως είναι διαφορετικές από κυνηγό σε κυνηγό. Ο εντοπισμός των αναγκών σε εκπαίδευση είναι μια πολύ σοβαρή εργασία.
Πρέπει ο κυνηγετικός κόσμος να πρωτοστατήσει κι εδώ, διοργανώνοντας μαζική εκπαίδευση με βάση τις ανάγκες και όχι με βάση τη διαθέσιμη προσφορά γνώσης. Έως τώρα στην Ελλάδα τα περισσότερα σεμινάρια και άλλοι εκπαιδευτικοί κύκλοι ανήκουν στη μορφή της «προσφοράς» (και όχι στον τύπο της «ζήτησης». Τα κύρια μειονεκτήματα είναι πως δεν είναι καθορισμένες οι ομάδες εκπαίδευσης (γιατί και στους κυνηγούς πρέπει να ασχοληθούμε κατά ομάδες, ανάλογα με το είδος του κυνηγίου, το επίπεδο μόρφωσης, το αν είναι κάτοικοι μεγάλων αστικών κέντρων ή της επαρχίας, κ.λ.π.). Και όσο δεν κάνουμε εκπαίδευση με βάση αυτά που ο ίδιος ο κυνηγός χρειάζεται να ακούσει, τόσο αν τον φωνάξουμε να ..κάτσει στα θρανία θα αισθάνεται ότι αυτά δεν τον αφορούν, θα έχει μικρή εμπλοκή στη διαδικασία, καθώς όλα θα βασίζονται στις απόψεις των διοργανωτών και όχι στις απαιτήσεις των κυνηγών. Επίσης κάτι εξίσου σημαντικό είναι πως γνωρίζοντας τις ανάγκες για εκπαίδευση του Έλληνα κυνηγού, και αναλύοντάς τις θα είμαστε σε θέση μετά την περάτωση της όποιας εκπαίδευσης να αξιολογήσουμε και το αποτέλεσμα της κατάρτισης και κυρίως τον βαθμό βελτίωσης που επέφερε η εκπαίδευση στον κυνηγό.
Αυτό όμως δεν αναιρεί την προσπάθεια για τον καθορισμό της εικόνας, φυσιογνωμίας και των απαραίτητων εφοδίων γνώσης που θέλουμε να έχει ως πρότυπο ο Έλληνας κυνηγός σήμερα.

Επίσης δεν πρέπει να ξεχνάμε πως η κυνηγετική παιδεία δεν είναι μόνο για να εξυπηρετήσει τον κυνηγό, αλλά πρωτίστως την ίδια την κυνηγετική δραστηριότητα αλλά και την αειφορική χρήση των θηραματικών πόρων. Είναι επίσης κατανοητό πως η εφαρμογή οποιουδήποτε μέτρου που βελτιώνει την άγρια πανίδα και τα θηράματα ειδικότερα, απαιτεί επαρκή γνώση από το επίπεδο της διοίκησης έως τον μεμονωμένο κυνηγό; Για αυτό το λόγο κατά καιρούς έχει διατυπωθεί η πρόταση για σεμινάρια Προέδρων και μελών Δ.Σ. των Κυνηγετικών Συλλόγων, η οποία σήμερα φαίνεται να είναι επίσης επίκαιρη. Σεμινάρια που θα αφορούν τόσο για τα θέματα του κυνηγίου, όσο και ως αιρετοί που ασκούν διοίκηση. Τα σεμινάρια αυτά είναι εξίσου σημαντικά.

Ένα επιπρόσθετο στοιχείο όταν μιλάμε για κυνηγετική παιδεία είναι ο βαθμός προόδου της θηραματικής επιστήμης. Διότι ο κυνηγός χρειάζεται μεστή γνώση και όχι πλατειασμούς μόνο με βιολογικά στοιχεία ή άλλες λεπτομέρειες. Αξίζει να αναρωτηθούμε αν η ροή γνώσης και πληροφοριών, η δυνατότητα πρόσβασης σε αυτές, η ανάγκη να είναι οι πληροφορίες αυτές σε εύληπτη μορφή, ο τρόπος παρουσίασης και αξιοποίησης τους, απαιτούν τη διαμόρφωση ενός συγκεκριμένου εκπαιδευτικού μηχανισμού. Σε κάποιο επόμενο άρθρο θα προσπαθήσουμε να προσεγγίσουμε τη μορφή αυτού του εκπαιδευτικού βαθμού, να τονίσουμε κάποια θεματικά αντικείμενα στα οποία θα πρέπει να εστιαστούν οι προσπάθειες. Το θέμα εκπαίδευση είναι τεράστιο και κατά τη γνώμη μας απαιτεί κεντρικό σχεδιασμό με βάση ενδεδειγμένη μεθοδολογία κατάρτισης, ειδάλλως θα είναι μια…καρικατούρα εκπαίδευσης σαν αυτά των νέων αγροτών που εδώ και …15 χρόνια επιδοτούνται από τα ευρωπαϊκά προγράμματα…χωρίς εμφανή ακόμη αποτελέσματα.

ΠΗΓΗ: http://ksdoxatoy.blogspot.com

Τι θα γίνει με τους λύκους;

Όταν παλαιότερα άκουγα ότι κάπου κάποιοι είχαν σκοτώσει λύκους, γινόμουν "έξω φρενών". Μερικοί κτηνοτρόφοι με ρωτούσαν τι θα έκανα αν είχα πρόβατα, πώς θα αντιμετώπιζα την κατάσταση αν έβλεπα κάθε μέρα μέσα στα αίματα σκισμένα αρνιά.

 Αυτό δεν το είχα σκεφθεί ποτέ μου σοβαρά. "Γιατί σκοτώνεις τον σκόρο που σου τρώει τα μάλλινα υφάσματα στην βιοτεχνία σου, ενώ εμείς δεν έχουμε το διακαίομαι να σκοτώσουμε τους λύκους που μας τρώει τα πρόβατα;" με ρωτούσαν. Δεν είναι εύκολο να απαντήσει κανείς σε μια τέτοια ερώτηση, όπως δεν μπορεί να απαντήσει στην παρακάτω ερώτηση: "Να σκοτώσει και να φάει ο λύκος το κουνελάκι, ή να γλυτώσει το κουνελάκι από τον λύκο και μετά να πεθάνει ο λύκος από την πείνα;" Τι μπορείς να απαντήσεις;

Προφανώς ο αυξανόμενος αριθμός των ζαρκαδιών και των αγριόχοιρων έχει ωφελήσει και τον πληθυσμό του λύκου, που πλέον βρίσκει άφθονη τροφή*. Βρίσκει επίσης και μεγάλες εκτάσεις ήσυχες, δίχως ανθρώπινη δραστηριότητα γιατί οι περιοχές των βουνών μας έχουν πλέον ερημώσει, αφού ο περισσότερος κόσμος κατέβηκε στις πόλεις.

 Ο λύκος είναι ένα πανέμορφο ζώο, ένας πανάρχαιος κυνηγός, που ανέκαθεν ασκούσε αίγλη επάνω μου. Δεν μπορώ όμως να κάνω ότι δεν βλέπω την καταστροφή που προκαλεί σε αυτούς τους λίγους ανθρώπους που προσπαθούν να ζήσουν στην φύση των βουνών μας. Από εκείνους τους λίγους ανθρώπους τρώμε κρέας, τυρί, πίνουμε γάλα και παίρνουμε μαλλί και δέρμα.

Κάτι άλλο που θέλω να επισημάνω, με τον αστερίσκο που έβαλα πιο πάνω, είναι ότι ο σημερινός είχε μια παράξενη συμπεριφορά. Δηλαδή, παλαιότερα ο λύκος έπνιγε τα σκυλιά (τσοπανόσκυλα ή κυνηγόσκυλα) τα άφηνε νεκρά και μετά έπιανε τα χορτοφάγα ζώα για να τραφεί. Τα σκυλιά δεν τα έτρωγαν παρά μόνον αν ήταν πολλές μέρες νηστικοί μέσα στα χιόνια και έπρεπε ή να φάνε κάτι ΤΩΡΑ ή να πεθάνουν.

Οι σημερινοί λύκοι όμως τρώνε τα σκυλιά. Στήνουν καρτέρι στα κυνηγόσκυλα ιδιαίτερα στους ιχνηλάτες που ξεμακραίνουν, τα πιάνουν και τα τρώνε. Στην περιοχή που κυνηγάω έχουμε πολλά τέτοιο κρούσματα, και έχω ακούσει και άλλα τέτοια σε άλλες περιοχές. 

Επίσης πολλοί λύκοι έχουν μαύρο χρώμα, και αυτό αποτελεί ένδειξη υβριδίων με σκύλο. Τα υβρίδια αυτά (λυκόσκυλα) είναι μεγαλύτερα σε μέγεθος από τον λύκο και πιο επικίνδυνα.

Υποψιάζομαι ότι τελικά δεν πρόκειται για λύκους, αλλά για λυκόμορφα υβρίδια που απελευθερώθηκαν από δήθεν οικολογικές οργανώσεις. Νομίζω ότι θα πρέπει όταν σκοτώνεται κάποιος λύκος να στέλνεται στο πανεπιστήμιο για να γίνονται γενετικές εξετάσεις (DNA), ώστε να διαλευκάνουμε την υπόθεση της διαφορετικής συμπεριφοράς του λύκου.

ΠΗΓΗ: http://ixnilatis33.blogspot.com

Νέα από την ΣΤ' ΚΟΜΑΘ.

Πραγματοποιήθηκε τριήμερο σεμινάριο για τους θηροφύλακες της ΣΤ’ ΚΟΜΑΘ.

Με επιτυχία ολοκληρώθηκε τριήμερος κύκλος σεμιναρίων για τους ομοσπονδιακούς θηροφύλακες της Κυνηγετικής Ομοσπονδίας Μακεδονίας – Θράκης.

Τα σεμινάρια αυτά εντάσσονται στις συνεχείς προσπάθειες για επιμόρφωση των θηροφυλάκων και για την ενημέρωσή τους πάνω σε θέματα που σχετίζονται με τη δασική νομοθεσία και με την προστασία της άγριας πανίδας.

Κατά τον τελευταίο κύκλο σεμιναρίων για το 2011 έγιναν διαλέξεις και παρουσιάσεις πάνω στα εξής ζητήματα:

- Παροχή πρώτων βοηθειών και αντιμετώπιση περιπτώσεων πυρκαγιάς (ομιλητής Ν. Σάκκος, τεχνικός ασφαλείας)
- Μηχανολογία και ορθή χρήση οχήματος (ομιλητής Θ. Καραμπατζάκης, Μηχανολόγος- Μηχανικός)
- Δασική νομοθεσία και σχετικές με τη θήρα παραβάσεις (ομιλητής Σ. Μαϊλιάνη, Νομικός)
- Αποτελεσματική λειτουργία της θηροφυλακής (ομιλητής, Κ. Παπασπυρόπουλος Δασολόγος)

Έγινε επίδειξη για τη μηχανολογία του οχήματος.

Στο σεμινάριο συμμετείχαν 61 ομοσπονδιακοί θηροφύλακες, καθώς και ορισμένοι θηροφύλακες από τους κατά τόπους Κυνηγετικούς Συλλόγους (Κ.Σ. Αριδαίας, Αμπελοκήπων, Θεσσαλονίκης)

Δόθηκε η ευκαιρία, πέραν της επιμόρφωσης, για ουσιαστική συζήτηση πάνω στη λειτουργία της θηροφυλακής και στην αύξηση της επιχειρησιακής ικανότητας.

Εκ μέρους του Δ.Σ. συμμετείχαν ο Πρόεδρος της ΚΟΜΑΘ κ. Ι. Πολυχρόνης και ο Γενικός Γραμματέας της ΚΟΜΑΘ κ. Ν. Καλογεράκος ως υπεύθυνος Θηροφυλακής, καθώς επίσης ο Αντιπρόεδρος κ. Α. Γιαπουτζής και το μέλος του Δ.Σ. κ. Δ. Ευμοιρίδης, ενώ παρευρέθησαν το επιστημονικό και γραμματειακό προσωπικό της Ομοσπονδίας.

Επίσης συζητήθηκε η αποδοτικότητα της θηροφυλακής της ΣΤ’ ΚΟΜΑΘ, καθώς παρουσιάστηκε το έργο της κατά τον μήνα Νοέμβριο, διάστημα στο οποίο οι ομοσπονδιακοί θηροφύλακες πραγματοποίησαν 47 μηνύσεις.

================================================

Να! Αυτά κάνουν οι βόρειοι και μου βάζουν λόγια στο στόμα, μέρες που έρχονται!

Δεν είναι πολύς καιρός που είχαν ξανακάτσει στα θρανία οι θηροφύλακες της ΣΤ' ΚΟΜΑΘ και πριν καλά καλά κρυώσουν οι καρέκλες τους, ξανά από την αρχή!

Να φταίει που δεν παίρνουν από λόγια οι θηροφύλακες; Δεν νομίζω γιατί άλλα λένε τα στοιχεία!

Μήπως τελικά το Δ.Σ. της Ομοσπονδίας και το επιστημονικό προσωπικό, κατέληξαν ότι η ενημέρωση προς τους ανθρώπους τους πρέπει να είναι συνεχής και να επεκτείνεται ακόμα και σε άσχετα με το αντικείμενο θέματα, τα οποία όμως είναι ζωτικής σημασίας για κάποιον που βρίσκεται μόνος στο βουνό μέρα νύχτα; Όπως το πώς δουλεύει το τζιπάκι. Γνώσεις που μπορεί κάποια στιγμή να τους σώσουν την ζωή, ή να βγάλουν από περιπέτειες τους ίδιους και κάποιους άλλους που κοιμούνται μέσα στην νύχτα!

Αν κρίνω λοιπόν εκ του αποτελέσματος και χωρίς να έχω πρόθεση να χλευάσω εις βάρος ΚΑΝΕΝΟΣ θηροφύλακα, θα πρέπει οι φύλακες θήρας της Δ' ΚΟΣΕ να είναι αστέρια σε όλα, ή ανεπίδεκτοι μαθήσεως! Πώς αλλιώς να εξηγήσω το γεγονός ότι δεν έχουμε ενημέρωση για κάτι ανάλογο για τα παιδιά της Ρούμελης...και νήσων;

Λουκάνικος : Αδέσποτος από το 2006 , σκύλος της χρονιάς απο το Time.

O πιο επαναστάτης σκύλος της Ελλάδας, ο Λουκάνικος που δεν χάνει πορεία για πορεία και επεισόδια για επεισόδια, ανακηρύχθηκε σκύλος της χρονιάς, σύμφωνα με το περιοδικό TIME.


To περιοδικό TIME χαρακτήρισε τον έλληνα σκύλο, σκύλο της χρονιάς έχοντας ένα πλούσιο φωτογραφικό υλικό από όλες σχεδόν τις πορείες που έχει δώσει ηχηρό παρόν.

Βέβαια δεν είναι η πρώτη φορά που ο γνωστός σκύλος απολαμβάνει της παγκόσμιας καταξίωσης αφού και κατά το παρελθόν έχει φιλοξενηθεί από το τηλεοπτικό δίκτυο BBC με βίντεο που μάλιστα ήταν το νούμερο ένα στην ηλεκτρονική σελίδα του δικτύου.


ΠΗΓΗ www.adespoto.gr

Κυκλαδίτικοι ντουμπλέδες.

Του Νίκου Βασάλου http://kaliakouda.blogspot.com

Είναι χιλιοειπωμένο ότι έχουμε σαν αποκούμπι το κυνήγι εμείς οι κυνηγοί. Μας ξεκουράζει το μυαλό, κουράζοντας το σώμα μας. Ημερεύει τον θυμό και χαλαρώνει τα νεύρα. Γυμνάζει την καρδιά κι ανοίγει τα πνευμόνια μας. Οξύνει την ακοή, την όραση και ακονίζει το μυαλό.

Χρησιμοποιώ την έκφραση «αποκούμπι», κρίνοντας εκ των ιδίων τα αλλότρια, καθώς όταν μετατρέπονται τα νεύρα μου σε κρόσσια και όταν το γυμνό μου κρανίο φωτίζει από την πίεση που μου προκαλούν τα καθημερινά, όλο και κάποιο απάγκιο με φιλοξενεί. 

Ανοίγει το βλέμμα μου και γαληνεύει το μυαλό μου απολαμβάνοντας την θέα από το καρτέρι του Δαμιανού στα βουνάκια, φτάνοντας μέχρι την Τζιά, την Κύθνο, την Σέριφο, την Σερφοπούλα. Κι αν είναι ανοιχτός ο καιρός, πάνω στο βραχοστεφανομένο καρτέρι στις Ράσες, κάνω τον σταυρό μου στον Άη Γιώργη τον Αμίτη στην Νάξο, βλέποντας την άσπρη κηλίδα να ξεχωρίζει στα βράχια. Μετά από τέτοια πτήση, τι άλλο μπορεί να σου γεμίσει το μυαλό εκτός από αυτό που βλέπεις και την άκρα ησυχία που ακούς!

   

Είδα έναν φίλο τις προάλλες ο οποίος δεν ήταν στις καλές του. Κατσούφης, με σκυμμένο το κεφάλι και τα χέρια στις τσέπες. Προχωρούσε λες και τον πήγαιναν για κρεμάλα. Έκανα ένα βήμα και στήθηκα εμπρός του για να τον πειράξω.

«Τι έγινε με τα βαπόρια σου, όλα βγήκαν στην στεριά τελικά;» Τον ρώτησα γελώντας. «Όλα Νικόλα, δεν έμεινε ούτε ένα ν’ αρμενίζει». Απάντησε αφήνοντας να φανεί, ότι το καλαμπούρι που του έκανα δεν του άρεσε καθόλου!

Μετά από λίγες κουβέντες, οι οποίες επικεντρώθηκαν στα εργασιακά, οικονομικά και άλλα τέτοια ευχάριστα (!), έμαθα ότι τόσο αυτός, όσο και η γυναίκα του, έμειναν χωρίς δουλειά. Σε μια απέλπιδα προσπάθεια για να τον κάνω να χαλαρώσει και να μην σκέφτεται άλλο αυτά που τον βασάνιζαν, του είπα το μικρό μου μυστικό.

«Πώς να πάω; Δεν έχω βγάλει άδεια φέτος, δεν μου έβγαιναν τα κουκιά. Και να είχα άδεια δηλαδή, μήπως θα χαράμιζα λεφτά για φυσέκια; Έχω άλλες ανάγκες τώρα Νικόλα!»

Τι μας κάνατε βρε αφιλότιμοι, έχετε καταλάβει; Μπορεί κανένας από σας να διανοηθεί, τι σημαίνει δεν έχω που να σταθώ; Αφήσατε χωρίς δουλειά, χωρίς όνειρα και χωρίς αύριο κόσμο και ντουνιά. Το χειρότερο όλων όμως, είναι που σε κάποιους από αυτούς, σπάσατε και τα δεκανίκια, τα αποκούμπια τους. Πίσσα και πούπουλα!  

Δημοσιεύθηκε στο ένθετο περιοδικό του Ελεύθερου Τύπου ΚΥΝΗΓΙ στις 14/12/2011.         

"Είσαι ζώο"...μήπως σημαίνει είσαι έξυπνος;

"Ευγενική" αρκούδα ανταποδίδει χαιρετισμό!

Ένα συγκλονιστικό βίντεο αποδεικνύει, ότι τα ζώα μπορούν να είναι εξίσου ευγενικά με τους ανθρώπους. Έτσι, μία αρκούδα δε διστάζει να ανταποδώσει τον χαιρετισμό σε μία τουρίστρια που περνούσε με το αυτοκίνητό της μπροστά από ένα καταφύγιο ζώων στην Ουάσιγκτον.


Η τουρίστρια έμεινε άναυδη, όταν χαιρέτισε το τεράστιο πλάσμα και εκείνο του ανταπόδωσε τον χαιρετισμό. Καθώς η γυναίκα πλησιάζει με το αυτοκίνητό της το καταφύγιο, αρχίζει να επιβραδύνει και στην συνέχεια χαιρετά την αρκούδα.

Τότε, εκείνη κάθεται πίσω στα δυνατά της πόδια και ξαφνικά ανταποκρίνεται στον χαιρετισμό κουνώντας με χαρά την τεράστια πατούσα της.

Το περιστατικό βιντεοσκοπήθηκε στην Φάρμα Ολυμπιακών Αγώνων. Το καταφύγιο συνεργαζόταν με την εταιρεία κινουμένων σχεδίων Walt Disney για 28 χρόνια, παρέχοντας ζώα και τοποθεσίες για ταινίες.

Οι κάτοικοί του αποτελούν, στην ουσία, διάσημα ζώα που τώρα "έχουν βγει στην σύνταξη".

ΠΗΓΗ: www.news247.gr

Νέο τεύχος Τύπος ΚΥΝΗΓΙ.

Μαχόμενο περιοδικό για μαχόμενους αναγνώστες. Κυκλοφορεί αύριο Τετάρτη 14/12/11 και κάθε Τετάρτη, με τον Ελεύθερο Τύπο. Αν σέβεστε την κυνηγετική σας υπόσταση, μην το χάσετε!

Ερώτηση για τα πειραματόζωα στο ευρωκοινοβούλιο.

Ερώτηση για τα πειράματα στα ζώα κατέθεσαν στο ευρωκοινοβούλιο οι Οικολόγοι Πράσινοι με αιχμή τη βιομηχανία καλλυντικών.

Ο ευρωβουλευτής Μιχάλης Τρεμόπουλος ζητά από την Κομισιόν να μην υπάρξει καταχρηστική παράταση των σημερινών εξαιρέσεων που επιτρέπονται σήμερα και να ισχύσει από το 2013 πλήρης απαγόρευση διακίνησης καλλυντικών με ουσίες που έχουν δοκιμαστεί σε πειράματα σε ζώα.
Μεγάλος αριθμός ζώων θυσιάζεται σήμερα κάθε χρόνο, συχνά σε συνθήκες ακραίας βαρβαρότητας, για χάρη της βιομηχανίας καλλυντικών.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση αποτελεί σήμερα τη μεγαλύτερη αγορά καλλυντικών παγκοσμίως.
Από το 2009, με τον Ευρωπαϊκό Κανονισμό ΕΚ 1223/2009, απαγορεύεται κατ’ αρχήν η διακίνηση προϊόντων που στηρίζονται σε πειράματα σε ζώα, προβλέπονται όμως εξαιρέσεις για ορισμένες ειδικές κατηγορίες πειραμάτων.
Οι εξαιρέσεις θα επανεξεταστούν το 2013, με κριτήριο το κατά πόσο θα έχουν αναπτυχθεί αξιόπιστες εναλλακτικές μέθοδοι ελέγχου χωρίς πειράματα σε ζώα.

Η Κομισιόν όμως προσανατολίζεται ήδη σε παράταση των εξαιρέσεων, προεξοφλώντας ότι δε θα υπάρχουν εναλλακτικές μέθοδοι μέχρι τότε και παραγνωρίζοντας ότι ελάχιστη έμφαση έχει δοθεί στην ανάπτυξή τους και ότι οι σχετικές χρηματοδοτήσεις είναι πολύ χαμηλές.
Μια ευρωπαϊκή απαγόρευση πώλησης προϊόντων που έχουν δοκιμαστεί σε ζώα, θα οδηγήσει και σε άλλες χώρες στον οριστικό τερματισμό των πειραμάτων σε ζώα για καλλυντικά. Είναι επομένως κρίσιμο να τηρηθούν οι ημερομηνίες που έχουν οριστεί.

Στην ερώτησή του ο ευρωβουλευτής των Οικολόγων Πράσινων επισημαίνει ότι κυκλοφορεί ήδη ευρεία γκάμα με πλήρεις σειρές καλλυντικών χωρίς πειράματα σε ζώα, οπότε οι ανάγκες των καταναλωτών καλύπτονται και χωρίς τις εξαιρέσεις.
Ζητά επίσης συγκριτικά στοιχεία για τις χρηματοδοτήσεις για την ανάπτυξη νέων ερευνητικών μεθόδων, με ζώα αλλά και χωρίς αυτά.

«Είναι καιρός να αποσυνδέσουμε την ομορφιά από τη βαρβαρότητα απέναντι σε άλλα ζωντανά πλάσματα», δήλωσε ο Μιχάλης Τρεμόπουλος.
«Τα πειράματα σε ζώα για καλλυντικά δεν προσφέρουν τίποτα ουσιαστικό στους καταναλωτές, και ο τερματισμός τους δεν πρέπει να εξαρτάται από τη διαθεσιμότητα εναλλακτικών μεθόδων.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση οφείλει να εφαρμόσει πλήρως την απαγόρευση από το 2013 και, παράλληλα να προχωρήσει στην οικονομική στήριξη της έρευνας για ανάπτυξη εναλλακτικών μεθόδων για πειράματα χωρίς ζώα. Χρειαζόμαστε μια νέα ηθική, που να σέβεται τη φύση και όλα τα ζωντανά πλάσματα, και να μην αφήνει περιθώρια να προκαλούμε αδικαιολόγητο και αυθαίρετο πόνο ούτε σε ανθρώπους ούτε σε ζώα».

ΠΗΓΗ: www.bloglines.gr

«Ξαναζεί» ο ποταμός της Κατερίνης.

Δάφνες παγκόσμιας βιοκλιματικής πρωτοπορίας διεκδικεί ο σχεδιασμός ενός καινούργιου... ποταμού μέσα στο κέντρο της Κατερίνης, ο οποίος αναμένεται να καταπολεμήσει την άνοδο της θερμοκρασίας που βιώνει η πόλη κατά τους καλοκαιρινούς μήνες, μέχρι και 2,5 βαθμούς Κελσίου!

Το εντυπωσιακό σχέδιο βασίζεται στην αποκάλυψη του Μοσχοπόταμου, ενός υδροφόρου ορίζοντα που διέσχιζε την πόλη μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του 1980, όταν και καλύφθηκε με άσφαλτο για να μετατραπεί σε υπόγειος αγωγός όμβριων υδάτων. Με την καινούργια παρέμβαση, οι δημοτικές αρχές επιχειρούν να εισάγουν στην πρωτεύουσα της Πιερίας τη νέα λογική των αστικών αναπλάσεων που στοχεύει στην αποκατάσταση του φυσικού περιβάλλοντος, καθώς επίσης και στην... αποκήρυξη της τσιμεντοποίησης. Πέραν τούτου όμως, μόλις το έργο ολοκληρωθεί, η πόλη θα έχει αποκτήσει ένα νέο σημείο αναφοράς, που θα αναβαθμίσει την ποιότητα ζωής των κατοίκων. Η σημερινή οδός 19ης Μαΐου, που καλύπτει τον Μοσχοπόταμο, θα μετατραπεί στο μεγαλύτερο βιοκλιματικό πάρκο της Ελλάδας, καλύπτοντας μια συνολική έκταση 71,5 στρεμμάτων!

«Το νέο πάρκο θα είναι γραμμικό, που σημαίνει ότι δεν θα περιορίζεται σε μια συγκεκριμένη έκταση αλλά θα τέμνει κάθετα την πόλη. Με αυτόν τον τρόπο, σχεδόν το σύνολο των γειτονιών της Κατερίνης θα καρπωθούν τα οφέλη της ανάπλασης», δηλώνει ο δήμαρχος Κατερίνης, Σάββας Χιονίδης.

Διαβάστε περισσότερα ΕΔΩ.

Πλωτό εργαστήριο για τον έλεγχο των υδάτων του Θερμαϊκού.

Πλωτό εργαστήριο για τον έλεγχο της ποιότητας των υδάτων του Όρμου της Θεσσαλονίκης δρομολογεί η αντιδημαρχία Περιβάλλοντος, Ποιότητας Ζωής και Ελεύθερων Χώρων. Πρόκειται για ένα σύστημα συστηματικής παρακολούθησης της ποιότητας των υδάτων του Όρμου της Θεσσαλονίκης, ανάλογο του δικτύου Σταθμών Μέτρησης Ατμοσφαιρικής Ρύπανσης του δήμου Θεσσαλονίκης.


Σε συνεργασία με το Ελληνικό Κέντρο Θαλάσσιων Ερευνών(ΕΛΚΕΘΕ) και με τη χορηγία ύψους 50.000 ευρώ του Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου, ο δήμος Θεσσαλονίκης θα εγκαταστήσει σταθμούς μέτρησης φυσικοχημικών παραμέτρων και δεικτών ευτροφισμού των υδάτων. Το πρόγραμμα μελέτης του θαλάσσιου περιβάλλοντος του Όρμου της Θεσσαλονίκης θα ακολουθήσει έναν ετήσιο κύκλο μηνιαίων αναλύσεων σε πέντε σταθμούς. Έμφαση θα δοθεί στην παρακολούθηση του φαινόμενου του ευτροφισμού.

Το Πλωτό εργαστήριο, που αναμένεται να τεθεί σε λειτουργία από τις αρχές του 2012, θα δώσει τη δυνατότητα άμεσης πληροφόρησης στις αρμόδιες υπηρεσίες του Δήμου και κατά συνέπεια άμεσης επέμβασης σε επεισόδια ρύπανσης, καλύπτοντας έτσι ένα κενό στον τομέα αυτόν. Άλλωστε η ανακοίνωση της αντιδημαρχίας έρχεται λίγες ημέρες μετά το περιστατικό διαρροής πετρελαιοειδών στον κόλπο της Θεσσαλονίκης που σκότωσε δεκατρία θαλασσοπούλια.

«Πάγια θέση μας είναι η ανάγκη για έναν ενιαίο και αποφασιστικό φορέα διαχείρισης του Θερμαϊκού κόλπου που θα μπορέσει να επιτελέσει επιτέλους το ουσιαστικό και αναγκαίο έργο της βιώσιμης και αειφόρου διαχείρισης του Θερμαϊκού. Ο Δήμος Θεσσαλονίκης και η Αντιδημαρχία Περιβάλλοντος, Ποιότητας Ζωής και Ελεύθερων Χώρων, στον βαθμό που τους αναλογεί, φροντίζουν με μικρές αλλά υλοποιήσιμες παρεμβάσεις να συνεισφέρουν στην προστασία του Θερμαϊκού», δήλωσε ο αντιδήμαρχος, Κωνσταντίνος Ζέρβας.

ΠΗΓΗ: www.bloglines.gr

ΣΟΚ στη Γερμανία: Βρέθηκαν γδαρμένα σκυλιά πεταμένα σε ποτάμι!

Στις όχθες του ποταμού Niers κοντά στο Ντίσελντορφ.

Μετά από ειδοποίηση που δέχτηκε η Αστυνομία, ανακάλυψε σκυλιά, τα οποία τους είχαν αφαιρέσει το δέρμα και τα είχαν πετάξει στον ποταμό.
 
Σύμφωνα με την Αστυνομία τα σκυλιά πρέπει να τα είχαν πετάξει μέρες πριν πιο μακριά και τα ξέβρασε το ποτάμι εκεί.

 
 Αυτή είναι η Γερμανία του 2011 που θέλει να κυβερνήσει όλη την Ευρώπη ? 

ΠΗΓΗ: www. animalpress.gr

Λύση σε άλλα μέρη για τα ελάφια της Πάρνηθας!

Nα απομακρυνθούν για να σωθούν...

Απαραίτητη χαρακτηρίζει η Διεύθυνση Αισθητικών Δασών και Δρυμών του υπουργείου Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής τη μεταφορά μεγάλου αριθμού ελαφιών, από την Πάρνηθα σε άλλους βιότοπους στη χώρα.

Σύμφωνα με έγγραφο της Διεύθυνσης αναζητούνται βιότοποι κατάλληλοι για τη διαβίωση του cervus elaphus, που να εξασφαλίζουν τροφή, νερό, κάλυψη, ασφάλεια από λαθροθηρίες κλπ. Για το λόγο αυτό ζητήθηκε από τις Αποκεντρωμένες Διοικήσεις της χώρας, στην περιφέρεια των οποίων υπάρχουν κατάλληλοι βιότοποι, να εκφράσουν τις απόψεις τους για την αποδοχή ή μη του προγράμματος αυτού.

Το έγγραφο διαβιβάστηκε στη Βουλή, στο πλαίσιο του κοινοβουλευτικού ελέγχου, προς απάντηση ερώτησης των ανεξάρτητων βουλευτών κ.κ. Θανάση Λεβέντη, Νίκου Τσούκαλη και Γρηγόρη Ψαριανού που έχουν επισημάνει την αναγκαιότητα να ληφθούν μέτρα για την προστασία των ελαφιών στη χώρα μας, διότι «έχουν συρρικνωθεί σε βαθμό που εντάσσονται πλέον στην κατηγορία των κρισίμως κινδυνευόντων ζώων της χώρας».

Οι βουλευτές έχουν, επίσης, επισημάνει ότι προβλήματα καταγράφονται στη Λήμνο, τη Ρόδο και την Πάρνηθα. Χαρακτηρίζουν μάλιστα τραγική την κατάσταση των ελαφιών στη Λήμνο τα οποία ελλείψει τροφής έχουν διασκορπιστεί στο νησί και συχνά γίνονται λεία πεινασμένων αδέσποτων σκυλιών. Αντίστοιχο πρόβλημα, όπως αναφέρουν, εμφανίζεται και στη Ρόδο, όπου ζει ο αρχαιότερος και μεγαλύτερος πληθυσμός στην Ελλάδα. Το συγκεκριμένο είδος βρίσκεται εκεί από τη νεολιθική εποχή, με περισσότερα από 1.000 ελάφια να βρίσκονται διασκορπισμένα σχεδόν σε όλο το νησί. Στην Πάρνηθα, τα κόκκινα ελάφια βρίσκονται σε άγρια κατάσταση και ο μεγαλύτερος εχθρός τους είναι οι αγέλες των πεινασμένων αδέσποτων σκύλων. Ορισμένα μάλιστα, όπως αναφέρουν οι βουλευτές κατεβαίνουν μέχρι τις κατοικημένες περιοχές της Βαρυπόμπης, του Μαραθώνα και του Κιθαιρώνα και τρώνε τα μποστάνια.

Σε έγγραφο της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Αιγαίου για τη διαχείριση του είδους dama dama (πλατώνι) στη Μύρινα της Λήμνου, αναφέρεται ότι, τη δεκαετία του 1960, ένα ζεύγος πλατωνιών εισήχθη στη Λήμνο ως δωρεά, φιλοξενήθηκε σε κοινόχρηστο χώρο και μετά την αναπαραγωγή του μεταφέρθηκε και απελευθερώθηκε στην περιοχή του Κάστρου εντός της πόλης της Μύρινας. Η αύξηση του πληθυσμού του είδους στο αστικό περιβάλλον είχε ως αποτέλεσμα τη σημερινή κατάσταση, με τα κατά καιρούς προβλήματα, λόγω της γειτνίασης της θέσης που βρίσκονται με τον οικισμό της Μύρινας (ζημιές σε καλλιέργειες, κήπους, κίνδυνος ατυχημάτων με διερχόμενα αυτοκίνητα κλπ). Στο έγγραφο αναφέρεται πάντως ότι «το είδος διαβιώνει με καλή ανάπτυξη του πληθυσμού με παροχή τροφής κυρίως από το Δήμο και ο πληθυσμός έχει εξαπλωθεί στο ευρύτερο αστικό περιβάλλον πέρα από τα όρια του Κάστρου».

Όσον αφορά στη νήσο Ρόδο, από την Αποκεντρωμένη Διοίκηση Αιγαίου αναφέρεται ότι δεν υπάρχουν προβλήματα με την έλλειψη τροφής, ενώ έχουν ελαχιστοποιηθεί οι περιπτώσεις παράνομης θήρας. Σημειώνεται, όμως, ότι λόγω του μεγάλου αριθμού των ελαφιών προκαλούνται ζημίες σε αγροτικές καλλιέργειες και ατυχήματα στους δρόμους ενώ το τελευταίο διάστημα υπάρχει πρόβλημα με την προστασία των ελαφιών ελλείψει κονδυλίων. Παρ΄όλα αυτά, η Διεύθυνση Δασών Δωδεκανήσου, σε συνεργασία με τους θηροφύλακες του Κυνηγετικού Συλλόγου Ρόδου, καταβάλλουν υπεράνθρωπες προσπάθειες για την προστασία των ελαφιών στη Ρόδο.

Η Αποκεντρωμένη Διοίκηση Αττικής γνωστοποίησε πως «το σύνολο σχεδόν του δασικού οδικού δικτύου του Εθνικού Δρυμού Πάρνηθας έχει κλείσει με μπάρες για τα οχήματα» και ότι «το μόνιμο προσωπικό του Δασαρχείου, διενεργεί συνεχείς περιπολίες, τόσο στις καμένες περιοχές όσο και στον υπόλοιπο Εθνικό Δρυμό». Επισημαίνεται επίσης ότι «επειδή τα ελάφια έχουν εξαπλωθεί και σε περιοχές πέραν των ορίων του Εθνικού Δρυμού και του Δασαρχείου Πάρνηθας είναι αναγκαία η λήψη μέτρων διαχείρισης» και έχει ζητηθεί από την Ειδική Γραμματεία Δασών του Υπουργείου Περιβάλλοντος η απομάκρυνση των ελαφιών προς άλλες περιοχές της Ελλάδας για εμπλουτισμό τους.

ΠΗΓΗ: www.newsbeast.gr

Αναδάσωση στον Ταΰγετο την Τετάρτη.

Κάλεσμα σε πολίτες και οργανώσεις απευθύνει η περιφέρεια Πελοποννήσου.

Η περιφέρεια Πελοποννήσου, στο πλαίσιο του έργου PROTECT, οργανώνει δενδροφύτευση την Τετάρτη 14 Δεκεμβρίου, από τις 10:00 το πρωί, στη θέση Φάρμακα ή Σταυρωτό Δενδρί επί της εθνικής οδού Καλαμάτας - Σπάρτης, στον Ταΰγετο και καλεί εθελοντικές οργανώσεις και πολίτες της Μεσσηνίας να συμμετάσχουν στην αναδάσωση.

Το έργο PROTECT χρηματοδοτείται από το Ευρωπαϊκό πρόγραμμα εδαφικής συνεργασίας «Μεσογειακός Χώρος» -MED 2007-2013 και η δράση ενισχύεται από την Γενική Διεύθυνση Δασών.

Στόχος του έργου είναι η από κοινού ανάπτυξη και πιλοτική δομή ενός ολοκληρωμένου ευρωπαϊκού μοντέλου για την προστασία των μεσογειακών δασών από τις πυρκαγιές.

ΠΗΓΗ: www.newsbeast.gr

Η σιωπή είναι χρυσός!

Κάποιοι, μάγκες, λένε ότι οι νόμοι φτιάχτηκαν για να καταπατιούνται!

Εκπρόσωποι αυτών, των φτωχών τω πνεύματι, βρίσκουμε σε όλες τις φάσεις της ζωής μας, σε διάφορες δραστηριότητες και σε διάφορα πόστα.

Αποτέλεσμα είναι αυτοί οι κάποιοι, οι γνωστοί – άγνωστοι, να ταλαιπωρούν και να εξωθούν στα άκρα άλλους ανθρώπους που, κατά σύμπτωση και κακή τύχη, βρέθηκαν στο διάβα τους! Το χειρότερο είναι ότι από τέτοιου είδους ανδρείκελα, ταυτοποιούνται όλοι όσοι εμπλέκονται με την ίδια δραστηριότητα και ενοχοποιούνται μηδενός εξαιρουμένου!

Έχουμε ακουστά όλοι φαντάζομαι την παροιμία που λέει: «Κοντά στα ξερά καίγονται και τα χλωρά». Όπως όλοι μας κατά καιρούς έχουμε βάλει, ατυχώς, στο ίδιο σακί όλους τους οδηγούς ταξί. Αυτό είναι κάτι το οποίο αναμφισβήτητα είναι πέρα για πέρα άδικο. Κάτι ανάλογο γίνεται και με τους κυνηγούς οι οποίοι στοχοποιούνται από όλους αυτούς που είναι πολέμιοι, ή απλά θέλουν την ησυχία τους.

Μας ενοχλεί, εμάς τους κυνηγούς, όταν συμβαίνει αυτό. Το ίδιο και τους ταξιτζήδες φαντάζομαι και όλους όσους βρίσκουν τον μπελά τους, αιτία κάποιων κακών εκπροσώπων της φατρίας τους.

Το τελευταίο διάστημα λοιπόν, κάποιοι που θέλουν να λέγονται κυνηγοί, έχουν τραβήξει αρκετά το σχοινάκι στην περιοχή του Επισκοπείου. Η απροσεξία τους έχει γίνει αιτία πολλοί κάτοικοι της περιοχής να ξεφύγουν από τα παραδοσιακά «παράπονα» και να αρχίσουν την όχληση διάφορων υπηρεσιών!

Ο θόρυβος της τουφεκιάς, τον οποίο δεν είναι κανένας υποχρεωμένος να ανέχεται όταν δεν έχει άλλα επακόλουθα, ξεπερνιέται εύκολα. Ποιος όμως είναι αυτός που μπορεί να ανεχτεί να λούζεται στα σκάγια; Φαντάζομαι ούτε εμείς οι κυνηγοί.

Πάνω εκεί στηρίχτηκε ο νομοθέτης και διευκρίνισε, όρισε τις αποστάσεις από οικισμούς και μεμονωμένες κατοικίες, οι οποίες είναι 250 και 150 μέτρα αντίστοιχα.

Από την άλλη, σίγουρα υπάρχουν και αυτοί που δεν μπορούν να καταλάβουν ότι ζουν σε επαρχεία, ότι το σπίτι τους είναι μέσα στην φύση και ότι δεν είναι πανάκεια η αποστείρωσή της!  

Επειδή, λοιπόν, ο νόμος είναι πάντα με το μέρος του πολίτη, καλό θα είναι να μην δοκιμάζουμε τις αντοχές – ανοχές του. Καλό θα είναι να βάζουμε στην θέση του τον εαυτό μας, τα παιδιά μας, ή τους ηλικιωμένους γονείς μας και τότε να ανοίγουμε το στόμα μας, για να δείξουμε την γαλαζοαίματη καταγωγή μας!

Είναι σίγουρο, ότι θα συναντήσουμε και κάποιους οι οποίοι τα αυτιά τα έχουν μόνο για να κρεμούν τα σκουλαρίκια τους, συνεπώς δεν παίρνουν από λόγια. Καλό θα είναι τότε να αποφεύγουμε τις περεταίρω συζητήσεις, να βάζουμε το κυνήγι σε δεύτερη μοίρα και να δίνουμε τόπο στην οργή.

Ας μην ξεχνάμε ότι κάθε μέρα στο βουνό, είμαστε εκπρόσωποι – αντιπρόσωποι του συλλόγου και της αγαπημένης μας δραστηριότητας. Ας μην εκθέτουμε και τα δυο σε δυσμενή σχόλια. Ας μην βάζουμε οι ίδιοι τρικλοποδιές στο κυνήγι.

Κλείνοντας, να προειδοποιήσω τους καουμπόηδες του Πισκοπειού, ότι τόσο η θηροφυλακή, όσο και η ασφάλεια είναι ενήμεροι για τα όσα διαδραματίζονται στην περιοχή. Αν και μια άλλη σοφή παροιμία λέει ότι: «Τα σίδερα της φυλακής είναι για τους λεβέντες»!

Θα φάμε, θα πιούμε και το κυνήγι θα ευγνωμονούμε! vol 2

Γαστρονομίας συνέχεια και κατά παραγγελία, σας χαρίζω άλλη μια συνταγή με κυνήγι.

Μπορεί οι φάσσες να μην μας κάνουν την χάρη να περνούν από τον τόπο μας σε μεγάλους αριθμούς, αλλά κάποιοι εκπρόσωποί τους, βρίσκουν τον δρόμο για το τραπέζι κάποιων λίγων τυχερών κάθε χρόνο.

Φάσσα εν ζωή, αφού δεν υπάρχει φωτογραφία της συνταγής!

Υλικά:

• 5 φάσσες
• ρέγκατο
• κεφαλοτύρι
• ένταμ
• ζαμπόν
• μπέικον
• 1 κόκκινη πιπέρια ψιλοκομμένη
• 1 πράσινη πιπέρια ψιλοκομμένη
• 2 ντομάτες σε φέτες
• 2 ξερά κρεμμύδια (το ένα το κόβουμε σε κύβους το άλλο σε φέτες)
• αλάτι
• πιπέρι
• ελαιόλαδο 

Εκτέλεση: 

1. Βάζουμε τις φάσσες σ' ένα πυρέξ.
2. Στην κοιλία τους τοποθετούμε τα τυριά και τα αλλαντικά κομμένα σε κύβους.
3. Προσθέτουμε τα κομμάτια του κρεμμυδιού και τις πιπεριές και αλατοπιπερώνουμε.
4. Τέλος τοποθετούμε μια φέτα κρεμμύδι και μια φέτα ντομάτα πάνω από κάθε φάσσα.
5. Ρίχνουμε λάδι και λίγο αλάτι και ψήνουμε στο φούρνο για μιάμιση ώρα περίπου.

Καλοφάγωτες κουμπάρα!

Ήρθε η μέρα να πάρουμε τα βουνά...

Τα κλιμακωτά χωράφια της Απάνω Μεριάς.

«Εν’ Όρεσι» σημαίνει στα αρχαία Ελληνικά «στα βουνά». Ήρθε, λοιπόν, η μέρα να πάρουμε τα βουνά Παγκόσμια ημέρα βουνού σήμερα, 11 Δεκεμβρίου. Ευκαιρία να αντιληφθούμε τον ζωτικό ρόλο που παίζει το βουνό στη ζωή μας και να θυμηθούμε την ευθύνη που έχουμε για τη διατήρηση του.

Αξίζει να σημειωθεί:
Τα βουνά καλύπτουν το 1/5 της ξηράς και παρέχουν ζωή στο 1/10 του παγκόσμιου πληθυσμού. Η δασική αποψίλωση συμβάλλει στην οικολογική υποβάθμιση και την απώλεια της βιοποικιλότητας.

Το πιο ψηλό βουνό της Ρόδου είναι ο Ατάβυρος (ύψος 1215μ.), γνωστός από τους αρχαίους χρόνους για τη λατρεία του Αταβυρίου Διός και τα ανάκτορα του μυθικού βασιλιά Αλθαιμένη, που τα ερείπιά τους σώζονται έως σήμερα.

Συνέχεια της οροσειράς του Αταβύρου είναι το Γραμίθι (Ακραμίτης) στα βόρεια των χωριών Σιάννα και Μονόλιθος, το Περιόλι, ο Λευκόπαγος στην κορυφή του οποίου είναι η τοποθεσία Καλόπετρα, με την ομώνυμη Μονή της Παναγίας, χτισμένη από τον ηγεμόνα της Βλαχίας Αλέξανδρο Υψηλάντη (1782).

Συνέχεια ΒΑ είναι η Κούμουλλη, γύρω από το αεροδρόμιο Μαριτσών, ο Φιλέρημος στην κορυφή του οποίου ήταν η Ακρόπολη της Ιαλυσού με το ναό της Αθηνάς Πολιάδος.

Στην πόλη της Ρόδου είναι ο λόφος Μόντε Σμιθ, όπου ήταν η Ακρόπολη, ο ναός του Διός Πολιέως και της Αθηνάς Πολιάδος. Στο μεσαίωνα ήταν γνωστός με το όνομα Άγιος Στέφανος, ενώ το σημερινό του όνομα οφείλεται στον Άγγλο ναύαρχο Σύδνεϋ Σμιθ, που είχε στήσει εκεί το παρατηρητήριό του στο διάστημα της εκστρατείας του Ναπολέοντα στην Αίγυπτο.

Στη ΝΑ πλευρά του νησιού υπάρχουν τα βουνά:
ο Πέζουλας στα Κοσκινού, το Ψαλίδι στις Καλυθιές, η Τσαμπίκα στον Αρχάγγελο με τη μονή της Παναγίας και το εκκλησάκι Κυρά στην κορυφή, ο Κάραβος κι ο Χέλαντρος, ο λόφος Φαρακλός στους πρόποδες του Κάραβου.
Ο Κάλαθος στους πρόποδες του ομώνυμου χωριού, το Μαρμάδι στη Λίνδο, ο Γέρακας στην Προφύλια, το Σκιάδι με την ομώνυμη μονή της Παναγίας Σκιαδενής.

Μικρότερα βουνά η μάλλον λόφοι στη Ρόδο είναι το Όρος στο νότιο άκρο της Κατταβιάς, το Μέσσαρος κοντά στα Μάσαρη, ο Κουτσούτης στην Έμπωνα και η Ψίνθος στο ομώνυμο χωριό.

Η χώρα μας έχει περί τα εκατόν σαράντα δύο (142) βουνά, με υψηλότερο τον Όλυμπο,ενώ από αυτά τα 39 ορεινά συγκροτήματα έχουν υψόμετρο μεγαλύτερο από 2.000 μέτρα.

Η Περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας με 31 βουνά στην διοικητική επικράτειά της, είναι η πρώτη σε αριθμό βουνών περιφέρεια της χώρας. Δύο από τα βουνά της Ρούμελης, ο Παρνασσός και η Οίτη έχουν ανακηρυχτεί ως Εθνικοί Δρυμοί . Ο Εθνικός δρυμός τουΠαρνασσού είναι ο παλαιότερος (μαζί με τον Όλυμπο) ανακηρυγμένος εθνικός δρυμός της χώρα μας από το 1938. Ο Εθνικός δρυμός της Οίτης είναι ο έκτος (κατά χρονική σειρά ανακήρυξης) από τους δέκα εθνικούς δρυμούς της χώρας και υφίσταται από το 1966 .

ΠΗΓΗ: http://parapona-rodou.blogspot.com

 =================================================

Ένα πανέμορφο άρθρο από το Ρόδιο blog, αφιερωμένο στο βουνό και την παγκόσμια ημέρα βουνού που είναι σήμερα. Εμείς μετά την ανάγνωσή του, ας σκεφτούμε τα βουνά της περιοχής μας και ας φροντίζουμε να μην έχουν την παρακάτω ντροπιαστική εικόνα...! 

Καρτέρι γνωστού επιφανή Συριανού επιχειρηματία και παθιασμένου κυνηγού περασμένων 10ετιών στις Αντριές, στην σημερινή του κατάντια!

Υπαίθριο συνεργείο στην Ρόδο...σημάδι των καιρών;

ΑΠΙΣΤΕΥΤΗ ΡΥΠΑΝΣΗ ΜΕ ΟΡΥΚΤΕΛΑΙΑ ΣΤΗΝ ΚΑΛΛΙΘΕΑ !

 

Ασυνείδητος έχει μετατρέψει την Καλλιθέα σε υπαίθριο συνεργείο αλλάζοντας τα λάδια του αυτοκινήτου του μολύνοντας το περιβάλλον!

Ο καταγγέλλοντας τονίζει: "όποιος περαστικός εντοπίσει αυτοκίνητο σε εκείνο το σημείο απέναντι από την Καλλιθέα χωρίς να ενοχλήσει τον οδηγό του αυτοκινήτου να πάρει τηλ το 100 και να απαιτήσει να έρθουν αμέσως δεν χρειάζεται να εμπλακεί ο ίδιος".

 

ΠΗΓΗ: http://parapona-rodou.blogspot.com

Θα φάμε, θα πιούμε και το κυνήγι θα ευγνωμονούμε!

Καλές οι ειδήσεις, τα αρθράκια κι οι μπηχτές, δεν λέω, αλλά το περπάτημα στην ύπαιθρο και τον καθαρό αγέρα της σου φέρνει μια λιγούρα!

Όπως λέει και μια σοφή Ελληνική παροιμία : Νηστικό αρκούδι δεν χορεύει.

Μιας λοιπόν και τα χειμωνιάτικα θηράματα έχουν κάνει καλή μαγιά στους καταψύκτες μας, είναι καιρός να γευτούμε τους καρπούς των κόπων μας.

Σας χαρίζω λοιπόν μια συνταγή για μπεκάτσες, και όχι μόνο!

Υλικά: 4 μπεκάτσες
40-50 ml ελαιόλαδο
1 μέτριο κρεμμύδι ψιλοκομμένο
180 ml ανθόγαλο
300 γρ. φρέσκα μανιτάρια χοντροκομμένα
1 ποτήρι κρασιού λευκό ξηρό κρασί
½ κουτ. σούπας αλεύρι
200 ml νερό
1 ματσάκι μαϊντανό ψιλοκομμένο
1 φύλλο δάφνης
1 κλωνάρι θυμάρι
χυμό από ½ λεμόνι
αλάτι
πιπέρι
Τρόπος παρασκευής:
(σ.σ. για τους ξανθούς επισκέπτες: Ο τρόπος είναι ίδιος και για τις άλλες μέρες, Δευτέρα, τρίτη κτλ)
Πλένουμε και στεγνώνουμε τις μπεκάτσες. Τις αλατοπιπερώνουμε εξωτερικά και εσωτερικά και δένουμε τα πόδια τους με νήμα μαγειρικής. Βάζουμε στην ανάλογη κατσαρόλα ελαιόλαδο να ζεσταθεί καλά και σοτάρουμε τις μπεκάτσες μέχρι να ροδοκοκκινίσουν ελαφρώς από όλες τις πλευρές. Τις βγάζουμε από την κατσαρόλα και τις τοποθετούμε σε ένα ζεστό σκεύος για να μη βγάλουν τα υγρά τους.
Αμέσως ρίχνουμε στην κατσαρόλα το κρεμμύδι και το μαραίνουμε ελαφρώς. Προσθέτουμε τα φρέσκα μανιτάρια, τα οποία έχουμε λεμονιάσει για να μη μαυρίσουν και τα ανακατεύουμε, μέχρι να εξατμισθούν τα υγρά τους. Στη συνέχεια ρίχνουμε λίγο αλάτι, τη δάφνη, το αλεύρι, το θυμάρι και ανακατεύουμε.
Αδειάζουμε το μείγμα από την κατσαρόλα σε ένα πυρέξ, προσθέτουμε και τις μπεκάτσες, το κρασί, το νερό, λίγο πιπέρι και τα ζουμιά. Προσέχουμε ό,τι υγρό ρίξουμε να καλύπτει ίσα ίσα τις μπεκάτσες. Τέλος, προσθέτουμε τον ψιλοκομμένο μαϊντανό και ψήνουμε στο φούρνο για 50 λεπτά στους 180 βαθμούς. Πέντε λεπτά πριν βγάλουμε το φαγητό μας, χτυπάμε το ανθόγαλο, το ρίχνουμε και αυτό και μόλις πάρει μια βράση είναι έτοιμο!

Καλή όρεξη!

ΥΓ. Πάρε χαρτί και μολύβι κουμπάρα!

Μεταναστεύουν και τα γαϊδούρια!

"Οι γάιδαροι γελούν τελευταίοι καθώς μία ελληνική τραγωδία έχει χαρούμενο τέλος". Αυτός είναι ο τίτλος δημοσιεύματος της Wall Street Journal σύμφωνα με το οποίο οι Βρετανοί παίρνουν τα ζώα από την Ελλάδα για να τα γλυτώσουν από την κρίση.

Σύμφωνα με το άρθρο, που αναδημοσιεύει ο σημερινός Ελεύθερος Τύπος, οι Βρετανοί πολίτες ανέλαβαν να σώσουν δύο γαϊδάρους, τους οποίους εγκατέλειψαν οι ιδιοκτήτες τους λόγω σοβαρών οικονομικών προβλημάτων που αντιμετώπιζαν.

Ο Χριστόφορος και ο Φώτης ταξίδεψαν με ειδικό φορτηγό από την Ελλάδα στο Donkey Palace στη Βρετανία, το οποίο στεγάζεται σε μία αριστοκρατική έπαυλη 11.000 εκταρίων, το «Αngmering Park», που ανήκει στην Anne Herries, την κόρη του μακαρίτη Δούκα του Νόρφολκ.

Τώρα τα δύο ζώα απολαμβάνουν χόρτο για άλογα αγώνων, ύπνο σε θερμαινόμενο στάβλο και συστηματικό καθαρισμό των οπλών και των δοντιών τους. Κι όπως σχολιάζει το άρθρο, ενώ στην Ελλάδα υπέφεραν και βίωναν την εγκατάλειψη λόγω των σοβαρών οικονομικών προβλημάτων, τώρα διάγουν πολυτελή βίο στο εξωτερικό.

Φιλοζωικές ομάδες αναφέρουν ότι καθώς μεγαλώνει η κρίση και περικόπτονται μισθοί και συντάξεις τόσο τα ζώα εγκαταλείπονται. Οι Βρετανοί έχουν μία ιδιαίτερη και εκκεντρική αγάπη για τους γαϊδάρους, ενώ στο παρελθόν αρκετοί ήταν εκείνοι που κατά τις διακοπές τους στις παραλίες του Μπλάκπουλ και του Μπράιτον ίππευαν τα ζώα. Εκπρόσωπος από το υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης ανέφερε ότι η κυβέρνηση δεν έχει ενημέρωση για το θέμα.

ΠΗΓΗ: www.bloglines.gr

Θα σας ξεπουπουλιάσω!

Ξεπουπουλιάστρα ή Αποπτιλωτήρας πουλερικών ή Plucker machine για τους αγγλομαθείς.

Στον μακρύ ανηφορικό δρόμο που τραβάμε προς την οικο-αυτάρκεια χρειαζόμαστε πολλά εργαλεία για να κάνουμε την δουλειά μας γρήγορα και αποδοτικά. Σήμερα θα παρουσιάσουμε μια πολύ απλή στην κατασκευή της μηχανή που θα μας καθαρίζει τα πουλερικά σε ένα με δύο λεπτά.


Μην φανταστείτε ότι είναι κάτι πολύπλοκο και δύσκολο να κατασκευαστεί. Μπορούμε να το φτιάξουμε με υλικά που θα βρούμε στην αποθήκη μας και κάποια που θα αγοράσουμε με μικρό κόστος.

Η μηχανή αυτή λέγεται επιστημονικά "αποπτιλωτήρας", λαϊκά "ξεπουπουλιάστρα" και αγγλιστί "Plucker machine".Υπάρχουν σε πολλές παραλλαγές ,μικρές που παίρνουν κίνηση από ένα μικρό δράπανο κατά προτίμηση ρυθμιζόμενων στροφών και μεγαλύτερες με κάδο μέσα στο οποίο ρίχνουμε τα πουλερικά για ξεπουπούλιασμα και παραλλαγές τους.

Στον πρώτο τύπο εμείς κρατάμε το πουλερικό με τα χέρια μας κοντά στην περιστρεφόμενη κεφαλή και το γυρνάμε μέχρι να ξεπουπουλιαστεί εντελώς όλο.

Στον δεύτερο τύπο έχουμε έναν κάδο με καουτσουκένια δάκτυλα που περιστρέφονται και εκεί μέσα ρίχνουμε τα πουλερικά - από ένα έως τέσσερα - ανάλογα με το μέγεθος του κάδου και την ισχύ του μοτέρ.Τα πουλερικά ξεπουπουλιάζονται σε ένα με δύο λεπτά και είναι έτοιμα για να συνεχίσουμε το καθάρισμα τους από τα εντόσθια.

Και οι δύο μηχανές είναι πολύ εύκολες στην κατασκευή τους και το συνολικό κόστος είναι τουλάχιστον το ένα έκτο της τιμής αγοράς μιάς έτοιμης.Το πιό δύσκολο κομμάτι ήταν να βρούμε μοτέρ συνεχούς ρεύματος αρκετά δυνατό και χαμηλών στροφών ώστε να λειτουργεί η μηχανή μας ανεξάρτητα από το δίκτυο της ΔΕΗ. Όταν μιλάμε για αυτάρκεια είναι σημαντικό να μπορούμε να λειτουργούμε εκτός δικτύου ρεύματος με χαμηλή τάση 12 ή 24 βολτ που μπορούμε να τα πάρουμε εύκολα από μια ή δύο μπαταρίες αυτοκινήτου.

Τα υλικά που θα χρειαστούμε είναι:
- Ένα μοτέρ με ισχύ από 1/2 έως 1 ίππο (ανάλογο του μεγέθους του βαρελιού,των ελαστικών δακτύλων και του αριθμού των πουλερικών που θέλουμε να ξεπουπουλιάζουμε ταυτόχρονα) είναι αρκετό.Ο αριθμός των στροφών του μοτέρ είναι σημαντικός και πρέπει να είναι μεταξύ 150 έως 400 στροφών ανά λεπτό.Μικρότερος αριθμός στροφών δεν έχει τα επιθυμητά αποτελέσματα ενώ μεγαλύτερος κάνει ζημιά στο πουλερικό ή και το απογειώνει.

Το μονοφασικό μοτέρ των 220 βολτ που θα χρησιμοποιήσουμε θα χρειαστεί πολύ καλή στεγανοποίηση ώστε να μην βραχεί κατά την λειτουργία και κοστίζει καινούριο περίπου 150€ και ανακατασκευασμένο πολύ λιγότερα ,περίπου 50€.Για να μειώσουμε τις στροφές του στο επιθυμητό επίπεδο θα χρειαστούμε ένα σετ τροχαλιών με ιμάντα με κόστος καινούριων περίπου 50€. Μπορούμε αν θέλουμε να κάνουμε πιο επαγγελματική δουλειά να χρησιμοποιήσουμε ένα ινβέρτερ που ρυθμίζει τάση και συχνότητα ώστε να μεταβάλλουμε τις στροφές του μοτέρ με κόστος καινούριου το φθηνότερο περίπου 200€.

Αν είναι συνεχούς ρεύματος 24 βολτ με ισχύ όσο γίνεται μεγαλύτερη (από 450 έως 700 βατ), ίσως το πιο δύσκολο εξάρτημα να βρεθεί μεταχειρισμένο , πανάκριβο (μεταχειρισμένο περίπου 100€) αλλά μας προσφέρει απεξάρτηση από το δίκτυο των 220 βολτ. Το λειτουργούμε απευθείας μέσω ενισχυμένου διακόπτη και μεγάλης ασφάλειας ,από μία μπαταρία αυτοκινήτου 12 βολτ ή από δύο μπαταρίες 12 βολτ συνδεδεμένες σε σειρά και ειδικές γι' αυτό το σκοπό. Μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε ειδικό ελεγκτή τροφοδοσίας που το τροφοδοτεί με μεταβαλλόμενους παλμούς ρεύματος ώστε να ρυθμίζουμε την ταχύτητα του μοτέρ χωρίς να χάνουμε σε ισχύ (κόστος περίπου 50€).

- 100 δάκτυλα από καουτσούκ ειδικά για αυτή την δουλειά που θα αγοραστούν από μεγάλο κατάστημα με κτηνιατρικό εξοπλισμό και κοστίζουν περίπου 0,5€ ανά τεμάχιο.

- Ένα μεγάλο πλαστικό βαρέλι στις διαστάσεις που θέλουμε ανάλογο με τα κοτόπουλα που θα παίρνει ταυτόχρονα στον κάδο για ξεπουπούλιασμα.Το βρίσκουμε μεταχειρισμένο στα 10-20€ ανάλογα με το μέγεθος του.

- Μερικά κομμάτια σιδηρογωνιές και βίδες για την κατασκευή της βάσης που θα στηρίξει τη μηχανή(Εμείς μετασκευάσαμε ένα έτοιμο καρότσι με ρόδες ).

- Έναν ανοξείδωτο δίσκο πάχους 3 χιλιοστών με διάμετρο 2 εκατοστά μικρότερο από τη εσωτερική διάμετρο του βαρελιού. Στο δίσκο αυτό θα πρέπει να ανοιχτούν τρύπες ώστε να μπουν τα ελαστικά δάχτυλα ακτινωτά. Στο κέντρο του δίσκου κολλήθηκε σωλήνας 5 εκατοστών αντίστοιχης διατομής με τον άξονα με το ρουλεμάν ώστε να φωλιάσει και να ασφαλίσει στον άξονα.

- Ένα έδρανο κομπλέ με ρουλεμάν σε καλή κατάσταση και άξονα μεταχειρισμένο από μια παλιά μηχανή.

- Δύο μέτρα λάστιχο πολυαιθυλενίου ποτίσματος Φ16 , ταφ Φ16, βανάκι Φ16 και ταχυσύνδεσμο 1/2 ίντσας για προσαρμογή λάστιχου ποτίσματος.

Ξεκινάμε την κατασκευή με το τρύπημα της βάσης του βαρελιού στο κέντρο για την τοποθέτηση του άξονα με το έδρανο και τα ρουλεμάν. Μετά τοποθετούμε τα ελαστικά δάκτυλα στον κεντρικό ανοξείδωτο δίσκο και το βιδώνουμε τον άξονα μετάδοσης κίνησης και το βαρέλι πάνω στη βάση στο καρότσι με τις ρόδες (την οποία μετασκευάσαμε κατάλληλα) που είχαμε έτοιμη από άλλη κατασκευή.

Κατόπιν ανοίγουμε τρύπες σε δύο έως τέσσερις σειρές περιμετρικά του βαρελιού και σε ύψος πάνω από το επίπεδο των ελαστικών δακτύλων του εσωτερικού δίσκου περίπου ανά 10 εκατοστά. Κάθε σειρά μπαίνει ψηλότερα από την προηγούμενη κατά 5-7 εκατοστά.

Μετά ανοίγουμε δύο τρύπες αντιδιαμετρικά στην βάση του βαρελιού αρκετά μεγάλες ώστε να μπορούν να βγαίνουν τα πούπουλα κατά τη διαδικασία ξεπουπουλιάσματος με τη βοήθεια και του νερού που θα ψεκάζουμε από επάνω - με περιμετρικά του χείλους του βαρελιού - σωλήνα Φ16 στον οποίο έχουμε κάνει μικρές τρύπες (εσωτερικά με κατεύθυνση προς το κέντρο του δίσκου) με ένα τρυπάνι 2-3 χιλιοστών.

Τοποθετούμε από την κάτω πλευρά του βαρελιού πάνω στον άξονα μια τροχαλία τέτοιας διαμέτρου ώστε σε συνάρτηση με τις στροφές του μοτέρ και την αντίστοιχη τροχαλία που θα προσαρμόσουμε να πάρουμε σαν αποτέλεσμα τελικές στροφές ανά λεπτό από 150 έως 400.

Το μοτέρ που βρήκα εγώ μεταχειρισμένο είναι 24 βολτ συνεχούς ρεύματος στις 250 στροφές/λεπτό και με ισχύ 0,73 του ίππου. Έχει ενσωματωμένο μειωτήρα στροφών και επειδή το τροφοδοτώ από μπαταρία αυτοκινήτου 12 βολτ δουλεύει περίπου στις μισές στροφές από τις ονομαστικές του.

Χρησιμοποίησα λόγω τροχαλιών 1:2 ώστε να πάρω τις στροφές που θέλω τελικά. Το μοτέρ είναι πάρα πολύ βαρύ και θέλει ενισχυμένη βάση για να στηριχτεί και ενισχυμένα καλώδια τροφοδοσίας με ρεύμα σαν αυτά που χρησιμοποιούμε όταν μένει ένα αυτοκίνητο από μπαταρία και συνδέουμε την μπαταρία του με μια άλλη για να πάρει μπροστά.

ΠΡΟΣΟΧΗ χοντρά καλώδια και μεγάλες τσιμπίδες ρεύματος.
Το ρεύμα που διαρρέει τα καλώδια κατά την λειτουργία του μοτέρ είναι πολλά αμπέρ.

Για να κάνουμε σωστή δουλειά χρειαζόμαστε και ένα διακόπτη συνεχούς ρεύματος που να αντέχει σε πολλά αμπέρ και μια ασφάλεια 30 αμπέρ για την προστασία του κυκλώματος.

Κατά την λειτουργία της ξεπουπουλιάστρας καλό είναι να έχουμε σε λειτουργία την μηχανή του αυτοκινήτου για ένα-δύο λεπτά στο ρελαντί (ιδίως αν η μπαταρία δεν είναι σε καλή κατάσταση ή είναι πολύ μικρή) όσο δηλαδή θα κρατήσει το ξεπουπούλιασμα της κότας.

Στο επάνω χείλος του βαρελιού προσαρμόσαμε - στο σωλήνα Φ16 που θα ψεκάζει με νερό το κοτόπουλο - ένα μικρό κομμάτι λάστιχο μαζί με ένα ταχυσύνδεσμο για την εύκολη προσαρμογή ενός λάστιχου από μια βρύση.

Κάνουμε ένα τελευταίο έλεγχο στην όλη κατασκευή και κάνουμε την πρώτη δοκιμή χωρίς κοτόπουλο και χωρίς νερό. Αφού βεβαιωθούμε ότι το όλο σύστημα γυρίζει κανονικά χωρίς να βρίσκει κάπου κάποιο εξάρτημα , είμαστε έτοιμοι για την πρώτη δοκιμή.

Παίρνουμε μια κότα που έχουμε σφάξει πρώτα και έχουμε μουλιάσει για ένα - δύο λεπτά μέσα σε καζάνι με καυτό νερό και την ρίχνουμε μέσα στο βαρέλι που έχουμε από νωρίτερα βάλει σε λειτουργία.Σε ένα λεπτό το πολύ η κότα έχει καθαρίσει από τα συνεχή χτυπήματα πάνω στα ελαστικά δάκτυλα. Είναι απίστευτο με πόση ευκολία καθαρίζει η κότα από το πούπουλα της. Όσοι έχουν πουλερικά ξέρουν ότι ο μεγαλύτερος μπελάς είναι το ξεπουπούλιασμα τους. Η μηχανή αυτή είναι γρήγορη και αποδοτική , σε ένα λεπτό το πουλερικό είναι έτοιμο και καθαρό για να συνεχίσουμε το κόψιμο-τεμάχισμα και καθαρισμό εντοσθίων του.

Η μηχανή που φτιάξαμε με την βοήθεια των δύο συνεργατών μου του Αϊντίν και του Δημήτρη τους οποίους και ευχαριστώ θερμά δεν έχει να ζηλέψει σε τίποτα από τις έτοιμες του εμπορίου.

Το κόστος κατασκευής της είναι υποπολλαπλάσιο της εμπορικής (η φθηνότερη εμπορική κάνει από όσο ξέρω 650€) ,φτιάχτηκε από τα χεράκια μας σε μερικά απογεύματα με διάφορα μεταχειρισμένα υλικά και έχει και το πλεονέκτημα ότι δεν απαιτεί 220 βολτ για να λειτουργήσει αλλά αρκεί και μια μπαταρία αυτοκινήτου 12 βολτ.

Πιστεύω ότι άξιζε τον κόπο και τα λιγοστά χρήματα που δώσαμε για την κατασκευή της.
 
ΠΗΓΗ: www.ftiaxno.gr

=================================================

 
Στο πλαίσιο της απόδωσης υψηλών παροχών ενός συλλόγου προς τα μέλη του, μπορεί σίγουρα να ενταχθεί και η κατασκευή και χρήση ενός αποπτιλωτήρα.
 
Βέβαια το βασικό είναι να υπάρχει χρόνος και όρεξη!
 
Όποιος έχει λίγη περιέργεια, ας κάνει μια βόλτα από την καταπληκτική σελίδα του ftiaxno.gr στο link παραπάνω, για περισσότερες πληροφορίες.

ΥΓ. Εγώ, μαζί με κάποια υλικά, προσφέρομαι για όποιον νομίζει ότι μπορεί να χρειαστεί βοήθεια...!!!